เรื่องเล่าของเหล่าปีศาจในเหลาสุรา ชื่อเรื่องดีมากกก อธิบายเนื้อหาข้างในได้ครบถ้วนสมบูรณ์ สปอยล์ด้วยตัวเอง 555
สำนวนการแปล นึกถึงสำนวนท่าน ว. ณ เมืองลุง, น. นพรัตน์ สมัยแปลนิยายท่านโกวเล้ง กิมย้ง ยังไงยังงั้น “มิชั่วร้าย ไม่กระทำ” “ มิอาจไม่ไป” ทำนองนี้ ชอบมาก รู้สึกโหยหาอดีต
หนังสือแบ่งเป็นเรื่องสั้นๆ เล่าถึงเรื่องราวมากหลายของเหล่าปีศาจและมนุษย์ ความรัก โลภ โกรธหลง แก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่น ความชั่วร้ายระหว่างปีศาจและมนุษย์ไม่แตกต่างกันเลย เผลอๆ มนุษย์น่ากลัวกว่าด้วยซ้ำ อ่านไปอ่านมาเสมือนอ่านคำสอนพุทธศาสนาเบาๆ แต่สนุกนะ อ่านได้ช้าเพราะมัวแต่คิด วิเคราะห์ แยกแยะ เหตุไฉนจึงกลับกลายเป็นเช่นนี้ไปได้
เรื่องสั้นต่างๆร้อยโยงไว้ด้วยตัวละครหลักสามสี่ตัว
- เถ้าแก่เนี้ยอวี๋จีเจ้าของเหลาสุรา ความเป็นมาไม่ชัดเจน น่าจะเป็นเทพเซียนอาวุโส เรื่องราวทุกเรื่องล้วนเกี่ยวข้องกับนาง มาอยู่บนโลกมนุษย์เพื่อรอคอยใครบางคน
- หมิงเหยียน ปีศาจแมวปากมาก คอยช่วยเหลือง่นในเหลาสุรา
- หลงหยา มนุษย์มือปราบ ตามจีบอวี๋จี
โดยรวมสนุกเลยแหละ ไม่ได้เจอนิยายจีนแบบนี้มานานมากแล้ว ดองหนังสือไว้ซะตั้งนาน