Zwischen Namibia und eine Familie, ein Geheimnis, eine zweite Chance
Ein altes Stück Stoff, der Duft von Blumen und eine Handvoll Mehr bleibt ihr nicht von einem Leben, das vor ihrem eigenen begann. Auf der Suche nach Antworten entdeckt sie, wie eng Verlust, Hoffnung und Liebe miteinander verwoben sind.
Nara hat alles, was sie sich wünschen kö eine zauberhafte Tochter, eine florierende Gärtnerei und mit ihren vier Nichten Dalia, Soley, Lali und Magnolia Familie und Freundinnen in einem. Doch der Tod ihrer Adoptiveltern wirft sie aus der Bahn. Und als sie ein altes Handtuch mit der Stickerei eines namibischen Kinderheims findet, steht ihre Welt auf dem Kopf.
Entschlossen, ihre Wurzeln zu finden, reist Nara nach Namibia. Dort erfährt sie nicht nur vom Schicksal ihrer leiblichen Eltern, sondern auch von der bewegenden Vergangenheit ihrer Adoptivmutter Rose. Zwischen den Weiten der Wüste und den Wellen des Atlantiks begegnet Nara ihrer eigenen Geschichte – und einer zweiten Chance auf die Liebe.
Ein Roman wie ein weiter Geheimnisse über Generationen, starke Frauenfiguren und eine Liebe, die den richtigen Moment fast verpasst.
Das berührende Finale der Blumentöchter für Fans von emotionalen Familiengeschichten mit historischem Echo.
Tessa Collins lebt mit ihrer Familie in Weinheim an der Bergstraße. Zum Schreiben kam sie 2013 durch Zufall, als sie während eines Familienurlaubs im Süden Frankreichs auf ihre erste Romanidee stieß. Wenn sie nicht gerade reist oder an einem ihrer Romanprojekte schreibt, geht sie gern wandern, hält sich in der Natur auf und liest.
Met De Rozendochter sluit Tessa Collins de reeks De Bloesemdochters af. En wat mij betreft is het opnieuw een heel mooi en goed geschreven deel!
Het is een prachtige familiesaga waarin familiebanden, liefde en geheimen centraal staan. In dit laatste deel volgen we Nora, die na het overlijden van haar adoptieouders ontdekt dat ze eigenlijk nog maar weinig weet over haar eigen afkomst. Haar zoektocht brengt haar naar Namibië, waar stukje bij beetje de geheimen uit het verleden worden ontrafeld.
Wat ik mooi vind aan dit verhaal, is de manier waarop de schrijfster laat zien hoe ingewikkeld familiebanden soms kunnen zijn. Hoeveel fouten kun je als ouder maken? En hoever ga je om de mensen van wie je houdt te beschermen? Geheimen kunnen families uit elkaar drijven, maar soms kunnen ze er uiteindelijk ook voor zorgen dat mensen elkaar juist weer vinden.
Het verhaal neemt je mee naar een andere wereld, met een mooie afwisseling tussen het verleden en het heden. Liefde, verlies, familie en tweede kansen vormen samen een ontroerend geheel.
Een mooie afsluiter van deze reeks, waarin opnieuw duidelijk wordt hoe sterk familiebanden kunnen zijn, ondanks alles wat er is gebeurd. Ik heb er weer van genoten!
Warmoes ik van dit boek vertellen. Heel vaak heb ik gedacht. Wat zit er veel verdriet, veel miserie in dit boek. En toch krijgt het 4 sterren. Omwille van de mooie afronding.
Nara heeft alles wat haar hart begeert: een prachtige dochter, een bloeiende kwekerij en vier nichtjes op wie ze altijd kan steunen. Maar de dood van haar adoptieouders zet haar leven op zijn kop. Wanneer ze een oud aandenken uit een weeshuis in Namibië vindt, realiseert ze zich hoe weinig ze eigenlijk weet van haar verleden. Vastbesloten terug te gaan naar het begin van haar levensverhaal reist ze af naar Namibië. Daar ontdekt ze de waarheid over haar biologische ouders en de bewogen geschiedenis van haar adoptiemoeder. En misschien wacht haar daar, tussen de woestijn en de oceaan, een tweede kans op liefde.
De rozendochter is het vijfde en laatste deel van De bloemendochters-serie, een avontuurlijke familiesaga van Tessa Collins, het pseudoniem van Silke Ziegler, over vijf vrouwen, vijf continenten en één groot familiegeheim. Met de prachtige covers en sprayed edges is deze serie alleen daarom al een aanwinst voor je boekenkast, maar ook inhoudelijk stelt deze serie absoluut niet teleur.
De schrijfstijl van de auteur is toegankelijk en beeldend. Als lezer zie je het prachtige, uitgestrekte landschap van Namibië zo voor je. Dit vormt een boeiend contrast met de schitterende Engelse bloementuinen van Blooming Hall en de beklemmende, duistere sfeer in het historische Duitsland.
Hoofdpersoon Nara is een zelfstandige vrouw en alleenstaande ouder die haar zaakjes goed op orde heeft, maar nu geconfronteerd wordt met beslissingen die ze in het verleden genomen heeft en die nu als een boemerang bij haar terug komen. Haar zoektocht is verweven in twee verhaallijnen. In het heden volgen we Nara op zoek naar haar biologische familie in Afrika, en in het verleden haar pleegmoeder Rose die op zoek is naar haar ouders, die vermist zijn sinds de Tweede Wereldoorlog.
Als Rose hoort wat haar ouders destijds is overkomen heeft dat grote invloed op haar en op alle beslissingen die ze in haar latere leven voor haar kinderen neemt. Beslissingen die tot op de dag van vandaag invloed hebben, iets wat door de auteur op mooie wijze wordt uitgewerkt. Zo kan Rose het daarna nooit niet meer over haar hart verkrijgen om haar kinderen en kleindochters met dingen te confronteren die hun pijn zouden doen.
Nara vindt uiteindelijk Shikongo, haar oma van moeders kant, die destijds al goed bevriend was met haar pleegmoeder Rose- een geheim dat niemand ooit heeft geweten. Shikongo leert haar alles over de cultuur en historie van haar volk, de Herero een voormalig herdersvolk.
De rozendochter is een prachtig, gelaagd verhaal over tweede kansen en opnieuw beginnen. Het vormt een zeer geslaagde afsluiter van De bloemendochters-serie. Alle geheimen zijn definitief ontrafeld en de losse eindjes worden op een bevredigende manier aan elkaar geknoopt. Hierdoor is dit boek wellicht minder goed als losstaand deel te lezen. Voor de fans van De bloemendochters is De rozendochter een absolute aanrader die je met een zucht van tevredenheid dichtslaat.
Klappentext: Ein altes Stück Stoff, der Duft von Blumen und eine Handvoll Erinnerungen: Mehr bleibt ihr nicht von einem Leben, das vor ihrem eigenen begann. Auf der Suche nach Antworten entdeckt sie, wie eng Verlust, Hoffnung und Liebe miteinander verwoben sind. Nara hat alles, was sie sich wünschen könnte: eine zauberhafte Tochter, eine florierende Gärtnerei und mit ihren vier Nichten Dalia, Soley, Lali und Magnolia Familie und Freundinnen in einem. Doch der Tod ihrer Adoptiveltern wirft sie aus der Bahn. Und als sie ein altes Handtuch mit der Stickerei eines namibischen Kinderheims findet, steht ihre Welt auf dem Kopf. Entschlossen, ihre Wurzeln zu finden, reist Nara nach Namibia. Dort erfährt sie nicht nur vom Schicksal ihrer leiblichen Eltern, sondern auch von der bewegenden Vergangenheit ihrer Adoptivmutter Rose. Zwischen den Weiten der Wüste und den Wellen des Atlantiks begegnet Nara ihrer eigenen Geschichte – und einer zweiten Chance auf die Liebe.
„Die Rosentochter“ ist der 5. Band der Blumentöchter-Saga von Tessa Collins. Tessa Collins ist das Pseudonym von Silke Ziegler, die mich schon mit ihren Krimis und der Purpurküsten-Reihe begeistert hat.
Nachdem mir die ersten vier Bände so gut gefallen haben, wartete ich schon sehnsüchtig auf Band 5.
Tessa Collins entführt ihre Leser*innen nach Namibia. Im Mittelpunkt steht Nara, auch sie begibt sich auf eine Spurensuche. Nach dem Tod ihrer Adoptivmutter findet Nara ein altes Handtuch, darauf eine Stickerei aus einem Kinderheim in Namibia. Nara begibt sich auf die Suche nach ihren Wurzeln. Diese Suche führt Nara nach Namibia. Hier findet sie nicht nur Antworten auf die Frage ihrer Herkunft, sie deckt auch alte Tragödien auf.
Tessa Collins versteht es, Charaktere zu zeichnen und durch die Geschichte zu führen. Vor allem hat mir in diesem Band Nara gefallen. Sie ist eine nahbare, vielschichtige Frau. Ihre anfängliche Skepsis wandelt sich im Laufe der Handlung in eine feste Entschlossenheit.
Die Figuren der Vergangenheit erwachen durch Tagebücher, Briefe und Rückblenden zum Leben. Ihre Entscheidungen und Opfer wirken bis in die Gegenwart nach und sind psychologisch feinfühlig ausgearbeitet.
Tessa Collins hat einen flüssigen und gut verständlichen Schreibstil. Die Handlungsorte werden anschaulich beschrieben. Der Duft der Rosen ist mir richtig um die Nase geweht.
„Die Rosentochter“ ist nun der Abschluss der Blumentöchter-Saga, mit der mir Tessa Collins viel Freude bereitet hat.
Blumentöchter-Saga: Band 1 Die Blumentöchter Band 2 Die Wildblütentochter Band 3 Die Nelkentochter Band 4 Die Magnolientochter Band 5 Die Rosentochter
De rozendochter is het vijfde boek in de reeks De bloemendochters van de auteur Tessa Collins. Het verhaal gaat over Nara, een vrouw die op het eerste gezicht een gelukkig leven heeft. Ze heeft een dochter, een eigen plantenkwekerij en vier nichtjes met wie ze een goede band heeft. Haar leven verandert wanneer haar adoptieouders overlijden. Na hun dood vindt ze een oud aandenken dat haar in verband brengt met een weeshuis in Namibië. Daardoor begint ze vragen te stellen over haar afkomst en haar familiegeschiedenis. Ze besluit naar Namibië te reizen om meer te ontdekken over haar biologische ouders en het verleden van haar adoptiemoeder. Tijdens haar zoektocht komt ze verschillende geheimen te weten die haar kijk op haar familie en zichzelf veranderen. Tegelijkertijd krijgt ze de kans om na te denken over haar toekomst en de liefde.
De belangrijkste personages in het boek zijn Nara, haar dochter, haar vier nichtjes en haar adoptieouders. Nara is de hoofdpersonage en is nieuwsgierig naar haar verleden en wil ontdekken waar ze vandaan komt. Haar dochter is een belangrijk deel van haar leven. Haar vier nichtjes steunen haar en tonen hoe belangrijk familie kan zijn. Haar adoptieouders spelen eveneens een grote rol, omdat hun overlijden de aanleiding vormt voor haar zoektocht. Ook haar biologische ouders zijn belangrijk, omdat Nara meer over hen te weten wil komen.
De rozendochter is een aangrijpend boek, omdat het verhaal gaat over familiegeheimen en het ontdekken van je eigen verleden. Het is boeiend om samen met Nara stap voor stap te ontdekken wat er vroeger gebeurd is. Ook de reis naar Namibië geeft aan het verhaal een bijzondere achtergrond. Daarnaast vind ik het thema familie belangrijk, omdat het boek laat zien hoe familieleden elkaar kunnen steunen in moeilijke momenten.
De rozendochter is een verhaal over familie, liefde, verlies en identiteit. Het boek laat zien hoe belangrijk het kan zijn om je verleden te leren kennen om jezelf beter te begrijpen. Ik zou het aanraden aan lezers die houden van familieromans waarin geheimen langzaam worden onthuld en personages op zoek gaan naar antwoorden over hun leven.
“Tessa Collins weet emotie, avontuur en familie op filmische wijze samen te brengen in een prachtig afgerond verhaal.”
Het laatste deel van een kleurrijke serie, waarin met dit einde alles duidelijk wordt. Een emotioneel sluitstuk van een prachtige serie!
In De Rozendochter vertelt Tessa Collins het verhaal van Nara, de geadopteerde dochter van Rose en Albert. Haar verhaal vormt meteen de aanloop naar de ontknoping van de vier eerdere delen. Ook het verhaal van moeder Rose wordt in dit laatste deel duidelijk. Juist dit gedeelte bezit de emotionele lading waar je als romanfan zo van houdt.
En je wordt op je wenken bediend door de Duitse auteur. Ze neemt je als lezer mee over de hele wereld en in De Rozendochter reis je af naar Namibië. Ook dit weet ze weer op een filmische manier aan de lezer over te brengen.
“Familie is zoveel meer dan afkomst. Het is de liefde en de kracht waarmee een moeder haar kinderen beschermt.”
Alle personages uit de eerdere delen spelen in dit laatste deel een belangrijke rol in het verloop van het verhaal. Hierdoor komt voor jou als lezer alles samen. Een deel dat je dan ook zeker niet wilt missen, niet alleen vanwege de zoektocht van Nara en haar verhaal, maar ook vanwege het verhaal van moeder Sara en, indirect, dat van de hele familie Carter. Alles wordt op een sluitende manier samengebracht, waardoor het verhaal compleet is.
Met de Bloemendochter-serie heeft Tessa Collins een prachtig beschreven, avontuurlijke romanserie neergezet. Een serie waarin volop ruimte is voor de personages, hun afkomst en de verhalen die hen met elkaar verbinden. Dat alles wordt op een filmische manier opgetekend, waardoor je als lezer helemaal in de verschillende werelden wordt meegenomen.
Maar de belangrijkste boodschap van dit alles is familie. De waarde van familie en hoever een moeder gaat om haar kinderen te beschermen. De Rozendochter is daarmee echt de prachtige kers op een al overheerlijke taart!
Een prachtige roman over familie en het vinden van je eigen pad in het leven.
Nara heeft alles wat haar hart begeert: een prachtige dochter, een bloeiende kwekerij en vier nichtjes op wie ze altijd kan steunen. Maar de dood van haar adoptieouders zet haar leven op zijn kop. Wanneer ze een oud aandenken uit een weeshuis in Namibië vindt, realiseert ze zich hoe weinig ze eigenlijk weet van haar verleden. Vastbesloten terug te gaan naar het begin van haar levensverhaal reist ze af naar Namibië. Daar ontdekt ze de waarheid over haar biologische ouders en de bewogen geschiedenis van haar adoptiemoeder. En misschien wacht haar daar, tussen de woestijn en de oceaan, een tweede kans op liefde…
In het boek wisselen heden en verleden zich af. Beide perspectieven zijn heel interessant en zijn op prachtige wijze met elkaar verweven. Je krijgt veel informatie waardoor je het andere perspectief ook veel beter kunt plaatsen. Meermaals word je ook verrast met een wending die je niet ziet aankomen.
Tijdens het lezen neemt Nara je bij de hand en ga je samen met haar op reis. Je leert Nara goed kennen en krijgt een band met haar. Steeds meer krijg je begrip voor haar keuzes en leef je met haar mee.
Je merkt tijdens het lezen dat de woorden zorgvuldig zijn gekozen door de auteur. Vooral de eerste helft van het boek heeft mij erg aangegrepen en geëmotioneerd. Tessa Collins weet precies hoe ze de emoties en gevoelens van de personages op je over moet brengen.
‘De rozendochter’ is het laatste deel in ‘De bloemendochters’ serie. Hoewel alle boeken in de serie met dit laatste deel mooi bij elkaar kwamen merk ik toch dat ik met nog een aantal vragen achterblijf.
Ik heb genoten van ‘De rozendochter’ en kan niet alleen dit deel, maar de hele serie van harte aanraden. Stuk voor stuk mooie verhalen die je mee op reis nemen.
‘De rozendochter’ krijgt van mij ****!
Bedankt voor het recensie-exemplaar HarperCollins en World of Romance.
NB: dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.
Es war ein schönes Finale der Blumentöchter-Reihe. So vieles wurde aufgedeckt & die rosentochter rundete die Geschichte ab. Schade, dass die Reihe der Blumentöchter vorbei ist.