Γιατί εξακολουθεί ο πόλεμος να είναι δάσκαλος της βίας; Θα ήταν άλλος ο κόσμος μας, αν είχαμε ακούσει τον Θουκυδίδη; Συνεχίζει η δίψα για την εξουσία να είναι η αιτία των πιο μεγάλων καταστροφών για την ανθρωπότητα;
Στο βιβλίο αυτό –τέταρτο κατά σειράν μετά τον Σωκράτη, τον Πλάτωνα και τον Αριστοτέλη– συναντούμε στο Δημόσιον Σήμα του Κεραμεικού τον Θουκυδίδη, τον ιστορικό, που πίσω από τα γεγονότα είδε τα πάθη των ανθρώπων. Με μια αφήγηση που κόβει την ανάσα, μοιράζεται μαζί μας τα πιο συγκλονιστικά γεγονότα του Πελοποννησιακού Πολέμου και μας κάνει να κατανοήσουμε γιατί το έργο του παραμένει «κτῆμα ἐς ἀεί».
Η ΑΛΑΖΟΝΕΙΑ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ, ΟΙ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ Η ΑΝΟΔΟΣ ΚΑΙ Η ΣΥΝΤΡΙΒΗ, Η ΥΒΡΙΣ ΚΑΙ Η ΝΕΜΕΣΙΣ
Μια συζήτηση με τον ιστορικό που φιλοσόφησε σαν τραγικός ποιητής πάνω στα πάθη και τις αδυναμίες των ανθρωπίνων ψυχών και αναζήτησε τα βαθύτερα αίτια των γεγονότων με την οξυδέρκεια ενός γνήσιου πολιτικού στοχαστή.
Ο Θανάσης Λάλας γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Αθήνα. Σπούδασε στο Οικονομικό Τμήμα της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, έπαιξε ποδόσφαιρο, συναντήθηκε νωρίς με την τύχη του. Σε πολύ νεαρή ηλικία είχε την ευκαιρία να ζήσει δίπλα στον Στρατή Τσίρκα, ένα σπουδαίο Έλληνα συγγραφέα, και να τον καθοδηγήσει στο χώρο της ποίησης ο Μανώλης Αναγνωστάκης, ο Νίκος Καρούζος και ο Μίλτος Σαχτούρης. Στην ηλικία των 23 γνώρισε τυχαία τον Άντι Γουόρχολ και αυτή η συνάντηση άλλαξε την πορεία της ζωής του. Ξεκίνησε να παίρνει συνεντεύξεις και να επιδιώκει συναντήσεις με σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες και λόγιους, άρχισε να κάνει καθημερινότητά του αυτές τις συναντήσεις. Μέχρι σήμερα έχει δημοσιεύσει 3500 συνεντεύξεις με μοναδικές προσωπικότητες από όλο τον κόσμο. Έχει δουλέψει ως δημοσιογράφος σε μεγάλα Ελληνικά περιοδικά και εφημερίδες και έχει διακριθεί ως δημιουργός νέων περιοδικών, έχει δημιουργήσει 33 καινούργια concepts για περιοδικά. Σήμερα δραστηριοποιείται δημιουργικά στη ζωγραφική, τη γλυπτική και συνεχίζει επιλεκτικά στη γραφή.
Thucydides on war and the silence of the many - conclusions: man is sadly the same brutal creature as he was 2 500 years ago, no evolution at all, rather the opposite.