Ciske de Rat (het eerste deel van een trilogie) is het verhaal van het onhandelbare joch, dat alleen bij de Burgerlijke Stand bekend is als Ciske Vrijmoeth. Voogdijraad, kinderbescherming, de ene school na de andere - niets kan Ciske in bedwang houden, tot hij in de klas komt bij meester Bruis, de enige die Ciske weet te temmen. Maar dan breekt de dag aan, dat hij door een fataal toeval...
This story was very dissapointing to be honest. It was mainly because the story didn't withstand the time and it also had some old words and spelling. Maybe if it was rewritten it would do better. Could have been more.
Een fijn boek. Bakker slaagt erin de tragiek en onvermijdelijkheid van Ciske's lot te beschrijven zonder melodramatisch te worden. De worsteling van kinderrechter, voogd en aanverwanten wordt goed duidelijk en de onmacht om in te grijpen loopt als een rode draad door het verhaal.
Bakker schept met de beschrijving van 'zijn' klas een microcosmos waar je als lezer het idee hebt er middenin te staan. Hoewel personages als de leerlingen en medeleerkrachten allemaal een duidelijk profiel hebben, krijgen ze nergens iets karikaturaals - met uitzondering misschien van Cis' moeder. Het inmiddels wat archaische taalgebruik vind ik zelf heerlijk, en ook mijn 10-jarige dochter wist het boek als voorleesboek te waarderen.
Ik ben nooit verder gekomen dan 'Cis groeit op', misschien toch eens tijd om de triologie helemaal af te maken.
Ciske de Rat ontroert en je leeft mee met de kleine Vrijmoeth. Tenminste... ik wel. Het verhaal van de kleine jongen die door omstandigheden verkeert terecht komt. Het gevoel heeft dat hij alleen ervoor staat en dan juist een goede vrouw tegenkomt die hem als haar eigen zoon ziet. Jans is de nieuwe vrouw van zijn vader en zij doet er alles aan om hem te helpen, maar als Ciske door een ongeluk zijn moeder doodsteek ligt het niet meer in handen van moeder Jans, maar bij de kinderbescherming en de politie. En daar zijn ze niet zo vriendelijk. Ciske is nu nog meer de buitenbeentje dan hij al was. --- Waardering De vier sterren komen door het verhaal zelf, de personages, de schrijfstijl en de tijdloosheid van het verhaal. Het verhaal is zo makkelijk te lezen en toch kan je je inleven in het hele gebeuren. De personages kan je begrijpen en sommige worden voor jou net als voor Ciske de vijand en anderen treffen je in het hart van goedheid. De schrijfstijl is gewaagd. Het verhaal is geschreven uit het oogpunt van meester Buis. Hij vertelt hoe hij Ciske leert kennen en vertelt hoe het leven van Ciske via de verhalen die hij hoort. De tijdloosheid is enorm. Het verhaal had zich net zo goed, met hier en daar misschien wat aanpassingen, nu af kunnen afspelen. Er zijn altijd buitenbeentjes, die door omstandigheden tussen wal en schip geraken.
--- Over de auteur Piet Bakker Geboren in Rotterdam in 1897, verhuist in 1906 met ouders naar Amsterdam waar hij verschillende scholen en opleidingen volgt. Hij wordt onderwijzer en later corrector bij De Telegraaf. In 1921 gaat hij werken bij Het Volk als corrector-verslaggever. Bij deze krant heeft hij verschillende posities bekleed. In de tweede wereldoorlog heeft Bakker nog voor de Utrechtsch nieuwsblad gewerkt, waar een joodse journaliste onder zijn naam artikelen publiceerde. Bij het opheffen van het blad heeft Bakker zich laten uitschrijven als journalist. Na de oorlog ging hij werken voor het Elseviers weekblad van de gelijknamige uitgeverij waarvan Bakker ook mede-oprichter was. Bakker heeft ook nog onder de namen Ypsilon en K. Opdam geschreven. Zijn bekenste boek is Ciske de Rat. Deze is tot twee keer toe verfilmd. Meer informatie over Piet Bakker is te vinden op http://socialhistory.org/bwsa/biograf... --- Overige boekinformatie Uitgeverij: NV Uitgevers Maatschappij Elsevier 273 pagina's; Hardcover
Het boek van Piet Bakker werd tweemaal verfilmd, beide keren onder de titel Ciske de Rat. De eerste verfilming was in 1955 onder regie van Wolfgang Staudte. De hoofdrollen werden gespeeld door Dick van der Velde (Ciske), Kees Brusse (leraar Bruis) en Johan Kaart (politieman Muysken). De tweede verfilming vond plaats in 1984 onder regie van Guido Pieters met camerawerk van Frans Bromet. Alleen de eerste twee delen werden verfilmd. De tweede film was de start van de carrière van de toen 14-jarige Danny de Munk, die de rol van Ciske voor zijn rekening nam. Willeke van Ammelrooy speelde moeder Vrijmoeth, Herman van Veen speelde meester Bruis. Daarnaast waren er rollen voor Peter Faber, Willem Nijholt, Rijk de Gooyer, Adriaan Olree en Linda van Dyck. De film is voor een groot deel opgenomen in de Amsterdamse Czaar Peterbuurt.
In 2007 toerde Danny de Munk met een musical door Nederland en Vlaanderen heen. Deze musical vertelt de hele trilogie. Danny de Munk, inmiddels 37 jaar oud, speelt de rol van de volwassen Cis. Andere rollen zijn voor Marjolijn Touw als ma Vrijmoeth, Hajo Bruins als vader Cor, Hugo Haenen als meester Bruis, Sjoerd Pleysier als Maatsuyker, Marleen van der Loo als Suus (vrouw van Bruis) en Mariska van Kolck als tante Jans. De kleine Ciske wordt gespeeld door Brian Barnett, Gijs Blom, Dave Dekker, Pim van Drunen, Tim Koper, Sam Leijten, Adriaan van Maurik, Samuel Polak, Flemming Viguurs, Lorenzo Visser of Kaj van der Voort. De premiere werd gespeeld door Dave Dekker. Henny Vrienten schreef de muziek voor deze musical, de regie is in handen van Paul Eenens. André Breedland en Maurice Wijnen schreven de teksten. Op 5 oktober 2007 ging de musical in theater Carré in première.
Ciske de Rat is een Amsterdamse jongen met een hardvochtige en onaangename moeder en een vaak afwezige vader, die als zeeman werkt. Ciske zit in de klas bij meester Bruis die zich over hem ontfermt. Bruis is nog een jonge onderwijzer die zich het lot van de kinderen in zijn klas sterk aantrekt. Het schoolhoofd vindt zijn idealisme te ver gaan en denkt dat het toch niks wordt met Ciske. Dit boek, het eerste deel van de Ciske-trilogie eindigt in een tragisch drama. Het gepest en getreiter door de zelfzuchtige moeder, maakt Ciske op een gegeven moment zo boos dat hij een mes naar haar gooit en zij overlijdt. Hij moet nu verder als moordenaar van zijn moeder. Bruis is dan inmiddels ook bewindvoerder van Ciske, een rol die eigenlijk slecht verenigbaar is met die van onderwijzer. Piet Bakker beschrijft de moeder in zo’n ongunstige termen dat je voor haar geen enkele sympathie voelt en ondanks alles wel voor Ciske. Je kan ook zeggen dat de karaktertekening wel erg zwart-wit is, door uitspraken als dat er aan de dood van die vrouw toch niks is verloren. Een andere schrijver die over school en leerlingen schreef was Theo Thijssen. Die gebruikte meer kleine voorvallen om een dramatisch effect te verkrijgen, je zou je bij hem geen moord kunnen voorstellen.
Een stukje school geschiedenis en hoe om te gaan met vooroordelen over de minder goed bedeelden in de samenleving. Het derde deel, Ciske de Man, valt een beetje buiten het bootje.