What do you think?
Rate this book
Trup z recyklingu
Kryminalna komedia pomyłek!
Mieszkańcy osiedla Radość w Boligłowie otrzymują zawiadomienie, że jeżeli nie będą odpowiednio segregować odpadów będą musieli płacić karę. Dwie emerytki, Stefania i Waleria, nie chcą do tego dopuścić, więc tworzą straż śmietniskową, która ma sprawdzać co i kto wyrzuca.
Wredne, złośliwe i wkurzające staruszki pełnią nocne warty na balkonach, a jedna przez teleskop z noktowizorem sprawdza co się dzieje na osiedlu.
Wkrótce w śmietniku zostaje znaleziona noga, możliwe, że ludzka...
Ktoś wzywa policję.
Na miejsce przyjeżdża mieszkanka osiedla piękna Żaklineta, która poszła do policji, bo matka nie zgodziła się na jej ślub z wybrankiem. W tym samym czasie jedna ze staruszek znika...
Mieszkańcy osiedla Radość w Boligłowie otrzymują zawiadomienie, że jeżeli nie będą odpowiednio segregować odpadów będą musieli płacić karę. Dwie emerytki, Stefania i Waleria, nie chcą do tego dopuścić, więc tworzą straż śmietniskową, która ma sprawdzać co i kto wyrzuca.
Wredne, złośliwe i wkurzające staruszki pełnią nocne warty na balkonach, a jedna przez teleskop z noktowizorem sprawdza co się dzieje na osiedlu.
Wkrótce w śmietniku zostaje znaleziona noga, możliwe, że ludzka...
Ktoś wzywa policję.
Na miejsce przyjeżdża mieszkanka osiedla piękna Żaklineta, która poszła do policji, bo matka nie zgodziła się na jej ślub z wybrankiem. W tym samym czasie jedna ze staruszek znika...
- GenresAudiobook
336 pages, Paperback
First published May 21, 2025
1 person is currently reading
9 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 12 of 12 reviews
May 26, 2025
Co ja się przy tym uśmiałam 😂
June 21, 2025
Pomysł i fabuła - 3,5
Język - 2
W sumie 2.5 gwiazdki
Po raz kolejny podeszłam do książki Iwony Banach i po raz kolejny mam mieszane uczucia... Strona fabularna jest ok, wątki poprowadzone sprawnie, ilość nieporozumień jak na komediowy kryminał przystało cała mnogość, właściwie od strony treści nie mam się czego za mocno czepiać - komedie kryminalne to specyficzny gatunek, książka nie musi być mistrzostwem świata, rozrywki ma dostarczać i już:) I rozrywkę w książkach Iwony Banach owszem, znajduję...
To, z czym mam problem w tych powieściach, to język - nie wiem dlaczego autorka uważa, że wszyscy bohaterowie, niezależnie od wykształcenia, pochodzenia, światopoglądu i co tam jeszcze chcecie, muszą posługiwać się językiem na granicy lub wręcz rynsztokowym... Ani to nie charakteryzuje postaci (bo skoro wszyscy tu klną i posługują się podwórkową "łaciną", to niby jak odróżnić profesora uniwersytetu od tzw. menela spod budki z piwem? I tak, wiem, profesor też się "łaciną" potrafi posłużyć, ale przecież nie w każdym zdaniu i nie w każdej sytuacji...), ani nie dostarcza komizmu... Nie wiem, może na papierze to razi mniej, ale gdy słucha się tego w postaci audiobooka, to już takie słownictwo mocno (mnie) razi...
Czy więc polecam tę i inne pozycje Iwony Banach? W sumie i tak, i nie - jeśli nie przeszkadza wam podwórkowa "łacina", to same fabuły są fajne, mocno zakręcone, zwariowane, z całą plejadą postaci dziwnych i dziwniejszych... Jeśli zaś, jak ja, jesteście dość wrażliwi na stronę językową - cóż, sprawdźcie sami; zawsze warto dać książce szansę, bo może jednak okaże się, że akurat ta wam się spodoba...:)
Język - 2
W sumie 2.5 gwiazdki
Po raz kolejny podeszłam do książki Iwony Banach i po raz kolejny mam mieszane uczucia... Strona fabularna jest ok, wątki poprowadzone sprawnie, ilość nieporozumień jak na komediowy kryminał przystało cała mnogość, właściwie od strony treści nie mam się czego za mocno czepiać - komedie kryminalne to specyficzny gatunek, książka nie musi być mistrzostwem świata, rozrywki ma dostarczać i już:) I rozrywkę w książkach Iwony Banach owszem, znajduję...
To, z czym mam problem w tych powieściach, to język - nie wiem dlaczego autorka uważa, że wszyscy bohaterowie, niezależnie od wykształcenia, pochodzenia, światopoglądu i co tam jeszcze chcecie, muszą posługiwać się językiem na granicy lub wręcz rynsztokowym... Ani to nie charakteryzuje postaci (bo skoro wszyscy tu klną i posługują się podwórkową "łaciną", to niby jak odróżnić profesora uniwersytetu od tzw. menela spod budki z piwem? I tak, wiem, profesor też się "łaciną" potrafi posłużyć, ale przecież nie w każdym zdaniu i nie w każdej sytuacji...), ani nie dostarcza komizmu... Nie wiem, może na papierze to razi mniej, ale gdy słucha się tego w postaci audiobooka, to już takie słownictwo mocno (mnie) razi...
Czy więc polecam tę i inne pozycje Iwony Banach? W sumie i tak, i nie - jeśli nie przeszkadza wam podwórkowa "łacina", to same fabuły są fajne, mocno zakręcone, zwariowane, z całą plejadą postaci dziwnych i dziwniejszych... Jeśli zaś, jak ja, jesteście dość wrażliwi na stronę językową - cóż, sprawdźcie sami; zawsze warto dać książce szansę, bo może jednak okaże się, że akurat ta wam się spodoba...:)
June 27, 2025
Jak tam u was z recyklingiem? Przepisy unijne coraz bardziej narzucają nam co, jak, gdzie i dlaczego... W imię ekologii i lepszego jutra bedzie nam trzeba nawet denata recyklingować 🤔
Pewne mieszkanki osiedla "Radość" po otrzymaniu niepokojącego zawiadomienia o dodatkowych kosztach przy niewłaściwym segregowaniu odpadów postanawiają wziąć się za porządek. A przez porządek mają na myśli pilnowanie innych by tego porządku przestrzegali.
Uzbrojone w sprzęt i zaciętość zaczynają obserwacje.
Ale nie wszystko da się upilnować... No bo do którego pojemnika wrzucić taką dajmy na to... Nogę?
Książkę otrzymałem w ramach #wspołpraca od @skarpawarszawska
"Trup z recyklingu" to kolejna książka Iwony Banach z gatunku komedii kryminalnej. Z racji tego nie może zabraknąć tu sytuacji i dialogów, które powinny nie jedną osobę wprawić w chichot. Choć humor nie jest tu może najwyższych lotów, to niektóre z gagów potrafią zaskoczyć i rozśmieszyć.
Momentami jednak czułem już, że sytuacje są aż za bardzo absurdalne i wykraczające po za jakieś granice... Rozkminy i teorie starszych pań mogą przyprawić o zawrót głowy.
Dla niektórych może być to na plus, ale mnie już czasem męczyło.
Tempo ani na moment nie zwalnia zasypując nas ciągłą akcją i kiedy już myślimy, że mamy to, że wiemy co tak naprawdę się wydarzyło... To dostajemy kolejny zwrot akcji i cały plan runął 🙃
Książkę mimo, iż czasem musiałem przeczytać kilka fragmentów drugi raz by nadążyć za pomysłami bohaterek, czytało mi się w porządku.
Jeśli znacie inne książki tej autorki i lubicie jej humor to i ta napewno przypadnie Wam do gustu 🙂
Ja napewno zapoznam się jeszcze z innymi tytułami Pani Banach.
Pewne mieszkanki osiedla "Radość" po otrzymaniu niepokojącego zawiadomienia o dodatkowych kosztach przy niewłaściwym segregowaniu odpadów postanawiają wziąć się za porządek. A przez porządek mają na myśli pilnowanie innych by tego porządku przestrzegali.
Uzbrojone w sprzęt i zaciętość zaczynają obserwacje.
Ale nie wszystko da się upilnować... No bo do którego pojemnika wrzucić taką dajmy na to... Nogę?
Książkę otrzymałem w ramach #wspołpraca od @skarpawarszawska
"Trup z recyklingu" to kolejna książka Iwony Banach z gatunku komedii kryminalnej. Z racji tego nie może zabraknąć tu sytuacji i dialogów, które powinny nie jedną osobę wprawić w chichot. Choć humor nie jest tu może najwyższych lotów, to niektóre z gagów potrafią zaskoczyć i rozśmieszyć.
Momentami jednak czułem już, że sytuacje są aż za bardzo absurdalne i wykraczające po za jakieś granice... Rozkminy i teorie starszych pań mogą przyprawić o zawrót głowy.
Dla niektórych może być to na plus, ale mnie już czasem męczyło.
Tempo ani na moment nie zwalnia zasypując nas ciągłą akcją i kiedy już myślimy, że mamy to, że wiemy co tak naprawdę się wydarzyło... To dostajemy kolejny zwrot akcji i cały plan runął 🙃
Książkę mimo, iż czasem musiałem przeczytać kilka fragmentów drugi raz by nadążyć za pomysłami bohaterek, czytało mi się w porządku.
Jeśli znacie inne książki tej autorki i lubicie jej humor to i ta napewno przypadnie Wam do gustu 🙂
Ja napewno zapoznam się jeszcze z innymi tytułami Pani Banach.
June 27, 2025
Pewne dwie emerytki ( i trzecia aspirująca do ich paczki) zajęły się na poważnie recyklingiem, panie stworzyły coś w rodzaju straży śmieciowej! W dzień i w nocy ze swoich balkonów patrolują czy mieszkańcy osiedla o wdzięcznej nazwie „ Radość” odpowiednio segregują śmieci.
Nic nie przejdzie ich uwadze, nie daj Boże aby ktoś wrzucił butelkę z zakrętką do zielonego pojemnika.. Można by pomyśleć, że Panią przyświeca „zero waste” ale nic z tych rzeczy... Stefania i Waleria za nic nie chcą płacić kary administracji za nieodpowiednią segregację. Emerytki są prawdziwym postrachem osiedla, pomijając fakt, że Boligłowie ( kolejna wdzięczna nazwa tym razem miejscowości) sąsiedzi czteropiętrowego bloku próbują żyć ze swoimi szeryfkami.. jedni z przestrachem inni z wściekłością , ale każdy pamięta, że patyczek od loda do zmieszanych, w przeciwnym razie grodzić im może donos..
Jednak pewnego pięknego dnia do śmieciowego osiedlowego życia wkrada się chaos! W śmietniku jest noga, najprawdopodobniej ludzka.. I weź tu taką zrecyklinguj odpowiednio... Na domiar złego znika jedna ze emerytek.. Śledztwo obejmuje Żaklineta, osiedlowa miss..
Autorka jak zwykle niezawodnie z ironią i przerysowaniem ukazuje pewne sytuacje społeczne, bawi czarnym humorem, oczywiście nie zabrakło też barwnych jak w kalejdoskopie bohaterów. Jeżeli znacie i lubicie styl Pani Iwony to nie zawiedzie Was ta pozycja :)
Nic nie przejdzie ich uwadze, nie daj Boże aby ktoś wrzucił butelkę z zakrętką do zielonego pojemnika.. Można by pomyśleć, że Panią przyświeca „zero waste” ale nic z tych rzeczy... Stefania i Waleria za nic nie chcą płacić kary administracji za nieodpowiednią segregację. Emerytki są prawdziwym postrachem osiedla, pomijając fakt, że Boligłowie ( kolejna wdzięczna nazwa tym razem miejscowości) sąsiedzi czteropiętrowego bloku próbują żyć ze swoimi szeryfkami.. jedni z przestrachem inni z wściekłością , ale każdy pamięta, że patyczek od loda do zmieszanych, w przeciwnym razie grodzić im może donos..
Jednak pewnego pięknego dnia do śmieciowego osiedlowego życia wkrada się chaos! W śmietniku jest noga, najprawdopodobniej ludzka.. I weź tu taką zrecyklinguj odpowiednio... Na domiar złego znika jedna ze emerytek.. Śledztwo obejmuje Żaklineta, osiedlowa miss..
Autorka jak zwykle niezawodnie z ironią i przerysowaniem ukazuje pewne sytuacje społeczne, bawi czarnym humorem, oczywiście nie zabrakło też barwnych jak w kalejdoskopie bohaterów. Jeżeli znacie i lubicie styl Pani Iwony to nie zawiedzie Was ta pozycja :)
August 17, 2025
"Trup z recyklingu" to kolejna książka Iwony Banach, którą miałam przyjemność przeczytać. Może była trochę słabsza od poprzedniej ale i tak bawiłam się wyśmienicie.
Uwielbiam humor tej autorki! Jej historie są przezabawne i pełne absurdu, to kryminalne komedie pomyłek. Nawet nie wiem, kiedy ją przeczytałam!
O co chodzi? Mieszkańcy osiedla Radość otrzymują informację, że jeśli nie będą odpowiednio segregować śmieci to będą musieli płacić karę. Oczywiście nikt tego nie chce, a na straży śmietnikowego porządku stają dwie powszechnie nielubiane emerytki - Stefania i Waleria.
Pewnego pięknego wieczora, Szopen (właściciel i mieszkaniec szopy, stąd jego miano) ściąga na siebie całą sąsiedzką uwagę biegając z zakrwawioną nogą i drąc się w niebogłosy. Niedługo potem zostaje odnaleziony trup. Tyle, że nie brakuje mu nogi, ma ich dwie czyli tyle ile powinien. A bezpańska noga zostaje skradziona...
Śledztwo prowadzą Arnold wraz z głupią choć piękną partnerką, mieszkanką osiedla Radość, policjantką Żaklinetą.
Co tu się działo! Albo raczej, co tu się nie działo! Nie można narzekać na brak nudy podczas lektury tej książki. Mamy tutaj dramy rodzinne, osiedlowe, śmieciowe, niespodziewane męskie sojusze oraz oczywiście morderstwo.
Świetnie się bawiłam podczas czytania tej historii. Jeśli lubicie komedie kryminalne, ten tytuł (podobnie jak inne książki Iwony Banach) jest dla Was!
Uwielbiam humor tej autorki! Jej historie są przezabawne i pełne absurdu, to kryminalne komedie pomyłek. Nawet nie wiem, kiedy ją przeczytałam!
O co chodzi? Mieszkańcy osiedla Radość otrzymują informację, że jeśli nie będą odpowiednio segregować śmieci to będą musieli płacić karę. Oczywiście nikt tego nie chce, a na straży śmietnikowego porządku stają dwie powszechnie nielubiane emerytki - Stefania i Waleria.
Pewnego pięknego wieczora, Szopen (właściciel i mieszkaniec szopy, stąd jego miano) ściąga na siebie całą sąsiedzką uwagę biegając z zakrwawioną nogą i drąc się w niebogłosy. Niedługo potem zostaje odnaleziony trup. Tyle, że nie brakuje mu nogi, ma ich dwie czyli tyle ile powinien. A bezpańska noga zostaje skradziona...
Śledztwo prowadzą Arnold wraz z głupią choć piękną partnerką, mieszkanką osiedla Radość, policjantką Żaklinetą.
Co tu się działo! Albo raczej, co tu się nie działo! Nie można narzekać na brak nudy podczas lektury tej książki. Mamy tutaj dramy rodzinne, osiedlowe, śmieciowe, niespodziewane męskie sojusze oraz oczywiście morderstwo.
Świetnie się bawiłam podczas czytania tej historii. Jeśli lubicie komedie kryminalne, ten tytuł (podobnie jak inne książki Iwony Banach) jest dla Was!
May 31, 2025
Lubicie komedie kryminalne z absurdalnym humorem i barwnymi bohaterami, którzy przypominają sąsiadki spod czwórki… tylko bardziej zakręcone?
„Trup z recyklingu” to przezabawna kryminalna komedia pomyłek, której akcja dzieje się na pozornie spokojnym osiedlu Radość w Boligłowie. Kiedy mieszkańcy dostają zawiadomienie o karach za złe segregowanie śmieci, do akcji wkraczają dwie niezawodne emerytki – Stefania i Waleria. Zakładają… straż śmietniskową ii zaczynają nocne czuwania, sprawdzając kto i co wyrzuca do kontenera.
Sprawa nabiera rumieńców, gdy w śmietniku pojawia się… ludzka noga. Od tego momentu sytuacja zaczyna przypominać odcinek „Rodzinki.pl” w klimacie kryminału.
Komizm sytuacyjny naprawdę mnie ubawił! Sceny były tak absurdalne, a jednocześnie tak trafnie skomponowane, że nie dało się tylko uśmiechać pod nosem — trzeba było wybuchnąć śmiechem na głos.
A dialogi? Czyste złoto – pełne ciętych ripost i trafnych obserwacji!
Jeśli szukacie czegoś lekkiego, totalnie pokręconego i z humorem w stylu Allo, Allo! czy Kiepskich — to będzie strzał w dziesiątkę!
„Trup z recyklingu” to przezabawna kryminalna komedia pomyłek, której akcja dzieje się na pozornie spokojnym osiedlu Radość w Boligłowie. Kiedy mieszkańcy dostają zawiadomienie o karach za złe segregowanie śmieci, do akcji wkraczają dwie niezawodne emerytki – Stefania i Waleria. Zakładają… straż śmietniskową ii zaczynają nocne czuwania, sprawdzając kto i co wyrzuca do kontenera.
Sprawa nabiera rumieńców, gdy w śmietniku pojawia się… ludzka noga. Od tego momentu sytuacja zaczyna przypominać odcinek „Rodzinki.pl” w klimacie kryminału.
Komizm sytuacyjny naprawdę mnie ubawił! Sceny były tak absurdalne, a jednocześnie tak trafnie skomponowane, że nie dało się tylko uśmiechać pod nosem — trzeba było wybuchnąć śmiechem na głos.
A dialogi? Czyste złoto – pełne ciętych ripost i trafnych obserwacji!
Jeśli szukacie czegoś lekkiego, totalnie pokręconego i z humorem w stylu Allo, Allo! czy Kiepskich — to będzie strzał w dziesiątkę!
May 31, 2025
Mam ogromną słabość do twórczości Pani Iwony. Jej historie to gwarancja poprawy nastroju.
Stefania i Waleria są samozwańczymi strażniczkami śmietnika. Nie chcą ale muszą. Dlaczego? Rada osiedla Radość w Boligłowie grozi, że nałoży kary na mieszkańców, jeśli nie będą segregować śmieci. Samo widzicie- nie ma rady- ktoś musi przypilnować, by nie doszło do recyklingowej samowolki. Dołączył do nich trzecia sąsiadka, ale nim zdążymy ją lepiej poznać znika w odmętach śmietnika.
Waleria i Stefania są wredne, złośliwe i lepiej im nie podpadać. Wie o tym nawet Szopen – nie mylić z wirtuozem- Szopen bo mieszka w szopie 😉
Akcja się toczy jak szalona, a od chwili znalezienia nogi, jest tylko gorzej.
To jest historia tak pełna absurdów, mówiąc kolokwialnie- tak odjechana, że śmieję się na samo wspomnienie.
Dziś wyjątkowo bez cytatów- bo musiałabym przepisać całą książkę. Są momenty przezabawne ale też- jak to u Pani Iwony- które idealnie punktują ludzkie wady.
Ostrzegam: dla fanów mocnych porównań i graficznych opisów.
Bardzo polecam!
Stefania i Waleria są samozwańczymi strażniczkami śmietnika. Nie chcą ale muszą. Dlaczego? Rada osiedla Radość w Boligłowie grozi, że nałoży kary na mieszkańców, jeśli nie będą segregować śmieci. Samo widzicie- nie ma rady- ktoś musi przypilnować, by nie doszło do recyklingowej samowolki. Dołączył do nich trzecia sąsiadka, ale nim zdążymy ją lepiej poznać znika w odmętach śmietnika.
Waleria i Stefania są wredne, złośliwe i lepiej im nie podpadać. Wie o tym nawet Szopen – nie mylić z wirtuozem- Szopen bo mieszka w szopie 😉
Akcja się toczy jak szalona, a od chwili znalezienia nogi, jest tylko gorzej.
To jest historia tak pełna absurdów, mówiąc kolokwialnie- tak odjechana, że śmieję się na samo wspomnienie.
Dziś wyjątkowo bez cytatów- bo musiałabym przepisać całą książkę. Są momenty przezabawne ale też- jak to u Pani Iwony- które idealnie punktują ludzkie wady.
Ostrzegam: dla fanów mocnych porównań i graficznych opisów.
Bardzo polecam!
August 21, 2025
Taki średniak ;) Trochę przeleciała przeze mnie ta książka. Nie wciągnęła, ale i nie odstraszyła. Po prostu sobie leciała…aż się skończyła ;) Czasem mega gubiłam się w tym co i jak…pokręcone stereotypy, które miały być śmieszne - mnie denerwowały. Myślałam, że się uśmieję…ale niestety tak nie było.
May 28, 2025
Kolejna luźna książka, która doskonale poprawia humor jak człowiek ma gorszy dzień.
December 12, 2025
Jakie to było złe...
Displaying 1 - 12 of 12 reviews