What do you think?
Rate this book
فصلنامه ی گفتگو #۵۴
فصلنامه گفتگو-آذر ۱۳۸۸
شماره ی ۵۴ فصلنامه ی گفتگو با موضوع «ایران امروز»
فهرست مطالب:
باب گفتگو ص 3
مقالات ويژه
فرصتي ديگر براي بازسازي دولتي قانوني - مراد ثقفي ص 7
در جست و جوي دولتي از آن خود - فاطمه صادقي ص 19
منافع ملي و معاني مترتب بر آن - كاوه بيات ص 33
وقتي قاعده وضعيت استثنايي است - امير كيانپور ص 41
قدرت پوپوليسم : يك تحليل فلسفي - ژان كلودمونو ص 61
اقتصاد سياسي مناقشه بيست و دوم خرداد - محمد مالجو ص 73
نئوليبراليسم عليه ليبراليسم - ميشل فسل ص 93
تبارشناسي طرح هاي بزرگ عمراني در ايران معاصر - كاوه احساني ص 113
روزنامه ص 133
كتابخانه
معرفي چند كتاب كوتاه ص 151
فهرست مطالب:
باب گفتگو ص 3
مقالات ويژه
فرصتي ديگر براي بازسازي دولتي قانوني - مراد ثقفي ص 7
در جست و جوي دولتي از آن خود - فاطمه صادقي ص 19
منافع ملي و معاني مترتب بر آن - كاوه بيات ص 33
وقتي قاعده وضعيت استثنايي است - امير كيانپور ص 41
قدرت پوپوليسم : يك تحليل فلسفي - ژان كلودمونو ص 61
اقتصاد سياسي مناقشه بيست و دوم خرداد - محمد مالجو ص 73
نئوليبراليسم عليه ليبراليسم - ميشل فسل ص 93
تبارشناسي طرح هاي بزرگ عمراني در ايران معاصر - كاوه احساني ص 113
روزنامه ص 133
كتابخانه
معرفي چند كتاب كوتاه ص 151
160 pages, Paperback
First published December 29, 2009
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
May 24, 2015
خوندن این شماره بعد از قضایای 88، واقعا برام جالب بود.
تا جایی که یادمه، مقاله «قدرت پوپولیسم - یک تحلیل فلسفی» اش واقعا عالی بود.
بخشی از مقاله ای به همین «قدرت پوپولیسم - یک تحلیل فلسفی» نوشته ی «ژان کلود مونو»
… یکی از گرایش های مستمر پوپولیسم، افشای «نخبگان» است که در واقع همواره فقط «برخی از آن ها» را نشانه می رود؛ این ها گاه فرادستان اقتصادی هستند، گاه البته «کارفرمایان»، اما گاه نیز نخبگان «دولتی» هدف قرار می گیرند (مثل پوپولیسم تاچری یا ریگانی). «زعمای چپ»، روشنفکران، رسانه ها، مرکز شهری ها در تقابل با حاشیه نشینان یا شهرستانی ها و دیگر نشان های از این دست. در همه ی این موارد، ارزش هایی که این نخبگان قرار است حاملان آن ها باشند به منزله ی ارزش هایی «ضدّ مردمی» افشا می شوند … استراتژی مشترک بسیاری جنبش های پوپولیستی که به قدرت رسیده اند نیز همواره آن بوده است که شکست های شان و نا امیدی های ناشی از آن را نیز به حساب همین «نخبگان» همیشه در صحنه بگذارند که از طریق رسانه های شان، مناصب بالای نظارتی، قضات، دیوانسالاری و سندیکاها مانع کار شده اند …
تا جایی که یادمه، مقاله «قدرت پوپولیسم - یک تحلیل فلسفی» اش واقعا عالی بود.
بخشی از مقاله ای به همین «قدرت پوپولیسم - یک تحلیل فلسفی» نوشته ی «ژان کلود مونو»
… یکی از گرایش های مستمر پوپولیسم، افشای «نخبگان» است که در واقع همواره فقط «برخی از آن ها» را نشانه می رود؛ این ها گاه فرادستان اقتصادی هستند، گاه البته «کارفرمایان»، اما گاه نیز نخبگان «دولتی» هدف قرار می گیرند (مثل پوپولیسم تاچری یا ریگانی). «زعمای چپ»، روشنفکران، رسانه ها، مرکز شهری ها در تقابل با حاشیه نشینان یا شهرستانی ها و دیگر نشان های از این دست. در همه ی این موارد، ارزش هایی که این نخبگان قرار است حاملان آن ها باشند به منزله ی ارزش هایی «ضدّ مردمی» افشا می شوند … استراتژی مشترک بسیاری جنبش های پوپولیستی که به قدرت رسیده اند نیز همواره آن بوده است که شکست های شان و نا امیدی های ناشی از آن را نیز به حساب همین «نخبگان» همیشه در صحنه بگذارند که از طریق رسانه های شان، مناصب بالای نظارتی، قضات، دیوانسالاری و سندیکاها مانع کار شده اند …
Displaying 1 of 1 review