Το βιβλίο του Νicholas White είναι ένα βιβλίο που εστιάζει σε ορισμένα από τα κεντρικότερα ζητήματα της φιλοσοφίας του Πλάτωνα, στα προβλήματα γνωσιοθεωρίας και μεταφυσικής, τα οποία αναδύονται με διάφορες μορφές στα πλατωνικά έργα. Από την άποψη αυτή το βιβλίο του White είναι ένα φιλόδοξο βιβλίο. Αυτό που το καθιστά πολύτιμο είναι το γεγονός ότι ο συγγραφέας του καταφέρνει όχι μόνο να εντοπίσει τα θεμελιώδη ερωτήματα που πραγματεύεται ο Πλάτων στις συζητήσεις των επιμέρους διαλόγων, αλλά και να αναδείξει τους λόγους για τους οποίους υιοθετούνται διαφορετικές προσεγγίσεις σε κάθενα διάλογο. Η ευαισθησία του White για τα φιλοσοφικά προβλήματα τον οδηγεί να παρακολουθήσει την κίνηση της σκέψης του Πλάτωνα από τον Ευθύφρονα μέχρι τον Θεαίτητο, πέρα από διαχωρισμούς σε πρώιμο, μέσο και ύστερο, που επιβάλλονται συχνά στο έργο του, να φωτίσει την τόλμη του πλατωνικού εγχειρήματος, αλλά και να αναδείξει το ανικανοποίητο του Πλάτωνα που τον κινητοποιεί να γράψει τον επόμενο έργο του.
Το βιβλίο προσεγγίζει τον Πλάτωνα μέσω της μεθοδολογίας του και των ζητημάτων που προσεγγίζει ανά περίοδο συγγραφής. Το είχα ως companion στον Φαίδωνα, τον οποίο είχα για τη σχολή και ακόμη χρωστάω μια κριτική για αυτό.
Δεν ήταν άσχημο - το απόλαυσα αρκετά. Θα το σύστηνα για όποιον ενδιαφέρεται να μάθει για την μεθοδολογία του Πλάτωνα, αλλά μέχρι εκεί.