Kurtuluş Kayalı, ordu-siyaset ilişkisinde Cumhuriyet’in kuruluşundan 12 Mart sonrasına dek yaşanan gelişmeleri, asker-sivil aydınlar ile halk arasındaki kopukluk açısından irdeliyor. Halk kitlelerinin Tanzimat’tan beri süregelen ‘gizil’ muhalefetinin, aydınların tahakkümcü tutumuna -gecikmiş ve dolaylı da olsa- tepkisini, Türkiye’nin bir temel geleneği olarak yorumluyor. Gerek resmi, gerekse yerleşik muhalif yaklaşımlardan farklı bakış açısı sunan bir kitap.
Fazlasıyla sıradan. Yüzeysel bilgiler ve tarihsel hatalar içeriyor - örneğin yazar TİP'in 1964 Malatya Kongresi diyor ancak TİP'in 1964 Kongresi Malatya'da değil İzmir'de yapıldı, Malatya'daki kongre 1966 tarihinde yapılandır. Konuyla ilgiliyseniz Özgür Mutlu Ulus'un Türkiye'de Sol ve Ordu kitabı çok daha yararlı olacaktır.