Jongens en meisjes rennen achter elkaar aan over rivieroevers en door bossen, blijven soms staan om beter naar zich te laten kijken. Om te helpen klaar te komen grijpt terug op uiteenlopende pornografsche tradities. De gedichten gaan heen en weer tussen de abstracte eigenschappen van erotisch verlangen en de concrete details van wat dat verlangen kan helpen, van jongens en meisjes, uit allerlei vroegers, die er meestal beter in willen worden.
Nachoem M. Wijnberg is schrijver en hoogleraar aan de Universiteit van Amsterdam. In 2018 ontving hij de P.C. Hooft-prijs voor poëzie. Hij debuteerde in 1989 en inmiddels zijn er in Nederland drieëntwintig bundels en vijf romans uitgegeven, waaronder de recentere bundels Namen noemen, Joodse gedichten, Afscheidswedstrijd en Hoe het werkt.
Nachoem M. Wijnberg is one of the Netherlands' preeminent living poets. His debut De simulatie van de schepping (The Simulation of Creation, 1989) was nominated for the Buddingh' Prize, the most important prize for Dutch-language debut collections. He has won several other awards and was nominated for the VSB Poetry Prize, the greatest honour a Dutch-language poetry collection can receive. His most recent collection is Divan van Ghalib (Divan of Ghalib). In 2012 a book of English translations (by David Colmer) will be published by Anvil Press Poetry.