Убивця з міста абрикосів. Репортажі з Туреччини

by Witold Szabłowski, Dzvinka Matiash (Translator)

"Убивця з міста абрикосів" - це репортажі польського журналіста про життя і культуру Туреччини. Розповіді про знакові постаті нової історії Туреччини переплетені з описами модусів вівенді, стереотипів та комплексів, які побутують "над Босфором".
Книга розрахована на орієнталістів, мандрівників, усіх, кого зацікавить запропонована тематика.

Genres: Nonfiction, Polish Literature, Travel, Reportage, History, Poland, Journalism

257 pages, Hardcover

First published September 1, 2010

About the author

Witold Szabłowski is an award-winning Polish journalist. At age twenty-five he became the youngest reporter at the Polish daily newspaper Gazeta Wyborcza’s weekly supplement, Duży Format, where he covered international stories in countries including Cuba, South Africa, and Iceland. His features on the problem of illegal immigrants flocking to the EU won the European Parliament Journalism Prize; his reportage on the 1943 massacre of Poles in Ukraine won the Polish Press Agency’s Ryszard Kapuściński Award; and his book about Turkey, The Assassin from Apricot City, won the Beata Pawlak Award and an English PEN award, and was nominated for the Nike Award, Poland’s most prestigious literary prize. Szabłowski lives in Warsaw.

Reviews

[Lorenzo Berardi · Rating 5 out of 5]

A reportage book cannot get much better than this.

Believe me when I say that I'm actually lobbying for Witold Szabłowski to get translated into Italian as soon as possible. And I'd like all of my English reading friends to give 'The Assassin from Apricot City' a well deserved chance. They might listen to me. Go and tell them if you happen to stand this review!

Mr Szabłowski himself, a Pole who got interested in Turkey and speaks flawless Turkish, is only 34 years old and I think that this 'Zabójca z miasta moreli' is his very first book. But I bet you won't notice that.

Now, you might not be familiar at all with Polish reportage and I won't annoy you here with its main authors and chief characteristics. Still, if you like well-written journalistic accounts on interesting aspects of foreign countries (think about your better than average New Yorker text), young Szabłowski is your man.

So, what do we know about Turkey?
Well, I guess the answer to this question depends on your whereabouts.

As a born and bred Italian who had the chance to travel and to live abroad for a number of years, I learnt something on this topic; first hand accounts, if you like. In fact, I met, befriended, worked with and even interviewed many a Turkish person in Germany, the Netherlands and the UK. They were all cool (and pretty fashion conscious too) people who mostly disliked Mr Erdogan's doings, admired Mr Ataturk and knew a lot about basketball.
And yet, to be honest with you, I still don't know much about their fascinating and everchanging homecountry. I didn't have the chance to visit Turkey so far and - when I'll do that - I suppose I stick to Istanbul as there's quite enough to see and to grasp there.

Witold Szabłowski writes about Istanbul and does it beautifully. If you followed or heard what happened down there between Taksim Square and Gezi Park on 2013, this book will refresh your memories by taking you right on the spot. The author interviews plenty of the 'rioters' who are against Mr Erdogan's government, but gives voice to conservative and pro-Erdogan people too. Szabłowski talks with students and clerks, journalists and shopkeepers, politicians and drag queens and this pot-pourri makes his Istanbul modern, dynamic (if troubled) and believable. There are a few hints here and there proving that the author of this book is all but a fan of Orhan Pamuk, the wordy bard of old Constantinople, and I get his point.

What's more, Szabłowski travels around coastal and inner Turkey keeping well far from its touristic routes and, in doing so, he delivers excellent pieces of journalism. Whereas he writes about awful honour-induced women-slaughtering in remote provinces or he tells the poignant and dramatic stories of migrants trying to reach Greece and then Europe by sea, the author always does a great job. Even when Mr Szabłowski recounts the story of Ali Agca - the Turkish guy who attempted to kill the former Pope John Paul II -, a subject that has been covered for thirty years, he sounds refreshing in its observations.

'The Assassin from Apricot City' is right there in the footsteps of the best tradition of Pol...ehm actually world class reportage. If you want to learn something about contemporary Turkey from the pen of a brilliant foreign reporter, this is the book you were looking for.

[Darka · Rating 5 out of 5]

це найкраща збірка Шабловського, що я читала. більшу частину книжки я кричала всередині себе від безсилої злості, а ще частину думала, що деякі аспекти є актуальними і в Україні теж. звісно, певні нюанси застаріли, але книжка писала у 2010 році, кілька життів тому

[Maryna Ponomaryova · Rating 5 out of 5]

"Газета Hurryiet опублікувала фотографію двох жінок, які стояли поряд по пояс у воді. Одна з них була у мусульманському купальнику, що закриває все, крім очей. Друга - топлес.
"Це і є Туреччина" значилось у коментарі від редакції."

***
Шабловський вже порвав мене своїми "Танечними Ведмедями", і я якийсь час наївно думала, що це тому що мені цікаві права тварин і історія пост-комуністичних країн. Прочитавши цю книгу про репортажі з Туреччини (в якій я ніколи не була і яка мене зовсім не цікавить), виявилось, що мені просто дуже подобається його стиль.

Здається, Шабловський розказав про все: іміграція, історія, політика, релігія, стан жінок, жахливі історії вимушених секс-працівниць, внутрішній конфлікт "ми європа чи схід", секс просвітництво, замах на Папу Римського і ще і ще, і вмістив це так яскраво у якихось 200 сторінок.

Тут деякі цікавинки:
1) є окремі люди, які ходять зранку пляжами і збирають імігрантів, які недопливли до Туреччини, бо західним туристам недовподоби бачити першим ділом у себе на пляжі трупи
2) часто кишеньковим злодіям замовляють паспорт громадян конкретної країни, ті називають туристів "донорами паспортів"
3) ситуація на пляжі залежить від напрямку вітру: якщо до берега - серфери ловлять хвилю, якщо від берега - імігранти тікають в Грецію на надто дешевих безмоторних човнах.
4) "вбивства честі" - окрема бридка тема. дівчат вбивають десятками через "честь сім'ї" і спихають все на самогубство, тому Туреччина одна з небагатьох країн де число самогубств серед дівчат вище ніж серед хлопців.
5) ... "Але краще за все сутність поняття "честь" передав молодий чоловік зі Стамбула: "Коли я чую слово честь, мені на думку спадає лише жінка. Більше нічого".
Ліберальний журналіст з Анкари:
- На їх думку, честь - у жінок між ногами.
Професор Ертюрк відмітив, що найбільш яскраві радикали, які ратують за покарання жінок - неосвічені чоловіки віком 16-20 років.
...
"У селах, де немає роботи, грошей і майбутнього, людям залишається лише честь. Ті, кому пощастило - у кого є бізнес, гроші, перспективи - рідко вбивають"
6) історія про Шемсе Аллак - жінку, яку згвалтували і зробили їй дитину (втратила честь, а ще за класикою сказали що це її провина) і яку, коли намагалась втекти разом з гвалтівником, якого теж збирались вбити, забили камінням всім селом. Потім за цією історією поставили п'єсу, і гастролювали маленькими селами з метою повчання. "Глядачі поділились на два табори. Одні аплодують, коли мати кричить "Убийте її! Вона заслуговує на смерть!"... Але головне, що абсолютна більшість [цих людей з маленьких сел, які готові забити камінням] аплодує пілся слів імама "Дайте їм жити. Аллах забороняє вбивати"." (тут мені довелось закрити книгу і походити по кімнаті і покричати)
7) Ататюрк - батько Туреччини присутній всюди. "Якщо ти раптом розумієш, що вже 15 хвилин не бачив жодного Ататюрка - тікай! Це значить, що ти вже не в Туреччині. Певно випадково перетнув кордон"
8) "-У Польщі ще мавпи лазили деревами, коли між Тигром і Євфратом виникла цивілізація. Обидві ці річки течуть через Туреччину. Ви маєте це поважати.
- Ходжа, у нас ніколи не було мавп...
- Вітольд, ти мене нервуєш. Іди вже."

[Michal Tallo · Rating 2 out of 5]

Kniha fajn (hoci v ponuke Absyntu sa nájdu aj zaujímavejšie kúsky), zážitok z čítania však bohužiaľ nesmierne kazí kvalita prekladu a najmä príšerná redakcia textu. Vyzerá to, akoby bolo vydanie mimoriadne unáhlené; akoby knihu pred vydaním nikto nečítal a vytlačený bol priamo hrubý preklad. Toľko nezmyselných a gramaticky nesprávnych vetných konštrukcií, preklepov, gramatických chýb a dokonca hrubiek som v jednej knihe nevidel ani nepamätám.
Veľká škoda, aj vzhľadom na to, akú vysokú úroveň si inak knihy (a pod pojmom kniha rozumiem okrem kvality pôvodného textu i kvalitu prekladu a jazykovej redakcie) tohto vydavateľstva zvyknú držať.

[Kate Tolokolnikova · Rating 5 out of 5]

4-та прочитана мною книга Вітольда Шабловського підтвердила, що це мій улюблений польський автор репортажу. Якісно й захопливо – про різні проблеми країни, резонансні події та відомих постатей. Дуже раджу.

Книжка в оригіналі вийшла 11 років тому, тож є й певна часова дистанція. І згадуючи події в Туреччині останніх років, читати цікаво ще й тому, що можна уявити настрої до "спроби державного перевороту" й подальших закручування гайок, ув'язнення сотень людей. А в продовження варто читнути новішу книжку про Туреччину української журналістки Світлани Ославської "Півмісяць, хрест і павич".

[jane_k · Rating 5 out of 5]

Výnimočná kniha, ktorá krásne opisuje turecký svet so všetkou svojou rozmanitosťou a rôznorodosťou, ktorá Turecko robí zaujímavou krajinou a zároveň vytvára kultúrnu a politickú priepasť.
Kapitoly o Erdoganovi, Ataturkovi, prostitúcii, imigrantoch a vraždách zo cti patria medzi najsilnejšie a dokopy so zvyškom knihy tvoria skvelú súhru, spoločne s autorovým rozprávačským talentom.Vďaka tejto knihe som si Turecko zamilovala a určite sa o ňom budem chcieť dozvedieť viac.

Čo sa však nedá prehliadnuť je naozaj nedobrá úprava textu a prekladu s množstvom štylistických a gramatických chýb, ktorá kazia pôžitok z čítania, ale dá sa na ne zvyknúť.

[Marek Pawlowski · Rating 5 out of 5]

Kolejny rewelacyjny reportaż autorstwa Szabłowskiego, który miałem przyjemność przeczytać. Dzięki niemu chociaż w małym stopniu zobaczyłem, czym jest Turcja i z jakimi problemami przyszło jej się mierzyć. Widoczny jest obraz państwa rozdartego pomiędzy dwoma siłami, gdzie z jednej strony mamy silny wpływ islamskiego konserwatyzmu, z drugiej pęd do wartości o wiele bardziej liberalnych. Jednak sam ten podział wydaje się pozorny, ponieważ obie te siły zdają się wzajemnie przenikać i na siebie wpływać. Tego przykładem jest chociażby postać prezydenta Erdogana w tak niezwykły sposób opisanego przez Szabłowskiego. Poruszone zagadnienia roli kobiet w tureckim społeczeństwie i tego, w jaki sposób jest tam rozumiane pojęcie honoru kładzie mroczniejszy cień na obraz tego kraju. Szabłowski ma niezwykły talent do uchwycenia i ukaznia nam elementów, które wpływają/determinują obraz świata Turków. Niezwykły talent, niezwykła opowieść.

This is another great Szablowski’s reportage which I had a pleasure to read. Thanks to him I was able to see just a little bit what a country Turkey is and what are the main problems it must overcome. We can see the picture of a state divided by two forces, from one side we have an influence of strong conservative Islam, from the other we see tendency to more liberal values. However, this division appears to be superficial as these forces intertwine and have influence on each other. A great example is president Erdogan, so extraordinarily described by Szablowski. A female role in Turkish society and how people understand there a term ‘honour’ reveal a dark side of this place. Szablowski has a talent to find and expose elements that influence/determine Turkish view upon the world. A great talent and an amazing story.

[Tetiana Dzhyhar · Rating 4 out of 5]

Найцікавіше було читати про весь цей треш по відношенню до жіночої статі. Але й пізнавальний екскурс в історію Туреччини пішов на користь.

[lise.charmel · Rating 4 out of 5]

Interessante saggio sulla Turchia contemporanea, anche se ahimé un po' datato (è stato scritto nel 2010). L'autore prende in esame diversi aspetti della cultura e quotidianità turche: dal personaggio di Ataturk a quello di Erdogan, dal suo rapporto in bilico tra Asia ed Europa al genocidio degli Armeni (tuttora spesso negato). C'è anche un lungo capitolo sulla controversa figura di Ali Agca (che dà il titolo alla raccolta: la sua città di origine è infatti nota per la sua produzione di albicocche), ma quello che mi ha colpita di più è l'inaccettabile trattamento riservato alle donne in moltissime aree della nazione, compresi gli assassinii di donne che secondo la comunità hanno "macchiato l'onore della famiglia" (anche senza aver fatto nulla, bastano i pettegolezzi). Agghiacciante e intollerabile, mi ha fatto stare male fisicamente.
La raccolta è scritta molto bene: lo stile è semplice e accattivante anche quando narra di aspetti terrificanti, l'autore è inoltre in grado di scavare sotto la superficiel patinata data in pasto ai turisti per mostrare la Turchia nascosta, più scabrosa, ma anche quella più meritevole di attenzioni.
Molto consigliato anche per chi non ha particolari interessi nei confronti della Turchia.

[Branislav Breza · Rating 4 out of 5]

Procházka na mostě
Veľmi čitateľná kniha, s už klasicky zanedbanou redakčnou úpravou (áno, Absynt, už tretia kniha, minimálne) a zvláštnym ukončením - vlastne tam žiadne nie je, skončí posledný príbeh a je to akoby v kine zrazu zapli svetlo.
Autor Turkov predstavuje aj ich vlastnými slovami ako "most medzi Západom a Východom". Ako hovorí básnik Tayfun:"každý Turek tisíckrát denne krúži medzi tradíciou a modernosťou, klobúkom a čarčafom, mešitou a diskotékou, medzi Európskou úniou a averziou k nej.“Ich mentalitu opisuje scenáristka seriálov takto:"Turci túžia po literatúre a filmoch, kde sú excelentní, výnimoční a veľkí, a nie, ako si zašívajú panenské blany a idú na potrat." Sex je v krajine problematický, tak isto aj vzťah k Západu. Tak ako je na jednej strane legalizovaná prostitúcia, na druhej strane si chcú muži vziať za ženu pannu. Západ na jednej strane neznášajú, na druhej veľmi túžia po jeho uznaní. Z pohľadu do histórie sa kniha venuje hlavne modernizácii krajiny Attaturkom, Osmanská ríša je spomenutá len okrajovo. Nechýba genocída Arménov. Ešte viac ako Attaturkovi sa ale kniha venuje súčasnosti. Opisuje mocenský vzostup súčasného prezidenta Erdogana a čitateľovi osvetľuje dianie v Turecku. Niektoré veci ma prekvapili, ale nakoniec, ide o biznis. Silná je kapitola o utečencoch, je v nej spomenutá pekná báseň a obraz od Bruguela. Celá jedna kapitola je venovaná atentátnikovi na pápeža, odtiaľ je aj názov knihy. Záverečná kapitola je venovaná veľkému tureckému básnikovi,ktorý žil dlho v exile v Poľsku a aj takto autor prepája svoju krajinu s Tureckom. Len ten záver, patrilo by sa to nejako celé nejako "orámovať".

[Ania · Rating 5 out of 5]

Świetna lektura. Wzięłam ją na wakacje do Turcji i idealnie przedstawia kontrasty tego kraju. Autor niezwykle ciekawie pisze o polityce ostatnich lat i zachodzących zmianach. Potem jednak przychodzą rozdziały o tak zwanych honorowych zabójstwach i roli kobiety w rodzinie. Chyba każda kobieta będzie o tym czytała z ogromnych zainteresowaniem oraz emocjami. Książka Szabłowskiego to idealna pozycja dla tych, którzy dopiero rozpoczynają swoją przygodę z państwem będącym pomostem pomiędzy Wschodem i Zachodem. I prawdopodobnie przyszłym mocarstwem. Szkoda tylko, że lektura jest tak krótka.

[Chiaoyu Liu · Rating 2 out of 5]

整體而言我覺得這本書的內容比起報導文學更像小說，主要原因是相較作者過去的作品，這本書的主題更不明確，章節涵蓋普遍女性處境到政治議題，並且時間橫跨約20年
雖然是作者親身經驗，但如果要把20年前作者初訪土耳其的見聞跟目前政治情況擺在一起，似乎有點讓人混淆目前土耳其現況，再者土耳其國土面積大，民風因地而異，如果拿保守庫德族來代表土耳其整體，感覺也不太合適
整體而言書中許多情況一定讓讀者看得非常驚訝，但向土耳其人或是自己搜尋查證實，看起又與實際情況有所差距。結果是看我這本書與我的期待得到的收穫落差蠻大的

[Severyn · Rating 5 out of 5]

Жахливо, цікаво, смішно, неймовірно. Приблизно такі епітети залишають по собі репортажі з Туреччини. Глибоке занурення у те, що собою являє Туреччина через розповіді її жителів про неї та її героїв.

[Kristjan · Rating 5 out of 5]

Reportaažikunsti meistriteos, mis näitab Türgit tahkudest, mida tänaselgi päeval on Läänel raske näha. Erdogani võimuihaluse põhjustest on räägitud palju vähem kui Türgi ülikoolide õppejõudude ja tudengite ahistamisest. Autor toob oma reportaažide kaudu välja paljude kohalike arvamuse, et Erdogani eesmärgiks on muuta Atatürgist saadik ilmalik riik islamistlikuks. Euroopa Liiduga ühinemise soov olevat üksnes poliitiline spinn, sest kui EL Türgi lõplikult pikalt saadab, saavad türklased rahus pöörata näo Iraani poole ja islamiriik saab tegelikkuseks. Huvitav teooria, mida saadavad näited massilisest Ida-Türgis toimuvast naistevastasest vägivallast. Raamatu läbilugenuna on peas läbi raiutud diskursus Türgist kui ida ja lääne vahel olevast riigist - Türgi jääb ikka selgelt teisele poole Bosporuse väina.

[Bogdan Skaskiv · Rating 5 out of 5]

Історії Шабловського завжди читаються з інтересом. Так було з «Моєю маленькою ПНР» та «Як нагодувати диктатора», так трапилось і з «Вбивцею з міста абрикосів». Багато вдало підібраних сюжетів, в яких завдяки інтерв‘ю з безпосередніми учасниками подій чи дотичними особами, автору вдається трохи привідкрити сучасне лице Туреччини перед читачами.

[Shotgun · Rating 4 out of 5]

Tato kniha, která mimochodem vyšla i ve slovenském překladu u kultovního Absyntu a česky u nakladatelství Dokořán, má podtitul reportáže z Turecka. A ten vrah z města meruněk (což je překlad názvu) je Mehmet Ali Ağca. Atentátník, který postřelil papeže Jana Pavla II a po propuštění z vězení v roce 2008 požádal o polské občanství. Prezident Lech Kaczyński jeho žádost zamítl.
— Ale příběh jednoho z nejslavnějších atentátníků (nebo spíše nájemných vrahů) je jen jednou částí skládačky obrazu Turecka, který nám autor předkládá. Další jsou například příběhy vražd ze cti, které stále trápí turecký venkov, strmá kariéra dnešního prezidenta Turecka Erdoğana, popis toho, jak někteří Turci vydělávají na uprchlické krizi, jak se žije pod biblickou horou Ararat a jak rozporuplný vztah mají turečtí muži k ženám. A je zde vyprávěn příběh i slavného tureckého básníka, který emigroval do Polska.
— I tato kniha patří mezi představitele výtečné polské reportážní školy, kterou jsem si velice oblíbil. Čte se velice dobře a autor šikovně mixuje fakta, která čtenáři, kteří se o dění ve světě zajímají s málo známými fakty a souvislostmi. Bohužel se situace v Turecku stále mění a to spíše k horšímu. Aktuálnější informace o Turecku najdete v nejnovější knize autora, která se jmenuje Merhaba, což je vlastně rozšířené vydání této knihy.
— Kniha získala řadu ocenění. Doma to byla nominace na prestižní cenu Nike v roce 2014 a v zahraničí cena anglického PEN klubu o rok dříve. Na Goodreads jsem zachytil kritiku na překlad a zpracování této knihy, takže pokud nezvládnete číst v originále, tak raději zkuste sehnat český překlad.
Jo a abych nezapomněl: knihu rozhodně doporučuji – nebo si pořiďte rovnou tu Merhabu : ).

[Olya · Rating 4 out of 5]

Певно, одне з найкращих знайомств цієї осені. Польський журналіст, якому Туреччина полюбилась ще студентом, розповідає історії. Не новини про війни та конфлікти, з клікабельними заголовками, не біографії політиків. Історії про людей, чиї імена мало хто дізнається.

Спочатку мені потрапило в руки оповідання про вбивцю з міста абрикосів. Подумалось: “Як так, де ж хвалена рецензійна різноманітність. Історія хороша, але вона тільки одна, мені мало”. Потім я прочитала збірку. Це не путівник. Ніхто не ходить вулицями, вказуючи на визначні місця. Головний акцент на людях. Їхні традиції не засуджуються, не дається непроханих порад. Є тільки маленькі романи з головними героями. Про їхні перемоги, поразки, страждання і нагороди можемо читати з непорозумінням, неприйняттям або захопленням, але завжди з інтересом.

Якщо Памук у книзі «Стамбул: спогади та місто» більшу частину роману пояснив, що ж таке «стамбульська печаль», то головна думка Шабловського — «Туреччина — дуже різна». Контрастність вплетена не тільки в старі вулиці й нові трамваї. З нею живуть, її приймають люди у великих містах і селищах. Або не приймають.

[Martina Koník · Rating 4 out of 5]

Skvela novinarcina, najviac mi odletel dekel z reportazi o Erdoganivi, prostitutkach, vztahu muzov k sexu a o vrazdeni dievcat ich rodinnymi prislusnikmi, lebo poskodili rodinnu cest. Lebo “nie je dolezite, co pravda, ked sa klebeta uz prilis rozniesla.”

Minus davam za slabu redakcnu upravu a preklepy. Slovo reklamovat je v knihe snad trikrat vo vyzname propagovat.

[Katya Bediukh · Rating 5 out of 5]

така контрастна і класна країна у цих репортажах!

підозрюю, що частина історій вже втратили свою актуальність з 2010 року, а тому схрестила пальці, аби Шабловський написав свіженьких репортажів з Туреччини ❤️❤️❤️

[Massimiliano · Rating 4 out of 5]

Questa è dunque la Turchia.

Grande reportage (quanto amo questa collana della Keller) che ci porta alla scoperta di questo paese vicino, ingombrante e - solo sulla carta - minaccioso.

L’autore polacco, che non conoscevo ma del quale ora dovrò recuperare qualche altra opera, riesce nell’operazione di fornire un quadro generale della Turchia odierna attraverso vari articoli, aneddoti e - semplicemente - storie da dentro il paese.

Si scoprono diverse caratteristiche che non vengono mai approfondite bene: una su tutte, il fatto che la popolazione vive della contraddizione tra turchi moderni, che sono in maggioranza, e quelli più all’antica, musulmani fieri di esserlo, e che nonostante al potere vi sia Erdogan, rappresentante di questi ultimi, in realtà nella mente della popolazione sia radicata l’idea dello stato laico.

Se ne esce con un quadro migliore su cosa vogliano i turchi di oggi e cosa voglia Erdogan.
Infine, banalmente, ci si fa un idea sul chi siano i turchi realmente.

[Ondřej Puczok · Rating 4 out of 5]

Není vůbec náhoda, že se kniha snaží vypadat jako další vydání známého Gottlandu. Znovu jde o (polského) novináře, který své zajímavé a vybrané reportáže o jedné konkrétní zemi vydává jako jednu knihu. Zatímco ale Gottland mluví o mé zemi, kde jsem vyrůstal, studoval a pracuji, Vrah z města meruněk vypráví o Turecku, kde jsem strávil v jednom určitém časovém období 3/4 roku a mám na něj tak jasně dané vzpomínky. Co tak Gottland doplňuje a rozšiřuje pohledem cizince (nebo v tomto případě spíše souseda), to pro mě Vrah nadstavuje, přidává a mění. Já v Turecku studoval, přátelil se spíše se studenty a liberály Ankary a Istanbulu, hádal se o USA, Izraeli, účastnil se oslav smluv s Kurdy (to se tančilo kolem ohňů v kampusech istambulských škol...), zažil jsem období před Gezi, kdy ještě místní park neokupovali, kdy se ale v parku pořádaly koncerty a podepisovaly petice a kdy mi zbyli přátelé, které dodnes mají kočku jménem Gezi. To konzervativní Turecko ale znám jen z vyprávění a zprostředkovaně. Když jsem byl v Konyi, byl jsem s dalšími studenty... Chudobu mimo velká města ukazovalo jen okénko autobusu a výlety mimo hlavní centra. Nebo velmi krátká setkání v dolmuších při cestách mimo Ankaru, kdy ale bohužel nebyl na mé straně tlumočník a já si tak musel vystačit se svými úplnými základy... Je tak pro mě cenné číst to vše špatné o vraždách ze cti nebo chování vůči ženám a LGBT od někoho, kdo si to vše procházel na vlastní oči a uši. To o čem mi přátelé povídali a co jsem sám (naštěstí) nijak nezažil... Je ale taky nesmírně cenné mít u sebe knihu, která mluví o Erdoganovi jen jako o prezidentu a demokratovi. Co vše se od roku 2010 a prvního vydání změnilo je neuvěřitelné (tolik zatčených profesorů!, učitelů!! nebo lékařů!!!). Lidé dále protestují, schvalují se změny ústavy, boj proti Kurdům na východě země se zase rozhořel, země se dále islamizuje pomalými kroky a vládní AKP upevňuje moc. Jak vypadalo Turecko před pěti lety nevypadá dnes - přesto je kniha velmi dobrým přiblížením tohoto mostu mezi Evropou a Asií. A my Češi bohužel moc dobře víme, co být mostem mezi A a B znamená...

[Yaroslava Yakovenko · Rating 4 out of 5]

Эта книга давно привлекала меня обложкой. Согласитесь, женщина в платке – «хиджаб» из флага ЕС на фоне турецкого флага – довольно тонкая метафора. Собственно, книга Витольда Шабловского, или скорее сборник репортажей, как раз о таких противоречиях. Турция ищет себя, только не так как мы. Если для нас политика евроинтеграции – единственная разумная, то турки стремятся к Западу и одновременно ненавидят его и не преминут возможности напомнить европейцу, что «ваши короли завязывали шнурки нашем султану».

О названии. Не секрет, что многие турецкие города имеют фруктовые символы. Если Анталья, значит апельсины, если Малатия – то абрикосы. Последний – родина турецкого террориста Агджи, совершившего покушение на Папу Римского Иоанна Павла II. Абрикосы и убийство. Также противоречиво, как и характер самой Турции, где замкнутость и грубость граничат с наивной открытостью, а гостеприимство с хвастовством.

В книге для читателя приготовлено еще много историй различной степени дикости. О десятках девушек, погибающих ежегодно при странных обстоятельствах – так маскируют «убийства чести», когда непроверенный и даже нелепый слух становится причиной убийства дочери, жены или сестры. О женщинах на продажу, что вполне легально, о нелегалах, тела которых спешат убрать, дабы их на пляже не обнаружили туристы. О закоулках турецких базаров, где вспоминают былые времена величия Османской империи или реформы Ататюрка. Меня повеселила история про «байбайбуши» – ботинки, что расходятся в Турции как фисташки, ибо таким же запустил однажды в Джорджа Буша иракский журналист.

Это очень «живая» книга, такой и должны быть журналистские репортажи, но оставляет она двоякое впечатление. Она прекрасна и тревожна, совсем как путешествие через пролив Босфор.

«Во мне сaмом есть тaкой пролив, - говорит он и бросaет большой кусок булки преследующим пaром чaйкaм. - В жизни кaждого туркa сотни рaз нa дню стaлкивaются трaдиция и современность. Шляпa и чaрчaф. Мечеть и дискотекa. Евросоюз и неприятие Евросоюзa».

[Charlotte · Rating 4 out of 5]

I bought this book based on the new edition having a chapter based on the Gezi Park protests of the last year. I live in Istanbul and was out with my husband and friends the night the protests began. We were in a bar off of Istiklal (the main street in the Taksim area)and had tear gas canisters rocketing down the street outside for hours. We were choking and too afraid to step outside since the one time we did a gas canister flew inches away from my head! We got caught in a trouble area only one other time but visited the park often during the 17 days of police silence. The chapter was short but interesting.
Witold does a superb job at talking to people on both sides of every issue he covers. I found the chapters on honour killings (yes, it still goes on here), views about sex (eastern vs western Turkey differences), the PM Erdogan, the wife of Ataturk (Latife), and Mehmet Ali Agca (the man from Malatya, or apricot city, who tried to kill the Pope)to be the most interesting. Witold asks the tough questions and gets interesting answers. Having learned much about my home country for the last seven years I can honestly say that very little in the book surprised me though. It was more a confirmation of what I already know and have grown to love, and dislike, about this wonderful place.

[Manni · Rating 5 out of 5]

Kui kohale jõudis Prima Vista siis juhtus raamatupoes tekkima väike väljapanek kus see raamat ka olemas oli.
Võtsin kätte ja sirvisin ning jäingi lugema.
Need reportaasid on huvitavad ning kajastavad Türgit nii nagu me teda muidu ei oskaksi mõista.
Türgi - riik kahevahel. Ei siin ega seal. Kuid rohkem ikka seal.

Kuna autor oli festivali ajal ka siinmail õnnestus mul ka signatuur sisse saada. ☺

[Kristína · Rating 5 out of 5]

Tak toto nesklamalo! Oveľa lepšie než Tancujúce medvede :)

Reading 2: pamätala som si to horšie. Teraz sa mi to čítalo jednoduchšie, bola som veľmi zvedavá pri čítaní, zároveň tu bol prienik do poľskej kultúry a literatúry. Keby som medzitým neabsovovala nejaké predmety, tra by som sa možno v menách strácala, ale teraz to bolo v pohode. Z prvého čítania si reakciu nepamätám.

Reading 3: Ešte viac mi pri čítaní došlo. Neskutočná kniha.

[Samo · Rating 5 out of 5]

Výborná kniha mapujúca moderné (pomenovanie dnešné by asi sedelo viac) Turecko ako krajinu, kde v Istanbule mladí organizujú pride pochody a na východe rodinní príslušníci vraždia ženy za to, že boli znásilnené.
Škoda, že slovenská verzia knihy obsahuje dosť veľa preklepov.

[Martina Bendikova · Rating 5 out of 5]

Výborná kniha a určite ju odporúčam.
Hoci som mala tendenciu zobrať ceruzku a robiť korektúry. Je mi veľmi ľúto, že kniha vyšla aj s mnohými preklepmi. Nezaslúži si to. V každom prípade si však zaslúži byť prečítaná.

[Joanna Slow · Rating 5 out of 5]

Doskonała. Lekka ale pokazująca świetnie tureckie zróżnicowanie. Aż się chce dalej zgłębiać temat!

[Tomas Bella · Rating 3 out of 5]

Fajn reportáže, ale mnohé by mohli byť vlastne o ľubovoľnej krajine. Veľa anekdôt a málo analýzy.

[Ľubo Šulko · Rating 5 out of 5]

Famózna kniha.