What do you think?
Rate this book
ลิขิตรัก...นอกหลักสูตร
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 3 of 3 reviews
March 22, 2015
อินทีวร หรือ อิน สาวแปลกหลุดโลกในสายตาคนทั่วไป แต่กลับไปสะกิดใจหนุ่มหล่อนักธุรกิจมาดนิ่ง(แต่จริงๆร้ายไม่เบา) อย่าง ชิยา ... อ่านจนเกือบจบ ก็สงสัยนะ ว่าทำไมชิยาถึงได้ถูกใจอิน ... มาตอนหลังถึงได้รู้ว่ามันเป็นรักแรกพบ....... กับบางคน เพียงแค่รอยยิ้ม กับเสียงหัวเราะ ก็ประทับใจกันได้นะ
เรื่องนี้เริ่มมาแบบฮาๆ แต่ไปๆมาๆ มันแน่นอก... ชอบๆ 55555
พวกมุกฮาจากบุคลิกของนางเอก จากการตามจีบสาวแบบ มุกจีบทุกห้านาทีของพระเอก เรื่องขำๆ ของน้องชายกับน้องสาวนางเอก ที่กลายมาเป็นคู่รอง ก็ขำๆพอประมาณ มีบางจุดที่ไม่ค่อยอินกับความหลุดโลกของนางเอกเท่าไหร่ค่ะ
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ชอบเรื่องนี้มาก ตรงเรื่องที่สื่อให้เห็นถึงคุณค่าของคนจากตัวตนจากความคิดจากการกระทำไม่ใช่ดูเพียงเปลือกนอก
ชอบพระเอกอบอุ่น แสนดี และหลงนางเอกอย่างเห็นได้ชัด... ไม่ว่าอินจะทำอะไรก็น่ารักไปหมด (ปวดขี้ยังน่ารักเลยอะ คิดดู๊)
เป็นเรื่องฮาๆ ที่แฝงแนวคิดดีๆค่ะ
>> 8 / 10
พล็อต (2) = 2
การดำเนินเรื่อง (2) = 1
สำนวน ภาษา (4) = 3
ความสมบูรณ์ของหนังสือ (1) = 1
ความประทับใจพิเศษ (1) = 1
เรื่องนี้เริ่มมาแบบฮาๆ แต่ไปๆมาๆ มันแน่นอก... ชอบๆ 55555
พวกมุกฮาจากบุคลิกของนางเอก จากการตามจีบสาวแบบ มุกจีบทุกห้านาทีของพระเอก เรื่องขำๆ ของน้องชายกับน้องสาวนางเอก ที่กลายมาเป็นคู่รอง ก็ขำๆพอประมาณ มีบางจุดที่ไม่ค่อยอินกับความหลุดโลกของนางเอกเท่าไหร่ค่ะ
แต่ถึงอย่างนั้น ก็ชอบเรื่องนี้มาก ตรงเรื่องที่สื่อให้เห็นถึงคุณค่าของคนจากตัวตนจากความคิดจากการกระทำไม่ใช่ดูเพียงเปลือกนอก
ชอบพระเอกอบอุ่น แสนดี และหลงนางเอกอย่างเห็นได้ชัด... ไม่ว่าอินจะทำอะไรก็น่ารักไปหมด (ปวดขี้ยังน่ารักเลยอะ คิดดู๊)
เป็นเรื่องฮาๆ ที่แฝงแนวคิดดีๆค่ะ
>> 8 / 10
พล็อต (2) = 2
การดำเนินเรื่อง (2) = 1
สำนวน ภาษา (4) = 3
ความสมบูรณ์ของหนังสือ (1) = 1
ความประทับใจพิเศษ (1) = 1
October 9, 2014
เรื่องราวของอินทีวร-ชิยา ขอให้ 4.5 นะคะ
น่ารักมาก ตลกมาก ตลกแบบคาดไม่ถึง ขำก๊ากได้เป็นระยะๆ เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ความขำ พอมาถึงบทดรามาก็ทำให้จุกได้เช่นกัน ซึ่งจุดดรามานั้นเป็นจุดเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างเลยทีเดียว พอผ่านเฉลยนั้นทำให้รู้เลยว่านางเอกของเรา (อินทีวร) เข้มแข็งขนาดไหน เข้มแข็งมากๆๆๆๆๆ แล้วฉลาดอย่างมากอีกด้วย
ตอนอ่าน synopsis หน้าปกก็นั่งเดาว่าฝ่ายไหนกันนะที่เป็นฝ่ายหลุดโลก พอเปิดอ่าน อ่ะนะ เกิดมาป่านนี้ไม่เคยเจอนางเอกที่เป็นแบบนี้เลย ไม่บอกนิสัยคุณอินมาก ขอบรรยายเป็นการแต่งตัวตอนคุณอินไปเจอคุณชิยา (พระเอก) ครั้งแรกละกัน เพราะจากการแต่งตัวน่าจะคาดเดานิสัยของอินทีวรได้ไม่ยาก
"ร่างสูงเพรียวอยู่ในชุดที่เจ้าตัวคัดสรรแล้วว่าเด็ดดวงสุดๆสำหรับตัวเธอ เสื้อยืดแขนสั้นสีส้มสดตัวใหญ่โคร่งคาดทับด้วยเข็มขัดสีเขียวสดเส้นเขื่อง...หล่อนก็มองแล้วว่ามันอินเทร้นด์ อินเทรนด์ เห็นในซีรีส์เกาหลีออกจะบ่อย ส่วนกางเกงหล่อนก็แค่ชอบที่มันใส่สบายๆก็เลยคว้าเอากางเกงยีนตัวเก่งมาใส่ จะว่าไปก่อนนั้นกางเกงตัวนี้เป็นของเพื่อนชาวอเมริกันคนหนึ่งซึ่งยกให้หล่อนเมื่อหล่อนจ้องมองตอนเขาใส่ ความที่เพื่อนคนนั้นตัวใหญ่เมื่อหล่อนเอามาใส่จึงดูโคร่งเคร่ง เอวแม้จะหลวมโพรกแต่อินทีวรก็ไม่กลัวหลุด หล่อนมีเชือกฟางสีแดงผูกไว้แน่นหนา ส่วนขากางเกงที่ยาวรุ่มร่ามหล่อนก็แค่พับขึ้นมาเสียครึ่งแข้งแล้วเอาเข็มกลัดอันโตๆกลัดไว้กันไม่ให้รอยพับคลายตัว รองเท้าสำหรับหล่อนช่วงนี้คือรองเท้าแตะแบบคีบสีสันแสบตา จะให้มองดูตัวเองกี่รอบ อินทีวรก็ไม่เห็นว่าตัวเองจะดูแปลกประหลาดตรงไหน" .... ไง แซ่บไหมคะ ตัวอินทีวรเป็นตัวละครที่ทำให้เราได้รู้ซึ้งถึงคำว่า don't judge a book by its cover จริงๆค่ะ ((แต่แอบคิดมาตลอดว่าเมื่อไหร่ที่นิยายเล่มไหนมีตัวละครบุคลิกแบบนี้ ประมาณนี้ออกมาทีไร แซ่บเวอร์ทุกที)) อยากบอกว่าชอบอินทีวรมากกกก เธอเป็นตัวของตัวเอง เธอมีสมอง เธอมีเหตุผล เธอน่าสงสาร แต่เธอแข็งแกร่งและเอาตัวรอดได้ในทุกสถานการณ์
ส่วนคุณชิยา เป็นพระเอกในฝันมาก ตัวอินทรวรบรรยายคุณชิยาว่า "... เหมือนใบหน้าของภาพจำหลักที่เคยเห็นตามโบราณสถานเลย..." แต่รูปปั้นรูปสลักชิยา ถึงเวลาจริงๆก็ไม่ใช่ว่าจะแข็งทื่อ กลับเป็นความนุ่มนวลและอบอุ่นให้กับอินทีวร เป็นความเย็นใจเป็นความมั่นคงที่เราคิดว่าอินทีวรคงหามานาน เป็น jigsaw ที่ขาดหายไปทำให้เติมเต็มกันพอดีแม้ว่าภายนอกจะดูต่างและห่างกันแบบ .... ตะวันออกกับตะวันตก หรือ เหนือกับใต้เลยทีเดียว ... เนื้อเรื่องของคู่นี้มีหลายอารมณ์มากอ่านแล้วทั้งขำ ทั้งเขินไปในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้คุณรูปสลักชิยามาติดอันดับหนุ่มหล่อจากนิยายในใจเราเรียบร้อยแล้ว ด้วยความสุภาพ รักจริง รักเดียว และกินข้าวเป็นอาหาร ;)
อีกคนที่ชอบมากในเรื่องคือ อิงค์ ที่เป็นน้องชายของนางเอก เป็นผู้ชายสมาร์ทที่ปากคมแบบฮาก๊ากก ตัวอย่างเบาๆที่ฮีพูดก็เช่น "คนขายโฆษณาว่าเป็นลิปกลอสบำบัด...เขาบอกว่าสามารถทำให้คนทาเปลี่ยนจากคนปากหมาเป็นคนปากดีได้ ผมว่ามันเหมาะให้คุณเอาไปทดลองใช้มากๆ เอาไว้เจอกันคราวหน้าผมจะถามผลนะ" ... นี่คือคำพูดที่อิงค์พูดกับคันศร น้องสาวของรูปสลักชิยาในครั้งแรกๆที่เจอกัน เนื่องจากคันศรจิกกัดอินทีวรก่อน คู่นี้ยังมีประลองคำพุดกันอีกเยอะะะะ เป็นหนุ่มปากจัดกับสาวจอมวางแผน ขำๆอีกคู่ค่ะ
ปอลอ จากการอ่าน ได้ทราบว่า อินทีวร แปลว่าบัวสีน้ำเงิน ค่ะ ชื่อเพราะจัง :)
ส่วน ชิยา ไปเปิดพจนานุกรมมา แปลว่า สายธนูค่ะ
น่ารักมาก ตลกมาก ตลกแบบคาดไม่ถึง ขำก๊ากได้เป็นระยะๆ เรื่องนี้ไม่ได้มีแค่ความขำ พอมาถึงบทดรามาก็ทำให้จุกได้เช่นกัน ซึ่งจุดดรามานั้นเป็นจุดเปลี่ยนอะไรหลายๆอย่างเลยทีเดียว พอผ่านเฉลยนั้นทำให้รู้เลยว่านางเอกของเรา (อินทีวร) เข้มแข็งขนาดไหน เข้มแข็งมากๆๆๆๆๆ แล้วฉลาดอย่างมากอีกด้วย
ตอนอ่าน synopsis หน้าปกก็นั่งเดาว่าฝ่ายไหนกันนะที่เป็นฝ่ายหลุดโลก พอเปิดอ่าน อ่ะนะ เกิดมาป่านนี้ไม่เคยเจอนางเอกที่เป็นแบบนี้เลย ไม่บอกนิสัยคุณอินมาก ขอบรรยายเป็นการแต่งตัวตอนคุณอินไปเจอคุณชิยา (พระเอก) ครั้งแรกละกัน เพราะจากการแต่งตัวน่าจะคาดเดานิสัยของอินทีวรได้ไม่ยาก
"ร่างสูงเพรียวอยู่ในชุดที่เจ้าตัวคัดสรรแล้วว่าเด็ดดวงสุดๆสำหรับตัวเธอ เสื้อยืดแขนสั้นสีส้มสดตัวใหญ่โคร่งคาดทับด้วยเข็มขัดสีเขียวสดเส้นเขื่อง...หล่อนก็มองแล้วว่ามันอินเทร้นด์ อินเทรนด์ เห็นในซีรีส์เกาหลีออกจะบ่อย ส่วนกางเกงหล่อนก็แค่ชอบที่มันใส่สบายๆก็เลยคว้าเอากางเกงยีนตัวเก่งมาใส่ จะว่าไปก่อนนั้นกางเกงตัวนี้เป็นของเพื่อนชาวอเมริกันคนหนึ่งซึ่งยกให้หล่อนเมื่อหล่อนจ้องมองตอนเขาใส่ ความที่เพื่อนคนนั้นตัวใหญ่เมื่อหล่อนเอามาใส่จึงดูโคร่งเคร่ง เอวแม้จะหลวมโพรกแต่อินทีวรก็ไม่กลัวหลุด หล่อนมีเชือกฟางสีแดงผูกไว้แน่นหนา ส่วนขากางเกงที่ยาวรุ่มร่ามหล่อนก็แค่พับขึ้นมาเสียครึ่งแข้งแล้วเอาเข็มกลัดอันโตๆกลัดไว้กันไม่ให้รอยพับคลายตัว รองเท้าสำหรับหล่อนช่วงนี้คือรองเท้าแตะแบบคีบสีสันแสบตา จะให้มองดูตัวเองกี่รอบ อินทีวรก็ไม่เห็นว่าตัวเองจะดูแปลกประหลาดตรงไหน" .... ไง แซ่บไหมคะ ตัวอินทีวรเป็นตัวละครที่ทำให้เราได้รู้ซึ้งถึงคำว่า don't judge a book by its cover จริงๆค่ะ ((แต่แอบคิดมาตลอดว่าเมื่อไหร่ที่นิยายเล่มไหนมีตัวละครบุคลิกแบบนี้ ประมาณนี้ออกมาทีไร แซ่บเวอร์ทุกที)) อยากบอกว่าชอบอินทีวรมากกกก เธอเป็นตัวของตัวเอง เธอมีสมอง เธอมีเหตุผล เธอน่าสงสาร แต่เธอแข็งแกร่งและเอาตัวรอดได้ในทุกสถานการณ์
ส่วนคุณชิยา เป็นพระเอกในฝันมาก ตัวอินทรวรบรรยายคุณชิยาว่า "... เหมือนใบหน้าของภาพจำหลักที่เคยเห็นตามโบราณสถานเลย..." แต่รูปปั้นรูปสลักชิยา ถึงเวลาจริงๆก็ไม่ใช่ว่าจะแข็งทื่อ กลับเป็นความนุ่มนวลและอบอุ่นให้กับอินทีวร เป็นความเย็นใจเป็นความมั่นคงที่เราคิดว่าอินทีวรคงหามานาน เป็น jigsaw ที่ขาดหายไปทำให้เติมเต็มกันพอดีแม้ว่าภายนอกจะดูต่างและห่างกันแบบ .... ตะวันออกกับตะวันตก หรือ เหนือกับใต้เลยทีเดียว ... เนื้อเรื่องของคู่นี้มีหลายอารมณ์มากอ่านแล้วทั้งขำ ทั้งเขินไปในเวลาเดียวกัน
ตอนนี้คุณรูปสลักชิยามาติดอันดับหนุ่มหล่อจากนิยายในใจเราเรียบร้อยแล้ว ด้วยความสุภาพ รักจริง รักเดียว และกินข้าวเป็นอาหาร ;)
อีกคนที่ชอบมากในเรื่องคือ อิงค์ ที่เป็นน้องชายของนางเอก เป็นผู้ชายสมาร์ทที่ปากคมแบบฮาก๊ากก ตัวอย่างเบาๆที่ฮีพูดก็เช่น "คนขายโฆษณาว่าเป็นลิปกลอสบำบัด...เขาบอกว่าสามารถทำให้คนทาเปลี่ยนจากคนปากหมาเป็นคนปากดีได้ ผมว่ามันเหมาะให้คุณเอาไปทดลองใช้มากๆ เอาไว้เจอกันคราวหน้าผมจะถามผลนะ" ... นี่คือคำพูดที่อิงค์พูดกับคันศร น้องสาวของรูปสลักชิยาในครั้งแรกๆที่เจอกัน เนื่องจากคันศรจิกกัดอินทีวรก่อน คู่นี้ยังมีประลองคำพุดกันอีกเยอะะะะ เป็นหนุ่มปากจัดกับสาวจอมวางแผน ขำๆอีกคู่ค่ะ
ปอลอ จากการอ่าน ได้ทราบว่า อินทีวร แปลว่าบัวสีน้ำเงิน ค่ะ ชื่อเพราะจัง :)
ส่วน ชิยา ไปเปิดพจนานุกรมมา แปลว่า สายธนูค่ะ
January 4, 2017
บอกก่อนว่าเรื่องนี้ไปตามหามาอ่านเพราะรีวิวเลย
ด้วยความอยากอ่านอะไรที่ฮาๆ ขำๆ แต่พอมาอ่าน เรื่องนี้ไม่ยังจัดอยู่ในคำว่า 'ขำ' สำหรับเรา
แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ขำนะ สำหรับคนอื่นอาจจะขำ สำหรับเรายังแค่ยิ้มนิดๆ อ่านได้เรื่อยๆ ประมาณนี้มากกว่า
.
จริงๆ รู้สึกสะดุดกับเรื่องนี้ตั้งแต่นางเอกแทนตัวเองว่า 'ข้า' แล้วเรียกคนอื่นว่า 'แก'
แต่พออ่านๆ ไปก็เริ่มชิน ไม่ได้หักคะแนนตรงนี้นะ เพราะไม่ได้รู้สึกว่าแย่อะไร แค่ไม่ชินในตอนแรก
.
แต่ที่สะดุดสุดๆ ในเรื่อง คงเป็นเรื่องการศึกษาของนางเอกมากกว่า
เข้าใจว่าแก่นของเรื่องคือการที่ผู้เขียนพยายามจะสื่อว่า 'เราไม่ควรวัดใครที่รูปลักษณ์ภาย หรือตัดสินใครเพียงเพราะวุฒิการศึกษา' อันนี้เห็นด้วย และชื่นชม
แต่ที่ไม่เห็นด้วยคือ 'วิธีส่งสาร' นั้นของผู้เขียน เราว่ามันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่
.
ผู้เขียนให้นางเองจบ ม.ปลาย แล้วเรียนรู้ชีวิตนอกห้องเรียน ไม่เข้าเรียนในมหาลัย แต่มีประสบการณ์ชีวิตมากมาย
เอาตัวรอดได้เก่งกว่าใคร เพื่อเปรียบให้เห็นว่าไม่ควรวัดใครเพียงวุฒิการศึกษา อันนี้ดี แต่การที่บอกว่านางเอกเคยทำวิทยานิพนธ์ให้นางร้ายจนได้เกียรตินิยม เราว่าตรงนี้มันเวอร์ไปนิด หนำซ้ำยังบอกว่าการทำวิทยานิพนธ์ไม่เห็นยาก แค่หาข้อมูล ...บลาๆ ก็ได้แล้ว อ่านแล้วแบบ เฮ้ย!! นั่นมันปริญญาโทนะ ถ้ามันทำได้ง่ายขนาดที่คนจบ ม.ปลาย หาข้อมูล วิเคราะห์ สรุป จนทำแล้วทำได้เกียรตินิยมโดยไม่ต้องเข้าห้องเรียน เค้าไม่ได้ป.โทกันทั้งเมืองแล้วเหรอ?
นางเอกอาจจะเก่งเรื่องนอกห้องเรียนนะ แต่เรื่องการเรียนในห้องที่มีบรรทัดฐานชัดเจนแบบนี้ เราว่ามันเวอร์มากไปนิดนึง คิดว่าคนเขียนน่าจะอยากใส่มาให้นางเอกดูฉลาดกว่า เหนือกว่านางร้ายรึเปล่าไม่แน่ใจ แต่เราว่าการสื่อความตรงนี้ มันไม่โอเคเลย
.
'มันจริงที่เราไม่ควรวัดค่าใครที่วุฒิการศึกษา แต่การที่พยายามสร้างค่าของการเรียนรู้นอกห้องเรียนให้สูงขึ้น โดยการลดคุณค่า ดูถูกการเรียนรู้ในห้องเรียน ก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรสื่อออกไปในวงกว้างเช่นกัน' << อันนี้คหสต.นะ
เราว่ามันมีวิธีสื่อให้เห็นว่านางเอกฉลาดโดยไม่ใช้วิธีนี้นะ
.
หลายๆ จุดที่ทำให้อยากจะเลิกอ่านหลายครั้งด้วยพฤติกรรมบางอย่างของนางเอก ที่ฝั่งตัวร้ายหรือแม้แต่น้องสาวพระเอก (ในตอนแรก) จะมองว่าเป็นการกระทำที่ไม่มีมารยาท แต่คนรอบข้างพยายามจะบอกว่านางเอกเป็นคนตรงๆ เนื้อแท้เป็นคนดี คิดยังไงก็แสดงออกอย่างนั้น แต่เราอ่านแล้วก็รู้สึกว่า 'การแสดงออกตรงๆ ไม่เสแสร้ง' กับ 'การไม่มีมารยาท' เป็นอะไรที่ไม่ใกล้เคียงกัน ไม่มีเส้นกั้นบางๆ ใดๆ ทั้งนั้น และบางอย่างที่นางเอกแสดงออก เรียกว่า 'ไม่มีมารยาท' นะ ไม่ได้เรียกว่า 'ไม่เสแสร้ง'
.
มีการกระทำและคำพูดอะไรอีกหลายๆ อย่างที่เราไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ เลยทำให้อารมณ์ในการอ่านสะดุดเป็นพักๆ สิ่งที่ทำให้ยังอ่านจนจบเล่มเพราะอยากรู้เรื่องปมหลังของบ้านนางเอก พออ่านจบแล้ว เข้าใจที่มาที่ไปแล้ว ก็ไม่ได้ความรู้สึกเปลี่ยนไปเท่าไหร่นะ นางเอกเหมือนเป็นคนไม่มีพิษภัยอะไร แต่สำหรับเราก็ไม่ใช่คนน่ารักเท่าไหร่อยู่ดี (อันนี้ไม่นับรวมการแต่งตัวแปลกนะ เพราะถือว่านั่นเป็นคาแรคเตอร์)
.
สำหรับเรื่องนี้สำนวนดี อ่านได้เรื่อยๆ มียิ้มๆ เวลาพระนางและคู่รองจีบกัน มุกจีบปล่อยได้เรื่อยๆ ไม่ได้โลดโผนอะไร 5555 ถ้าหาอ่านนิยายสบายๆ ไม่คิดอะไรมากไป (อย่างเรา) น่าจะเป็นเรื่องที่อ่านง่าย ย่อยง่ายเรื่องหนึ่ง ขอให้ 3 ดาว เพราะอารมณ์คล้อยตามเรื่องถูกขัดเป็นระยะ ด้วยความเห็นข้างบน
ด้วยความอยากอ่านอะไรที่ฮาๆ ขำๆ แต่พอมาอ่าน เรื่องนี้ไม่ยังจัดอยู่ในคำว่า 'ขำ' สำหรับเรา
แต่ไม่ได้หมายความว่าไม่ขำนะ สำหรับคนอื่นอาจจะขำ สำหรับเรายังแค่ยิ้มนิดๆ อ่านได้เรื่อยๆ ประมาณนี้มากกว่า
.
จริงๆ รู้สึกสะดุดกับเรื่องนี้ตั้งแต่นางเอกแทนตัวเองว่า 'ข้า' แล้วเรียกคนอื่นว่า 'แก'
แต่พออ่านๆ ไปก็เริ่มชิน ไม่ได้หักคะแนนตรงนี้นะ เพราะไม่ได้รู้สึกว่าแย่อะไร แค่ไม่ชินในตอนแรก
.
แต่ที่สะดุดสุดๆ ในเรื่อง คงเป็นเรื่องการศึกษาของนางเอกมากกว่า
เข้าใจว่าแก่นของเรื่องคือการที่ผู้เขียนพยายามจะสื่อว่า 'เราไม่ควรวัดใครที่รูปลักษณ์ภาย หรือตัดสินใครเพียงเพราะวุฒิการศึกษา' อันนี้เห็นด้วย และชื่นชม
แต่ที่ไม่เห็นด้วยคือ 'วิธีส่งสาร' นั้นของผู้เขียน เราว่ามันไม่ค่อยโอเคเท่าไหร่
.
ผู้เขียนให้นางเองจบ ม.ปลาย แล้วเรียนรู้ชีวิตนอกห้องเรียน ไม่เข้าเรียนในมหาลัย แต่มีประสบการณ์ชีวิตมากมาย
เอาตัวรอดได้เก่งกว่าใคร เพื่อเปรียบให้เห็นว่าไม่ควรวัดใครเพียงวุฒิการศึกษา อันนี้ดี แต่การที่บอกว่านางเอกเคยทำวิทยานิพนธ์ให้นางร้ายจนได้เกียรตินิยม เราว่าตรงนี้มันเวอร์ไปนิด หนำซ้ำยังบอกว่าการทำวิทยานิพนธ์ไม่เห็นยาก แค่หาข้อมูล ...บลาๆ ก็ได้แล้ว อ่านแล้วแบบ เฮ้ย!! นั่นมันปริญญาโทนะ ถ้ามันทำได้ง่ายขนาดที่คนจบ ม.ปลาย หาข้อมูล วิเคราะห์ สรุป จนทำแล้วทำได้เกียรตินิยมโดยไม่ต้องเข้าห้องเรียน เค้าไม่ได้ป.โทกันทั้งเมืองแล้วเหรอ?
นางเอกอาจจะเก่งเรื่องนอกห้องเรียนนะ แต่เรื่องการเรียนในห้องที่มีบรรทัดฐานชัดเจนแบบนี้ เราว่ามันเวอร์มากไปนิดนึง คิดว่าคนเขียนน่าจะอยากใส่มาให้นางเอกดูฉลาดกว่า เหนือกว่านางร้ายรึเปล่าไม่แน่ใจ แต่เราว่าการสื่อความตรงนี้ มันไม่โอเคเลย
.
'มันจริงที่เราไม่ควรวัดค่าใครที่วุฒิการศึกษา แต่การที่พยายามสร้างค่าของการเรียนรู้นอกห้องเรียนให้สูงขึ้น โดยการลดคุณค่า ดูถูกการเรียนรู้ในห้องเรียน ก็เป็นสิ่งที่ไม่ควรสื่อออกไปในวงกว้างเช่นกัน' << อันนี้คหสต.นะ
เราว่ามันมีวิธีสื่อให้เห็นว่านางเอกฉลาดโดยไม่ใช้วิธีนี้นะ
.
หลายๆ จุดที่ทำให้อยากจะเลิกอ่านหลายครั้งด้วยพฤติกรรมบางอย่างของนางเอก ที่ฝั่งตัวร้ายหรือแม้แต่น้องสาวพระเอก (ในตอนแรก) จะมองว่าเป็นการกระทำที่ไม่มีมารยาท แต่คนรอบข้างพยายามจะบอกว่านางเอกเป็นคนตรงๆ เนื้อแท้เป็นคนดี คิดยังไงก็แสดงออกอย่างนั้น แต่เราอ่านแล้วก็รู้สึกว่า 'การแสดงออกตรงๆ ไม่เสแสร้ง' กับ 'การไม่มีมารยาท' เป็นอะไรที่ไม่ใกล้เคียงกัน ไม่มีเส้นกั้นบางๆ ใดๆ ทั้งนั้น และบางอย่างที่นางเอกแสดงออก เรียกว่า 'ไม่มีมารยาท' นะ ไม่ได้เรียกว่า 'ไม่เสแสร้ง'
.
มีการกระทำและคำพูดอะไรอีกหลายๆ อย่างที่เราไม่ค่อยเห็นด้วยเท่าไหร่ เลยทำให้อารมณ์ในการอ่านสะดุดเป็นพักๆ สิ่งที่ทำให้ยังอ่านจนจบเล่มเพราะอยากรู้เรื่องปมหลังของบ้านนางเอก พออ่านจบแล้ว เข้าใจที่มาที่ไปแล้ว ก็ไม่ได้ความรู้สึกเปลี่ยนไปเท่าไหร่นะ นางเอกเหมือนเป็นคนไม่มีพิษภัยอะไร แต่สำหรับเราก็ไม่ใช่คนน่ารักเท่าไหร่อยู่ดี (อันนี้ไม่นับรวมการแต่งตัวแปลกนะ เพราะถือว่านั่นเป็นคาแรคเตอร์)
.
สำหรับเรื่องนี้สำนวนดี อ่านได้เรื่อยๆ มียิ้มๆ เวลาพระนางและคู่รองจีบกัน มุกจีบปล่อยได้เรื่อยๆ ไม่ได้โลดโผนอะไร 5555 ถ้าหาอ่านนิยายสบายๆ ไม่คิดอะไรมากไป (อย่างเรา) น่าจะเป็นเรื่องที่อ่านง่าย ย่อยง่ายเรื่องหนึ่ง ขอให้ 3 ดาว เพราะอารมณ์คล้อยตามเรื่องถูกขัดเป็นระยะ ด้วยความเห็นข้างบน
Displaying 1 - 3 of 3 reviews