Een circusjongen

by Gerard Reve

Het lijdt geen twijfel, dat ik een zeer slecht mens ben.
Het verleden van Gerard Reve is voor velen het onderwerp van allerlei gissingen geweest. Wie was hij en wat deed hij voordat hij schrijver werd? In deze roman vertelt Gerard Reve ons alles over zijn jeugd, zijn jeugdliefdes en zijn heimelijke jeugdzonden, maar ook - voor het eerst! - over de duistere misdaad die hij in zijn jonge jaren als vrachtwagenchauffeur beging en die voor immer een schaduw over zijn leven zou blijven werpen.
Een Circusjongen behelst het ontroerende, met immense spanning geschreven relaas van de lange, barre tocht die Gerard Reve moest afleggen voordat hij zich uit de nederige staat van vrachtwagenchauffeur wist te verheffen tot de plaats die hij thans, als een van onze meest gevierde schrijvers, te midden van ons volk inneemt.

Genres: Dutch Literature, Fiction, 20th Century

184 pages, Paperback

First published January 1, 1975

About the author

Gerard Reve was een Nederlands schrijver en dichter. Samen met Harry Mulisch en W.F. Hermans wordt hij gerekend tot De Grote Drie: de drie belangrijkste Nederlandse schrijvers van na de Tweede Wereldoorlog. Tot zijn bekendste werken behoren De avonden (roman uit 1947) en Werther Nieland (novelle uit 1949). Tot 1973 schreef Reve onder zijn oorspronkelijke naam Gerard Kornelis van het Reve, maar vereenvoudigde deze later tot Gerard Reve. Hij debuteerde in 1946 in het tijdschrift Criterium met de novelle De ondergang van de familie Boslowits, een jaar later verscheen de klassieker De avonden. Reve zou uiteindelijk een enorm oeuvre voortbrengen, waaronder een groot aantal ‘brievenboeken’. In 1969 ontving Reve de P.C. Hooftprijs en in 2001 werd zijn werk bekroond met de Prijs der Nederlandse Letteren. Zijn werk wordt tot op heden nog altijd veel gelezen en besproken.

Reviews

[Charlotte]

Je moet eens de reviews van dit boek lezen, haha. Shotje elke keer je iemand kunt ontwaren wiens eerste Reve dit was. Ik ben inmiddels gehard en getraind en kan wel tegen wat levenspijn en viezigheid

[Ingo Nettersheim]

Reve kan zich weer eens niet inhouden...

Een kleine tweehonderd paginas aan smeerlapperij die prachtig zijn opgeschreven. Ik hoop voor de goede man dat hij passages uit zijn duim heeft gezogen...

[Iris Lambert]

Gister enkele tientallen paginas gelezen. Afschuwelijk. Wel mooi geschreven daarom twee sterren.

[Erik]

De bekroning van Reves decadente periode, zijn 'Faust': niet alleen de hoofdpersoon legt een bekentenis af, ook de schrijver zelf, over zijn schrijverschap. De slothoofdstukken met de Vorstin zijn een verademing: prachtige, ontroerende en grappige dialoog.

[Chayenne Olumuyiwa]

ik ben een schaamteloze fangirl van ariana grande, adam driver, en van gerard reve

ik heb soms het boek even weg moeten leggen vanwege hoe heftig het was, en kon soms het boek niet wegleggen vanwege diezelfde rede

reve schrijft, zoals altijd, erg banaal over gore en godse dingen, en ritst deze twee moeiteloos aan elkaar


vanaf nu schrijf ik Geslacht ook met hoofdletter

[Bas]

Ik kan nu in ieder geval zeggen dat ik iets van Reve gelezen heb. Hoewel ik sommige aspecten (niet alleen de homo-erotische delen, maar wel vooral) kan waarderen, denk ik dat dit het enige boek zal blijven wat ik van Reve lees.

[Bodine]

Het meest weerzinwekkende boek dat ik ooit gelezen heb. Maar het laatste deel breide veel rond en dat was fijn en de taalbeheersing van Reve is goddelijk.

[Eric Jun Xuan Ashitaka Zhang]

Gatverdamme.

[Bram De longhi]

Schokkend. Niet voor de teerhartigen onder ons. Maar hij kon schrijven, dat zeker.

In een van deze herinneringsbeelden zit ik doodsti in een stoel, in de kamer, dicht bii het raam. Buiten hangt een schrale winterzon laag en mat boven de blauwgrijze, lelijke daken van lelijke huizen. En ik heb pijn, want ik ben ziek, drie of vier jaren oud.De pijn zit, diep en kloppend, vlak achter mijn oren, in de beide gewrichten van mijn kaken, die met een doek zijn omwonden, als ware ik een nog op te stijven dode. Als ik door mijn neus adem, schijnt de pijn zich uit het ge-bied van mijn oren voorwaarts en opwaarts uit te brei- den tot vlak onder mijn oogkassen.


"Een granaat die gilt en fluit die doet niks. IK bedoelde wie hem hoort fluiten, die zit wel goed. want zulk een granaat die moet heel ergens anders zıjn, een flink eind verderop. "

Maar als Uwe Genade bedoelt dat, als het ware om-gekeerd, alles van belang wat ik in mijn leven gedaan heb, ook in miin boeken zou staan: neen, dan moet ik Uw vraag ontkennend beantwoorden: Er zijn dingen die ik nooit heb opgeschreven omdat ik te laf ben en omdat mij de moed heeft ontbroken ze aan het papier toe te vertrouwen ot ze ooit tegenover lemand, woe dan ook uit te spreken.

Ik moet U nu een andere vraag stellen," vervolgde de Vorstin. die U misschien zeer zwaar zal vallen om te beantwoorden. Maar ik verzeker U, dat ik haar niet zou stellen als ik daartoe niet een klemmende, een zeer
klemmende reden had." Om een of andere, mijzelf onbegrijpelijk voorkomende reden huiverde ik. Hebt U in Uw leven wel eens iets zeer slechts gedaan? vroeg de Vorstin langzaam. Ja, Mevrouw,' antwooordde ik. Ik heb in mijn leven iets zeer slechts gedaan. Ik bedoel niet,` ging de Vorstin voort, 'een of andere, zelfs ernstige, nalatigheid, of een daad van ontrouw -hoe verschrikkeliik zoiets ook genoemd moet worden- of een handeling van liederlijkheid, van onkuisheid 'in woord of daad; wij zijn tenslotte mensen. Neen, ik bedoel: iets waarlijk geheel slechts.

Uw woorden betekenen meer voor mij dan de hoogste onderscheiding die Uwe Genade mij zou kunnen toedenken,' sprak ik zacht. Wederom was er een stilte. Het begon reeds donkerder te worden, maar de Vorstin liet nog geen lampen binnen brengen. Mijn besluit staat vast,' deelde zij mede. Welk ver- zet ik ook zal ondervinden. Ik zal niet rusten. voordat Uw benoeming haar beslag zal hebben gekregen."

[Saad Abdulmahmoud]

Ik heb Een circusjongen gelezen omdat ik een aantal boeken van Gerard Reve wil – en misschien ook moet – lezen om deze belangrijke Nederlandse schrijver beter te leren kennen.

Het boek vond ik bijzonder, maar niet gemakkelijk. Er is niet echt één doorlopend verhaal. Reve vermengt herinneringen, fantasie, liefde, seksualiteit, religie, schuld en dood. Soms is het ernstig, soms absurd en grappig, en je weet niet altijd wat autobiografisch is en wat verzonnen.

Wat bijblijft is de combinatie van liefde, schuld, God en eenzaamheid. Reve lijkt voortdurend te zoeken naar de vraag of liefde, ook wanneer die door anderen als zondig wordt gezien, toch iets heiligs kan zijn. De titel is mooi gekozen: een circusjongen die voor het publiek optreedt en bekeken wordt, maar uiteindelijk alleen verdergaat.

Ik kan niet zeggen dat Een circusjongen mij volledig heeft gegrepen. Soms vond ik de uitweidingen vreemd en moeilijk te volgen. Toch ben ik blij dat ik het gelezen heb. Ik begrijp nu beter wat typisch Reve is: zijn zwarte humor, overdrijving, religieuze worsteling, provocatie en vooral zijn eenzaamheid.

[Fieke van het Hoofd]

Het is een boek wat vandaag de dag waarschijnlijk niet uitgebracht zou mogen worden door de onderwerpen die er aan bod komen. De schrijfstijl is fijn om te lezen, het is makkelijk om een beeld te vormen van wat er gaande is, wie de karakters zijn, ect. Echter heb ik toch meerdere keren het boek naast mij moeten leggen door de evenementen die plaatsvonden.
Het verschil tussen begin en eind is echt gigantisch, het begin was eventjes lastig om in te komen, word niet bang van de hoeveelheid 'pikante' scenes, dit neemt later af en geeft plaats voor meer dramatische en emotionele stukken.
Ik voel mij zeer verward door het boek, ik weet niet of ik her een positieve of negatieve mening over heb. Alles wat ik weet is dat dit boek zeker nog eventjes zal blijven hangen. Vandaar de gemiddelde 3 sterren. Ik zal het boek hierna niet meer oppakken of herlezen, maar ik vind het wel waard om een keer te lezen.

[Simon]

Vind dit heel moeilijk te beoordelen, want wat een weerzinwekkende situaties en gedachten enerzijds maar wat een prachtoverpeinzingen over het bestaan en geloof anderzijds. De helft krijgt 1 ster, de andere 5.

Welke reden of uitvlucht zoude God nog kunnen bedenken om Zich mijner te ontfermen? ‘Ja, goed, U verwerpt mij,’ sprak ik onhoorbaar, ‘maar hebt U mij niet zelf vervaardigd zoals ik ben? Kunt U mij verwerpen terwijl ik precies zo ben als U mij gemaakt en beschikt hebt dat ik zou zijn?’ (p.14)

‘Men noemt liefde wat geen liefde is; en daarnaast verbiedt men de liefde haar naam te dragen, waar zij liefde is, en niets anders.’ (p.107)

‘Is dat dan, voor God en voor mensen…, is dat dan geen liefde, Mevrouw … Is dat dan … iets dat niet goed is, omdat het anders is … ? Zou dat dan geen liefde zijn?’ (p.109)

[Jeroen de Baaij]

'Een Circusjongen' handelt over Reve's bekende onderwerpen; liefde, dood, religie, homosexualiteit. Alles komt aan bod in deze roman die als raamvertelling wordt gepresenteerd. Het boek valt uit een in vier delen (Geboorte, Dood, Hellevaart, Verrijzenis), waarbij vooral de eerste twee en de laatste twee op elkaar aansluiten.
Het boek schittert weer in Reve's uitzinnige taalgebruik en humor, bijzonder aan deze roman vind ik echter hoe de sfeer van de afzonderlijke verhalen sterk aansluit bij de thema's. Zo is het hoofdstuk geboorte een zeer enthousiaste beschrijving en het hoofdstuk dood wat depressiever van aard.
Reve blijft boeien en dit boek is een van zijn onbekendere meesterwerken.

[Bobb]

Reve's beschrijvingen van zijn seksuele omgangen zijn verre van plezant.

[Laurens Monster]

reve writing about raping a young girl made me vomit. vomiting insentified when he instrumentalised this brutal destruction of life for his own comeuppance.

[Rutger Vahl]

Boek dat de meesten meer om de stijl dan de inhoud waarderen.

[Gijs Grob]

Roman met veel homo-erotische passages. Wel mooi geschreven, al spreekt het homo-katholieke onderwerp totaal niet aan. Merkwaardig is de beschrijving van de relatie tussen de verteller en de koningin.

[Lau Clause]

hemels

[Maurits de Bruijn]

Eindeloos gezever. Blijf jaloers op zijn zinsconstructies tho.