ချစ်သူလား စကားတစ်ပွင့်ပွင့်ခဲ့တယ်

by ဂျူး

359 pages, Paperback

First published January 1, 1997

About the author

Ju is a Burmese novelist, well known for her strong, intelligent female characters.

Despite her interest in writing, upon her mother's prodding, she pursued medical studies at the Institute of Medicine, Mandalay. She started writing while in medical school, and her first short story (ရာဇဝင်ထဲမှာမောင့်ကိုထားရစ်ခဲ့) was published in 1979. Her writing career took off in the late 1980s, with her debut novel, Remembrance (အမှတ်တရ), published in 1987.The bestseller novel stirred controversy for endorsing Western existentialist philosophy and portraying cohabiting unwed couples.

She has published fifteen novels (most of them were adapted into films), seven collections of short stories and seven collections of articles on the environment. She currently works as a co-founder of an HIV positive children orphanage and also a participant in the HIV/AIDS Media Initiative and Yadana Metta Foundation. Her writings now focus on environmental conservation.

Reviews

[Hnin Set Phyu · Rating 5 out of 5]

I love the way it is written, how Mya's story come together with May Zaw's and the magnolia garden. I love how the ending is kind of open and let the reader make their own conclusions. The characters are typical Juu's characters with little or no character development except Khoon Thar, whom I like the best in the story line. This book is one of my favourites of the author.

[Alma Say · Rating 2 out of 5]

ဆရာမဂျူး ရေးထားတဲ့ပုံစံက Genre တစ်ခုကိုထဲထဲဝင်ဝင်မသွားပဲနဲ့ Genre ၃၊၄ ခုလောက်စုံပြီး အကုန်လုံးက Shallow ဖြစ်နေတယ်လို့ခံစားရတယ်။

Plot ကတော့ သာမန်ပါပဲ….. ဒါပေမယ့် ဆရာမအနေနဲ့ သည်းထိတ်ရင်ဖို ရသ ဘက်ကို ပိုပြီးအားစိုက်လိုက်ရင် တော်တော်လေးစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမယ့် ဇာတ်လမ်းတစ်ပုဒ် ဖြစ်လိမ့်မယ်လို့ မြင်တယ်။

[John Sit · Rating 1 out of 5]

ဖတ်ကြည့်ချင်တာပါ

[KaungKin Cho · Rating 5 out of 5]

This book literally made me to stare the wall for 10mins.

[Tricia · Rating 5 out of 5]

"လူတစ်ယောက်ရဲ့ဘဝမှာ ပန်းတွေ ကြွေတဲ့အဖြစ်က တစ်ကြိမ်တစ်ခါလောက်တောင် ပိုအရေးကြီးမနေရဘူးလား။" _ ၂၆၉

"ကြီးတယ်။ တစ်ခါတစ်ခါကျတော့ ပန်းတစ်ပွင့်ဟာ ပန်းတစ်ပွင့်သာ မကတော့ဘူး။ ဆုံးဖြတ်ချက်တစ်ခုလည်း ဟုတ်တယ်။ ဝေဒနာတစ်ခုလည်း ဟုတ်တယ် မင်းညို။ အဲဒီဝေဒနာကို ငါက အသိအမှတ်ပြုမှ ဖြစ်မှာပေါ့" _ ၂၇၈


2nd time rereading cuz the first time was when i was too young to grasp the deeper meaning of things. Not disappointing me, I still love it very much.
As always, Juu delivers what she wanted with a bit of scientific facts and a load more of emotions.

[Thinn · Rating 2 out of 5]

ဒီစာအုပ်ကို ဆယ်ကျော်သက်တုန်းကဖတ်တုန်းက ဖတ်ဖူးတယ်။ အဲ့တုန်းက ဆရာမဂျူးခရေဇီမို့လို့ ရှိသမျှစာအုပ်လိုက်ဖတ်ပေမဲ့ ဘယ်လိုခံစားရလဲဆိုတာ သေချာမမှတ်မိတော့ဘူး။ သူငယ်ချင်းကောင်လေးတယောက်ကို ငှါးပေးဖူးတယ်။ ဒင်းက နင့်စာအုပ်က Facts တွေများပြီး ဘာကိုသေချာလိုက်ခံစားရမယ်မှန်းမသိဘူး ပြောလို့ သူနဲ့စိတ်ကောက်လိုက်ရသေးတယ်။

အခုပြန်ဖတ်တော့ သူငယ်ချင်းပြောခဲ့တာကို နည်းနည်းထောက်ခံတယ်။ 😅 ဆရာမစာအုပ်တွေထဲမှာ ဒီစာအုပ်ကိုမကြိုက်ဘူး။ ဇာတ်ကောင်တွေအကုန်လုံးက ဒွိဟဖြစ်နေပြလို့လည်း ပါမယ်ထင်တယ်။ မြက အစ မေဇော်နု အဆုံး မပြတ်သားနိုင်လိုက်ကြတာဆိုပြီး နားမလည်နိုင်ဘူး။ မြ အပေါ်ကို သူ့သား ကိုသီဟက စိတ်နာမယ်ဆိုလည်း နာသင့်တာပဲ။ ကိုသီဟ Childhood trauma ဘယ်လောက်များ ရလိုက်မလဲ။ ဘယ်သူမှလည်း သူ့ကိုသေချာရှင်းမပြဘူး ဘာဖြစ်လဲဆိုတာကို။ ဇာတ်ကောင်တွေထဲမှာ ကိုသီဟကို အသနားဆုံးပဲ။ ခွန်သာ့ကို လုပ်တာတော့ လွန်တယ်။ ခွန်သာလည်း သနားတော့သနားပါတယ်။ ခွန်သာဟာ မိဘတွေဆီက ချစ်ခြင်းမေတ္တာကို အပြည့်ရတယ်လို့ ခံစားရတယ် ကိုသီဟနဲ့ ယှဉ်ကြည့်ရင်ပေါ့။ ခွန်သာ့ကို သူ့အဖေရော၊ အမေရောက အရမ်းချစ်တယ်လို့ ခံစားရတယ်။

မေဇော်နုကတော့ မကြိုက်ဆုံးဇာတ်ကောင်ပဲ။ မေဇော့်ကိုလေ အဖေ့လုပ်ငန်းတွေကို ဦးဆောင်နိုင်တယ်လို့ ပုံဖော်ထားပေမဲ့ မင်းညိုစင်နဲ့ ပတ်သတ်ရင် ဂျွမ်းထိုးကောင်ဖြစ်နေတာကို အားမရဘူး။ မင်းညိုစင်တယောက်ထဲလားဆိုတော့လည်းမဟုတ်ဘူး ခွန်သာနဲ့ကျလည်း ဖြစ်ပျက်နေတာက တမျိုးပဲ။ ဒေါ်အေးအေးထွန်းက တကယ်တော့မထည့်လည်း ရတဲ့ ဇာတ်ကောင်ပဲလို့ ခံစားရတယ်။ မင်းညိုစင်နဲ့ မေဇော်နုကြားမှာ နည်းနည်းမွှေချင်လို့ ထည့်ထားတဲ့သူလို့ပဲ ထင်တယ်။ သူမပါဘဲ ဇာတ်လမ်းက အရမ်းကြီးပေါ့မသွားဘူးလို့ ခံစားရလို့လေ။ မင်းညိုစင်ကတော့ Typical Burmese Man ပဲ။ ဘာလိုချင်မှန်းမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူများကယူမယ်ဆိုတော့လည်း ပေးမယူဘူး။ မြန်မာကားထဲက ဇာတ်ကောင်နည်းနည်းဆန်တယ်။ ဥယျာဉ်မှူးရောပဲ။ မြန်မာဇာတ်ကားဆန်လိုက်တာ။ ဘယ့်နှယ် မင်္ဂလာလက်ဖွဲ့ကို ပန်းသွားစိုက်ပေးရတယ်လို့။ 😵‍💫

စာအုပ်ဖတ်ရတာ ပေးချင်တဲ့ message များနေသလိုပဲ။ စကားပင်တွေအကြောင်း ဘာမှမမှတ်မိဘူးရယ်။ နောက်တခါစကားပွင့်တွေ့ရင် ပွင့်ချပ်ဘယ်နှခုပါလဲဆိုတာ ရေကြည့်ဦးမယ်။ ညကြီးဒီစာအုပ်ကိုဖတ်ရတာ နည်းနည်းတော့လန့်တယ်။ ခွန်သာ့ကို သရဲလို့ထင်လို့လေ။ 🥶မြ ရော၊ သူ့သား ခွန်သာရောက တမင်သတ်သေကြတာလား မတော်တဆသေတာလားဆိုပြီးတော့လည်း အခုထိတွေးနေရတုန်း။