รักษ์นารา เล่ม 4

รักษ์นารา #4

by FoxxTrot

ปฐวี อาโป วาโย และเตโช…
กล่าวกันว่าสรรพสิ่งล้วนกำเนิดจากการหลอมรวมของธาตุทั้งสี่
และจักรวาลถือกำเนิดจากอุ้งหัตถ์ของสองมหาเทวาผู้ปกครองสวรรค์
มหาพฤกษาทั้งร้อยแปดต้นงอกงามในวันที่หนึ่ง
เกี่ยวกระหวัดรากเข้าด้วยกันจนกลายเป็นแดนมนุษย์ในวันที่หนึ่งพัน
ผู้คนมารวมตัวกันใต้ร่มเงาเหล่านั้น
กลายเป็นร้อยแปดแคว้นอันสงบสุขและรุ่งเรืองมาช้านาน
...
ผลจากการถูกตลบหลังทำให้กลุ่มกบฏสูญเสียย่อยยับ
กระทั่งรักษ์นาราก็จำต้องเข้าพวกกับมหาเทพแห่งความตาย
ราวหนึ่งพันวันที่ต่างแยกย้ายระหกระเหินไปคนละทิศละทาง
พวกเขากลับมาพบว่ารักษ์นาราอาจไม่ใช่รักษ์นาราคนเดิมอีกต่อไป
ณ รุกขทัณฑ์แห่งชีวิต ใจกลางกัลปพฤกษ์ที่ไม่อาจแผ่เงาร่มเย็นดังเก่า
ภายใต้พลังแห่งแสงสว่างและความมืดที่กำหนดได้ทุกสรรพสิ่ง
รักษ์นาราเดินทางสู่ปัจฉิมบท
เธอเท่านั้นคือผู้ชี้ชะตา
มหาพฤกษาจะกลับมาแบ่งบานหรือโลกจะถึงกาลสูญสิ้น

505 pages, ebook

Published April 21, 2025

Reviews

[YuzuChu · Rating 3 out of 5]

ใจจริงฉันจะให้ 2 ดาวเพราะไม่มีฉากภาคินทร์คุยกับแม่555 แต่ฉันก็ยังอยากรักษาคำพูดตัวเองที่ว่างานคนไทยจะพยายามให้ไม่ต่ำกว่า 3 งั้นก็...เอาตามนี้ละกัน ให้ 3 แต่ในใจให้กี่ดาวก็ รู้กัน

จะว่าไงดีล่ะ เล่มนี้คือที่สุดแห่งความ Time Skip น่ะ เล่มที่แล้วปูไว้ใหญ่โตเล้ยว่ามีคนต้องเป็นเทพ มีคนจะไปฝึกวิชามาช่วย ปรากฏมาเล่มนี้คือบรรยายไม่กี่บรรทัดว่าฝึกมาละ สรุปก็เก่งขึ้นมากทุกคน จบ55555555

กลายเป็นว่าแทนที่ศึกสุดท้ายมันจะตื่นเต้น เร้าจาย มันดันกลายเป็นความน่าเบื่อไป ทุกคนเก่งขึ้นแบบพรวดพราวก้าวกระโดด มันเหมือนดูหนังหนังจตุรภาค (ว่าจะเขียนไตรภาค แต่มันมี 4 เล่มไง ไตร 3 ได้ไง ต้องจตุร555) ที่ภาค 3 เราโคตรลุ้นอะว่าทุกคนจะไปฝึกปรือฝีมือยังไง ต้องได้เห็นฉากการฝึกสุดโหด แต่ทุกคนมีเป้าหมายเดียวกันว่าทำเพื่อรักษ์นารา แต่กลายเป็นว่านักเขียนดันเลือกที่จะบอกเล่าเป็นการบรรยายไม่กี่ประโยคแทนซะงั้น คนนี้เก่งขึ้นเพราะแบบนี้ คนนี้ฝึกกับคนนี้แหละ แล้วคนนี้ก็สอนคนนี้ ส่วนคนนี้ได้เป็นผู้นำตระกูลชั่วคราว ราวกับภาค 4 ก็เปลี่ยนนักแสดงไปเลย มันก็เลยได้ฟีลแบบ ห้ะะ???

เล่มนี้สำหรับฉันคือดรอปกว่า 3 เล่มแรกพอสมควร เป็นศึกสุดท้ายที่รู้สึกว่ายังขาด ๆ เกิน ๆ ทั้งที่ปูวัตถุดิบมาดีมาก แต่สุดท้ายทุกอย่างก็จบลงแบบ Happy นะ แค่มันขาดความตื่นเต้นและความอยากจะเอาใจช่วยไป เพราะการลดทอนรายละเอียดความรู้สึกมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่อยากจะแข็งแกร่งขึ้นของตัวละคร ความขมก็คือมีหลายคู่ให้เสพมาก แต่กลายเป็นว่าพอบทบรรยายและฉากย้อนอดีตมีเพียงน้อยนิด ฉันเองก็ไม่รู้ว่าควรอินกับอะไรดีเหมือนกัน

กับความเสียดายเล็ก ๆ น้อย ๆ ของฉันก็คือพระเอกแม่งเปิดอัลติได้แล้วอะ วิชาลับ พรสวรรค์แต่เกิดมันถูกฝึกปรือจนมาถึงขั้นใกล้จะเต็ม Max ละ แต่กลายเป็นว่ามีฉากโชว์ของน้อยมาก และเรื่องก็เกริ่นมาตลอดว่าสิ่งนี้โคตรมหายาก แต่พอบทจะทำได้ก็ทำได้ ถึงจะบรรยายว่าลำบาก แต่กลายเป็นว่าก่อนหน้านั้นนักเขียนไม่ได้ทุ่มเทบรรยายการฝึกหรือความทรมานของพระเอกให้ฉันได้เห็นมากกว่านี้เลย คือก็แค่บอกว่าฝึกอะ ไม่ได้ลงลึกว่ากว่าจะเปิดตาได้แต่ละเศียรมันยากขนาดไหน กลายเป็นว่าพอเขาทำได้ ฉันก็เฉย ๆ เพราะเนื้อเรื่องไม่ได้ส่งให้คนอ่านอย่างฉันรู้สึกเอาใจช่วยตาม

แอบคิดว่านักเขียนอาจตั้งใจปูให้ยาวกว่านี้แหละ แต่ด้วยความแฟนตาซี+ต้องขายสนพ.ไทย ก็เลยต้องมีการตัดทอนรายละเอียดบางส่วนไป เพื่อคุมจำนวนเล่มให้สนพ.กล้าลงทุน อะไรทำนองนั้นล่ะมั้ง อาจมีหลายฉากที่เขาอยากเล่าเพิ่มแต่เล่าไม่ได้ เพราะโควต้ากระดาษหมด อันนี้ลองเดาเฉย ๆ

มาพูดเรื่องเสียดายที่ไม่มีฉากภาคินทร์ (พระเอก) คุยกับแม่หน่อย ว่าทำไมมันดูร้ายแรงจนถึงขั้นฉันดึงสิ่งนี้ลงไปถึง 2 ดาวได้555 คือทุกคนในเรื่องนี้ได้คุยกับพ่อกับแม่ที่สำคัญต่อการเติบโตของตัวละครกันทั้งคู่เลยไง แต่กลายเป็นว่าภาคินทร์คือคนเดียวที่คสพ.กับแม่ราบรื่นสุด และแม่เขาก็ดูมีของอะ ระดับภรรยาผู้นำตระกูล ยังไงก็ต้องไม่ธรรมดา

อย่างน้อยถ้าพลังไม่อลังการ จิตใจก็ต้องเข้มแข็งมาก ภาคินทร์ไม่เกลียดแม่เลยด้วยซ้ำ คุยดีกว่าพ่ออีก เรียกได้ว่ารักกันอย่างบริสุทธิ์ใจอะ ฉันเคยบอกในรีวิวเล่ม 2 ด้วยซ้ำว่าคาดหวังมากกกกที่จะให้หนึ่งในการเปิดร่างอัลติของพระเอกต้องพึ่งพาความอ่อนโยนของแม่ สายน้ำอันฉ่ำเย็นของผู้เป็นมาดร แต่กลายเป็นว่ามันไม่มี นี่ก็เลยเซ็งอะ นอยง่ะ มันจะได้ไปขยี้เหตุการณ์นึงที่เพิ่งเกิดขึ้นในเล่ม 3 ด้วย ก็เลยเสียดายมากค่ะ

แบบ ไอ้ซีนปลุกพลังเศียร์ทั้ง 7 นี่ควรตราตรึง สุดยอด ขนลุกอยู่นะ เขาปูมาตั้งแต่เล่ม 1-3 แล้วว่าสิ่งนี้น่ากลัวมากกกก พ่อพระเอกพยายามให้ปิดไว้ แต่กลายเป็นว่าในศึกสุดท้ายมันใช้คำว่าพรสวรรค์ได้ไม่เต็มอิ่มเท่าที่คุยโวมาตลอดหลายแสนตัวอักษรที่อ่านมาเลย

ซีน Last Boss ก็ อ่า ไม่รู้สิ สำหรับฉันยังไม่ค่อยสมกับที่รอคอยเท่าไหร่ แต่ก็เข้าใจว่าเป้าหมายเขามีแค่นั้น แต่อีกใจมันก็แบบ ไม่รู้อะ รู้สึกว่ายังขาดเหลืออารมณ์บางอย่างอยู่ มันขยี้ได้หลายอารมณ์เลย โหยหา เจ็บปวด ทรมาน มันมากกว่านี้ได้อะเพราะวัตถุดิบดีอยู่แล้ว

แล้วจุดนี้มันจะขยี้คสพ.ครอบครัวได้หลายจุดด้วยนะ แต่กลายเป็นว่าเขาดันไปเล่นกับปมน้องชายคนเดียว ซึ่งปมนี้มันเล่นคู่กันสองคนได้เลยอะ เสียดายมาก มันทำคนอ่านน้ำตาแตกได้เลยนะ เปิดเรื่องมา Time Skip ไม่พอ ตอนจบก่อนถึงตอนพิเศษเขายังยินดีเขียนสรุปเรื่องราวทุกอย่างด้วยรูปแบบพงศาวดารให้พวกเราได้อ่านด้วย ซึ่งอ่านไปอ่านมาแล้วมันได้ฟีลแบบ


ข่าวในพระราชสำนักอะ ก็รายงานข่าว มันเลยดูไม่เต็มอิ่มกับศึกใหญ่ที่ปูมาตลอด แต่ตอนจบที่ได้ดันกลายเป็นความสงบสุขโดยภาพรวมซะงั้น คือเล่าแบบนี้ได้ มันเก๋ แต่กลายเป็นว่ามันจะทำให้คนอ่านรู้สึกไม่เต็มอิ่มเอาน่ะสิ ก็ต้องยอมรับในจุดนี้ด้วยเช่นกันค่ะ

พอโลกแฟนตาซีในเล่มนี้ยังไม่ชัดเจนมากพอ ราษฎรที่ต้องปกครองก็ดูเป็นพสกนิกรที่เบาบางในสายตาฉันเหลือเกิน แก๊งตัวเอกถึงจะมีการสูญเสียแต่ทุกคนก็เก่งกาจแมรี่ซูอะ ผนวกกับยิ่งบรรยายฉากฝึกฝนจนเก่งกาจน้อย ยิ่งทำฉันไม่รู้ว่าควรเอาใจช่วยยังไงดีเข้าไปใหญ่

ตอนพิเศษมีแค่ของเตชินทร์กับพิมายที่เกริ่นมานานแล้วดูหวานดี ส่วนของภาคินทร์กับรักษ์นาราอย่าไปพูดถึง มานิดเดียว แถมซีนที่เจอกันก็ยังแอบเสียดายเพราะมันน่าจะ Impact ได้มากกว่านี้ คือคนรักกันมาเจอกันในรอบเกือบพันวันเลยนะ นางเอกผลักไส แต่พระเอกไขว่คว้า มันควรมีความโหยหาลอยกรุ่นในตัวอักษรและสื่อถึงอารมณ์ของทั้งคู่มากกว่านี้ เพราะซีนนี้มันขมมาก ๆ เลยนะ ไม่ว่าจะในละคร ซีรี่ย์ หนัง มันเป็นซีนที่ภาพจะสวยแล้วนักแสดงจะเล่นได้ดีอะ เสียดายที่รู้สึกว่ายังขาดการบรรยายเสริมเพิ่มอีกนิด แล้วจะทำให้อินได้มากขึ้นค่ะ

และตัวละครหลายตัวที่ปรากฏตัวแบบน่าสนใจ เล่มนี้ก็ดูดรอปลงไปมากเช่นกัน เพราะศึกสุดท้ายแหละ แอร์ไทม์เลยมีจำกัด

และฉันชอบซีนที่พิมาย...ให้เตชินทร์มาก เขาจะปลดล็อคได้ก็ไม่แปลก ได้รู้ใจลึก ๆ ของตัวเองด้วย อันนี้คือแบบ เออ โคตรดี เสียดายก็แต่บืบรรยายความรู้สึกนี่แหละที่อยากให้ขยี้มากกว่านี้ ตอนพิเศษก็ดี แต่บางตอนดูจบแบบครึ่ง ๆ กลาง ๆ ให้ไปคิดต่อกันเอาเองค่ะ

แต่โดยรวมแล้วฉันเพลิดเพลินกับ 4 เล่มนี้นะ แค่ยังมีบางจุดที่พัฒนากว่านี้ได้ นับถือใจนักเขียนที่พยายามสร้างโลก ขมวดปม และร้อยเรียงเรื่องราวนี้มาตลอดหลายปีด้วย เก่งมาก ๆ เลยค่ะ

[tamxreads · Rating 5 out of 5]

จบบริบูรณ์🥹

ร่วมเดินทางไกลมากับเด็กๆอย่างยาวนาน ถึงจะมีบางจุดที่อ่านแล้วรู้สึกเบื่อๆบ้าง แต่พอทุกอย่างคลี่คลายกลายเป็นสงบสุขก็อดจะให้เล่มจบ5ดาวไปเลยไม่ได้

ตอนพิเศษฟออินอฟินมากค่ะ😌

[lottahpop · Rating 5 out of 5]

มาถึงเล่มสุดท้ายในซีรี่ส์ เป็นเล่มที่ขมวดทุกปมและทุกตัวละคร สู่บทสรุปสุดท้ายที่แสนงดงาม ระหว่างเล่มมีทั้งการต่อสู้ การเมือง ความรัก สายสัมพันธ์ ที่ปูทางไว้ตั้งแต่เริ่ม ทำให้เรารู้สึกอินและลุ้นตามไปด้วยมากๆจนถึงบทสุดท้าย ตอนพิเศษที่เพิ่มเข้ามายิ่งทำให้เรารักและอินกับตัวละครต่างๆเพิ่มขึ้นไปอีก เหมือนได้เติบโตไปด้วยกัน และเฝ้ามองการเติบโตของทุกคนไปเรื่อยๆ หลังจากนี้แม้ว่าอาจจะไม่ได้อ่านเรื่องของทุกตัวละครต่อไปแล้วแต่ก็หวังว่าทุกๆคนในเรื่องจะดำเนินชีวิตไปในแบบที่ตนเองอยากเป็นต่อไป

ป.ล.1 ไม่อยากให้จบเลย เพราะกลัวเหงา แต่ก็อ่านจนจบแล้วเพราะสนุกจนวางไม่ลง ฉากต่อสู้ก็สนุก อลังการจนบางทีจินตนาการไม่ทัน555 แต่โดยรวมก็ยังชอบมากๆอยู่ดี

ป.ล.2 กลายเป็นตอนจบเราชอบ character development ของเตชินทร์มากที่สุดเลย แบบแกโตแล้วจริงๆ โตมาเป็นคนที่มี empathy และซื่อตรงกับความรู้สึกตนเองสักที ตอนพิเศษก็เป็นมุมที่ไม่เคยได้เห็นมาก่อน รักมากกกก 🔥🎐💜

ป.ล.3 แอบอยากอ่านตอนพิเศษของรุ่นพ่อแม่เหมือนกันนะ ว่าเขามองลูกๆของเขาด้วยสายตาแบบไหน จะภูมิใจมากแค่ไหน

[BowEiyaEita · Rating 4 out of 5]

เล่มจบเล่มคลี่คลาย เล่มที่ต่อสู้มายาวนานมากๆๆ ตัวละครเยอะมาก หลากหลายตระกูล สนุกนะ ลุ้นด้วย ตอนอ่านเล่ม1ไม่คิดว่าจะยาวขนาดนี้ แต่ละเล่มหลายอารมณ์เลย เล่มนี้ตัวละครเก่งขึ้นทุกตัว ชอบตอนจบที่เป็นตอนพิเศษ เห็นชีวิตของแต่ละตัว อยากให้มีบทหวานๆของทุกคุ่บ้าง
นักเขียนเขียนเก่งภาษาสวย บางคำไม่คุ้นถึงกับต้องเปิดหาความหมายเลย แค่อาโป วาโย เตโช ปฐพี อ่านไปแปลไป พอเจอตาสีพัดพารัดชา งงเลย 😆
โดยสรุป อ่านเลบ สนุก คุ้ม