Alkoiluzja. Wyjście z alkoholowej sekty

by Robert Rutkowski, Irena A. Stanisławska

Czy jesteśmy ofiarami największej iluzji naszych czasów?

Robert Rutkowski, doświadczony terapeuta, wspólnie z Ireną A. Stanisławską pokazuje, jak działa społeczna presja, jak bardzo jesteśmy poddani iluzji i jak możemy się z niej wyrwać. To książka, która zmienia myślenie – i może zmienić życie. Jeśli chcesz dowiedzieć się prawdy, której nikt nie chce usłyszeć, „Alkoiluzja” jest dla Ciebie.

To książka o tym, jak wszyscy zostaliśmy oszukani. O tym, jak wielkie koncerny, politycy i kultura wmówili nam, że picie jest normalne, a nawet „zdrowe”.

Czy naprawdę masz wybór, czy tylko myślisz, że go masz?

Genres: Audiobook, Nonfiction

512 pages, Hardcover

Published April 23, 2025

Reviews

[tomoe · Rating 4 out of 5]

mam trochę mieszane uczucia. z jednej strony książka potrzebna, bo ciągle za mało się mówi wprost o problemie z alkoholem. o tym, że to ordynarna trucizna zalegalizowana przez państwo od której nie możemy się uwolnić. ale książka ma dużo wad: od słabej redakcji, przegadania i gadania nie na temat na wielu niepotrzebnych powtórzeniach kończąc. biję się też z myślami nad jej wydźwiękiem. autorzy odżegnują się od podejścia typu pełna prohibicja, ale wydźwięk książki taki właśnie jest - całkowita rezygnacja jako jedyna słuszna i moralna droga. powinnam dać trzy gwiazdki, ale z powodu tego zamętu w mojej głowie po przeczytaniu i tego, że pewne odpowiedzi klarują się na nowo: 4 ⭐

[Mateusz Płocha · Rating 3 out of 5]

Brakuje w tej książce dobrego redaktora. Kogoś kto zasugerowałby inną kolejność rozdziałów, niepowtarzanie w kółko tych samych informacji i zdecydowane skrócenie książki. Powoływanie się na Jordana Petersona w świetle jego obecnych poglądów wydaje mi sie również mocno wątpliwe.

Tak, to ważna pozycja. Pada tu dużo ciekawych faktów. Budzi podziw z jaką odwagą autorzy sprzeciwiają się polskiej „kulturze picia”.

Obawiam się niestety, że jest to książka, która dotrze raczej do aktywnych już abstynentów. Rozpasana struktura Alkoiluzji zniechęci osoby szukające realnej pomocy. Do mnie ta treść dociera, akceptuję ją i rozumiem. Może taki był cel? Zgromadzenie ludzi już przekonanych i zachęcenie do wspólnego działania? Nie wiem.

Polecam mimo wszystko z zastrzeżeniem, żeby przymknąć oko na niedoskonałości.

[Mateusz · Rating 2 out of 5]

Książka ważna i potrzebna, ale pod kątem redakcyjnym prezentuje niski poziom - zbyt przegadana, zbyt dużo podejścia rodem z podstawówki (autor pisze o hipokryzji, więc musi umieścić definicję tego słowa i wyjaśnić kontekst - tłumaczenie tak powszechnie znanego terminu wydaje mi się zbędne).

Dodatkowo w rozdziale dotyczącym medycyny jako eksperci powoływani są osoby zajmujące się "medycyną" niekonwencjonalną - homeopatią czy ajurwedą. To nie jest medycyna!

Podchodzenie do tematu alkoholu od strony naukowej ortodoksji (alkohol=trucizna) miesza się z pseudonaukowymi autorytetami j.w. (czy np. Jordan Peterson) - co powoduje rozwodnienie tematu i utratę wiarygodności.

Szkoda, bo temat istotny. Stracona szansa.

[Marika_reads · Rating 4 out of 5]

bardzo kompleksowe i merytoryczne to było, a do tego przystępnie podane. O tym jak jesteśmy wciągani w alkoiluzje przez korporacje, kolejne rządy, a nawet religię (!). Niektóre wątki mogą się wydać kontrowersyjne, ale cholerka zmiany rewolucyjne tak się zaczynają.

Polecam bardzo, bo to książka poszerzająca perspektywe, uświadamiająca. Niewyobrażalne jest dla mnie jak silne mamy w PL lobby alkoholowe, nie wiem co by się musiało stać, by w końcu jakiś rząd wziął się odwaznie za ten temat.

[Pawel Szupryczynski · Rating 5 out of 5]

Jesteśmy nim spętani. Jesteśmy przez alkohol zniewoleni nie tylko na poziomie stricte osobniczym, fizjologicznym, emocjonalnym (...), ale również - nie mniej silnie - behawioralnie, czyli nawykowo, i oczywiście społecznie, kulturowo i w skali mikro, czyli towarzysko

To niezłe podsumowanie książki Roberta Rutkowskiego, jego własnymi słowami. Autor na 500 stronach pisze o tym, dlaczego pijemy alkohol. I dlaczego nie warto. Nie czytałem jeszcze tak kompleksowego opracowania o alkoholu, które faktycznie zahacza o wszystkie możliwe otaczające aspekty - społeczne, kulturowe, zdrowotne, historyczne, ekonomiczne, religijne, polityczne..

Powiedzieć, że obraz, który się z tego wyłania, jest przykry to spore niedopowiedzenie. Światełka w tunelu są... ale zejdzie nam jeszcze sporo czasu zanim "będzie normalnie". Mimo to, książki takie jak ta mogą obudzić wiele osób.

Jedyny problem, jaki mam z Alkoiluzją to jej bardzo dziwna konstrukcja i opasłość niektórych tematów. Mamy tu kilkanaście rozdziałów poświęconych różnym aspektom picia, ale ich kolejność i priorytetyzacja wzbudza moje zastrzeżenia. Jest to zapewne kwestia wartości każdego człowieka, ale jeśli jednym z głównych argumentów "przeciwko" jest negatywny wpływ alkoholu na zdrowie, to czy nie powinien to być jeden z pierwszych rozdziałów książki? (jest jednym z ostatnich!).
Zamiast tego na samym początku mamy spory rozdział poświęcony religii i bardzo długi wywód na temat tego czy Jezus zamieniał wodę w wino w Biblii. Rozumiem intencję, ale czy Polacy naprawdę chleją, dlatego że "Jezus też pił wino"? Czy wymaga to udowodnienia przez rozbiórkę zdań z Biblii i szukanie ekspertów na drugim końcu świata?

Wg mnie Robert Rutkowski niepotrzebnie rozpasł niektóre tematy ponad miarę - stanowisko Kościoła Adwentystów Dnia Siódmego, obszerne fragmenty idiotycznych ekscesów pijanych sportowców czy gwiazd showbiznesu, wywiad z lekarzem homeopatii (sic!), pewne osobiste opowieści niezwiązanie z tematem - jest tu trochę takich fragmentów, które można by spokojnie odpuścić i niczemu by to nie zaszkodziło. A mówię to też dlatego, że kompleksowość tej książki jest bronią obosieczną. Gdybym dał tę książkę mojemu ojcu, żeby przestał pić, to pewnie by powiedział "Czyli nie dość że nie mogę pić, to jeszcze mam taką knigę przeczytać?"...

Mimo wszystko to dobra książka i ważna. I chyba trzeba będzie do niej wracać co jakiś czas. Bo człowiek głupi taki...

[Pawel Bielski · Rating 3 out of 5]

Choć w pełni zgadzam się z głównym przesłaniem książki – dotyczącym szkodliwości alkoholu i konieczności eliminowania „kultury picia” ze społeczeństwa – sama lektura okazała się dla mnie wyjątkowo męcząca.

Autor wielokrotnie powtarza te same stwierdzenia w rodzaju „alkohol jest zły” czy „alkohol jest toksyczny”. Powtórzeń tego typu jest tak dużo, że gdyby je usunąć, książka mogłaby mieć co najmniej o połowę mniejszą objętość.

Całość sprawia wrażenie mocno rozwleczonej i pozbawionej spójnej struktury. Przeskoki między tematami bywają tak gwałtowne, że momentami można odnieść wrażenie, iż zaczyna się zupełnie inną książkę.

Dodatkowo, w publikacji, która powinna opierać się na rzetelnych źródłach i badaniach naukowych, niepotrzebnie pojawiają się odniesienia do pseudonauk, takich jak homeopatia, a także stwierdzenia w stylu: „nie mam specjalistycznej wiedzy w tym temacie, ale wydaje mi się...”. Podważa to wiarygodność całości.

Podsumowując – mam mieszane uczucia wobec „Alkoiluzji”. Aby dotrwać do końca, trzeba naprawdę dużej determinacji. Odnoszę też wrażenie, że książkę docenią głównie ci, którzy już przed jej lekturą mieli negatywne nastawienie do alkoholu.

[Kacper Bernaś · Rating 5 out of 5]

audiobook: Pozycja obowiązkowa. Jedynie co mnie bardzooo kłuło, to stygmatyzacja osób pijących mało, dla smaku oraz porównywanie ich z tymi, którzy życie w pełni oddali alkoholowi. Niezależnie od tego, zgadzam się z tym, że alkohol w każdej ilości szkodzi i jest zbędnym aspektem życia. Bawiło mnie to, że autor tak często porusza fakt tego, że był młodzieżowym reprezentantem w koszykówce. Robercik bardzo fajny gość, polecam przesłuchać podcasty z jego udziałem😇

[Piotr Parzymies · Rating 4 out of 5]

Bliżej 3,5/5. Na szczęście nigdy ani ja, ani nikt w mojej rodzinie (pijemy niezwykle rzadko) problemów z alkoholem nie miał, więc podejście Rutkowskiego może mi się przez to wydawać nieco zbyt agresywne i przesadzone. Książka jest jednak na pewno bardzo ważna i potrzebna, dużo się również dowiedziałem. Widać, że Rutkowski mocno wierzy w swoje przekonania i jest gotów zaciekle ich bronić, co należy szanować i podziwiać. Nie jest on zawsze obiektywny i trochę według mnie przesadza, ale zdecydowanie lepsze takie podejście niż usilne i nadmierne promowanie alkoholu i jego rzekomych pozytywnych stron na każdym kroku, co autor opisuje. Jeżeli choć jedna z osób zdecyduje się wyeliminować alkohol ze swojego życia dzięki tej książce, to oznacza, że spełniła ona swoją funkcję. Na duży plus również solidne przygotowanie autora i korzystanie z różnorakich źródeł, widać po prostu, że Rutkowski w tym temacie "siedzi". Szczególnie podobał mi się rozdział o sporcie, w którym alkohol nie powinien być obecny. Potencjał książki został jednak według mnie dość mocno zmarnowany, głównie ze względu na kiepską redakcję. Tak jak napisał jeden z moich poprzedników kolejność rozdziałów jest dość chaotyczna i nie widziałem jakiegoś wielkiego ciągu miedzy nimi. Niektóre fragmenty są niepotrzebnie wydłużone (rozdział o winie w Biblii i podejściu kościoła do tego tematu - według mnie tego typu tematyka jest zbyt abstrakcyjna, żeby komuś realnie pomóc zmienić nastawienie do alkoholu), a sporo dygresji autora - zupełnie zbędnych. Jaki na przykład był cel wymieniania powodów upadku moralnego Cesarstwa Rzymskiego? Tego typu przydługie wstawki wyglądały na próby popisania się swoją rozległą wiedzą przez Rutkowskiego, co w ogóle książce nie pomogło, a wręcz spowodowało, że rozmywał się przekaz pojedynczych rozdziałów, jak i całej książki. Słyszałem głosy, że Rutkowski ma osobowość narcystyczną i niestety tego typu zabiegi trochę na to wskazują. Miejscami wyglądało to jak typowe lanie wody i zabrakło kogoś, kto by powiedział "Stop, to zupełnie tu nie pasuje/nic do książki nie wnosi". Zamiast tego przydałoby się więcej historii z życia wziętych, które uczyniłyby książkę bardziej przystępną. Książka mogłaby być krótsza o 30-40% i nic by na tym nie straciła (a wręcz zyskała). Rutkowski lepiej chyba wypada w typowych wywiadach-rzekach ("Oswoić narkomana" czy "Pułapki przyjemności") kiedy ktoś nakierowuje jego tok rozumowania na właściwe tory. Książka jednak na pewno nie jest zła i mam nadzieję, że doprowadzi do zmniejszenia obecności alkoholu w naszym społeczeństwie.

[Emilia · Rating 5 out of 5]

Bardzo się cieszę, że taka książka powstała, polecam serdecznie każdemu. Osobiście zmieniłabym kolejność rozdziałów, bo uważam, że te z naukową dawką wiedzy są najważniejsze i powinny być na samym początku.

[ola k · Rating 3 out of 5]

ocena naciagnieta o jedna gwiazdke bo temat jest bardzo wazny. ksiazka mnie niestety rozczarowala, jest bardzo rozkrzyczana, atakuje wszystkich i wszystko, a argumenty czesto sa niczym niepoparte.
ja sie ogolnie zgadzam z zalozeniami autora, ale niech to ktos lepiej zredaguje Xd

[Julcia · Rating 4 out of 5]

4,3/5 ⭐️ Kawał solidnej wiedzy na temat, niby coraz częściej poruszany, ale dalej zamiatamy pod dywan. Bardzo szanuję autora tejże książki i podjęcie się napisania tak obszernego tekstu na temat alkoholu. Wydaje mi się jednak, że lepiej byłoby zrobić to w sposób przystępniejszy (i krótszy!), aby więcej osób sięgnęło po taką książkę i mogło zapoznać się z kompleksową wiedzą o alkoholu, uzależnieniach i innych problemach związanych z tą substancją.
Chociaż dałam radę skończyć tę lekturę, było to dość ciężkie i gdyby nie audiobook, to mogłoby się to różnie skończyć. Pierwsza część książki jest o alkoholu w religiach, głównie w chrześcijaństwie. Temat niezwykle interesujący, o którym wcześniej nawet nie myślałam. Naprawdę otworzyło mi to oczy, ale nie wszyscy ludzie mogą się tym zainteresować i nie jestem pewna, czy umieszczanie tego na samym początku, to dobry pomysł.
Cała książka mogłaby być przynajmniej o 1/4 krótsza. Jednak chcemy, żeby jak najwięcej ludzi zaznajomiła się z treścią i dowiedziało się o szkodliwości alkoholu czy jego reklamie i jak ona wpływa na społeczeństwo. A w tym przypadku, przebrną tylko osoby najbardziej zdeterminowane i zainteresowane tematem, czyli osoby o już jakiejkolwiek świadomości. A przecież chcemy trafić do wszystkich, prawda?
Czasem przeszkadzał mi też radykalizm poglądów autora. Oczywiście, zgadzam się, że alkohol jest szkodliwy w KAŻDEJ ilości, a jego reklama powinna być surowo zabroniona. Jednakże wiele z przedstawionych podstaw i rozwiązań jest po prostu nierealna w naszej rzeczywistości. Z drugiej strony, takie podejście jest potrzebne i może prowadzić do prawdziwych zmian systemowych czy w kontekście jednostki.
Na pewno jest to książka warta przeczytania i niezwykle uświadamiająca. Zmieniła moje podejście do alkoholu, jego dystrybucji, reklamowania czy nawet do napojów zero %. Potrzebna i odmieniająca lektura.

[Kuba Rydkodym · Rating 3 out of 5]

Mam bardzo mieszane uczucia wobec tej książki.

Z jednej strony uważam, że jest niezwykle potrzebna i ważna, bo porusza temat patologicznego przywiązania naszego społeczeństwa do alkoholu. Alkohol odpowiada za ogromną ilość cierpienia, a mimo to wciąż bywa mitologizowany i szeroko akceptowany kulturowo. Nadal piętnuje się osoby, które w towarzystwie nie piją, a sponsorowanie sportu przez producentów piwa uchodzi za coś zupełnie normalnego. To powoli zaczyna się zmieniać — przynajmniej w moim otoczeniu — ale głosy takie jak w Alkoiluzji są potrzebne, by te zmiany przyspieszyć.

Z drugiej strony największym problemem tej książki jest sam autor. Znałem go wcześniej z wywiadów na YouTube i lektura tylko utwierdziła mnie w przekonaniu, że ma on skłonność do myślenia zero-jedynkowego, bywa radykalny i narcystyczny. Choć wiele jego argumentów jest trafnych, sposób ich podania jest agresywny. Autor przyjmuje rolę kaznodziei grzmiącego z ambony i piętnującego każdego, kto choćby okazjonalnie sięga po alkohol.
Obrywa się lekarzom, którzy piją mimo badań wskazujących na szkodliwość trunków. Oberwało się Pudzianowi, bo przyznał, że nie lubi alkoholu, ale czasem sięga po piwo. Oberwało się również Ani Lewandowskiej — za to, że nie chciała współpracować przy książce, choć przecież promuje zdrowy styl życia. Pan Robert prowadzi krucjatę przeciwko alkoholowi, ale w sposób, który trafia głównie do osób z tego samego, skrajnego obozu abstynencji. Tych, którzy najbardziej potrzebowaliby przekonania, raczej odstrasza.

Dodatkowo, spora część książki wcale nie dotyczy alkoholu. Autor znalazł w książce miejsce do wygłaszania swoich krytycznych elaboratów na bardzo różne tematy: zepsuty sport i sportowcy, rozpuszczeni celebryci czy szkodliwe szkolnictwo. Generalnie krytyka, krytyka, krytyka. A argumenty bywają zaskakująco osobiste — jak wątek o tym, że szkoła jest zła, bo sam, jako humanista, nie radził sobie w technikum, do którego wysłał go ojciec. Ponadto tekst jest pełen powtórzeń, dygresji i redakcyjnego chaosu.

Mam nadzieję, że będą powstawały kolejne publikacje o szkodliwości alkoholu i że temat coraz mocniej przebije się do mainstreamu. Oby jednak bez udziału pana Roberta.

[Ania ❤ · Rating 4 out of 5]

Jest to naprawdę solidna książka. Miejscami naciągnięta pod tezę (z którą się zgadzam, ale jednak zmniejsza to wiarygodność). Tak solidna, że aż miejscami zbyt solidna i rozwinięta.

Niemniej, mam nadzieję że obecny trend opisany na końcu książki, zakończy się z podobnym skutkiem jak problem nałogu nikotynowego kilka lat temu ♥️

[Aleksandra Gil · Rating 4 out of 5]

4,5

[Julia · Rating 3 out of 5]

bardzo szerokie podejście do tematu, momentami aż za szerokie. minus za odwołania do pseudonauk i brak porządnej redakcji

[Filip Kłos · Rating 4 out of 5]

Bardzo wazne to co wynika z tej ksiazki, ale ucinam gwiazdke za to ze miejscami sa niezwiazane z tematem wywody oraz cale mnostwo meczacych powtorzen, chociaz moze byly one niezbedne by podkreslic kluczowe fakty

[Grzegorz Stachura · Rating 4 out of 5]

Piłem jak każdy.
Pierwszy raz z kolegami w liceum. Urwał mi się film. Pamiętam spacer do domu i pierwszego kaca. Rano mama zrobiła mi kanapki. Nie piłem przez rok, a potem poszedłem na studia, a tam impreza, co tydzień, co trzy dni, co dwa. Po większym chlaniu odpoczynek, picie tylko lekkich piwek albo wina do kolejnej okazji.
Po studiach podobnie, rzadsze zalewanie się, ale częste popijanie.
Czemu codzienność była tak bolesna? Huśtawki nastrojów, gorsze samopoczucie, ciągła desynchronizacja, zmęczenie. Dochodzenie do oczywistego źródła problemu zajęło mi lata.
Otoczenie towarzyskie nie pomagało, podobnie jak popkultura - filmy, książki, seriale - tu alkohol polewał się suto, rzadko skupiał się na konsekwencjach, częściej na zabawie i byciu częścią lifestyle’u.
Odchodzenie trwało jakiś czas, przez zmniejszanie dawek, potrzeby napicia się przy okazji albo jako pretekst do spotkania. Czuję, że lepiej mi się żyje. Za co panu Robertowi Rutkowskiemu i innym propagatorom tej idei serdecznie dziękuję.

Tytuł podejmuje tematykę alkoholu z wielu perspektyw, często trafiając sedno, bazuje na faktach.

Autor czasami za bardzo rozwodzi się o tematach niezwiązanych z alkohole i krąży wokół własnych opinii, szczególnie poruszyło porównanie nieudanej wyprawy doświadczonego himalaisty z wycieczką na Halę Gąsienicową. Szkoda, bo taki styl pisania może stanowić kontrargument dla zwolenników alkoholu na zasadzie: “Skoro autor teraz wymienia swoje prywatne zdanie, czemu tak miałoby nie być w sprawie alkoholowych faktów”?

Dziwi też nieco kolejność rozdziałów. Bardzo szybko trafiamy na dwa dotyczące religii i picia. Dla mnie to raczej coś do dodatku, bo odrywa od najciekawszych fragmentów związanych ze współczesnym kontekstem.

[Czytajki · Rating 3 out of 5]

Bardzo ważna treść, ale podana w tak obszernej formie, że faktycznie ciężko, żeby była latwa do rozpowszechnienia i polecenia tam, gdzie trafić powinna. Bardzo bym chciała, żeby wielu z moich znajomych i bliskich zapoznało się z faktami w niej zawartymi. Ale niestety jestem przekonana, że niewielu z nich wykaże się moją cierpliwością i przebrnie przez nią do końca. A szkoda, bo mogła by wiele zmienić w społeczeństwie.

[Otajchert · Rating 2 out of 5]

Zgadzam się z misją autora i doceniam mocny głos nawołujący do odrzucenia alkoholu — to ważny i potrzebny temat. Jednocześnie książka rozczarowała mnie bardzo.
Jest to książka poprowadzona chaotycznie, źle zredagowana, pełna szybkich uproszczonych wstawek, przedstawiając wiele skomplikowanych tematow w czarno-biały sposób.
Autor przekonuje wielokrotnie o swoim naukowym podejściu, powołuje sie na "naukę" i "badania" jednak zamiast badań i statystyk po, często szokujących opiniach przedstawionych jako fakty, powołuje sie na anegdoty i pojedyncze przypadki.
Ton książki jest tak krytyczny wobec wszystkich ludzi, ze miejscami az obraźliwy, ze zdaniami takimi jak (parafrazujac) 'Ziemia nie zostanie podbita, ponieważ inteligentne istoty pozaziemskie nie byłyby zainteresowane planetą pełną ludzi otępiałych od alkoholu'.

[Jakub · Rating 4 out of 5]

Solidna pozycja poświęcona tematowi alkoholu. Jego obecności, roli i wpływowi na nasze życie i zdrowie, a szczególnie na polskie realia, w których spożycie alkoholu od pokoleń stanowi część społecznego krajobrazu a nawet... powód do dumy. To pigułka wiedzy, okraszona bardzo subiektywnymi, często emocjonalnymi komentarzami autorów, stanowi próbę obnażenia narodowej „alkoiluzji”. Przekonania, że picie jest czymś normalnym, a nawet potrzebnym.

Książka ujęła temat alkoholu bardzo szeroko. Rutkowski prowadzi czytelnika przez różne sfery życia – od aspektów religijnych (ze szczególnym naciskiem na rolę wina w chrześcijaństwie), przez marketing i reklamy alkoholu, sport, medycynę, czy naukę. Pokazuje, jak głęboko alkohol przeniknął do naszej kultury, jak zręcznie jego producenci wykorzystują mechanizmy psychologiczne, oraz jak społeczeństwo wciąż gloryfikuje picie jako symbol towarzyskości, luzu i „dobrej zabawy”.

Nie sposób jednak nie zauważyć pewnych wad. Książka mogłaby zyskać na bardziej zwartej strukturze i lepszej redakcji. Zdarzają się momenty, gdy dygresje autora zajmują zbyt wiele miejsca, a słownikowe wyjaśnienia prostych pojęć (jak „sport” czy „muzeum”) wybijały mnie z rytmu lektury. Widać też, że niektóre fragmenty powstały w myśl zasady „napiszę wszystko, czego się dowiedziałem”, co szczególnie dotyczy rozdziału "Co się wydarzyło w Kanie Galilejskiej?". Choć ciekawy, mógłby znaleźć się w dalszej części książki i być znacznie krótszy, obecnie pojawia się zbyt wcześnie i nieco podnosi próg wejścia dla czytelnika mocno zagadując temat.

Czy „Alkoiluzja” otwiera oczy? Mam nadzieję, że przynajmniej niektórym tak. Rutkowski trafnie punktuje zjawisko gloryfikacji alkoholu w Polsce. Przekonanie, że jest on nieodłącznym elementem spotkań towarzyskich, środkiem na stres czy smutek. Tymczasem autor bez ogródek przypomina, że to nic innego jak trucizna, której „odpowiedzialne picie” jest oksymoronem – tak jakby picie substancji szkodliwej w nieco mniejszej ilości można by było nazwać odpowiedzialnym.

Ja sam nie piję alkoholu od ponad czterech lat i przestałem przejmować się tzw. "presją społeczną". Sięgnąłem po tę książkę nie po to, by się przekonać, ale by ugruntować swoją wiedzę i przekonania. I faktycznie – lektura daje solidny fundament argumentów dla każdego, kto chce żyć zdrowiej i bardziej świadomie. Przekonałem się już sam, na własnej skórze o pozytywnych efektach tej decyzji i każdemu polecam całkowite odstawienie tej szkodliwej substancji na zawsze. Jeśli „Alkoiluzja” skłoni choć jedną osobę do refleksji i zmiany postawy wobec alkoholu, to już będzie wystarczający powód, by uznać tę książkę za potrzebną i wartą jej wydania.

[Karo Szafro · Rating 3 out of 5]

Daję 3* choć powinny być 2 - po prostu jest to mega ważny temat i nie chcę zaniżać średniej. Może trafi do kogoś, komu nie będzie przeszkadzać ogólny ton i błędy związane z brakiem redakcji.

Mega istotne tematy, dużo o sile lobby alkoholowego, normalizacji picia, reklamie i jej szkodliwości. Wartościowe treści.

Niestety! Książka jest też niesamowicie przegadana i męcząca. Nie dałam rady dokończyć przy 90% i chyba potrzebuję długiego czasu aby się przemóc i wysłuchać do końca - dlatego mimo że nie dokończyłam, piszę recenzję już teraz. Przyznam też że przewinęłam ciut rozdziały o ajurwedzie i o tym co się wydarzyło w Kanie. Byłam bliska przewinięcia przy przyczynach upadku Cesarstwa Rzymskiego. Czara przelała się przy wyliczeniach jakie to negatywne komentarze i od kogo dostał autor na opiniach w Google. I can’t.

Mam wrażenie, że autor nie szanuje ludzi, którzy piją alkohol. Każdy kto pije jakiekolwiek ilości to podludź i debil - a jeśli nie debil, to człowiek niemoralny i hipokryta. To nie jest dobry sposób, aby trafić do nieprzekonanych.

Dodatkowo wyczułam dziaderskie podejście do kobiet w kilku miejscach, co nigdy nie jest fajne a tym bardziej gdy rozmawiamy sobie o iluzjach i konstruktach społecznych.

Wiele odwołań do pseudonauki, kontrowersyjne postacie jako autorytety (Jordan Peterson? I to nie jeden raz!), dłużyzny, i - to jest dla mnie najgorsze - poglądy przedstawiane jako dowody. Dodatkowo oczywiste bzdury. W przeciwieństwie do tego co stoi w książce, ajurweda czy tam akupunktura to jest NIE JEST medycyna. Natomiast ryba to JEST mięso. O obu tych zagadnieniach nie musiałabym czytać gdyby ktoś zredagował tę książkę przed publikacją bo były to po prostu niepotrzebne wstawki. Ciężko mi się to czytało pomimo że sama nie piję alkoholu i co do zasady podzielam wiele poglądów autorów.

Brakuje mi tutaj spojrzenia ze współczuciem na społeczeństwo, na ludzi, na nas samych. To przecież nie jest tak że jesteśmy durni i niczego nie rozumiemy o świecie, więc - jakby to ujął elagancko autor - chlamy (🙄🙄🙄) Chyba coś tutaj ważnego umknęło. Gardząc innymi nie stworzymy zdrowego społeczeństwa wolnego od nałogów. O wiele bardziej do mnie trafia to, co o uzależnieniu mówi Gabor Mate.

Mam wielki konflikt wewnętrzny z tą książką.
Temat jest bardzo ważny, ale niestety! No nie jest to udana pozycja :( Mam nadzieję, że autorzy albo zrobią drugie podejście, albo ktoś inny napisze coś bardziej przystępnego.

[Wiktoria J. Żebrowska · Rating 4 out of 5]

Książka ta jest niewątpliwie bardzo potrzebna i wartościowa. Autorzy wykonali potężny research, zwłaszcza świetnie została opisana rola kościoła katolickiego w alkoholizacji społeczeństwa. Napisana z uwzględnieniem głosów dużej ilości osób, dzięki formie wywiadów. Niestety mam problem z zastosowanym językiem, głównie przez pana Roberta Rutkowskiego, choć nie jest on w tym stylu pisania i mówienia odosobniony w książkach, które roboczo nazywam socjologicznymi. Mam wrażenie, że książka miała potencjał dotarcia do szerszego grona, mogła stać się ważnym elementem dyskusji na temat spożywania i szkodliwości alkoholu, jednak obawiam się, że patronizujący i moralizatorski ton, jakim posługuje się autor, może czynić ją wręcz nieakceptowalną dla potencjalnego odbiorcy. Piszę to z perspektywy osoby, która od lat nie pije alkoholu, a więc nie potrzebującej większego przekonania do rezygnacji z niego. Argumenty przedstawione w książce są zero jedynkowe - alkohol z naszego życia powinien zostać wyeliminowany. Kropka. Chciałabym natomiast, żeby książki tego typu były pisane językiem dostępnym dla ludzi z każdej klasy i grupy społecznej bez bariery językowej czy stosowania niekiedy specjalistycznych, trudno zrozumiałych słów i kontekstów dla przeciętnego czytelnika. Bo problem, jak sam zauważa autor jest poważny i powszechny. Dlaczego więc w ten sam powszechny sposób nie traktować odbiorcy?

[Ola · Rating 2 out of 5]

Zaczerpnęłam z tej książki wiele wartościowych informacji. Zgadzam się z jej przekazem. Tym bardziej żałuję, że przekaz ten gubi się pośród lania wody, rozpisywaniu się o rzeczach niezwiązanych z tematem, i wielokrotnych powtórzeniach tych samych argumentów i przykładów. Tak, panie autorze, rozumiemy, że ma pan szeroką wiedzę na tematy kulturowe, historyczne i literackie i lubi przytaczać definicje terminów kulturowych wraz z ich etymologią. Tylko nie jestem pewna, czy aby grupa, którą coś takiego interesuje, powinna być grupą docelową książki o palącym problemie społecznym. Może doczekamy się kiedyś krótszej, przystępniejszej wersji? (I warto byłoby, w takiej wersji, wykopać Jordana Petersona, jeżeli już krytykujemy negatywne nastawienie do nauki).

Kilka przykładów tematów, które wydają mi się tu zbędne (przynajmniej w obecnej tu rozpiętości):
Kobiety w kościele katolickim
Refleksja o sporcie Georga Orwella
Kategoryzacja museów
Analiza postaci Jezusa
Zasady olimpiady w starożytności
Czynniki przyczyniające się do upadku Imperium Rzymskiego
Skutki spożywania muchomora sromotnikowego
Omówienie archetypów Junga

[Martyna Wieczorek · Rating 4 out of 5]

Gdybym przeczytała tę książkę parę lat temu, dołączyłabym do grona oburzonych. Na szczęście książka jest nowa i przeczytałam ją teraz, zgadzając się z autorem w większości kwestii.

Cieszę się, że taka lektura ujrzała światło dzienne i byłoby super, gdyby ludzie wpuścili ją do swoich serduszek. Z troski o siebie.

Daję 4 gwiazdki, bo wiadomo – lektura solidna, podparta nauką, ważna, potrzebna. W wielu miejscach bezlitosna.

Nie daję 5 gwiazdek z powodów, które już zostały przywołane przez innych. Tej książce brakuje redakcji, priorytetyzacja niektórych rozdziałów sprawiła, że prawie wysiadłam, więc wyobrażam sobie, że ludzie, którzy mogliby z tej książki dużo zaczerpnąć, nie dotrwają do "mięsa". Rozumiem, że autora fascynuje kontekst religijny, niestety ciężar, jaki został tam położony, mnie trochę znudził i zasiał zwątpienie, czy warto czytać dalej. I jest trochę przegadana, ale to znowu powrót do redakcji.

Polecam bardzo. Bardzo, bardzo, z pełną świadomością, że może być niewygodnie.

[Gabby]

Książka podchodzi z wielu stron do alkoholu i sam fakt tego pokazuje jak OGROMNY jest to problem.
Dlaczego musi istnieć rozdział poświęcony alkoholowi w lidze młodzików piłki nożnej, albo takie gdzie dowiadujemy się, że w 2022 roku w Czech ruszyła kampania „Nechmel děti" („Nie chmiel dzieci"), mającą uświadamiać rodziców, że alkohol nawet ten „bezalkoholowy” ( produkty do 0,5 promila nie mają obowiązku być oznakowane jako alkoholowe) może szkodzić (obfity w cukry, pierwsza inicjacja z napojami tego typu)

Sam poruszany problem i pokazanie tego jak zakorzenił się ten narkotyk, nienazywany narkotykiem, w społeczeństwie uderza.
Na koniec mamy lekkie przypominanie o watkach jakie poruszyliśmy na przestrzeni całej książki, dobry zabieg bo trochę pouciekały mi niektóre tematy.

Zastosowanie dwójki autorów, którzy się fajnie uzupełniają( chociaż miałam wrażenie, że w mieli inne spojrzenie na parę spraw, które trochę się kontrowały).

Słuchałam tego audiobooka powoli i chyba tak też polecam. Skłania do przemyśleń. Trzymam kciuki, żeby udawało wypełniać sie jej cel.

[Basia Żelazko · Rating 5 out of 5]

*zaczęłam pisać recenzję ale się nie zapisała xd więc napiszę krócej niż zamierzałam*

ważna i potrzebna książka, wyczerpująca temat, tłumacząca wiele rzeczy, a przy tym niestygmatyzująca osób uzależnionych, a raczej ukazująca problem społeczny, za który odpowiedzialne są kartele alkoholowe i państwo

z minusów, które wypisuję tylko dlatego, że jestem w stanie policzyć je na palcach jednej ręki: bywa powtarzalna, a miejscami zabrakło mi komentarza autora (np. do wywiadu ze znachorem – disclaimer, że to nie są potwierdzone naukowo rzeczy, albo do kampanii z Braciakiem – podkreślenie, że mimo tego, że upojoną alkoholem kobietę potencjalnie łatwiej zmolestować, to wciąż winny tu jest sprawca, a nie alkohol)

ogólnie jednak GIGA POLECAM, długa, ale warto!!

[Sophie B · Rating 3 out of 5]

Książka Alkoiluzja porusza bardzo ważny temat, jednak zdecydowanie zabrakło solidnej redakcji. Momentami jest zbyt przegadana - miałam wrażenie, że kilkukrotnie czytam to samo. Uważam, że książka bez problemu mogłaby mieć ok 300 stron.

Dodatkowo problematyczne jest jednoczesne powoływanie się na badania naukowe, by chwilę później jako ekspertów zaprosić osoby zajmujące się tzw. medycyną alternatywną/niekonwencjonalną. Taka niespójność podważa wiarygodność.

Niestety książka mnie rozczarowała. Do lektury zachęciły mnie rozmowy z p. Robertem Rutkowskim. W podcastach wypada on bardzo przekonująco i trafia do mnie, jednak w tej formie coś nie pykło.

Ocena 3/5 wyłączenie za poruszenie ważnego tematu.

[G · Rating 2 out of 5]

Overall: 2.0/5.0 *niedokończone

Nie przetrwałam tak dużego materiału analizującego Biblię. Myślę, że wystarczyłoby podać przykłady, a tutaj było więcej niż kilka przykładów. Książka dla osób ciekawych Biblii. Tytuł książki sugerował większy zakres różnych aspektów, większe spektrum obszarów, jednak okazało się wąskie spektrum. Dlatego zdecydowałam się nie dokończyć książki.

Do tego słaba redakcja, liczne powtórzenia, chaos.

Poza tym co wyżej, to bardzo istotny temat jest poruszany - alkoiluzja, czyli kultura picia alkoholu, w której żyjemy od małego dziecka. To jak bardzo normalizowane jest picie alkoholu, gdzie inne używki mają w społeczeństwie inne postrzeganie.

[Aneta · Rating 3 out of 5]

Ważna książka o bardzo istotnej tematyce.
Autorzy przyjrzeli się alkoholowi niemal z każdej możliwej perspektywy. Szczególnie kibicuję Rafałowi Rutkowskiemu i podzielam jego poglądy.
Niestety, styl, w jakim książka została napisana, może nie przekonać wielu czytelników ani nie wesprze misji pana Rutkowskiego. Przede wszystkim razi obecność dłużyzn, wynikających z powtarzania tych samych treści. Może to być efekt braku solidnej redakcji. Szkoda.
To bardzo ważna książka, ale niestety źle napisana.

[Oliwia · Rating 1 out of 5]

nie skończyłam tego tak faktycznie ale sama sobie to zalicze bo ta książka wpędziła mnie w straszny zastój. Problem który porusza faktycznie jest bardzo ważny, niestety forma podania i narracja odtrącają. Najgorszym aspektem jest chyba narracja autora - skutecznie odstraszyło mnie od innych jego tresci (tych w mediach również)