What do you think?
Rate this book
Unutulmuş Büyüler ve Terk Edilmiş Öyküler
Bir zamanların ismi unutulmuş meşhur bir halk ozanı vardı. Anlattığı hikâyelerin ucu bucağı yoktu ve öyle hikâyelerdi ki bunlar, onu dinleyenler işittiklerinin tek bir kelimesini bile hiç unutmazdı. Genç ozan, elinde eski lavtasıyla diyar diyar gezer, bir köyden duyduğunu öteki köye götürür, bir kasabadan dinlediğini öteki kasabaya taşırdı. Ancak bazen öyle öykülere denk gelirdi ki bunları öğrendiği gibi başka kimseye anlatmamaya yemin ederdi. Zihninde hapsolmuş bu öyküler, bazen uyumasına bile mâni olurdu. O da bu yükten kurtulmak için kendince bir yöntem geliştirdi. Ölümlü kulaklara ulaşmaması gereken sonsuz hikâyelerini ölümsüz olanlara anlattı. Ozan, yalnızca sırtını doğrultabilmek ve yükünü hafifletmek adına ölümsüzlere güvendi ama ölümsüzler, ona ihanet etti.
320 pages, Hardcover
Published April 1, 2025
16 people are currently reading
48 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 14 of 14 reviews
August 20, 2025
3.75 ⭐️
December 27, 2025
Bu kitap... Size bir sürü yara açacak ama aynı zamanda varlığını bile bilmediğiniz bir sürü boşluk dolduracak. Yazım dili olsun karakterlerin derinliği olsun gerçekten üzerine düşünülmüş olduğu çok belliydi. Her hikaye insanın kalbinde bir iz bırakıyor.
Her hikayenin kendine özgü bir ruhu var. Ve ben bu kitabı herkese önerebileceğimi sanmıyorum.
Yazarın gümüş yürek serisini çok seviyordum favorilerim arasındaydı ve yazım dilini çok sevmiştim daha da iyisi olamaz herhalde diye düşünürken bu kitapla mükemmel ötesi bir iş çıkarmış olduğunu fark ettim.
Bu kitap hakkındaki hislerime kelimlere sığdıramıyorum ama siz okuyun. Sadece okuyun ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Kalemine sağlık @dnarcheron
Her hikayenin kendine özgü bir ruhu var. Ve ben bu kitabı herkese önerebileceğimi sanmıyorum.
Yazarın gümüş yürek serisini çok seviyordum favorilerim arasındaydı ve yazım dilini çok sevmiştim daha da iyisi olamaz herhalde diye düşünürken bu kitapla mükemmel ötesi bir iş çıkarmış olduğunu fark ettim.
Bu kitap hakkındaki hislerime kelimlere sığdıramıyorum ama siz okuyun. Sadece okuyun ne demek istediğimi anlayacaksınız.
Kalemine sağlık @dnarcheron
September 28, 2025
çok başarılı
Read
May 16, 2025Bu yorumu biraz da anı katarak yapmak istiyorum. Bu yüzden kitabı okumayı düşünme sürecime bir ufak (bir paragraf) değinelim.
Kitabı ilk duyduğumda, gördüğümde özellikle de bazı hikâyelerin minik bağlantılar içereceğini öğrendiğimde kesinlikle boş bir zihin ile okumalıyım demiştim. (Spoiler: Gerçekten de öyle yaptım!!) Ve kitap çıktığında ya genel cerrahi stajı sonunda ya da direkt yaz tatilinde okurum demiştim. Ardından kitabı sınavıma günler kala aldım ve şansa perşembe yazılı cuma sözlü programı perşembe yazılı ve sözlü olarak değişti :’) Ancak neyse ki sınavlarım güzel geçti ve cuma günü benim oldu. Önce günlerdir eksik olan uykuyu tamamlamak istercesine uzunca uyudum ve kalkıp kendimi biraz toparlayınca nihayet bu kitabı elime aldım.
8 saat gibi bir sürede okudum kitabı. Kesinlikle keyifli ama aynı zamanda kalp kırıcı bir yolculuktu :’)
Öncelikle hikâyeler arası bağlantıları kaçırmadan yakalamayı çok istediğim için elimden geldiğince yavaş ve dikkatli okumaya çalıştım. Pek çok bağlantı yakaladım ancak hepsini çözdüm mü emin de değilim. Yine de keyifli bir bulmacaydı.
Bazısının başı bazısının sonu olmayan hikâyeler kendi içlerinde o kadar güzel bir bütündüler ki size eksik gelmiyorlardı. Bu özelliklerini çok sevdim. En çok da bu sonsuz hikâyelerin son kısımlarını sevdim çünkü her birinin son cümleleri, paragrafları hikâyeyi tamamen bir bütün haline getiren eksik parçalardı.
Kişisel favorim Rüzgârlar Her Şeyi Götürür oldu. Gerçekten yazımıyla duygusuyla o kadar güzeldi ki… BAYILDIM!! Ardından da Dünyanın Kökleri diğer favorim. Özellikle son kısmındaki söz ve yarım kalmışlığıyla bir bütün olması çok etkileyiciydi.
Şimdi baskıda gördüğüm iki soruna geçmek istiyorum: Üçüncü hikâyenin başlığı “BİLİNMEDİK PORTLER” olarak yazıyor. Ancak portreler olması gerekiyor. Ve on birinci hikâye yok yani ona da XII yani on iki yazmışlar. Hatta ilk başta sadece benim kitabımda baskı hatası var ve on birinci hikâyem kayıp sandım ama ileriye gidince bir tane daha on iki olduğunu görüp genel hata olduğunu anladım. Bendeki birinci baskı, bu da burada dursun.
Ve gelelim kitaptaki en sevmediğim şeye… (özür dileyerek yazıyorum bunu)
Hikâyelerin anlatıcılarının ve dillerinin uyumsuzluğu. Eğer bu sadece bir hikaye kitabı olsaydı bu özelliğine BAYILIR hatta AŞIK olurdum ancak buradaki hikayelerin her birini Nehir Perisi, Ozan’a anlatıyor. Yani anlatıcılarının ortak olması lazımdı. Kitap bir bütünmüş gibi hissettiremedi bana bu yüzden. Ortak bir anlatıcı anlatmış gibi hissettirmiyor (ki zaten anlatmıyor da). Hatta bunların hepsi aynı evrende geçmiş olması gereken hikâyeler olmasına rağmen bazıları aynı evrende hissettirmiyor.
Kitabı ilk ve son kısmını düşünmeden bir öykü derlemesi olarak düşündüğümde gerçekten çok beğendim ama o bütünlük katması gerekirken benim için bütünlüğü bozan birkaç sayfa maalesef eksi puan katıyor. Yine de bu durum herkesi etkilemeyecektir yani öykülerden hoşlanıyorsanız, özellikle fantastik olanlardan kesinlikle tavsiye ederim.
Kitabı ilk duyduğumda, gördüğümde özellikle de bazı hikâyelerin minik bağlantılar içereceğini öğrendiğimde kesinlikle boş bir zihin ile okumalıyım demiştim. (Spoiler: Gerçekten de öyle yaptım!!) Ve kitap çıktığında ya genel cerrahi stajı sonunda ya da direkt yaz tatilinde okurum demiştim. Ardından kitabı sınavıma günler kala aldım ve şansa perşembe yazılı cuma sözlü programı perşembe yazılı ve sözlü olarak değişti :’) Ancak neyse ki sınavlarım güzel geçti ve cuma günü benim oldu. Önce günlerdir eksik olan uykuyu tamamlamak istercesine uzunca uyudum ve kalkıp kendimi biraz toparlayınca nihayet bu kitabı elime aldım.
8 saat gibi bir sürede okudum kitabı. Kesinlikle keyifli ama aynı zamanda kalp kırıcı bir yolculuktu :’)
Öncelikle hikâyeler arası bağlantıları kaçırmadan yakalamayı çok istediğim için elimden geldiğince yavaş ve dikkatli okumaya çalıştım. Pek çok bağlantı yakaladım ancak hepsini çözdüm mü emin de değilim. Yine de keyifli bir bulmacaydı.
Bazısının başı bazısının sonu olmayan hikâyeler kendi içlerinde o kadar güzel bir bütündüler ki size eksik gelmiyorlardı. Bu özelliklerini çok sevdim. En çok da bu sonsuz hikâyelerin son kısımlarını sevdim çünkü her birinin son cümleleri, paragrafları hikâyeyi tamamen bir bütün haline getiren eksik parçalardı.
Kişisel favorim Rüzgârlar Her Şeyi Götürür oldu. Gerçekten yazımıyla duygusuyla o kadar güzeldi ki… BAYILDIM!! Ardından da Dünyanın Kökleri diğer favorim. Özellikle son kısmındaki söz ve yarım kalmışlığıyla bir bütün olması çok etkileyiciydi.
Şimdi baskıda gördüğüm iki soruna geçmek istiyorum: Üçüncü hikâyenin başlığı “BİLİNMEDİK PORTLER” olarak yazıyor. Ancak portreler olması gerekiyor. Ve on birinci hikâye yok yani ona da XII yani on iki yazmışlar. Hatta ilk başta sadece benim kitabımda baskı hatası var ve on birinci hikâyem kayıp sandım ama ileriye gidince bir tane daha on iki olduğunu görüp genel hata olduğunu anladım. Bendeki birinci baskı, bu da burada dursun.
Ve gelelim kitaptaki en sevmediğim şeye… (özür dileyerek yazıyorum bunu)
Hikâyelerin anlatıcılarının ve dillerinin uyumsuzluğu. Eğer bu sadece bir hikaye kitabı olsaydı bu özelliğine BAYILIR hatta AŞIK olurdum ancak buradaki hikayelerin her birini Nehir Perisi, Ozan’a anlatıyor. Yani anlatıcılarının ortak olması lazımdı. Kitap bir bütünmüş gibi hissettiremedi bana bu yüzden. Ortak bir anlatıcı anlatmış gibi hissettirmiyor (ki zaten anlatmıyor da). Hatta bunların hepsi aynı evrende geçmiş olması gereken hikâyeler olmasına rağmen bazıları aynı evrende hissettirmiyor.
Kitabı ilk ve son kısmını düşünmeden bir öykü derlemesi olarak düşündüğümde gerçekten çok beğendim ama o bütünlük katması gerekirken benim için bütünlüğü bozan birkaç sayfa maalesef eksi puan katıyor. Yine de bu durum herkesi etkilemeyecektir yani öykülerden hoşlanıyorsanız, özellikle fantastik olanlardan kesinlikle tavsiye ederim.
June 30, 2025
Normalda çox qarşımıza çıxmayan növdə bir kitabdır. Yazıçının keyfiyyətli əsərlər oxuduğunu və məlumatlı olduğunu bildiyimdən mənə də maraqlı gəldi. Və deyə bilərəm ki çox gözəl yazılmışdır.
Kitap 15 hekayədən ibarətdir və hekayələrin hər biri elə üslubda yazılıb ki insanı içinə çəkir. Rabitəsiz və uşaqcasına yazan şəxslərin əksinə Damlanın nəql etmə qabiliyyəti bu kitabdan da göründüyü kimi yüksəkdir. Sanki həqiqətən köhnə bir dastanın yazıya çevrilmiş halını oxuyursan.
Heç bir artıq-əksik ifadə, lazımsız dialoq, şişirdilmiş təsvir, yersiz romantika yoxdur. Hər şey yerli yerində və kitabın formatına uyğun olaraq qədim, ancaq yeni işıq üzü görən hekayə necə olmalıdırsa elədir. Kitabı hədsiz aksiyon, hərəkətlilik, həyəcan gözləntisi ilə almayın. Bu kitab insanı sakitləşdirən, zehnini dincəldən formadadır.
Ən sevdiyim hekayə "Rosemunda" oldu. Keçmiş dövrdə qadınların başına gələn haqsızlıqlar, qəddarlıqlar, qadının keçirdiyi sarsıntılar və qorxular gözəl təsvir olunub. Bu hekayənin əvvəllər yaşamış bir çox qadının reallığı olması isə onu iki qat təsirli edir. Biliyin, sevginin, qayğı və nəzakətin sonunda cahil və düşüncəsiz insanlar tərəfindən necə deformasiyaya uğradılaraq öz aləmlərində şər mənbəyinə çevirmələri göstərilir. Qadının faciəli taleyi sadəcə ürək ağrısı və təəssüf doğurur.
Bundan başqa "Mavi Büyüyle Dolu Küre" ən qısa hekayələrdən olsa da, verdiyi mesaj onu ən mənalı olanlardan biri edir. İnsanın bir çox xüsusiyyətini qüsur, əksiklik olaraq gördüyü və özünə lazımi dəyəri vermədiyi halda əslində onun nələrə qadir ola biləcəyi və içindəki gücü kəşf edə biləcəyi göstərilir. "Meyre'nin Öyküsü" insanın nə qədər çabalasa da taleyin önünə keçə bilmədiyini, atılan hər bir addımın nə qədər qaçmaq istəsə də onu həmin nəticəyə gətirib çıxardığını təsvir edir. İki gəncin sonu kədər hissi yaratsa da, sonrakı hekayələrin birində ölülər aləmində birlikdə olduqlarını bilməklə az da olsa səngiyir. "İki Sarı Kasımpatı" hekayəsi sadə görünsə də, məni ən çox cəlb edən hekayələrdən oldu. İki balaca qızın uşaqlıqda bir-birlərinə tutunduqdan sonra böyüyüb yenə də qaçılmaz olandan qaça bilməmələri və sonlarını birlikdə qarşılamaları məni təsirləndirdi. Ancaq onların da sonrakı hekayələrdə ayrılmadıqlarını öyrənmək təsəlli oldu.
Kitap 15 hekayədən ibarətdir və hekayələrin hər biri elə üslubda yazılıb ki insanı içinə çəkir. Rabitəsiz və uşaqcasına yazan şəxslərin əksinə Damlanın nəql etmə qabiliyyəti bu kitabdan da göründüyü kimi yüksəkdir. Sanki həqiqətən köhnə bir dastanın yazıya çevrilmiş halını oxuyursan.
Heç bir artıq-əksik ifadə, lazımsız dialoq, şişirdilmiş təsvir, yersiz romantika yoxdur. Hər şey yerli yerində və kitabın formatına uyğun olaraq qədim, ancaq yeni işıq üzü görən hekayə necə olmalıdırsa elədir. Kitabı hədsiz aksiyon, hərəkətlilik, həyəcan gözləntisi ilə almayın. Bu kitab insanı sakitləşdirən, zehnini dincəldən formadadır.
Ən sevdiyim hekayə "Rosemunda" oldu. Keçmiş dövrdə qadınların başına gələn haqsızlıqlar, qəddarlıqlar, qadının keçirdiyi sarsıntılar və qorxular gözəl təsvir olunub. Bu hekayənin əvvəllər yaşamış bir çox qadının reallığı olması isə onu iki qat təsirli edir. Biliyin, sevginin, qayğı və nəzakətin sonunda cahil və düşüncəsiz insanlar tərəfindən necə deformasiyaya uğradılaraq öz aləmlərində şər mənbəyinə çevirmələri göstərilir. Qadının faciəli taleyi sadəcə ürək ağrısı və təəssüf doğurur.
Bundan başqa "Mavi Büyüyle Dolu Küre" ən qısa hekayələrdən olsa da, verdiyi mesaj onu ən mənalı olanlardan biri edir. İnsanın bir çox xüsusiyyətini qüsur, əksiklik olaraq gördüyü və özünə lazımi dəyəri vermədiyi halda əslində onun nələrə qadir ola biləcəyi və içindəki gücü kəşf edə biləcəyi göstərilir. "Meyre'nin Öyküsü" insanın nə qədər çabalasa da taleyin önünə keçə bilmədiyini, atılan hər bir addımın nə qədər qaçmaq istəsə də onu həmin nəticəyə gətirib çıxardığını təsvir edir. İki gəncin sonu kədər hissi yaratsa da, sonrakı hekayələrin birində ölülər aləmində birlikdə olduqlarını bilməklə az da olsa səngiyir. "İki Sarı Kasımpatı" hekayəsi sadə görünsə də, məni ən çox cəlb edən hekayələrdən oldu. İki balaca qızın uşaqlıqda bir-birlərinə tutunduqdan sonra böyüyüb yenə də qaçılmaz olandan qaça bilməmələri və sonlarını birlikdə qarşılamaları məni təsirləndirdi. Ancaq onların da sonrakı hekayələrdə ayrılmadıqlarını öyrənmək təsəlli oldu.
October 13, 2025
D. N. Archeron'dan daha önce Gümüş Yürek 1 kitabını okudum. O bir romandı ve onu da sevmiştim. Ama şimdi bu kitabında öykülerini okuyunca açıkçası öykü yazarlığını daha çok sevdim ki ben öykü okumayı çok sevmem normalde.
Kitapta toplam 15 tane fantastik öykü var, bu öykülerin anlatılmasının da bir sebebi var. Çok bayılmadığım öyküler vardı ama öykülerin çoğunu epey sevdim. En çok da bu öykülerin geçtiği dünyaları ve öykülerin atmosferini sevdim.
En sevdiğim öykü Dünyanın Kökleri oldu. Bu öykünün dünyasını uzun uzun okumak isterdim. Tadı damağımda kaldı biraz, epey lezzetliydi.
Yazarın dili ve hikaye anlatıcılığı çok güzeldi. Öykülerin atmosferi içimi sıcacık yaptı. Tam bir sonbahar kış kitabı. Fantastik öyküler okumayı seviyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.
Öyküler hakkındaki düşüncelerim:
İlk öykü, Cadısız Köyün Cadısı: Hüzünlendiğim, hatta itiraf etmem gerekirse sonunda birkaç damla gözyaşı döktüğüm bir öykü oldu. Çok sevdim.
İkinci öykü, Dünyanın Kökleri: Bana inanılmaz Orta Dünya enerjisi verdi, yazarın Orta Dünya'yı sevdiğini düşünürsek şaşırmamak lazım. Çok sevdim. Bu hikayedeki anlatıcılığı aşırı hoşuma gitti.
Üçüncü öykü, Bilinmedik Portreler: Duygusal bir öyküydü ve sevdim.
Dördüncü öykü, Mavi Büyüyle Dolu Küre: Çok kısa ve beni etkilemeyen bir öyküydü.
Beşinci öykü, Meyre'nin Öyküsü: İç içe geçmiş oluşu güzeldi ama öykü ortalamaydı benim için.
Altıncı öykü, Yeminkıran: İkinci öyküden tanıdığımız Yeminkıran'ın öyküsü, sevdim ve açıkçası sonrasını da merak ediyorum. Bu öykünün evrenini epey sevdim.
Yedinci öykü, Rüzgarlar Her Şeyi Götürür: Ortalama bir öyküydü, çok bayılmadım.
Sekizinci öykü, Ejder Şövalye: Sevemedim.
Dokuzuncu (Gezgin Büyücü) ve onuncu (Taksus Cadısı) öyküler birbiriyle bağlantılı. İkisindeki birinci ağızdan anlatımı ve duygu yüklü olmasını sevdim. Cadı ve büyücü hikayeleri okumayı gerçekten seviyorum.
On birinci öykü, İki Sarı Kasımpatı: Çok tatlı ama hüzünlü bir öyküydü, sevdim.
On ikinci öykü, Yırtık Kanatlar: Mutluluk ve Hüzün'ün öyküsü, biri olmadan diğeri olamıyor. Güzel ve gerçekti.
On üçüncü öykü, Yüz Bin Gece: Bir vampir öyküsüydü, bana Polidori'nin Vampir kitabının enerjisini verdi. Epey sevdim.
On dördüncü öykü, Vakit Meselesi: Umut'un öyküsü, güzeldi.
On beşinci öykü, İnfeliz: Bayılmadım ama güzeldi.
Kitapta toplam 15 tane fantastik öykü var, bu öykülerin anlatılmasının da bir sebebi var. Çok bayılmadığım öyküler vardı ama öykülerin çoğunu epey sevdim. En çok da bu öykülerin geçtiği dünyaları ve öykülerin atmosferini sevdim.
En sevdiğim öykü Dünyanın Kökleri oldu. Bu öykünün dünyasını uzun uzun okumak isterdim. Tadı damağımda kaldı biraz, epey lezzetliydi.
Yazarın dili ve hikaye anlatıcılığı çok güzeldi. Öykülerin atmosferi içimi sıcacık yaptı. Tam bir sonbahar kış kitabı. Fantastik öyküler okumayı seviyorsanız kesinlikle tavsiye ederim.
Öyküler hakkındaki düşüncelerim:
İlk öykü, Cadısız Köyün Cadısı: Hüzünlendiğim, hatta itiraf etmem gerekirse sonunda birkaç damla gözyaşı döktüğüm bir öykü oldu. Çok sevdim.
İkinci öykü, Dünyanın Kökleri: Bana inanılmaz Orta Dünya enerjisi verdi, yazarın Orta Dünya'yı sevdiğini düşünürsek şaşırmamak lazım. Çok sevdim. Bu hikayedeki anlatıcılığı aşırı hoşuma gitti.
Üçüncü öykü, Bilinmedik Portreler: Duygusal bir öyküydü ve sevdim.
Dördüncü öykü, Mavi Büyüyle Dolu Küre: Çok kısa ve beni etkilemeyen bir öyküydü.
Beşinci öykü, Meyre'nin Öyküsü: İç içe geçmiş oluşu güzeldi ama öykü ortalamaydı benim için.
Altıncı öykü, Yeminkıran: İkinci öyküden tanıdığımız Yeminkıran'ın öyküsü, sevdim ve açıkçası sonrasını da merak ediyorum. Bu öykünün evrenini epey sevdim.
Yedinci öykü, Rüzgarlar Her Şeyi Götürür: Ortalama bir öyküydü, çok bayılmadım.
Sekizinci öykü, Ejder Şövalye: Sevemedim.
Dokuzuncu (Gezgin Büyücü) ve onuncu (Taksus Cadısı) öyküler birbiriyle bağlantılı. İkisindeki birinci ağızdan anlatımı ve duygu yüklü olmasını sevdim. Cadı ve büyücü hikayeleri okumayı gerçekten seviyorum.
On birinci öykü, İki Sarı Kasımpatı: Çok tatlı ama hüzünlü bir öyküydü, sevdim.
On ikinci öykü, Yırtık Kanatlar: Mutluluk ve Hüzün'ün öyküsü, biri olmadan diğeri olamıyor. Güzel ve gerçekti.
On üçüncü öykü, Yüz Bin Gece: Bir vampir öyküsüydü, bana Polidori'nin Vampir kitabının enerjisini verdi. Epey sevdim.
On dördüncü öykü, Vakit Meselesi: Umut'un öyküsü, güzeldi.
On beşinci öykü, İnfeliz: Bayılmadım ama güzeldi.
July 10, 2025
Yazardan okuyup bitirdiğim ilk kitaptı. Gümüş Yüreği wattpad de yayımlandığı süreçte biraz takip etmiştim. Yani damlanın diline aşinaydım. Ama bu kitapta daha farklı bir damla yazmış gibiydi. Belki öykü oldukları içindir, yazım dili şiirseldi, akıp gidiyordu. Kitabı etkileyici yapan en büyük etken de yazım diliydi fikrimce. Çünkü bu tarz öykülerin kalbe dokunmasını sağlayan şey yazım dilidir ve damla bunu başarmıştı. Sadece çok fazla devrik cümlenin olması beni biraz yordu. Daha az devrik cümle kullanıp devrik cümleleri vurucu yerlerde kullanılarak daha etkili bir anlatım sağlanabilirdi.
Kitabın konusu çok özgündü. Daha önce hiç böyle bir şey okumadım diyebilirim. Hikaye anlatıcısı fikri çok ilgimi çektiği için ozan hakkında daha fazla şey öğrenmek istedim. Bazen de keşke bu ozanın hayatını anlatan bir roman olsaydı diye düşündüm. Belki de sonu beni tatmin etmediği içindir. Ozan adına daha farklı bir son dilerdim. Etkileyiciydi ama bir şeylerin eksik kaldığını hissettim.
Damla dan daha fazla şey okumak istiyorum. Kalemine cosy fantasy türünün çok yakışacağını düşünüyorum. Ki yazdığı şeyler de bu türe giriyor bence. Umarım bu tarz öyküler ve romanlar yazmaya devam eder.
Kitabın konusu çok özgündü. Daha önce hiç böyle bir şey okumadım diyebilirim. Hikaye anlatıcısı fikri çok ilgimi çektiği için ozan hakkında daha fazla şey öğrenmek istedim. Bazen de keşke bu ozanın hayatını anlatan bir roman olsaydı diye düşündüm. Belki de sonu beni tatmin etmediği içindir. Ozan adına daha farklı bir son dilerdim. Etkileyiciydi ama bir şeylerin eksik kaldığını hissettim.
Damla dan daha fazla şey okumak istiyorum. Kalemine cosy fantasy türünün çok yakışacağını düşünüyorum. Ki yazdığı şeyler de bu türe giriyor bence. Umarım bu tarz öyküler ve romanlar yazmaya devam eder.
July 21, 2025
Birkaç dakikadır boşluğa dalmış kitabı düşünüyorum. Kitap ilk sayfadan sonuna dek çokk büyülü hissettirdi. Ama bir yandan buruk bir duyguyla okudum.
O kadar sevdim ki. Tek bir yeri dahi değişmek istemezdim sanırım. Çok kendine has bir duygusu vardı.
Damla’dan okuğum ilk kitap ve kesinlikle son olmayacak. Favori hikayemi seçmek için çok erken sanırım biraz sindirmem gerek ama özellikle birkaçıyla özel bir bağ kurduğumu söyleyebilirim.
Bir başka genç Türk yazar okumadığım için karşılaştırma yapamayacağım ama hem çeviri gibi hissettirmeyen hem de başka bir evrene ait hissettiren bir yazım dili olması çokk güzeldi.
Gümüş Yürek bir an önce final olsun da evrenine giriş yapayım istiyorum şu an.
O kadar sevdim ki. Tek bir yeri dahi değişmek istemezdim sanırım. Çok kendine has bir duygusu vardı.
Damla’dan okuğum ilk kitap ve kesinlikle son olmayacak. Favori hikayemi seçmek için çok erken sanırım biraz sindirmem gerek ama özellikle birkaçıyla özel bir bağ kurduğumu söyleyebilirim.
Bir başka genç Türk yazar okumadığım için karşılaştırma yapamayacağım ama hem çeviri gibi hissettirmeyen hem de başka bir evrene ait hissettiren bir yazım dili olması çokk güzeldi.
Gümüş Yürek bir an önce final olsun da evrenine giriş yapayım istiyorum şu an.
January 3, 2026
Öykülerin duygusal temaları olmasına karşın çoğu derinlik barındırmıyordu. Yemin Tutan/Yemin Kıran öyküsünü dışarıda tutuyorum. Sanırım bunun sebebi de birbirini besleyen öykülerin yer almasıydı. Karakterlerle empati kurmak adına en önemli yol, onlar hakkında daha fazla bilgiye sahip olmamızdan geçiyor. Tabii edebi yazı türü öykü olunca bunu yapmak kolay bir iş değil. Ama yazarın ilerde bunu yapabileceğine inancım var. Çünkü zekası kalemine yansıyor. Misal sıradan öykü kitaplarında olduğu gibi peşi sıra öyküleri koymak yerine, Ozan'ın öykü derlemeleri olarak sunmak benim çok hoşuma gitti.
.
.
May 15, 2025
bir süredir okuduğum kitaplar arasında açık ara okurken en rahat, en huzurlu hissettiğim kitap oldu. duygudan duyguya geçişleri çok fazla yaşadım ve çoğu hikaye bittikten sonra bir iki saat duvarla bakıştım. özellikle ilk hikaye beni çok etkiledi. her şeyiyle baya beğendiğim bir kitaptı.
May 12, 2025
MÜKEMMEELLLL
Read
May 19, 202510/10
September 24, 2025
Kısa öyküleri seviyorsanız beğenirsiniz malesef ben sevmiyorum
January 13, 2026
Mükemmeldi
Displaying 1 - 14 of 14 reviews