What do you think?
Rate this book
殿下息怒 #2
บุปผาล่มเมือง เล่ม 2
ที่นางพูด “วันนี้ตัวข้าช่างมีเสน่ห์ดีแท้ ก่อนหน้านี้พ่อหน้าขาวก็อยากรังแกร่างกายข้า มาตอนนี้พ่อหน้าดำก็อยากจะเอารัดเอาเปรียบข้าอีก เฮ้อ... ทำเช่นไรได้เล่าร่างกายข้ามันร้องหาพ่อหน้าขาวไปเสียแล้ว จัดสรรหัวใจตัวเองนี่ลำบากจริงๆ”
ที่เขาตอบ “เจ้าคิดจะทำร้ายอ๋องสิบห้า ทั้งยังเหยียดหยามข้าต่อหน้าผู้คนและแปลงโฉมบุกเข้าวังต้องห้าม โทษหลายข้อที่ว่ามา ก็สามารถทำให้ต้องโทษยาวถึงลูกหลานได้แล้ว!!!”
คนหนึ่งช่างแหย่—อีกคนก็แหย่ขึ้น
นี่เป็นเรื่องราวอันสุดแสนจะโลดโผนของสาวแสบใจกล้าเจ้าของวิชากวนอิมพันหน้าอันเลื่องลือ ผู้แฝงตนเองเข้ามาในพระราชวังต้องห้ามเพื่อช่วยเหลือพี่สาวที่โดนกักขังอย่างไม่เป็นธรรม
ว่าใครได้ไม่เต็มปากหรอก...
นางเองก็ล้อเล่นกับหัวใจของคนอื่นอย่างไม่เป็นธรรมเหมือนกัน!!!
ที่เขาตอบ “เจ้าคิดจะทำร้ายอ๋องสิบห้า ทั้งยังเหยียดหยามข้าต่อหน้าผู้คนและแปลงโฉมบุกเข้าวังต้องห้าม โทษหลายข้อที่ว่ามา ก็สามารถทำให้ต้องโทษยาวถึงลูกหลานได้แล้ว!!!”
คนหนึ่งช่างแหย่—อีกคนก็แหย่ขึ้น
นี่เป็นเรื่องราวอันสุดแสนจะโลดโผนของสาวแสบใจกล้าเจ้าของวิชากวนอิมพันหน้าอันเลื่องลือ ผู้แฝงตนเองเข้ามาในพระราชวังต้องห้ามเพื่อช่วยเหลือพี่สาวที่โดนกักขังอย่างไม่เป็นธรรม
ว่าใครได้ไม่เต็มปากหรอก...
นางเองก็ล้อเล่นกับหัวใจของคนอื่นอย่างไม่เป็นธรรมเหมือนกัน!!!
- GenresChina
232 pages, Hardcover
First published September 1, 2014
1 person is currently reading
63 people want to read
About the author
莫顏
60 books14 followersAssociated Names:
* 莫顏
* โม่เหยียน (Thai)
選擇言情小說創作，是因為它不像文學名著、商業周刊，或社論什麼的那麼偉大，反而喜歡它的通俗、易懂、平凡，有時候還具娛樂性、老少咸宜、令人放鬆，而且沒有人不喜歡愛情故事的，這就是為什麼任何電影電視節目，都要有男女主角的原因～～
言情小說界的人常說一句話，愛情不滅，情歌不滅～～所以流行天王天后唱的都是情歌，大街小巷放的也是情歌，而出版界的言情小說永遠立於不敗之地～～
所以，我喜歡寫言情小說，而且是寫幽默搞笑,偶而沒事還會嚐試特殊題材的小說,例如＜死神搞烏龍＞這類的,書名聽起來不像言情,但內容卻是言情故事(＞_＜)
創作讓我快樂~若你看了我的小說也覺得快樂，我會很有成就感的~~(^^)
(source)
* 莫顏
* โม่เหยียน (Thai)
選擇言情小說創作，是因為它不像文學名著、商業周刊，或社論什麼的那麼偉大，反而喜歡它的通俗、易懂、平凡，有時候還具娛樂性、老少咸宜、令人放鬆，而且沒有人不喜歡愛情故事的，這就是為什麼任何電影電視節目，都要有男女主角的原因～～
言情小說界的人常說一句話，愛情不滅，情歌不滅～～所以流行天王天后唱的都是情歌，大街小巷放的也是情歌，而出版界的言情小說永遠立於不敗之地～～
所以，我喜歡寫言情小說，而且是寫幽默搞笑,偶而沒事還會嚐試特殊題材的小說,例如＜死神搞烏龍＞這類的,書名聽起來不像言情,但內容卻是言情故事(＞_＜)
創作讓我快樂~若你看了我的小說也覺得快樂，我會很有成就感的~~(^^)
(source)
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
November 21, 2015
สมกับชื่อเรื่องค่ะ
บุปผาล่มเมืองจริงๆ
ปัญหาที่เกิดสาเหตุมาจากผู้หญิงทั้งนั้น
ไม่ว่าจะองค์จักรพรรดิ อ๋องเจ็ดเหยียนอวี้ หรือแม้กระทั่งอ๋องอวิ๋นจิ่นหนานกงหลิง
แอบดูเหมือนนางเอกลังเลไปนิด เอาแต่ใจตัวเองมากจนน่าหงุดหงิดแล้วก็ไม่ได้ดูรักพระเอกเท่าไหร่
ส่วนพระเอกก็ดูเหมือนแค่อยากเอาชนะนางเอก ออกแนวหลงในความแปลก
คือไม่ได้บ่งบอกถึงอารมณ์รักเลยจริงๆ
แต่ก็อ่านได้เพลินๆ นะคะ แบบอ่านเรื่อยๆ อย่าไปมองว่าเป็นนิยายรักจะสนุกมากขึ้น
บุปผาล่มเมืองจริงๆ
ปัญหาที่เกิดสาเหตุมาจากผู้หญิงทั้งนั้น
ไม่ว่าจะองค์จักรพรรดิ อ๋องเจ็ดเหยียนอวี้ หรือแม้กระทั่งอ๋องอวิ๋นจิ่นหนานกงหลิง
แอบดูเหมือนนางเอกลังเลไปนิด เอาแต่ใจตัวเองมากจนน่าหงุดหงิดแล้วก็ไม่ได้ดูรักพระเอกเท่าไหร่
ส่วนพระเอกก็ดูเหมือนแค่อยากเอาชนะนางเอก ออกแนวหลงในความแปลก
คือไม่ได้บ่งบอกถึงอารมณ์รักเลยจริงๆ
แต่ก็อ่านได้เพลินๆ นะคะ แบบอ่านเรื่อยๆ อย่าไปมองว่าเป็นนิยายรักจะสนุกมากขึ้น
This entire review has been hidden because of spoilers.
October 14, 2017
ชอบเล่มหนึ่งมากกว่านิดหน่อยค่ะ ไม่ชอบไอเดียของการที่พระเอกรู้สึกว่าต้องปราบนางเอก ทำให้นางเอกเชื่อง ไม่ชอบความเอาแต่ใจของนางเอกเหมือนกัน
เรื่องการเมืองแทบไม่มีเลยค่ะ มีแต่ความพ่อแง่แม่งอนซะส่วนใหญ่ ฉากบู๊ยังแทบไม่ค่อยมีเลย
เรื่องการเมืองแทบไม่มีเลยค่ะ มีแต่ความพ่อแง่แม่งอนซะส่วนใหญ่ ฉากบู๊ยังแทบไม่ค่อยมีเลย
October 17, 2017
ชื่อเรื่อง – บุปผาล่มเมือง เล่ม 2 (殿下息怒)
ผู้แต่ง – โม่เหยียน (莫顏) เขียน ทีมงานห้องสมุด แปล
ตัวละคร
เหมยชูเสวี่ย
เหยียนอวี้
หนานกงหลิง
รีวิวหลังอ่าน
เรื่องนี้เหมือนนิยายวิ่งไล่จับ 555+ พอนางเอกถูกพระเอกจับตัวมาได้ นางก็จะมีช่องทางหรือจังหวะที่จะหนีได้ แล้วก็จะไปป๊ะกับหนานกงหลิง พระรองอยู่บ่อยๆ จังหวะอะไรจะขนาดนั้น ถ้าไปป๊ะกับพระรอง ก็จะเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้นางเดือดร้อน จนสุดท้ายพระเอกก็ต้องมาช่วย แล้วจับนางกลับไปอีก วนอยู่อย่างนี้ แทบจะไม่สิ้นสุด 555+ เลยแอบสงสัยว่านี่เราดูหนังอินเดียที่วิ่งไล่จับกันข้ามเขาป่ะเนี่ย
อ่านแล้วไม่เคยชอบเหมยชูเสวี่ยเลย แม้นางจะเก่งกาจ เจ้าเล่ห์ และฉลาดแค่ไหนก็ตาม อ่านแล้วไม่คิดว่าเรื่องนี้ควรจะชื่อว่าบุปผาล่มเมืองอ่ะ 555+ ตอนเห็นชื่อครั้งแรกนึกว่าผู้หญิงที่งามมาก ทุกคนแย่งชิงกัน หลงใหลจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร แต่เราอ่านแล้วพบว่านางคือความน่ารำคาญมากกว่า แถมไม่ค่อยบรรยายหรอกว่านางงามแค่ไหน เราเลยไม่อินว่านางอ่ะสวยมากงามมากไรงี้
นี่อ่านไปบ่นกับตัวเองไปว่า เมื่อไรจะอ่านจบ 555+ นางเอกก็งี่เง่า พระเอกก็คลั่งรักจนมากไป พระรองก็เหมือนเป็นตัวร้ายที่ตกหลุมรักนางเอก เฮ่อออออออ แต่พออ่านจบแล้วงงเลย ฮ่าๆ จบแบบเหมือนถูกตัดจบไปนะ จู่ๆ จะจบก็จบเฉย หน้ากระดาษหายไปไหนป่ะเนี่ย แล้วที่ยืดเยื้อมาตั้งนานคือไรเนี่ย
ส่วนฉากหวานๆ ของพระนาง 18+ งี้ อ่านแล้วเฉยๆ จ๊ะ ไม่อินไม่ฟินไม่คิดไร นอกจากอ่านไปงั้น ฮ่าๆๆ หรือเราตายด้านหว่า เอาเป็นว่าไม่อินกับความรักของคนคู่นี้ เผลอๆ ก็อยากให้บรรยายถึงจักรพรรดิกับสนมลั่วมากกว่าอีก คู่นั้นน่าจะทำให้เรานึกถึงชิงเฟิงกับเยี่ยนหงเทียนอ่ะ ก็เลยอยากอ่านแบบละเอียดมากกว่าแค่เอ่ยถึงเฉยๆ ฮ่าๆๆ
ดีใจจังที่อ่านจบสักที ปลดแอกตัวเองไปอ่านเรื่องต่อๆ ไปดีกว่า ^_^ ส่วนที่คิดว่าตัวเองชอบงานของโม่เหยียนนั้น คงจะสับสนกับจั้นชิงแหละ คือจำชื่อได้ เลยคิดว่าชอบผลงานไปด้วยเลย แต่จริงๆ คือเฉยๆ จ๊ะ 555+
[สปอยล์]
Start 16.16 น. Fri 26 Feb 2016
End 15.25 น. Wed 2 Mar 2016
Review Date 16.34 น. Wed 2 Mar 2016
ผู้แต่ง – โม่เหยียน (莫顏) เขียน ทีมงานห้องสมุด แปล
ตัวละคร
เหมยชูเสวี่ย
เหยียนอวี้
หนานกงหลิง
รีวิวหลังอ่าน
เรื่องนี้เหมือนนิยายวิ่งไล่จับ 555+ พอนางเอกถูกพระเอกจับตัวมาได้ นางก็จะมีช่องทางหรือจังหวะที่จะหนีได้ แล้วก็จะไปป๊ะกับหนานกงหลิง พระรองอยู่บ่อยๆ จังหวะอะไรจะขนาดนั้น ถ้าไปป๊ะกับพระรอง ก็จะเจอกับเหตุการณ์ที่ทำให้นางเดือดร้อน จนสุดท้ายพระเอกก็ต้องมาช่วย แล้วจับนางกลับไปอีก วนอยู่อย่างนี้ แทบจะไม่สิ้นสุด 555+ เลยแอบสงสัยว่านี่เราดูหนังอินเดียที่วิ่งไล่จับกันข้ามเขาป่ะเนี่ย
อ่านแล้วไม่เคยชอบเหมยชูเสวี่ยเลย แม้นางจะเก่งกาจ เจ้าเล่ห์ และฉลาดแค่ไหนก็ตาม อ่านแล้วไม่คิดว่าเรื่องนี้ควรจะชื่อว่าบุปผาล่มเมืองอ่ะ 555+ ตอนเห็นชื่อครั้งแรกนึกว่าผู้หญิงที่งามมาก ทุกคนแย่งชิงกัน หลงใหลจนแทบไม่เป็นอันทำอะไร แต่เราอ่านแล้วพบว่านางคือความน่ารำคาญมากกว่า แถมไม่ค่อยบรรยายหรอกว่านางงามแค่ไหน เราเลยไม่อินว่านางอ่ะสวยมากงามมากไรงี้
นี่อ่านไปบ่นกับตัวเองไปว่า เมื่อไรจะอ่านจบ 555+ นางเอกก็งี่เง่า พระเอกก็คลั่งรักจนมากไป พระรองก็เหมือนเป็นตัวร้ายที่ตกหลุมรักนางเอก เฮ่อออออออ แต่พออ่านจบแล้วงงเลย ฮ่าๆ จบแบบเหมือนถูกตัดจบไปนะ จู่ๆ จะจบก็จบเฉย หน้ากระดาษหายไปไหนป่ะเนี่ย แล้วที่ยืดเยื้อมาตั้งนานคือไรเนี่ย
ส่วนฉากหวานๆ ของพระนาง 18+ งี้ อ่านแล้วเฉยๆ จ๊ะ ไม่อินไม่ฟินไม่คิดไร นอกจากอ่านไปงั้น ฮ่าๆๆ หรือเราตายด้านหว่า เอาเป็นว่าไม่อินกับความรักของคนคู่นี้ เผลอๆ ก็อยากให้บรรยายถึงจักรพรรดิกับสนมลั่วมากกว่าอีก คู่นั้นน่าจะทำให้เรานึกถึงชิงเฟิงกับเยี่ยนหงเทียนอ่ะ ก็เลยอยากอ่านแบบละเอียดมากกว่าแค่เอ่ยถึงเฉยๆ ฮ่าๆๆ
ดีใจจังที่อ่านจบสักที ปลดแอกตัวเองไปอ่านเรื่องต่อๆ ไปดีกว่า ^_^ ส่วนที่คิดว่าตัวเองชอบงานของโม่เหยียนนั้น คงจะสับสนกับจั้นชิงแหละ คือจำชื่อได้ เลยคิดว่าชอบผลงานไปด้วยเลย แต่จริงๆ คือเฉยๆ จ๊ะ 555+
[สปอยล์]
Start 16.16 น. Fri 26 Feb 2016
End 15.25 น. Wed 2 Mar 2016
Review Date 16.34 น. Wed 2 Mar 2016
March 18, 2015
เล่มนี้ให้คะแนนน้อย
เพราะไม่ชอบนางเอกในหลายๆจุดค่ะ
เกือบอ่านไม่จบเลยด้วยซ้ำ
แรกๆ พระเอกก็ไม่ชัดเจนด้วยแหละค่ะ
คือรักนางเอกและ แต่แสดงออกอย่างเดียว
นางเอกเลยไม่มั่นใจ ไม่แน่ใจ
แต่อย่างที่บอก คือ เราไม่โอเคกับนางเอกในหลายๆจุด
รู้สึกนางเอกเอาแต่ใจ เห็นแต่ความต้องการตัวเอง
ต่อไปสปอยล์นะคะ
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนนางเอกจะหาทางใช้ประโยชน์จากพระเอกในการช่วยพี่สาวตัวเองตลอด
คือ อ่านแล้วก็รู้แหละว่ารักพระเอก แต่คิดจะให้พระเอกชนกับจักรพรรดิตลอด
เราเลยไม่ค่อยถูกใจค่ะ มองว่านางเอกจะเอาแต่ความต้องการของตัวเองตลอดอะค่ะ
เพราะไม่ชอบนางเอกในหลายๆจุดค่ะ
เกือบอ่านไม่จบเลยด้วยซ้ำ
แรกๆ พระเอกก็ไม่ชัดเจนด้วยแหละค่ะ
คือรักนางเอกและ แต่แสดงออกอย่างเดียว
นางเอกเลยไม่มั่นใจ ไม่แน่ใจ
แต่อย่างที่บอก คือ เราไม่โอเคกับนางเอกในหลายๆจุด
รู้สึกนางเอกเอาแต่ใจ เห็นแต่ความต้องการตัวเอง
ต่อไปสปอยล์นะคะ
อ่านแล้วรู้สึกเหมือนนางเอกจะหาทางใช้ประโยชน์จากพระเอกในการช่วยพี่สาวตัวเองตลอด
คือ อ่านแล้วก็รู้แหละว่ารักพระเอก แต่คิดจะให้พระเอกชนกับจักรพรรดิตลอด
เราเลยไม่ค่อยถูกใจค่ะ มองว่านางเอกจะเอาแต่ความต้องการของตัวเองตลอดอะค่ะ
April 26, 2015
เล่มสองจะสนุกน้อยกว่าเล่มหนึ่ง เพราะนางเอกทำให้เรื่องมันวุ่นวายไปหน่อย
อาจจะดูเหมือนหาประโยชน์จากรพเอกกับพระรองอย่างรุนแรง แต่ที่นางเอกไปโวยวายพยายามเอาพี่สาวออกจากวัง แล้วตั้งแง่มีอคติกับจักรพรรดิสุดๆแบบนั้นมันทำให้ปวดหัวไปหน่อย
คือว่าอะไรจะปานนั้นคะ แล้วพี่นางเอกก็สับสนชีวิตนะ พอจะให้ออกไปก็เออออ แล้วหลังจากนั้นก็น่าจะหาโอกาสบอกนางเอกซะที
นางก็ดื้อจริงๆ อ่านไปก็ลุ้นไปเมื่อไหร่พระเอกจะปราบพยศนางเอกได้จริงๆเสียที
ตอนท้ายๆเล่มสองสงสารพระรองค่ะ แหม่ ถึงจะเลวแต่ก็ยังแอบสงสารหน่อยๆ
ส่วนนางเอก คู่กับพระเอกแหละ อย่าไปคู่กับคนอื่นเลย ดูจากท่าแล้วเข้ากันได้ดีที่สุด 555
อาจจะดูเหมือนหาประโยชน์จากรพเอกกับพระรองอย่างรุนแรง แต่ที่นางเอกไปโวยวายพยายามเอาพี่สาวออกจากวัง แล้วตั้งแง่มีอคติกับจักรพรรดิสุดๆแบบนั้นมันทำให้ปวดหัวไปหน่อย
คือว่าอะไรจะปานนั้นคะ แล้วพี่นางเอกก็สับสนชีวิตนะ พอจะให้ออกไปก็เออออ แล้วหลังจากนั้นก็น่าจะหาโอกาสบอกนางเอกซะที
นางก็ดื้อจริงๆ อ่านไปก็ลุ้นไปเมื่อไหร่พระเอกจะปราบพยศนางเอกได้จริงๆเสียที
ตอนท้ายๆเล่มสองสงสารพระรองค่ะ แหม่ ถึงจะเลวแต่ก็ยังแอบสงสารหน่อยๆ
ส่วนนางเอก คู่กับพระเอกแหละ อย่าไปคู่กับคนอื่นเลย ดูจากท่าแล้วเข้ากันได้ดีที่สุด 555
October 15, 2016
เล่มแรกรู้สึกนางเอกเก่งมาก ไม่ได้เก่งที่สุดแต่มีความนิ่ง กวนและน่ารักกว่าเล่มสอง
เล่มนี้เน้นความมุ้งมิ้งของพระ-นาง จนแอบเลียน
สรุป อ่านได้ อ่านสนุก แต่ขำไม่สุด รักไม่ได้ซึ้งกินใจ เน้นเรื่อยๆ เบาๆ ไว้อ่านยามว่างนะ
เล่มนี้เน้นความมุ้งมิ้งของพระ-นาง จนแอบเลียน
สรุป อ่านได้ อ่านสนุก แต่ขำไม่สุด รักไม่ได้ซึ้งกินใจ เน้นเรื่อยๆ เบาๆ ไว้อ่านยามว่างนะ
October 12, 2014
จบแบบ.. ค้างคา ถึงได้เข้าใจละว่าทำไมในMEBถึงมีคนถามว่ามีเล่มต่อรึปล่าว แต่ทางสำนักพิมพ์ยืนยันว่าจบแค่นี้จริงๆ ยกเว้นคุณโม่เหยียนจะมีเขียนภาคต่อ
March 23, 2022
หลังอ่านของน้ำฝน : https://wp.me/p6yYEv-9Q
August 15, 2015
Light, funny story but second half was too predictable.
April 25, 2015
สนุกดีค่ะ หักคะแนนตรงสำนวนการแปล ยังไม่มันส์เท่าที่ควร
Displaying 1 - 10 of 10 reviews