Μετά το μύθο της γειτονιάς

by Αλέκος Φασιανός

Σ' έναν δεύτερο αυτοβιογραφικό τόμο με τον τίτλο "Μετά το μύθο της γειτονιάς", ο ζωγράφος Αλέκος Φασιανός εκκινεί από προσωπικά περιστατικά και βιώματα από τη δεκαετία του '40, για να καταλήξει σε μια οξύτατη κριτική στις συνθήκες και τις συμβάσεις της σημερινής ελληνικής πραγματικότητας. Με συνεχείς αναφορές στους αρχαίους και τους μεγάλους καλλιτέχνες του 20ού αιώνα, ανατέμνει τα σύγχρονα ήθη, προτείνοντας το μέτρο μιας υλικής και πνευματικής λιτότητας ως κανόνα ζωής. Με τρόπο σπαρταριστό περιγράφει όψεις του καθημερινού βίου, ενώ ταυτόχρονα στηλιτεύει με σαρκασμό φαινόμενα παρακμής και εκφυλισμού, όπως η εμπορευματοποίηση της τέχνης και η καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος. Με το βιβλίο του "Μετά το μύθο της γειτονιάς" (που παραπέμπει ευθέως στο προηγούμενο αυτοβιογραφικό έργο του "Ο μύθος της γειτονιάς μου"), ο Αλέκος Φασιανός υψώνει τη δάδα της εγκράτεις και της ολιγάρκειας, ως τον μόνο τρόπο για να σωθεί ο άνθρωπος αλλά και η κοινωνία στο σύνολό της.

144 pages, Paperback

First published October 27, 2005

About the author

Ο Αλέκος Φασιανός ήταν Έλληνας ζωγράφος. Γεννήθηκε στην περιοχή της Πλάκας στην Αθήνα. Σπούδασε βιολί στο Ωδείο Αθηνών και ζωγραφική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών το διάστημα 1956-1960 στο εργαστήριο του Γιάννη Μόραλη. Μελέτησε την αρχαία ελληνική αγγειογραφία και τη Βυζαντινή εικονογραφία. Παρακολούθησε μαθήματα λιθογραφίας στην École des beaux-arts του Παρισιού, με υποτροφία της γαλλικής κυβέρνησης (1962-1964), κοντά στους Clairin και Dayez. Το 1966 εγκαταστάθηκε στο Παρίσι, ενώ από το 1974 ζούσε και εργαζόταν στο Παρίσι και την Αθήνα.

Από το 1959, χρονιά της πρώτης ατομικής του παρουσίασης στην Αθήνα, έχει πραγματοποιήσει περισσότερες από εβδομήντα ατομικές εκθέσεις σε Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Παρίσι, Μόναχο, Τόκυο, Αμβούργο, Ζυρίχη, Μιλάνο, Βηρυτό, Στοκχόλμη, Λονδίνο και αλλού. Συμμετείχε επανειλημμένα σε ομαδικές εκθέσεις και γνωστές διεθνείς διοργανώσεις ανά την υφήλιο. Ο Φασιανός ασχολήθηκε επίσης με τη χαρακτική, το σχεδιασμό αφισών, καθώς και τη σκηνογραφία, συνεργαζόμενος κυρίως με το Εθνικό Θέατρο (Αμερική του Κάφκα σε σκηνοθεσία Αλέξη Σολομού, 1975, Ελένη του Ευριπίδη, 1976, Όρνιθες του Αριστοφάνη, 1978 κ.ά.). Ανέλαβε την εικονογράφηση αρκετών βιβλίων, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, γνωστών ποιητών και συγγραφέων. Έχει επίσης εκδώσει και δικά του κείμενα, πεζά και ποιητικά.

Για το σύνολο της δουλειάς του έχουν γυριστεί τέσσερις ταινίες για την ελληνική και τη γαλλική τηλεόραση, ενώ κυκλοφορούν μονογραφίες που αναφέρονται στην εικαστική παραγωγή του. Το 1999 ήταν υποψήφιος ευρωβουλευτής με το ΠΑΣΟΚ σε τιμητική (μη εκλόγιμη) θέση.