What do you think?
Rate this book
Godin, held
Wat is liefde? Is het een werkelijkheid geworden droom of zelfbedrog? Het hart is onvoorspelbaar, de mens een tegenstrijdig wezen. Wat is intimiteit?
Tessa en Marius zijn hun hele leven verliefd. Ze ontmoeten elkaar op school en kunnen elkaar daarna niet meer vergeten. Soms zijn ze samen, soms niet. Jarenlang leven ze van geheime ontmoetingen in hotelkamers. Een romance met vele namen: bevlieging, affaire, obsessie. Dit is hun onverhulde verhaal, verteld van einde tot begin. Van de laatste aanraking tot de eerste ontmoeting, van het laatste woord tot de eerste blik.
Godin, held is een openhartige, aangrijpende roman over het mysterieuze en al te menselijke van de liefde.
Tessa en Marius zijn hun hele leven verliefd. Ze ontmoeten elkaar op school en kunnen elkaar daarna niet meer vergeten. Soms zijn ze samen, soms niet. Jarenlang leven ze van geheime ontmoetingen in hotelkamers. Een romance met vele namen: bevlieging, affaire, obsessie. Dit is hun onverhulde verhaal, verteld van einde tot begin. Van de laatste aanraking tot de eerste ontmoeting, van het laatste woord tot de eerste blik.
Godin, held is een openhartige, aangrijpende roman over het mysterieuze en al te menselijke van de liefde.
274 pages, Paperback
First published October 2, 2014
19 people are currently reading
324 people want to read
About the author
Gustaaf Peek
13 books16 followersGustaaf Peek's second novel, Dover, was nominated for the BNG Prize 2008. He won the BNG Prize 2010 for his third novel Ik was Amerika.
His fourth novel Godin, held was published in 2014 to rave reviews. It was awarded 'Book of the month' at DWDD and it was nominated for the Libris Literatuur Prize 2015.
Photo (c) Maria Hermes
His fourth novel Godin, held was published in 2014 to rave reviews. It was awarded 'Book of the month' at DWDD and it was nominated for the Libris Literatuur Prize 2015.
Photo (c) Maria Hermes
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 96 reviews
December 6, 2014
Mijn god wat is dit een overschat boek!
Las louter lovende recensies en sla het zojuist met een gevoel van opluchting dicht, waarom krijgt dit boek zoveel aandacht terwijl het helemaal bol staat van mooischrijverij maar wel totaal, maar dan ook totaal gevoelloos is.
Peek weet helemaal niets van mensen, dat is me duidelijk. En ik zou zijn vrouw graag eens spreken!
Las louter lovende recensies en sla het zojuist met een gevoel van opluchting dicht, waarom krijgt dit boek zoveel aandacht terwijl het helemaal bol staat van mooischrijverij maar wel totaal, maar dan ook totaal gevoelloos is.
Peek weet helemaal niets van mensen, dat is me duidelijk. En ik zou zijn vrouw graag eens spreken!
March 7, 2015
Soms wil het niet lukken tussen jou en een boek en is het enige wat overblijft een verhaal over een stel onsympathieke figuren wiens tweepersoons narcistische keuzes niet te begrijpen zijn en ook niet samen lijken te hangen met hun alledaagse achtergrondverhaal.
(O en de schrijfstijl vond ik al helemaal niks. Blijkbaar trekken natte vulva's me ook niet als ze literair verantwoord zijn.)
(O en de schrijfstijl vond ik al helemaal niks. Blijkbaar trekken natte vulva's me ook niet als ze literair verantwoord zijn.)
September 5, 2020
Na het intense en ontroerende De levenden herstellen was Godin, held voor mij een hapje tussendoor.
Een tussengerecht waarvan ik na elke hap niet zeker wist of ik het wel helemaal op ging krijgen.
Ik ben een gezonde eter. Maar als we de geslachtsdaad voor het gemak even aanduiden als kaas, dan heeft de bereider van dit gerecht dit maal voorzien van een dikke laag gesmolten kaas.
Warme, dampende, druipende en sterk geurende kaas.
Mijn bord is leeg maar ik heb geen trek meer in het hoofdgerecht.
Een tussengerecht waarvan ik na elke hap niet zeker wist of ik het wel helemaal op ging krijgen.
Ik ben een gezonde eter. Maar als we de geslachtsdaad voor het gemak even aanduiden als kaas, dan heeft de bereider van dit gerecht dit maal voorzien van een dikke laag gesmolten kaas.
Warme, dampende, druipende en sterk geurende kaas.
Mijn bord is leeg maar ik heb geen trek meer in het hoofdgerecht.
October 23, 2015
Ik koos dit boek uit omdat het een ‘boek van de maand DWDD’ was en ik op die manier al pareltjes heb ontdekt. In het begin voldeed het aan de verwachtingen: aparte schrijfstijl, interessant verhaal en personages, uitdagende structuur. Maar de omgekeerde chronologie begon me halverwege het boek te storen en de auteur leek niet verder te komen dan vrijscènes die veelvuldig, maar steeds op eenzelfde manier beschreven werden. Het is een hele krachttoer voor een auteur om van een boek over liefde, passie en hunkering een slaapverwekkend geheel te maken, maar Gustaaf Peek slaagt er moeiteloos in. Conclusie: Ondanks het krachtige begin blijft dit boek voor mij haperen in een experimentele fase.
January 21, 2019
Een versie van 'Vijftig tinten grijs' om verveelde pseudo-literaire mecenassen te behagen.
October 8, 2024
? Een tijd geleden heb ik de auteur over dit boek zien spreken bij volgens mij "Brommer op Zee". Ik had dit boek al vaak geleend bij mijn bieb, maar lezen kwam er steeds niet van, het paste niet tussen mijn andere (leeskring)boeken tot nu dus. Ik herinner me van de tv uitzending nog dat de auteur aangaf dat hij het boek achterstevoren had geschreven: beginnen in 2039 en eindigen ergens in 19..; van 80 jaar terug naar 16 jaar.
#Bij de hoofdbieb uit mijn woonplaats staat dit boek onder literatuur met thema psychologische roman, bij het filiaal waar ik werk staat hetzelfde boek onder romantiek en erotiek. Beide klopt natuurlijk ;-)
🤔Ik heb het boek zeker meestal met plezier gelezen. Sommige hoofdstukken was iets meer worstelen, ja ook door iets teveel aan sexuele scenes dus. Eigenlijk een beetje het gevoel nadat ik Het leven uit een dag voor de 2e keer gelezen had: teveel oninteressante sexscenes dus. Maar goed, ik had niet zo hoge verwachtingen mede gezien de rating op Goodreads en dan viel mij dit boek dan toch mee ;-)
MW8/10/24
#Bij de hoofdbieb uit mijn woonplaats staat dit boek onder literatuur met thema psychologische roman, bij het filiaal waar ik werk staat hetzelfde boek onder romantiek en erotiek. Beide klopt natuurlijk ;-)
🤔Ik heb het boek zeker meestal met plezier gelezen. Sommige hoofdstukken was iets meer worstelen, ja ook door iets teveel aan sexuele scenes dus. Eigenlijk een beetje het gevoel nadat ik Het leven uit een dag voor de 2e keer gelezen had: teveel oninteressante sexscenes dus. Maar goed, ik had niet zo hoge verwachtingen mede gezien de rating op Goodreads en dan viel mij dit boek dan toch mee ;-)
MW8/10/24
August 27, 2023
'Hoe kunnen we 't leuk over boeken hebben, als je steeds maar andere dingen leest dan ik?
[...]
En wat als we wel de enigen zijn? Stel, na vandaag leest niemand anders meer. Wat zou je dan doen?
Ik weet het niet. Het kan niet. Mensen moeten iets kunnen lezen, anders wordt het een chaos.'
[...]
En wat als we wel de enigen zijn? Stel, na vandaag leest niemand anders meer. Wat zou je dan doen?
Ik weet het niet. Het kan niet. Mensen moeten iets kunnen lezen, anders wordt het een chaos.'
September 3, 2017
Twijfel tussen 3 en 2 sterren. Volstrekt humorloze vertelling van levenslange obsessieve passie tussen Marius en Tessa. Veel pik en kut en spuug.
Nu ik het aandachtig herlees van eerste tot laatste hoofdstuk, ontroert de liefdesgeschiedenis me meer dan toen ik (van achter naar voren) bladerend las. De vertelvolgorde (van eind naar begin) zorgt voor een melancholie; je weet voortdurend meer (je kijkt verder) dan de personages.
Nu ik het aandachtig herlees van eerste tot laatste hoofdstuk, ontroert de liefdesgeschiedenis me meer dan toen ik (van achter naar voren) bladerend las. De vertelvolgorde (van eind naar begin) zorgt voor een melancholie; je weet voortdurend meer (je kijkt verder) dan de personages.
August 1, 2018
Het zou te simplistisch zijn om Godin, held als ‘gewoon een porno’ te omschrijven. De roman heeft, naast heel veel expliciete beschrijvingen van seks, echt wel wat literaire waarde. We volgen de levens van Tessa en Marius in omgekeerde volgorde: van Tessa’s dood tot het moment waarop de twee elkaar als tieners ontmoeten. De jaren vullen de geliefden, die om niet geheel duidelijke reden beiden met iemand anders zijn getrouwd, met heel veel seks in hotelkamers – door Peek allemaal tot in het kleinste detail beschreven.
Het grootste probleem van Godin, held is niet eens zozeer de gigantische hoeveelheid vrijpartijen, vulva’s en voorvocht. Hoewel wat minder zeker geen kwaad had gekund. Peek beschrijft de seksscènes in prachtige, lyrische zinnen, waardoor ze nooit overdreven pornografisch of kitscherig overkomen. Het zijn vaak juist de tussenliggende, niet-seksuele momenten die het boek tekort doen. De dood van Tessa’s zoon wordt genoemd, maar meer dan vluchtige vermelding wordt het nooit. Hetzelfde geldt voor Marius’ relatie met zijn vader en Tessa’s schrijverscarrière. Het is er allemaal wel, maar de uitwerking ontbreekt. Waardoor we nooit een blik kunnen krijgen in de hoofden van de personages. Waarom Tessa en Marius nooit samen zijn gekomen, laat Peek compleet in het duister.
Het grootste probleem van Godin, held is niet eens zozeer de gigantische hoeveelheid vrijpartijen, vulva’s en voorvocht. Hoewel wat minder zeker geen kwaad had gekund. Peek beschrijft de seksscènes in prachtige, lyrische zinnen, waardoor ze nooit overdreven pornografisch of kitscherig overkomen. Het zijn vaak juist de tussenliggende, niet-seksuele momenten die het boek tekort doen. De dood van Tessa’s zoon wordt genoemd, maar meer dan vluchtige vermelding wordt het nooit. Hetzelfde geldt voor Marius’ relatie met zijn vader en Tessa’s schrijverscarrière. Het is er allemaal wel, maar de uitwerking ontbreekt. Waardoor we nooit een blik kunnen krijgen in de hoofden van de personages. Waarom Tessa en Marius nooit samen zijn gekomen, laat Peek compleet in het duister.
December 26, 2017
Stilistisch meestal goed. De achronologische vertelstructuur - van later naar vroeger - heeft een sterk effect: je wilt tóch blijven lezen, terug in de tijd gaan. Hoewel er eigenlijk níks schokkends blijkt te zijn gebeurd in dat verleden; niks wat je niet al na de eerste hoofdstukken over het einde van de levens van de twee levenslange geliefden verwacht of zelf al had ingevuld op basis van de weinige maar intense gegevens die je hebt.
De obsessieve fysieke aantrekkingskracht die een leven lang blijft bestaan tussen Marius en Tessa heeft ook iets bijzonders waardoor je wilt blijven lezen. Het verhaal focust louter op die fysieke passie tussen de twee mensen. Behalve dat, zijn ze allebei eenzame schrijvers die elkaar vinden in de Literatuur. Verder kom je weinig van hen te weten.
Ik vind Tessa een mooi personage. Van Marius krijg ik geen hoogte, hij blijft een engerd. Tessa wordt ontroerend beschreven als bejaarde, eenzame vrouw met sterke passies. Aanvankelijk voel je medelijden maar gaandeweg ontdek je hoe ze was als middelbare en jonge vrouw: mooi, sterk, eigenzinnig, einzelgänger en gevoelig. Als personage zal zij me bijblijven.
De obsessieve fysieke aantrekkingskracht die een leven lang blijft bestaan tussen Marius en Tessa heeft ook iets bijzonders waardoor je wilt blijven lezen. Het verhaal focust louter op die fysieke passie tussen de twee mensen. Behalve dat, zijn ze allebei eenzame schrijvers die elkaar vinden in de Literatuur. Verder kom je weinig van hen te weten.
Ik vind Tessa een mooi personage. Van Marius krijg ik geen hoogte, hij blijft een engerd. Tessa wordt ontroerend beschreven als bejaarde, eenzame vrouw met sterke passies. Aanvankelijk voel je medelijden maar gaandeweg ontdek je hoe ze was als middelbare en jonge vrouw: mooi, sterk, eigenzinnig, einzelgänger en gevoelig. Als personage zal zij me bijblijven.
February 8, 2018
Nee sorry, dit boek was het niet voor mij. Op zich is het interessant om een verhaal te beginnen bij het einde en terug te vertellen. Maar als je het combineert met losstaande scènes zonder veel verband, maak je het de lezer wel erg lastig. Ook de diepgang in de personages ontbreekt.
Resultaat: een experiment dat niet boeit, een verzameling seksscènes zonder ziel.
Resultaat: een experiment dat niet boeit, een verzameling seksscènes zonder ziel.
May 26, 2017
Ik heb nog nooit een boek gelezen dat zich met Godin, held laat vergelijken. Prachtig hoe het boek dwingend is ondanks de bijzondere compositie.
October 1, 2024
Dit boek had met de bijzondere chronologische volgorde en gepassioneerde hoofdpersonages zo gelaagd, interessant en diep kunnen zijn. Ware het niet dat de woordkeuze te vaak platter dan plat was.
January 17, 2015
Dit boek gaat over Marius en Tessa, die hun hele leven niet kunnen of willen samenwonen, maar niet zonder elkaar kunnen, zeker seksueel. Ze ontmoeten elkaar vaak en dan hebben ze veel seks. De essentie van het boek is de beschrijving van vele seksscènes.
Goede seks
Goede seks schrijven is erg moeilijk. Veel auteurs nemen dan hun toevlucht tot ironie en humor, andere beschrijven ongewone seks, obsessies e.d., en nog andere auteurs blijven heel vaag.
Gustaaf Peek beschrijft gewone seks tussen een man en een vrouw, zonder ironie die de opwinding wegneemt. Hij beschrijft heftige, tedere seks zeer expliciet en op zo'n zinnelijke manier dat het soms lijkt alsof je erbij bent. Die zinnelijke en expliciete beschrijvingen staan overigens in een mooie stijl.
Veel lezers mopperen omdat er zoveel sekksscènes zijn, en ja, als het niet voor de seks is is het niet nodig dit boek te kopen.
Ook is het zo dat de 'gewone' seks tussen man en vrouw haar grenzen heeft aan mogelijkheden, niet in de wereld van de fantasie, maar wel fysiek. Daardoor kan het soms wel veel van hetzelfde zijn. Ik neem het erbij, ik ben al erg tevreden dat we eindelijk weer eens een Nederlandstalige auteur hebben die heel goede seksscènes schrijft.
De dood
Naast seks is de dood niet te vermijden in dit boek. Omdat eros en thanatos onafscheidelijk zijn? Omdat men, zodra men iemand kent waar men graag bij is, of waar men van houdt, bang is de persoon te verliezen, doordat hij sterft, doordat men zelf sterft, doordat het contact verbroken wordt, of doordat het moment van heerlijk samenzijn voorbij gaat in afwachting van een volgend moment. Dat alles is de dood, en het boek loopt ervan over, evenveel als van de vele vlekken sperma en vaginavocht.
Veel vrijheid
De seks en de dood zijn expliciet aanwezig. Daarnaast is er het thema van de relatie tussen de hoofdpersonen, en daar blijft de auteur vaag over. Wie wil kan er een klassiek verhaal bij fantaseren, of iets helemaal anders, want de lezer krijgt grote vrijheid om het verhaal zelf in te vullen - als hij het wil. Misschien is het niet eens nodig om betekenis te proberen geven aan het gebeuren tussen de hoofdpersonen.
Deze manier van schrijven komt wat postmodernistisch over, de strekking die vindt dat literatuur geen betekenis moet geven, en dit dan ook speels ontwijkt.
Misschien is het niet slecht om geen betekenis te proberen geven als het gaat over dingen als seks, liefde, de dood. Deze onderwerpen zijn interessant om over te schrijven maar niemand ter wered is klaar met die onderwerpen, weet wat ze nu eigenlijk zijn. Er bestaan alleen maar veel verschillende, fragmentarische, en meestal vrij enggeestige meningen over. Maar wat is seks? Wat is liefde? Wat is de dood? Gustaaf Peek blijft nederig en geeft geen antwoorden. Niet zo eenvoudig voor de lezer, maar het ontbreken van denkpistes kan ruimte creëren.
Structuur
Het boek is achterstevoren geschreven in de tijd. Het laatste hoofdstuk is het eerste. De lezer leest dus vanaf het moment dat de personages oud zijn, terug naar hun jeugd.
Sommige lezers vinden dit erg aangenaam, het maakt hen nieuwsgierig naar het verloop van het verhaal, maar anderen vinden het verwarrend. Ook hier geeft Gustaaf Peek echter grote vrijheid: bevalt het niet om achterstevoren te lezen, dan kan men het boek bij het begin beginnen, bij het laatste hoofdstuk dus, en zo terug lezen tot de personages oud zijn.
Tenslotte is het voor diegenen die niet geÏnteresseerd zijn in de verhalende hoofdstukken, perfect mogelijk om die over te slaan en alleen de seksscènes te lezen. Aangezien er zoveel zijn heeft men dan nog altijd waar voor zijn geld met dit boek!
Door die grote vrijheid binnen de structuur, lijkt Gustaaf Peek een schrijver van onze tijd: het boek lijkt geschreven als een website waar je doorheen de pagina's kan surfen in de volgorde die jou het meest interesseert.
Goede seks
Goede seks schrijven is erg moeilijk. Veel auteurs nemen dan hun toevlucht tot ironie en humor, andere beschrijven ongewone seks, obsessies e.d., en nog andere auteurs blijven heel vaag.
Gustaaf Peek beschrijft gewone seks tussen een man en een vrouw, zonder ironie die de opwinding wegneemt. Hij beschrijft heftige, tedere seks zeer expliciet en op zo'n zinnelijke manier dat het soms lijkt alsof je erbij bent. Die zinnelijke en expliciete beschrijvingen staan overigens in een mooie stijl.
Veel lezers mopperen omdat er zoveel sekksscènes zijn, en ja, als het niet voor de seks is is het niet nodig dit boek te kopen.
Ook is het zo dat de 'gewone' seks tussen man en vrouw haar grenzen heeft aan mogelijkheden, niet in de wereld van de fantasie, maar wel fysiek. Daardoor kan het soms wel veel van hetzelfde zijn. Ik neem het erbij, ik ben al erg tevreden dat we eindelijk weer eens een Nederlandstalige auteur hebben die heel goede seksscènes schrijft.
De dood
Naast seks is de dood niet te vermijden in dit boek. Omdat eros en thanatos onafscheidelijk zijn? Omdat men, zodra men iemand kent waar men graag bij is, of waar men van houdt, bang is de persoon te verliezen, doordat hij sterft, doordat men zelf sterft, doordat het contact verbroken wordt, of doordat het moment van heerlijk samenzijn voorbij gaat in afwachting van een volgend moment. Dat alles is de dood, en het boek loopt ervan over, evenveel als van de vele vlekken sperma en vaginavocht.
Veel vrijheid
De seks en de dood zijn expliciet aanwezig. Daarnaast is er het thema van de relatie tussen de hoofdpersonen, en daar blijft de auteur vaag over. Wie wil kan er een klassiek verhaal bij fantaseren, of iets helemaal anders, want de lezer krijgt grote vrijheid om het verhaal zelf in te vullen - als hij het wil. Misschien is het niet eens nodig om betekenis te proberen geven aan het gebeuren tussen de hoofdpersonen.
Deze manier van schrijven komt wat postmodernistisch over, de strekking die vindt dat literatuur geen betekenis moet geven, en dit dan ook speels ontwijkt.
Misschien is het niet slecht om geen betekenis te proberen geven als het gaat over dingen als seks, liefde, de dood. Deze onderwerpen zijn interessant om over te schrijven maar niemand ter wered is klaar met die onderwerpen, weet wat ze nu eigenlijk zijn. Er bestaan alleen maar veel verschillende, fragmentarische, en meestal vrij enggeestige meningen over. Maar wat is seks? Wat is liefde? Wat is de dood? Gustaaf Peek blijft nederig en geeft geen antwoorden. Niet zo eenvoudig voor de lezer, maar het ontbreken van denkpistes kan ruimte creëren.
Structuur
Het boek is achterstevoren geschreven in de tijd. Het laatste hoofdstuk is het eerste. De lezer leest dus vanaf het moment dat de personages oud zijn, terug naar hun jeugd.
Sommige lezers vinden dit erg aangenaam, het maakt hen nieuwsgierig naar het verloop van het verhaal, maar anderen vinden het verwarrend. Ook hier geeft Gustaaf Peek echter grote vrijheid: bevalt het niet om achterstevoren te lezen, dan kan men het boek bij het begin beginnen, bij het laatste hoofdstuk dus, en zo terug lezen tot de personages oud zijn.
Tenslotte is het voor diegenen die niet geÏnteresseerd zijn in de verhalende hoofdstukken, perfect mogelijk om die over te slaan en alleen de seksscènes te lezen. Aangezien er zoveel zijn heeft men dan nog altijd waar voor zijn geld met dit boek!
Door die grote vrijheid binnen de structuur, lijkt Gustaaf Peek een schrijver van onze tijd: het boek lijkt geschreven als een website waar je doorheen de pagina's kan surfen in de volgorde die jou het meest interesseert.
December 12, 2015
Mooi boek wel, dit. Maar het roept ook dubbele gevoelens op. Eerst het mooie. Het boek beschrijft een liefdesrelatie die bijna een leven lang duurt. Omdat de geliefden niet het dagelijks leven met elkaar delen, hebben ze geen last van dagelijkse beslommeringen, zorgen, verantwoordelijkheden en conflicten, waardoor ze elkaar hun leven lang blijven idealiseren. Misschien wel om die reden blijft hun sexuele relatie levend en intens. Het lukt Peek om sex te beschrijven zonder dat het ranzig wordt, platvloers, pervers of cliché. Ook Peek vliegt heus wel eens uit de bocht, maar toch is het knap wat hij doet. Sex is hier geen manier om foute personages in te kleuren met abject gedrag, maar is in dit boek positief en staat in het centrum van de belangstelling. Veel mensen lijken over die scènes te struikelen, wat ik eigenlijk heel preuts vind. Ik vond het een verademing om goede scenes te lezen over dit per definitie controversiële onderwerp. Zo'n belangrijk onderwerp in ieders leven, en zo weinig goede literatuur er over. In dit boek geven twee mensen elkaar op intieme wijze en met genegenheid genot. Wat is er intiemer in een liefdesrelatie dan je geliefde genot te geven, is er iets dat meer voldoening geeft? En juist die intimiteit is precies waar dit boek ook wat hapert. Je komt eigenlijk niet dicht bij de personages. Grote gebeurtenissen, echt grote zoals dood en scheiding, ze komen langs in de levens van onze hoofdpersonen maar lijken hen en hun relatie niet te raken. De meeste emotie wordt nog getoond door 'zijn' ex, die haar rivale de maat neemt na het overlijden van 'hem'. Verder is het verhaal nogal fragmentarisch; het lijkt een serie herinneringen, beelden. Dat effect wordt verstrekt door de stijl van Peek die soms ook wat staccato is, vooral in de dialogen. Dat het verhaal van achteren naar voren wordt verteld (ook de nummers van de hoofdstukken en de delen tellen terug), vind ik wel weer een mooie vondst, want daardoor groei je als lezer juist steeds dieper in deze relatie. Tegelijkertijd wekt die verteltrant een sfeer van nostalgie op, van verleden tijd. De intimiteit waar je als lezer getuige van bent, is niet meer. Het boek begint ook gelijk met de begrafenis van de laatstlevende van de twee. Die sfeer van vergane glorie vind ik toch wel jammer; juist als je het feest van menselijke intimiteit goed beschrijft, waarom dan niet feestelijk? Een laatste overdenking is deze, misschien typisch mannelijke: zou je dit boek anders lezen als het geschreven was door een vrouw? Onwillekeurig bekroop mij bij het lezen de vraag hoe geloofwaardig deze relatie is, of dat we eigenlijk getuige zijn van een mannelijke fantasie? Staat daarom alleen de 'godin' op de omslag, en ontbreekt de 'held'? Als we het motto van Shakespeare voor in het boek mogen geloven, dan kan dat laatste helaas het geval zijn...
January 25, 2015
Het woord Godin doet me onmiddellijk denken aan de 'innerlijke godin' uit de bestseller 50 Tinten Grijs. Voor de duidelijkheid: dat is geen aanbeveling. Dit boek is wel beter geschreven en heeft meer in zich, maar toch is het niet echt aan mij besteed.
Het verhaal over de liefde tussen Tessa en Marius wordt achterstevoren verteld. Je gaat terug in de tijd via vrij korte fragmenten vol met seks. Leuk, maar dat gaat vervelen omdat enkele essentiële vragen niet worden beantwoord. Waarom houden die twee van elkaar? Waarom hebben ze niet voor elkaar gekozen en gaan ze een leven lang vreemd? Ik verwachtte nog een clou of een bijzondere wending aan het eind van het boek, maar die bleef uit. Ook de stijl sprak me niet erg aan. Lange opsommende zinnen vol komma's en nergens aanhalingstekens bij de dialogen. Geen slecht boek, maar het deed me niet veel.
Het verhaal over de liefde tussen Tessa en Marius wordt achterstevoren verteld. Je gaat terug in de tijd via vrij korte fragmenten vol met seks. Leuk, maar dat gaat vervelen omdat enkele essentiële vragen niet worden beantwoord. Waarom houden die twee van elkaar? Waarom hebben ze niet voor elkaar gekozen en gaan ze een leven lang vreemd? Ik verwachtte nog een clou of een bijzondere wending aan het eind van het boek, maar die bleef uit. Ook de stijl sprak me niet erg aan. Lange opsommende zinnen vol komma's en nergens aanhalingstekens bij de dialogen. Geen slecht boek, maar het deed me niet veel.
January 24, 2015
En weer heb ik me door flapteksten en recensies erin laten luizen. Een boek dat me voor geen millimeter ligt, waarbij ik fragmentarische beelden kreeg die amper iets meer opriepen, laat staan een gevoel voor één van de hoofdpersonen. Ach, die Peek kan wel schrijven en het zal vast ergens toe leiden, maar ik wens meegenomen te worden in een verhaal in plaats van een abstract schilderwerk van taal. Zij die ervan houden, veel plezier ermee, ik kap ermee, heb me tot pag. 178 laten kwellen en neem me stellig voor me niet meer te laten leiden door pr babbels. Er liggen nog genoeg klassiekers op me te wachten, boeken die de tand des tijds royaal hebben doorstaan, iets wat dit boek allerminst gaat lukken.
June 14, 2020
Over smaak valt niet te twisten, zo luidt een oude uitdrukking, maar dit is echt een fenomenaal slecht boek. Het allerergste is niet eens dat de doorlopende seksscènes de lezer naar verloop van tijd gaan tegenstaan maar het feit dat Peek er geen moment in slaagt zijn hoofdpersonen doordringend te beschrijven en daarmee de motieven voor hun levenslange relatie - die meer met lust dan met liefde van doen lijkt te hebben - te duiden. Aan het vermogen om al schrijvend door te dringen tot de personages herken je goede en slechte schrijvers. Dit boek hoef ik niet in mijn boekenkast en daarom heb ik het direct afgeleverd bij de rommelmarkt van de nabij gelegen middelbare school.
January 25, 2015
Godin, held bleek niet voor mij. Het boek bestaat uit vijf delen, die in aflopende volgorde worden voorgeschoteld. De hoofdpersonen worden daarom ook steeds jonger. De erotische scenes zijn nogal overdadig. Gevalletje 'mannelijke auteur denkt zich perfect in de vrouw te kunnen verplaatsen'...
Maar goed, de beleving verschilt natuurlijk van persoon tot persoon. En als ik het einde goed heb begrepen, is de wereld van Tessa uiteindelijk wel te begrijpen. Alleen vraag ik mij dan wel af, of zij wel een godin is te noemen...
Maar goed, de beleving verschilt natuurlijk van persoon tot persoon. En als ik het einde goed heb begrepen, is de wereld van Tessa uiteindelijk wel te begrijpen. Alleen vraag ik mij dan wel af, of zij wel een godin is te noemen...
February 26, 2017
Vreselijk boek. Vond het eerder lust uitademen dan liefde. Niks mis mee als je daar graag over leest, maar benoem het dan als zodanig. Overigens vond ik het begin van het boek juist wel heel mooi. Of het eind van Tessa's leven moet ik zeggen.
January 10, 2023
Vond dit een oppervlakkig boek, waarin ik weinig vond van wat ik zocht. Eerdere update vatte het eigenlijk al samen, enfin... Veel betekenisloze dialoog, waar ik met moeite een diepere laag of interessante lezingen van de liefde in kan bespeuren. Nogal plat en fallocentrisch. Niet veel meer dan een archetypisch macho-verhaal- met wat Opschmuck. Ontiegelijk hetero at that. Las na een tijdje wel makkelijk weg en was ook wel vermakelijk, maar frustrerend leeg. Vind het al met al een nogal luie roman... Sex en sensualiteit als uit een puberaal (doch waarheidsgetrouw) prentenboekje, verdoezeld door woordenrijkheid. Wel prima erotische fictie als je zoekt naar wat bloeddrukverhogends?!
De vrouwelijke protagoniste, Tessa, kreeg her en der wat sensibiliteit en eigenaardigheden die haar een genuanceerd karakter zouden moeten geven, maar die fungeerden meer als tokens (die ik graag verder uitgewerkt had gezien). Tessa is schrijfster, toch is haar blik op de werkelijkheid zo afgemat, gewoon jammer. Aanvankelijk was ik redelijk hoopvol. Interessante (korte) bemerkingen over lichamelijkheid in relatie tot ouderdom en hoe de dood meer een zaak van overlevering aan de tijd is. Iets in de trant van 'je sterft niet als geliefde'. Ik hoopte dat deze verstrooide thema's nog adequaat uitgewerkt zouden worden. Later passeren o.a. Paula Modersohn-Becker en Niki de Saint Phalle de revue- allemaal veelbelovende vermeldingen, maar daar blijft het ook bij, die verdwijnen onder dezelfde ademteug. Hetzelfde geval met willekeurige passages van Plath en De Beauvoir voor de opvulling.
De titel 'Godin, held', is denk ik bedoeld als een verwijzing naar het vermeend mythische karakter van hun liefdesverhaal. Hoe ze voor elkaar het evenbeeld van de liefde vormden. Het verhaal speelt met schijn en mystificatie. Ergens wordt de bedrieglijk, fletse aard van de liefde en de weerschijn van projectie daarin wel gesuggereerd. Ik twijfel ten zeerste of dat ook echt doelbewust 'in' het boek is geschreven. Wellicht is het eerder een opleving van gedachtes mijnerzijds, ter compensatie van wat schromelijk ontbreekt in het narratief. Ergens best ironisch- mystificatie in zowel stijl als inhoud.
Het boek is coherent en ook niet slecht in elkaar gezet, maar (wat mij betreft) ook wel van het kaliber pretentieuze grachtengordel literatuur die je onbevredigd achterlaat. Zo veel losse eindjes. Weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet.
De vrouwelijke protagoniste, Tessa, kreeg her en der wat sensibiliteit en eigenaardigheden die haar een genuanceerd karakter zouden moeten geven, maar die fungeerden meer als tokens (die ik graag verder uitgewerkt had gezien). Tessa is schrijfster, toch is haar blik op de werkelijkheid zo afgemat, gewoon jammer. Aanvankelijk was ik redelijk hoopvol. Interessante (korte) bemerkingen over lichamelijkheid in relatie tot ouderdom en hoe de dood meer een zaak van overlevering aan de tijd is. Iets in de trant van 'je sterft niet als geliefde'. Ik hoopte dat deze verstrooide thema's nog adequaat uitgewerkt zouden worden. Later passeren o.a. Paula Modersohn-Becker en Niki de Saint Phalle de revue- allemaal veelbelovende vermeldingen, maar daar blijft het ook bij, die verdwijnen onder dezelfde ademteug. Hetzelfde geval met willekeurige passages van Plath en De Beauvoir voor de opvulling.
De titel 'Godin, held', is denk ik bedoeld als een verwijzing naar het vermeend mythische karakter van hun liefdesverhaal. Hoe ze voor elkaar het evenbeeld van de liefde vormden. Het verhaal speelt met schijn en mystificatie. Ergens wordt de bedrieglijk, fletse aard van de liefde en de weerschijn van projectie daarin wel gesuggereerd. Ik twijfel ten zeerste of dat ook echt doelbewust 'in' het boek is geschreven. Wellicht is het eerder een opleving van gedachtes mijnerzijds, ter compensatie van wat schromelijk ontbreekt in het narratief. Ergens best ironisch- mystificatie in zowel stijl als inhoud.
Het boek is coherent en ook niet slecht in elkaar gezet, maar (wat mij betreft) ook wel van het kaliber pretentieuze grachtengordel literatuur die je onbevredigd achterlaat. Zo veel losse eindjes. Weet niet zo goed wat ik ermee aanmoet.
October 27, 2021
Ik weet niet wat ik van dit boek moet vinden. Om te beginnen de aanstellerij dat het met hoofdstuk 50 begint en terugtelt naar 0 - waar slaat dat op? En waarom heeft het wat met het verhaal te maken? Waarbij het opvalt dat bij de delen de nummering met romeinse cijfers V tot en met I op de verkeerde plek staat, namelijk aan het eind van elk deel. Dan het verhaal: waar gaat het eigenlijk over? Liefde? Seks? Intimiteit? Er wordt heel wat expliciet geneukt en gemasturbeerd in het boek, maar ik raak er niet opgewonden van, daarvoor is het te klinisch opgeschreven, en vaak ook met details die ik niet wil weten. Maar vooral gebeurt het op een manier die niet uitnodigend is. Er wordt te weinig om elkaar gegeven, het zijn mooie beschrijvingen maar meer niet. Het is nergens spannend. En dan die dialogen, waardoor je razendsnel kwijt bent wie aan het woord is en waarom. Een gesprek heeft een doel, zou je denken, maar dat is hier eigenlijk nauwelijks het geval.
Ik heb het tot het einde volgehouden, al dacht ik vaak aan stoppen, maar ik kan niet goed bedenken waarom ik het volhield.
Ik heb het tot het einde volgehouden, al dacht ik vaak aan stoppen, maar ik kan niet goed bedenken waarom ik het volhield.
July 15, 2015
Te veel is zelden goed. Te veel slaat dood. Zo ook in Godin, held, het boek dat Gustaaf Peek schreef over de liefde tussen Tessa en Marius. Verboden liefde, want beiden hadden officieel een andere relatie, maar werden steeds weer naar elkaar toegetrokken, als vliegen op honing. Hunkerend naar seks en naar elkaar. Seks die overvloedig en expliciet van de pagina’s afspat, maar uiteindelijk niet kan verhullen dat het werkelijke thema van Peek gemis en onbereikbaarheid is.
Tessa en Marius kennen elkaar sinds hun middelbare schooltijd, waarin ze samen hun eerste voorzichtige seksuele ervaringen opdeden. Als ze elkaar later op een reünie weer tegenkomen blijkt de aantrekkingskracht niet verdwenen. De eerste toenadering is weer net zo schuchter, maar maakt snel plaats voor een volledige wederzijdse overgave.
Peek vertelt hun liefdesgeschiedenis achterstevoren. Beginnend op de begrafenis van Tessa, 24 jaar nadat Marius was overleden. Om in vijftig hoofdstukken te eindigen bij daar waar het begon: bij het ongeduldig smachten van Tessa naar liefde. ‘De tijd ging haar te traag. Ze wilde ouder worden, een vrouw zijn en eindelijk de wereld betreden waar hij op haar zou wachten.’ ‘Hij mocht meer ervaring hebben, maar het belangrijkste zouden ze samen ontdekken.’
Dat ontdekken kwam wel goed. Peek beschrijft dat in talloze passages, die niet smakeloos zijn, maar wel uiterst expliciet en voor de lezer onontkoombaar: ‘Alleen mijn held mag in m’n mond spuiten, niemand anders. Niemand anders? Alleen mijn held. Kom maar, lieverd. Spuit maar, ik wil je proeven.’ Of: ‘Hij voelde Tessa’s voeten op zijn billen, zijn uitzicht op haar dreigde hem te ontroeren, hij wilde nog zo veel dichter bij haar zijn, haar geile praat kwam als een opluchting en hij hervond zich en antwoordde haar, ja hij zou haar neuken, hij was nog lang niet klaar met haar, hij had haar ook gemist, hij zou het haar laten voelen, zijn pik was hard voor haar, was ze zijn vrouw, wilde ze zijn zaad in haar hete kut?’
Godin, held staat vol met dit soort passages. Je kunt er niet omheen. Als bezegeling van de onontkoombaarheid van de liefde tussen Tessa en Marius, waar ook Paul en Corinne (hun ‘officiële’ partners) niet tussen komen. Een liefde die is, maar tegelijkertijd ook niet. Ze beleven hem in een soort van gedroomde tijd. Ze consumeren voortdurend de liefde zonder elkaar echt te bezitten. Waardoor uiteindelijk niet de veelheid aan seks maar gemis en onbereikbaarheid het centrale thema van Godin, held blijkt te zijn.
Marius lijkt dat terdege te beseffen en spiegelt dit ook aan de onbereikbaarheid van zijn eigen gestalte vroeger in de spiegel. Het lijkt wel of hij zijn meest intense seksuele ervaringen niet heeft als Tessa bij hem is, maar als hij over haar denkt, droomt of fantaseert. Als hij zich aftrekt op een foto van haar, of in haar meisjeskamer waar hij heeft ingebroken. Of als hij later aan haar denkt en zich kwelt en tegelijkertijd opgeilt met een fantasie over haar onderwerping en vernedering, waarbij meerdere mannen seks met haar hebben: ‘ … in zijn dromen kon ze weer kinderen krijgen en elke man maakte haar zwanger, liet met elke stoot haar buik en borsten zwellen tot hijzelf, schreeuwend, huilend, klaarkwam achter zijn bureau, of in het bed waar hij haar ooit had vastgehouden tot hij sliep.’
Dat een kind van hen samen een onbereikbaarheid is, is iets dat ook Tessa zich realiseert. Een realiteit die ze tot in het spel doortrekt. Een spel dat ze maar wat te graag speelt. ‘Ze wil het spel doen, zij is een vrouw alleen, vruchtbaar; hij een vreemde die haar verrast. Hij wil dat ze het zegt. “Niet in me. Niet in me spuiten, niet doen. Maak me geen kind.”‘ Een spel dat Marius jaren later zal herhalen, als hij in Padua één dag voor zijn dood een escort-dame naar zijn hotelkamer laat komen. Hij wil dat ze zich Tessa noemt, en dat ze vlak voor dat hij klaarkomt ‘maak me een kind’ tegen hem zou zeggen. Een wens die tijdens de daad zou omslaan. ‘Hij schokte leeg in haar, terwijl zijn hand haar mond bedwong. Niets wilde hij meer horen van zijn verzoek, zijn vergissing, de vuile uitlopers van zijn oude, dode droom.’
Wat jammer is is dat bij Godin, held alle aandacht voor de vleselijke liefde de andere kanten van menselijke relaties ondersneeuwt. Het gemis en de onbereikbaarheid worden wel aangestipt, maar niet uitgediept. Peek laat ontzettend veel te raden over. Over Marius’ kinderwens. Over Tessa’s verdriet om haar zoon Onno, die om onduidelijke redenen zelfmoord pleegt. Over Corinne en Paul. Over de scheiding van Marius en Corinne; over de scheiding van Tessa en Paul, en over de schijnbare onverbrekelijkheid van Tessa’s en Marius’ officiële relaties. Wat op zich natuurlijk niet erg is; iets van eigen inkleuring mag altijd van een lezer worden verwacht. Maar Godin, held verwacht in dit opzicht wel erg veel. Te veel.
Om diezelfde lezer aan het einde net als Tessa met een onvervuld gevoel achter te laten. Ze baalt ervan dat ze voor haar laatste dag in dit leven geen uitspatting met een jongen had geregeld. Een jongen een uur lang helemaal voor haar. ‘Voor het laatste een pik, de zachte huid en onrust, al dat leven.’ Maar ook die vervulling was haar niet gegeven. Op 7 september – de dag waarop ook Marius was overleden – stopte haar hart. Ze was ouder geworden en betrad als vrouw een andere wereld waar hij op haar zou wachten.
Gepubliceerd op: http://www.literairnederland.nl/2015/...
Tessa en Marius kennen elkaar sinds hun middelbare schooltijd, waarin ze samen hun eerste voorzichtige seksuele ervaringen opdeden. Als ze elkaar later op een reünie weer tegenkomen blijkt de aantrekkingskracht niet verdwenen. De eerste toenadering is weer net zo schuchter, maar maakt snel plaats voor een volledige wederzijdse overgave.
Peek vertelt hun liefdesgeschiedenis achterstevoren. Beginnend op de begrafenis van Tessa, 24 jaar nadat Marius was overleden. Om in vijftig hoofdstukken te eindigen bij daar waar het begon: bij het ongeduldig smachten van Tessa naar liefde. ‘De tijd ging haar te traag. Ze wilde ouder worden, een vrouw zijn en eindelijk de wereld betreden waar hij op haar zou wachten.’ ‘Hij mocht meer ervaring hebben, maar het belangrijkste zouden ze samen ontdekken.’
Dat ontdekken kwam wel goed. Peek beschrijft dat in talloze passages, die niet smakeloos zijn, maar wel uiterst expliciet en voor de lezer onontkoombaar: ‘Alleen mijn held mag in m’n mond spuiten, niemand anders. Niemand anders? Alleen mijn held. Kom maar, lieverd. Spuit maar, ik wil je proeven.’ Of: ‘Hij voelde Tessa’s voeten op zijn billen, zijn uitzicht op haar dreigde hem te ontroeren, hij wilde nog zo veel dichter bij haar zijn, haar geile praat kwam als een opluchting en hij hervond zich en antwoordde haar, ja hij zou haar neuken, hij was nog lang niet klaar met haar, hij had haar ook gemist, hij zou het haar laten voelen, zijn pik was hard voor haar, was ze zijn vrouw, wilde ze zijn zaad in haar hete kut?’
Godin, held staat vol met dit soort passages. Je kunt er niet omheen. Als bezegeling van de onontkoombaarheid van de liefde tussen Tessa en Marius, waar ook Paul en Corinne (hun ‘officiële’ partners) niet tussen komen. Een liefde die is, maar tegelijkertijd ook niet. Ze beleven hem in een soort van gedroomde tijd. Ze consumeren voortdurend de liefde zonder elkaar echt te bezitten. Waardoor uiteindelijk niet de veelheid aan seks maar gemis en onbereikbaarheid het centrale thema van Godin, held blijkt te zijn.
Marius lijkt dat terdege te beseffen en spiegelt dit ook aan de onbereikbaarheid van zijn eigen gestalte vroeger in de spiegel. Het lijkt wel of hij zijn meest intense seksuele ervaringen niet heeft als Tessa bij hem is, maar als hij over haar denkt, droomt of fantaseert. Als hij zich aftrekt op een foto van haar, of in haar meisjeskamer waar hij heeft ingebroken. Of als hij later aan haar denkt en zich kwelt en tegelijkertijd opgeilt met een fantasie over haar onderwerping en vernedering, waarbij meerdere mannen seks met haar hebben: ‘ … in zijn dromen kon ze weer kinderen krijgen en elke man maakte haar zwanger, liet met elke stoot haar buik en borsten zwellen tot hijzelf, schreeuwend, huilend, klaarkwam achter zijn bureau, of in het bed waar hij haar ooit had vastgehouden tot hij sliep.’
Dat een kind van hen samen een onbereikbaarheid is, is iets dat ook Tessa zich realiseert. Een realiteit die ze tot in het spel doortrekt. Een spel dat ze maar wat te graag speelt. ‘Ze wil het spel doen, zij is een vrouw alleen, vruchtbaar; hij een vreemde die haar verrast. Hij wil dat ze het zegt. “Niet in me. Niet in me spuiten, niet doen. Maak me geen kind.”‘ Een spel dat Marius jaren later zal herhalen, als hij in Padua één dag voor zijn dood een escort-dame naar zijn hotelkamer laat komen. Hij wil dat ze zich Tessa noemt, en dat ze vlak voor dat hij klaarkomt ‘maak me een kind’ tegen hem zou zeggen. Een wens die tijdens de daad zou omslaan. ‘Hij schokte leeg in haar, terwijl zijn hand haar mond bedwong. Niets wilde hij meer horen van zijn verzoek, zijn vergissing, de vuile uitlopers van zijn oude, dode droom.’
Wat jammer is is dat bij Godin, held alle aandacht voor de vleselijke liefde de andere kanten van menselijke relaties ondersneeuwt. Het gemis en de onbereikbaarheid worden wel aangestipt, maar niet uitgediept. Peek laat ontzettend veel te raden over. Over Marius’ kinderwens. Over Tessa’s verdriet om haar zoon Onno, die om onduidelijke redenen zelfmoord pleegt. Over Corinne en Paul. Over de scheiding van Marius en Corinne; over de scheiding van Tessa en Paul, en over de schijnbare onverbrekelijkheid van Tessa’s en Marius’ officiële relaties. Wat op zich natuurlijk niet erg is; iets van eigen inkleuring mag altijd van een lezer worden verwacht. Maar Godin, held verwacht in dit opzicht wel erg veel. Te veel.
Om diezelfde lezer aan het einde net als Tessa met een onvervuld gevoel achter te laten. Ze baalt ervan dat ze voor haar laatste dag in dit leven geen uitspatting met een jongen had geregeld. Een jongen een uur lang helemaal voor haar. ‘Voor het laatste een pik, de zachte huid en onrust, al dat leven.’ Maar ook die vervulling was haar niet gegeven. Op 7 september – de dag waarop ook Marius was overleden – stopte haar hart. Ze was ouder geworden en betrad als vrouw een andere wereld waar hij op haar zou wachten.
Gepubliceerd op: http://www.literairnederland.nl/2015/...
June 14, 2019
Ik dacht lang dat het een vier zou worden, maar op een gegeven moment begon het toch minder te boeien. De karakters en het verhaal bleven wat oppervlakkig. De aantrekkingskracht tussen Marius en Tessa was een gegeven maar er mag voor mij wel wat meer uitleg en diepgang bij. De seks werd langzaam maar zeker ronduit saai. Het van achter naar voren vertellen vond ik wel goed werken, zeker in het begin.
April 21, 2020
Tessa en Marius ontmoeten elkaar op school en blijven door de liefde een levenslang met elkaar verbonden. Vaak zijn hun ontmoetingen geheim: er zijn in dat leven ook relaties met anderen. Weinig schrijvers kunnen elegant over seks schrijven. Gustaaf Peek kan dat wel, en hoe. Godin, held is opwindend en ontroerend tegelijk. Daarnaast vind ik het boek qua compositie ook echt een meesterwerk. Een van de beste boeken die ik in jaren gelezen heb.
August 14, 2021
Dit is veruit het slechtste boek dat ik in jaren heb gelezen. Tot het einde van het boek geraken was een absolute foltering. Dit boek bestaat uit een constante obsessie met het woord pik en masturbatie en gaat absoluut nergens anders over. Aangeprezen als een deep dive in de vraag wat liefde is, is het antwoord van de schrijven een ranzige obsessie en een soort “liefde” waar iedereen schik van zou krijgen. Ik gooi het boek weg want ik wil het zelfs niet op mijn boekenkast.
February 3, 2022
Dit is technisch ontzettend goed en in een mooie stijl geschreven.
Peek belicht de relatie tussen Tessa en Marius en gaat daarbij omgekeerd chronologisch te werk. Je begint dus bij een begrafenis. En het oogpunt is altijd dat van Tessa en Marius, tijdens de gestolen momenten die ze samen beleven - want een groot deel van hun leven zijn ze niet samen (in de tradionele relatiezin als man/vrouw).
Dat maakt het soms wat claustrofobisch en herhaalderig (zeker de seksscènes waar ik niet altijd veel .. haha ... zin in had).
Het gaf me ook niet de emotionele uppercut die ik verwachtte. Het gaat uiteindelijk over een verlangen van de twee om ondanks alles samen te zijn. Maar is het door de omgekeerde chronologie, of door de vooral veruitwendiging van de liefde en het verlangen door middel van seks? Ik weet het niet.
Daarom dus een 4 en geen 5.
- Gekocht als ebook via Libris.nl voor 1,99 euro in september 2021
Peek belicht de relatie tussen Tessa en Marius en gaat daarbij omgekeerd chronologisch te werk. Je begint dus bij een begrafenis. En het oogpunt is altijd dat van Tessa en Marius, tijdens de gestolen momenten die ze samen beleven - want een groot deel van hun leven zijn ze niet samen (in de tradionele relatiezin als man/vrouw).
Dat maakt het soms wat claustrofobisch en herhaalderig (zeker de seksscènes waar ik niet altijd veel .. haha ... zin in had).
Het gaf me ook niet de emotionele uppercut die ik verwachtte. Het gaat uiteindelijk over een verlangen van de twee om ondanks alles samen te zijn. Maar is het door de omgekeerde chronologie, of door de vooral veruitwendiging van de liefde en het verlangen door middel van seks? Ik weet het niet.
Daarom dus een 4 en geen 5.
- Gekocht als ebook via Libris.nl voor 1,99 euro in september 2021
June 7, 2022
Ik heb dit boek gelezen omdat het werd aangeraden door mijn Nederlands docente, helaas is dit boek heel en dan ook heel saai. Het is niet aan te raden. Op bijna iedere pagina staat wel een vorm van literotica, wat ik niet er vind, maar kom op het is zulke obsessieve lichamelijke seks dat het verhaal er niet beter op word. Er is weinig tot geen emotionele diepgang en van een echt soepel lopend verhaal wat makkelijk wegleest is ook geen sprake.
March 15, 2018
Heb dit boek met enige scepsis ter hand genomen. De mate waarin het door velen werd aangeprezen deed mij het ernstigste vermoeden. Week heeft er een aardig verhaal van gemaakt, hier en daar wat gekunsteld door het 'achteruit vertellen', maar wel een boek dat de moeite waard is gelezen te worden, zonder groot gejuich overigens.
August 31, 2018
Het idee van het boek vond ik heel veelbelovend, maar uiteindelijk viel het me toch wat tegen. Er zitten mooie passages in en interessante intertekstuele verwijzingen. Wat mij betreft waren de open plekken te groot en het lukte mij niet om mezelf in te leven in de liefdesgeschiedenis van de hoofdpersonen.
Displaying 1 - 30 of 96 reviews