O Aλέκος Φασιανός πασίγνωστος για την ακάματη εικαστική του δημιουργία, έχει συνθέσει ταυτόχρονα ένα υψηλόκορμο λογοτεχνικό έργο.
Άρθρα, κείμενα, μελέτες, προσωπογραφίες καλλιτεχνών, όλα γραμμένα με τον άμεσο, απλό και βαθύ, ζωηρό και εύληπτο τρόπο του, έχουν συγκροτηθεί σε βιβλία από τις εκδόσεις "Καστανιώτη".
"O μύθος της αιωνιότητας" ολοκληρώνει μια τριλογία που συνελήφθη εξαρχής με κεντρικό θέμα την έννοια του "μύθου". Tη δημιουργία του, τις μορφές που γνωρίζει ανάλογα με τις ηλικίες των ανθρώπων, την αναγκαιότητά του, τέλος, για την ύπαρξη αυτού του ίδιου του σύμπαντος. Eκφραστής κατεξοχήν της "ιδιωτείας" που μπορεί να περικλείσει ολόκληρο τον κόσμο, ο Aλέκος Φασιανός με το "Mύθο της αιωνιότητας" αξιοποιεί την καθημερινότητα ως το πιο αποφασιστικό στοιχείο της μεγάλης καλλιτεχνικής δημιουργίας. H ίδια η έννοια της αιωνιότητας, που συνιστά έναν πρωταρχικό μύθο της ζωής, στο βιβλίο του Aλέκου Φασιανού ανασυντάσσεται ως απτή πραγματικότητα, που δεν χρειάζεται καν να παρέλθει για να αποτελέσει μύθο. H πραγματικότητα του καθενός συνιστά ένα δικαιωμένο μύθο.
Ο Αλέκος Φασιανός ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στην περιοχή της Πλάκας στην Αθήνα. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το διάστημα 1956-1960 στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη. Μελέτησε την αρχαία ελληνική αγγειογραφία και τη Βυζαντινή εικονογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην École des beaux-arts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964), κοντά στους Clairin και Dayez. Το 1966 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ενώ από το 1974 ζούσε και εργαζόταν στο Παρίσι και την Αθήνα.
Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκυο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη, Λονδίνο και αλλού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις ανά την υφήλιο. Ο Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο (Αμερική του Κάφκα σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, 1975, Ελένη του Ευριπίδη, 1976, Όρνιθες του Αριστοφάνη, 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Έχει επίσης εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά.
Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του. Το 1999 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ σε τιμητική (μη εκλόγιμη) θέση.
Ένα βιβλίο που δημιουργεί την αίσθηση στον αναγνώστη της απευθείας συνομιλίας του με τον Φασιανό. Κάθεσαι κάπου αναπαυτικά και το ανάγνωσμα αποκτά ομιλία. Ακούς τον υπέροχο ζωγράφο να διηγείται ιστορίες από παλιά, τους προβληματισμούς του και τις απόψεις του επί διαφόρων θεμάτων. Είναι ενδιαφέρον να ακούς έναν καλλιτέχνη να φιλοσοφεί περί φύσεως, ενέργειας, ποίησης, χρωμάτων, ζωής. Να μιλάει για τις πηγές έμπνευσης του και τους Αρχαίους Έλληνες. Σημ. το αγόρασα από το μουσείο Αλ.Φασιανου και διαβάζοντας το ξεπήδησαν από μέσα μοτίβα και πίνακες.