Yazdığı şeyler daima ilgimi çekmiş olan Şavkar Altınel bu kitabında, Glasgow günlerinden hareketle Paris’e yaptığı 3-4 günlük odaklı bir seyahati anlatıyor. Daha önceki benzer anlatılarından farklı olarak kendisinden üçüncü bir kişiymiş gibi bahsederek. Kitabın ana odakları ise ABD’li siyah yazar Richard Wright, yine aynı kökenli aktivist Angela Davis ile Paris’te Son Tango (Bertolucci) ve Yolcu (Antonioni) filmleri. Ama belki de esas dertler yaratıcılık ve kimlik arayışı. Zaman zaman zorlasa da dikkate değer metinler. Meraklısına diyelim. Kitabın sonlarında yer alan şu alıntıyı da paylaşmadan edemedim:
“Yazı neydi? Bir kaçma girişimi, hayatın yerine kelimelerin güzelliğini koymak, yazarı da olduğu kusurlu ve eksik insandan böyle baştan çıkarıcı güzellikler arasında yaşayan, kavrayışı ve duyarlılığı tam kimseye dönüştürmek için bir çaba. Ama bütün o güzel kelimelerin kaldığımız otelin daracık odalarıyla düş kırıcı koridorlarından başka bize anlatabileceği bir şey yoktu ve yazar da kaçmaya çalıstığı insanı her zaman beraberinde götürüyordu. Böyle olması da gerekirdi.”