Αύγουστος

by Τατιάνα Αβέρωφ, Ηρακλής Στρούγγης (Narrator)

Μια εποχή τόσο σκληρή. Ο ήλιος... Κάτι σαν θάνατος. Τα τζιτζίκια αγριεμένα. Οργιάζουν οι μέλισσες στους ευκάλυπτους. Μια εποχή που σημαδεύει. Καλοκαίρι θα πεθάνω, το ξέρω. Ένας μικρός κόκκος ζωής παγιδευμένος στο φως, μεγεθυσμένος, έτοιμος να σκάσει... Έξι μέρες του Αυγούστου είναι αρκετές για να καταρρεύσει ο μύθος μιας ζωής και να αποκαλυφθεί η τέλεια, τακτοποιημένη ζωή της Έλλης σε όλο της το... μεγαλείο. Μια συνταρακτική είδηση με αλυσιδωτές αντιδράσεις οδηγεί την ηρωίδα σ' έναν αγωνιώδη μονόλογο, μέσα από τον οποίο ανασυνθέτει ψηφίδα ψηφίδα τη ζωή της -από τα παιδικά χρόνια στο Μεσολόγγι, τη δικτατορία, την εξέγερση του Πολυτεχνείου, τον πρώτο έρωτα και τον λαμπερό της γάμο ώς τη συνειδητοποίηση ότι ο έγγαμος βίος και η μητρότητα χάνουν σιγά σιγά τη λάμψη τους και μεταμορφώνουν μια ζωντανή και ελεύθερη κοπέλα σε «ρόλο». Μια εσωτερική αναζήτηση που κινείται μέσα από το χιούμορ και την ειρωνεία στη διάλυση των ψευδαισθήσεων, στην οδύνη και τελικά στην ελπίδα.

328 pages, Paperback

First published September 1, 2004

About the author

H Τατιάνα Αβέρωφ γεννήθηκε το 1954 στην Αθήνα. Σπούδασε φιλοσοφία και ψυχολογία στην Αθήνα και στο Λονδίνο.

Εργάστηκε στο χώρο της ιδιωτικής εκπαίδευσης ως σχολική ψυχολόγος από το 1978 ως το 1994 και έγραψε δύο βιβλία για την εκπαίδευση τα Μαθαίνοντας τα παιδιά να συνεργάζονται (Θυμάρι 1983) και Συνεργασία στη μάθηση (Θυμάρι & Εκπ. Κωστέα-Γείτονα 1990).

Είναι συγγραφέας των μυθιστορημάτων Το ξέφωτο (Κέδρος 2000), Αύγουστος (Κέδρος 2002) και Ανοιχτή Γραμμή (Κέδρος 2005), ενώ την άνοιξη του 2008 πρόκειται να κυκλοφορήσει το νέο της μυθιστόρημα, από τις ίδιες εκδόσεις.

Μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων και της Εταιρείας Λογοτεχνών και Συγγραφέων Ηπείρου, έχει ασχοληθεί με τη λογοτεχνική μετάφραση και έχει συμμετάσχει σε συλλογικές εκδόσεις και αφιερώματα σε εφημερίδες και περιοδικά.

Το 2007 δίδαξε στον κύκλο εργαστηρίων για το βιβλίο που οργανώνει το Εθνικό Κέντρο Βιβλίου.

Είναι πρόεδρος του Ιδρύματος Ευαγγέλου Αβέρωφ-Τοσίτσα και διευθύνει την Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ στο Μέτσοβο.

Reviews

[Άννα Μακρή · Rating 1 out of 5]

Αυτό το βιβλίο μιλάει για ένα εξαντλημένο (ή εξαντλητικό) θέμα: για την (αυτο)καταπιεσμένη Ελληνίδα νοικοκυρά. Και το κάνει με έναν λόγο προφορικό, ο οποίος δουλεύει, γιατί δεν κομπιάζει το κείμενο, το διάβασα με μεγάλη ταχύτητα. Αλλά είναι τόσο φλύαρο, που η ταχύτητα της ανάγνωσής μου δεν είναι απαραίτητα καλά νέα. Υπερβολικά φλύαρο και σαν να χάνει το νόημα. Και, κάπου, δεν κατάλαβα τι ακριβώς είχε, ήθελε να πει:
Μια κυρία που έχει πιάσει τα πενήντα και περνάει την κρίση της (εδώ και μια δεκαετία). Και λοιπόν;

Το στόρυ: ο γιος της εξαφανίζεται, έπειτα από μια οικογενειακή αποκάλυψη-απογοήτεσυη, και περνάει μια περιπέτεια, μόνος του, ενώ τον έχουν για νεκρό. Εγώ θα προτιμούσα να διαβάσω την περιπέτεια του γιου.
Από την ιστορία της μάνας, μου έκανε εντύπωση πώς μπορεί ένα άτομο που μιλάει έτσι για το Πολυτεχνείο, να μιλάει έτσι για τους μετανάστες. Μου έκανε εντύπωση η αστική βολή της. Οι μητρικές υστερίες της. Η ίδια, που ήταν στο Πολυτεχνείο και κάνει κήρυγμα στη γενιά του γιου της ότι τα βρήκαν όλα έτοιμα. Αναρωτήθηκα, πώς το μόνο που έχει κρατήσει από τις αρχές της, είναι ότι δεν φόρεσε ποτέ μπικουτί. Πώς, από το ένα στο άλλο, με τέτοια φυσικότητα.
Σε σημεία υπάρχει χιούμορ, και γενικά μια διακριτική ειρωνία, αλλά αυτό δεν φτάνει για να σώσει ένα κείμενο που είναι γραμμένο τελείως ερασιτεχνικά.

[Kyriaki K.K · Rating 2 out of 5]

Κόντεψα να πεθάνω από πλήξη κυρία μου. Τουλάχιστον έσκασα ένα γελάκι σε δύο σημεία. Ας είναι.

[Panagiotis · Rating 4 out of 5]

Ένα συμβάν που ξεβολεύει και αφυπνίζει, οδηγεί την ηρωϊδα σε ένα παραληρηματικό μονόλογο - απολογισμό για τα πεπραγμένα της ζωής της. Λέει πολλά και εννοεί περισσότερα. Η λύση στο τέλος λυτρωτική και ελπιδοφόρα σου αφήνει μια ευχάριστη γεύση στο στόμα. Ένα βιβλίο που θα έπρεπε να διαβάσουν οι κυρίες ΜΟΔ για να καταλάβουν πως είναι ένα καλο μυθιστόρημα.