Πρόκειται για το τελευταίο βιβλίο της Ιστορίας και ταυτόχρονα και των Περσικών πολέμων. Περιλαμβάνει τη μάχη των Πλαταιών, τη μάχη της Μυκάλης (ναυμαχία δεν έγινε αφού οι Πέρσες απέσυραν τα πλοία τους στην στεριά) και τελειώνει με την κατάληψη της Σηστού στον Ελλήσποντο και ουσιαστικά τη μετατροπή του αγώνα των Ελλήνων εναντίον των Περσών από αμυντικό σε επιθετικό.
Πολύ καλή έκδοση, με μια κατατοπιστική εισαγωγή και πολύ αναλυτικές σημειώσεις, οι περισσότερες των οποίων είναι πολύ χρήσιμες.
Ως προς την ουσία, για την αποφασιστική και μεγαλειώδη νίκη στις Πλαταιές, χωρίς να αμφισβητείται η ανδρεία που επέδειξαν οι Έλληνες, δεν έχω ξεκαθαρίσει σαφώς αν η νίκη ήταν αποτέλεσμα τύχης και σύμπτωσης (με αποφασιστικό γεγονός το θάνατο του Μαρδόνιου) ή της στρατηγικής του Παυσανία που έκανε τακτική υποχώρηση για να παρασύρει σε μη οργανωμένη επίθεση τον Περσικό στρατό, αφού: η μετακίνηση υποχώρησης γίνεται νύχτα, πλην των Αθηναίων και των Σπαρτιατών - Τεγεατών ο υπόλοιπος στρατός οπισθοχώρησε χωρίς να πάει στο προσυμφωνημένο σημείο συγκέντρωσης και τελικά δεν πήρε μέρος στη μάχη, και τέλος η θέση των Ελλήνων και ουσιαστικά των Σπαρτιατών - Τεγεατών αρχικά ήταν πολύ δυσχερής και μόνο ο θάνατος του Μαρδόνιου ανέτρεψε άρδην την κατάσταση.