Είμαι καλά, το αυτό επιθυμώ και για σας

by Edita Morris, Άλκη Ζέη (Translator)

Στο «Είμαι καλά, το αυτό επιθυμώ και για σας», η Κόκα, μαύρη Τζαμαϊκανή απ’ τα Σκουπιδιαρέικα, γράφει το Ημερολόγιό της, με τη μορφή επιστολών προς την Κυρία Τατλ, αγγλίδα συγγραφέα, στην οποία δούλεψε υπηρέτρια όταν η τελευταία έμενε στην Τζαμάικα.
Η Κόκα, μέσα απ’ το απλοϊκό της ύφος - παιδικό αλλά και στοχαστικό μαζί - τα λέει όλα. Διηγείται για το νεαρό Λόρδο που την βίασε, τον έρωτά της με τον Ντάρυλ, την πείνα, τα Σκουπιδιαρέικα, το ρατσισμό που την εκμηδενίζει, τα αμερικάνικα αστυνομικά σκυλιά - εξασκημένα στο κυνήγι των μαύρων - την επιθυμία της να ζήσει ανθρώπινα.

Genres: Fiction, American

118 pages, Paperback

First published January 1, 1975

About the author

Edita Morris started her literary career with short stories published in the Atlantic Monthly, Harper's Bazaar and other publications. In 1943 she published her first novel, My darling from the Lions. During the 1930s and until his death in 1943 in New York she shared much of her life with the Swedish painter Nils von Dardel.

Reviews

[MimbleWimble___ Elli Maria Moutsopoulou · Rating 5 out of 5]

Η E. Morris υπήρξε πολιτική ακτιβίστρια και είναι αδύνατον να μην αντιληφθείς τις αντιλήψεις και όλα όσα πρέσβευε διαβάζοντας αυτά τα δύο βιβλία!

Αυτή τη φορά,
βασική ηρωίδα του έργου της υπήρξε η Τζαμαϊκανή Κόκα, η οποία καταγράφοντας τις σκέψεις στις τόσο στις επιστολές της -στην "καλή" της λευκή κυρία-, όσο και στο προσωπικό της ημερολόγιο, μας μετέφερε όλα της τα συναισθήματα και κάθε της βίωμα, με μία αφοπλιστική αμεσότητα.

Από την αρχή μέχρι το τέλος έχουμε μία γλώσσα απλή, ρέουσα, με τις κατάλληλες επαναλήψεις• η εικόνα ξεκάθαρη,
ένα πλάσμα χωρίς μόρφωση, χωρίς λογική σκέψη, αγνό, όπως άλλωστε υπήρξαν οι λαοί που οι λευκοί εκμεταλλεύτηκαν μέχρι θανάτου.

Η αθωότητα με την οποία αντιλαμβάνεται τον κόσμο γύρω της, ο τρόπος με τον οποίο μοιράζεται την αδικία, την πονηριά και την κακία δημιουργεί συγκίνηση, υπενθυμίζοντάς μας τη θέση των θυμάτων αλλά και τους άνισους αγώνες που έδιναν για χρόνια, έχοντας πολέμιους ακόμη και ανθρώπους που θα έπρεπε να αγωνίζονται στο πλάι τους.

Δε θέλω να πω λόγια πολλά. Τα θεωρώ περιττά.

Διαβάστε Edita Morris.

[Marinello · Rating 5 out of 5]

Εγώ αντιθέτως, δεν είμαι καθόλου καλά. Για την ακρίβεια έχω πλαντάξει στο κλάμα και συστήνω αυτό το βιβλίο σε οποιονδήποτε θέλει να γίνει άνθρωπος. Αυτό επιθυμώ για'μας.

[Crazytourists_books · Rating 4 out of 5]

Δεν έχω να πολλά, ένα απλά γραμμένο βιβλίο αλλά καθόλου απλοϊκό. Βαθιά συγκινητικό και σκληρό...

[Marianna Vasile · Rating 4 out of 5]

Ιδιαίτερο. Αληθινό. Αξίζει να διαβαστεί.

[Chinchilla_clouds · Rating 5 out of 5]

Όπως έχει σχολιάσει ένας άλλος αναγνώστης στην πλατφόρμα, είναι μάλλον δύσκολο να νιώσεις καλά έχοντας διαβάσει αυτό το σύντομο, συγκλονιστικό όμως κείμενο.

Χρησιμοποιώντας τον αγαθό, παιδικό σχεδόν χαρακτήρα της Κόκα, η Μόρρις καταγγέλει την εκμετάλλευση των πολλών από τους λίγους, καθώς και την πάλη για επιβίωση που θα κάνει πολλούς να πατήσουν κυριολεκτικά επί πτωμάτων, θέτωντας για τους τελευταίους το ερώτημα: όταν όλα γύρω τους είναι σκάρτα, φταίνε πραγματικά αν γίνονται το ίδιο κτηνώδεις με τους εξουσιαστές τους;

[Eve. · Rating 4 out of 5]

«Όταν ήμουν μικρός δεν είχα όνομα, ούτε οικογένεια, με λέγανε νέγρο κι έγινα κάποιος μόνο με τη θέληση μου. Η δύναμη της θέλησης είναι η πιο μεγάλη δύναμη που υπάρχει στη γη.»

«Εγώ δεν πιστεύω στη βία, πιστεύω στη διδαχή. Πρέπει να διδάξουμε τους άσπρους. […] Θα μπορέσουμε τότε αυτόν τον κόσμο που θρηνεί να τον κάνουμε έναν κόσμο που γελάει.»

[Eirini Zazani · Rating 4 out of 5]

Η απάνθρωπη εκμετάλλευση των μαύρων από τους λευκούς μέσα από την αφήγηση μιας καλοσυνάτης μαύρης που ποτέ δεν έχασε την ελπίδα της να ονειρεύεται και να πιστεύει στο καλό παρά τους εξευτελισμούς της. Ολιγοσέλιδο αλλά αριστουργηματικά συγκλονιστικό το βιβλίο της Μόρρις.

[Lalist · Rating 5 out of 5]

jamaica jamaica...
Πράσινη απόχρωση σε κάθε σελίδα, τοποθετημένη στον δυττό κόσμο της jamaica σε μια εποχή όπου κυριαρχούσε η λεηλασία, εκμετάλλευση, και κακοποίηση των πληθυσμών της jamaica από Ευρωπαίους. Από τη μία, οι υπηρεσίες στα ανάκτορα των εκατομμυριούχων από την πείνα των μαύρων σκλάβων-κοριτσιών, κι απ'την άλλη το όνειρο της παρακατιανής νεαράς που επιστρέφει γεμάτη πάθη στην καλύβα της και στον ρακοσυλλέκτη σύντροφό της και στο παιδί της. Με την πλέον αισιόδοξη στάση, έχει ξεπεράσει την έγνοια του εξεφτελισμού και ονειρεύεται την ελευθερία και την οικογένεια.