Een bundel intieme gedichten waarin de lezer meegenomen wordt in de zoekende pogingen van de dichter zich te verhouden tot een mogelijk vaderschap, sterfelijkheid, de liefde en zijn gebreken. Neergezet in vloeiende, klankrijke regels die soms spreken als gebeden, soms als pijnlijke biecht. Hoewel diep persoonlijk van aard, strekken deze gedichten hun armen uit naar alle mensen. Naar onze vreugde en kwetsbaarheden.
Daniël Vis (1988) schrijft gedichten en treedt op. Hij publiceerde in onder meer Strak!, Het liegend konijn en Plebs. Dit jaar won hij de finale van het NKPoetry Slam, en ook stond hij op podia als iPoetry, Lowlands, Het gedichtenbal en de Zwarte Cross. Crowdsurfen op laag water is zijn langverwachte debuutbundel.
Vond Daniël Vis na zijn romandebuut Een woelend lichaam al een van de beste schrijvers van zijn generatie en na het lezen van deze bundel ook een van de beste dichters van zijn generatie. Nu moeten mensen daar nog achter komen.
Er zit zoveel ritme in zijn poëzie. Het ritme maakt het beeld mooier. Vind (ongewenste) kinderloosheid daarnaast een heel interessant en origineel thema om over te lezen in een bundel.
Je bent er niet meer, dus je bent er wel geweest, hoe dun en wankel ook -
meer dan hoe een woord bestaat, meer dan ons verlangen.
Vergeef ons, we hebben aan iedereen je naam verteld, omdat het onbestaanbaar is, na zoveel zware arbeid ten slotte niets te verliezen.