Wat wil je dan?

by Lot Vekemans

Je bent 38 en je leven lijkt op je timmert aan de weg in je droombaan, je hebt een stabiele relatie en je weet ongeveer wie je bent. Tot je op een dag wakker wordt met een overdonderend besef van zinloosheid. Je besluit dat het anders moet. Maar wat wil je dan? Het overkwam Lot Vekemans.
Tegenwoordig is ze een van de succesvolste toneelschrijvers van Nederland, maar op haar 38e voelt dat pad als een dood spoor. Ze gooit het roer om, stopt met schrijven en koopt met haar geliefde een herberg in Appelscha. En dan doet zich een paradox juist nu zij zich heeft terug getrokken, klopt de toneelwereld harder aan haar deur. Lot besluit een zelfonderzoek aan te gaan naar haar wensen, interne belemmeringen en de omgang met het oordeel van anderen. Terwijl bijna twee decennia verstrijken, een relatiebreuk, nieuwe liefde en talloze toneelstukken plaats vinden, groeit gaandeweg een besef. Het gaat in het leven niet om het vermijden van tegenstellingen, maar om het omarmen ervan. Wat wil je dan? gaat over die momenten dat je je afvraagt of het wel klopt wat je aan het doen bent en over wat er gebeurt als je die vraag serieus neemt.

139 pages, Kindle Edition

Published June 10, 2025

Reviews

[Matthijs · Rating 2 out of 5]

Ik hou van de toneelteksten van Lot Vekemans. Met de komst van 'Wat wil je dan', hoopte ik op een magische inkijk in het tot stand komen van haar onvergetelijke stukken. In het boek zet ze de hobbelige weg die ze de afgelopen decennia heeft gevolgd compact uiteen. De lezer wordt meegenomen langs de knooppunten van haar bestaan: dieptepunten in Friesland, ontsnappingen naar de Spaanse kust en een nieuw begin in Drenthe. Alles wordt nogal feitelijk verteld, waardoor het boek meer weg heeft van een uit de kluiten gewassen blogpost dan een stuk literatuur. Van de door de achterflap beloofde poëtische reflectie heb ik minder gezien dan ik hoopte: op een enkele uitzondering na komt de meeste poëzie uit goedgekozen quotes van anderen.

De grootste moeite had ik in het meegenomen worden in het proces van de auteur. Haar strubbelingen worden aangevlogen met esoterische coaches, obscure onwetenschappelijke modellen en nogal idiosyncratische oplossingen. Na een zin over haar eigen weerstand bij de kennismaking met een nieuw model, lost deze weerstand na overgave direct op en ziet ze het licht. Het is een kwestie van meebewegen. Allemaal prima, maar enkele aangehaalde figuren zitten wel erg in de hoek van de alternatieve geneeswijzen. De warm bezongen televisiedokter Roy Martina heeft ooit een cd uitgebracht die onder andere helpt "om je lichaam van kankercellen te ontdoen". Dat wordt niet in het boek aangehaald, maar hoe helpend ook, dit soort mensen mogen wat mij betreft niet kritisch genoeg bekeken worden. Dat proces krijg je geen echt inzicht in. Het gebeurt allemaal gewoon.

Is het dan allemaal ruk? Nou, niet per se. Het boek leest lekker weg, bijvoorbeeld. Het hoofdstuk over omgaan met kritiek vond ik indrukwekkend (het heeft me doen twijfelen überhaupt een recensie te schrijven). Maar al met al is het relaas voor mij enerzijds te feitelijk en anderzijds te zweverig om echt indruk te maken.

Uiteindelijk vraag ik me vooral af wat voor boek dit zou moeten zijn. Het is niet verkleed als een zelfhulpboek, maar voelt vaak wel zo. Op veel plekken is het niet verhalend en compleet genoeg voor autobiografie of memoires, niet narratief genoeg om door te kunnen gaan voor een essaybundel en te letterlijk om voor litertaire non-fictie door te gaan. "Wat wíl je dan"? Zou ik aan het boek willen vragen.

Mede door die diffuse vorm ben ik met verkeerde verwachtingen aangetreden bij het lezen. En ik heb er genoeg van begrepen om te snappen dat dat dus aan mij ligt. Dat als ik het boek gewoon zou kunnen laten zijn, zonder oordelen, ik een veel prettiger leeservaring gehad zou hebben. Helaas, het is er niet in geslaagd om mij daartoe te prikkelen.

[Anke · Rating 4 out of 5]

Ik heb het boek zonder verwachtingen en oordeel gelezen en dat beviel me prima. Lot heeft een periode beschreven waarbij ze in haar eigen leven met ups en downs wijsheid haalt bij diverse mensen die over dingen hebben nagedacht, boeken hebben geschreven, trainingen hebben ontwikkeld of levensvisies. De een spreekt me meer aan dan de ander, zoals dat altijd gaat. Ik zat met m’n potlood klaar om zinnen te onderstrepen. Ook ik ben een lerend mens en als ik mezelf als een experiment beschouw is en geen goed of fout (zoals in een van de hoofdstukken wordt geschreven) en eigenlijk zijn sterren geven aan dit boek met een korrel zout te nemen.

[Evi · Rating 4 out of 5]

"Op je eigen pad kan je niet verdwalen" en andere fijnzinnige citaten over kritiek krijgen en omgaan met je eigen hindernissen in creatieprocessen, of zo las ik het boek. En dat was heel proces-bevorderend. En herkenbaar. Al is mijn leven helemaal anders dan dat van Vekemans.

[Tom D'Hauwer · Rating 3 out of 5]

De schrijfster verkent haar persoonlijke kwetsbaarheid. Een rode draad is het boek De ontknooping van Marinus Knoope. Lot Vekemans verwijst regelmatig naar haar worsteling met het schrijven, het omgaan met al of niet succes, haar liefdesleven … Nooit gedetailleerd. Het zijn eerder kapstokken om zelfinzicht of haar inzichten in het menselijk handelen weer te geven.

Soms verrassend, soms doodnormaal.

[manoareadsgoodxx · Rating 4 out of 5]

“door te doen wat je wenst lever je precies de bijdrage die de wereld van je vraagt” hey hoi eerste boek van 2026 ik zie je?!?!? meteen sterke start met een non fictie waattt!!! ik had dit boek voorbij zien komen in de podcast van aaf en lies (💗) het ging over het proces van een toneelschrijfster, vanaf het moment dat ze besluit om te stoppen met schrijven, tot het moment dat ze een gezonde relatie met haar schrijven vormt (naar mijn mening) dit boek was voor mij als medekunstenaar (die voor het eerst geopenbaard word aan kritiek en niet tegen kritiek kan) 😛 heel interessant om te lezen, het ging over onder andere over wensen, maar ook hoe en wanneer je kritiek jouw wensen moet laten beïnvloeden (en daarmee ook en misschien vooral jezelf, want je bekritiseert jezelf het meest “het is alsof je een kind dat buitenshuis geslagen wordt, thuis ook nog wat klappen geeft zodat het kind leert om eraan te wennen”) wanneer je herkent dat je eigenlijk voor de wens van een ander aan het werk bent, en wanneer je in het laatste stadium van een wens bent en weer klaar bent voor een nieuwe (zij haalde vaak de “creatiespiraal” van Marinus Knoope aan) het had veel subthema’s maar over het algemeen vond ik de houding van Lot Vekemans erg interessant, hoe zij met een soort helikopter perspectief naar haar eigen leven, denkpatroon en keuzes kijkt, en ook de moed had om een andere weg in te slaan, zelfs als haar leven op het moment comfortabel was. Ook bleef ze steeds doorleren over iets wat haar op dat moment interesseerde naast haar werk, dat vond ik inspirerend. Wel was ik soms ook dankbaar voor mijn eigen denken omdat ik soms medelijden had met hoe zij alles in haar leven aan een bepaalde levensles koppelt of een manier om jezelf te beteren, en toen dacht ik wel ff de aarde is lett gewoon een bol it’s not that deep. maar ja anders heb je ook geen boek he?? ga ik nu mijn non-fictie journey vervolgen wie weet!!! spannend!!!!

[Bart Moeyaert · Rating 3 out of 5]

Als Lot Vekemans, die geweldig goed theater schrijft, in haar beschouwende ‘Wat wil je dan?’ vanuit persoonlijke ervaringen over haar eigen (schrijvers)twijfels vertelt, lees ik gretig. Naar het einde van het boek toe worden de korte hoofdstukken wat abstracter, maar ik hou een handvol adviezen voor het (schrijvers)leven over.

[Chiomara Wilrycx · Rating 2 out of 5]

Dit boek werd aangeraden, maar ik werd er niet door bevangen. De combinatie van persoonlijke zoektocht en theoretische onderbouwing deed me weinig. Ik vond de schrijver een leuk mens maar dit boek helaas niet.

[Denise · Rating 3 out of 5]

het geeft inzichten en laat je nadenken over bepaalde keuzes

[Suzanne VL · Rating 4 out of 5]

Een prettig boek. Het leest lekker weg en er zijn verschillende belangrijke levenslessen in te vinden.

[Noortje O. · Rating 3 out of 5]

Misschien iets teveel zelfhulp/ontplooiing voor mij.