What do you think?
Rate this book
Mali Blues: Traveling to an African Beat
Mali Blues takes acclaimed writer Lieve Joris to West Africa.
Traveling in Senegal, Mauritania and Mali, Joris finds countries troubled by drought, rebel uprisings and ethnic conflict. But the Africans she meets are survivors, fascinating individuals charting new ways of living between tradition and modernity. The story of Malinese blues singer Kar Kar (Boubacar Traore)- celebrated in Europe, caught up in a family tragedy at home - epitomises the struggles facing so many people in these lands.
With her remarkable gift for drawing stories out of people, Joris paints a hauntingly intimate portrait of the singer and his society, brilliantly capturing the rhythms of a world that refuses to give in.
Traveling in Senegal, Mauritania and Mali, Joris finds countries troubled by drought, rebel uprisings and ethnic conflict. But the Africans she meets are survivors, fascinating individuals charting new ways of living between tradition and modernity. The story of Malinese blues singer Kar Kar (Boubacar Traore)- celebrated in Europe, caught up in a family tragedy at home - epitomises the struggles facing so many people in these lands.
With her remarkable gift for drawing stories out of people, Joris paints a hauntingly intimate portrait of the singer and his society, brilliantly capturing the rhythms of a world that refuses to give in.
320 pages, Paperback
First published January 1, 1996
3 people are currently reading
166 people want to read
About the author
Lieve Joris
39 books38 followersGodelieve "Lieve" Elisabeth Achiel Micheline Joris is een Vlaamse schrijfster van reisverhalen.
Lieve Joris in de Nederlandstalige Wikipedia
Lieve Joris in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Lieve Joris bij "Schrijversgewijs"
Godelieve "Lieve" Elisabeth Achiel Micheline Joris is a Flemish writer of travel stories.
Lieve Joris in de Nederlandstalige Wikipedia
Lieve Joris in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Lieve Joris bij "Schrijversgewijs"
Godelieve "Lieve" Elisabeth Achiel Micheline Joris is a Flemish writer of travel stories.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 16 of 16 reviews
November 17, 2020
Dans ce livre, Lieve Joris nous amène avec elle en voyage au Sénégal, en Mauritanie et au Mali au milieu des années 1990. Le style d'écriture est agréable, le rythme comme le grand fleuve du Niger. Joris a la capacité de nouer des liens avec les personnes qu'elle rencontre, à s'intégrer et à obtenir leur confiance par sa simplicité et sa capacité d'écoute. Ses descriptions détailles, dialogues profonds et sentiments nous font vivre l'atmosphère et la vie des ses interlocuteurs.
Le titre trompe un peu, car la partie 'Mali Blues' concernant le musicien Boubacar Traoré ne commence qu'àprès 200 pages... même si cette partie est la plus longue et la plus intense du livre.
Le titre trompe un peu, car la partie 'Mali Blues' concernant le musicien Boubacar Traoré ne commence qu'àprès 200 pages... même si cette partie est la plus longue et la plus intense du livre.
May 26, 2023
Heel mooi reisverhaal van Lieve Joris doorheen Senegal via Mauretanië naar Mali.
De verscheidenheid aan volkeren, hun manier van leven en communiceren, hun kijk op elkaar en op de Westerse wereld, het verweven van magie en traditie, en hun vernuft om met de beperkingen van het leven om te gaan, dit alles is mooi verteld door Lieve Joris.
De verscheidenheid aan volkeren, hun manier van leven en communiceren, hun kijk op elkaar en op de Westerse wereld, het verweven van magie en traditie, en hun vernuft om met de beperkingen van het leven om te gaan, dit alles is mooi verteld door Lieve Joris.
June 8, 2018
Lieve Joris's ramblings in West Africa and especially Mali brought back memories of the three years I lived in Bamako. She writes about her travels in the 1990's, and I lived there in the late 1970's. There were very few books written about Mali when we moved there. While there, I did not stop to think that the country had been independent of colonialism under France less than twenty years. I did realize Western influence would change Bamako and the country. Her observations confirmed that as well as revealed how it is still the same in many ways. The author befriends a Malian singer, whose songs and music moved her, and travels around the country with him. If you like reading about challenging travel and digging into other cultures, I recommend Joris's book.
January 9, 2024
Op de tonen van Baaba Maal en Ali Farka Touré dit boek uitgelezen. Veel bijgeleerd, genoten van de omzwervingen en me in West-Afrika gewaand.
June 22, 2025
Deze bundel samenhangende reisverhalen hangen een beklijvend beeld op van het zuiden, ditmaal Senegal en Mali. Het speelt zich af in een tijd dat Afrika vanuit Europa nog niet zo vaak bezocht werd, en dan meestal door vertegenwoordigers van bedrijven, medewerkers van hulporganisaties, diplomaten of avonturiers. Het neoliberalisme dat Reagan en Thatcher naar voor geschoven hadden en dat het Westen een opulente rijkdom zou brengen aan een bredere bourgeois klasse, stond nog maar in zijn kinderschoenen. Ook Afrika was nog niet echt toeristisch voorbereid op een massale stroom van nieuwsgierige westerlingen die als vertier andere oorden opzochten, aangemoedigd door nauwelijks belast vliegtuigverkeer. Niet dat er geen migratie was, want zoals het boek mooi naar voren brengt was er een voortdurende circulatie van mensen in heel West-Afrika, en de grensstreek met de Sahel waar Lieve Joris doortrekt was en blijft ongetwijfeld een kruispunt van culturen.
Het perspectief van de schijnbaar budgetarme blanke vrouw die in dit Afrika rondreist heeft iets unieks. Lokale schrijvers die gepubliceerd raken behoren vaak tot een of andere vorm van politieke of economische elite, en bieden in dat geval ook een specifieke invalshoek; en vrijwel altijd wordt het perspectief van de autochtoon verondersteld om een boek te kunnen plaatsen in zijn context. Reisverhalen vanuit het Westerse perspectief doen de lokale cultuur dan weer vaak vervagen in een schijnbaar ondoordringbare mist – de vrolijk spelende kindjes die met een krab kwamen leuren, de mango’s die een heel andere smaak hadden, de prachtige watervallen, de lijst van steriele opmerkingen is vrijwel onuitputtelijk. Niet dat er noodzakelijk iets mis mee is, als het gaat over reistips voor Belgen die een bezoek aan Afrika zien als een bezoek aan een pretpark maar dan met wat diepgang, zit het met een reportage à la Tom Waes helemaal snor.
Maar Lieve Joris is dus altijd iets anders. Zelfbewust van haar positie als vreemde eend in de bijt, speelt haar Vlaamse achtergrond haar meer dan eens parten, maar misschien helpt het haar ook. Vlamingen zijn weliswaar berucht vanwege hun associatie met Leopold II, koning der Belgen, maar ze behoren niet tot een bredere koloniale mogendheid, ze hebben geen troepen gestuurd in een recent verleden (al vraag ik me af hoeveel van de forten langs de Goudkust niet gebouwd zouden zijn door Vlaamse handen onder de Verenigde Nederlanden), en ze spreken hun talen.
Wars van toeristische doelen of plaatsbeschrijvingen richt ze zich op de mens. In al zijn ijdelheid, vol van manipulatie, eenvoud en berusting. Het is opmerkelijk dat heel wat van haar ontmoetingen met mensen zijn die in Europa geweest zijn, maar toch besloten terug te keren naar hun roots. De verhalen uit Senegal verhalen de verhoudingen met winkeliers uit het buurland Mauretanië, de aanwezigheid van de kerk en het binnenland. Google maps toont dat de plekken die ze bezoekt er anno 2025 nog min of meer hetzelfde uitzien als hoe Lieve Joris ze zag 30 jaar eerder, alsof de tijd er stilstaat.
De bezoeken aan Sokolo, Bamako en Bandiagara geven dan weer een inzicht in Mali, met toespelingen op de politieke geschiedenis van het land zoals gezien door de lokale mens, en haar langer verblijf in de regio zorgt voor meer diepgang. Het persoonlijk drama van “Kar kar” Boubacar Traoré wordt langzaam en vanuit zijn perspectief vrijgegeven; ook hier zien we een mens, met kleine kanten en beperkingen, principes en humor, triomfen en tegenslagen. De man leeft nog steeds en is inmiddels in de 80, en het boek toont ons niet alleen de muzikant en zijn verhalen, maar zijn afkomst, de lekkende daken en de geit op het erf.
Ik begrijp waarom Barbara Kingsolver een bestseller is. Ze brengt eenzelfde gevoel van echtheid naar de lezer. Maar in tegenstelling met bijvoorbeeld The poisonwood bible waar nog altijd het lot van de westerling centraal staat, cijfert Lieve Joris zichzelf weg en stelt ze de Afrikanen zelf centraal en laat ze hun spreken in hun eigen worden. Ik beveel ook dit boek van haar warm aan, want Lieve Joris is een krak.
Het perspectief van de schijnbaar budgetarme blanke vrouw die in dit Afrika rondreist heeft iets unieks. Lokale schrijvers die gepubliceerd raken behoren vaak tot een of andere vorm van politieke of economische elite, en bieden in dat geval ook een specifieke invalshoek; en vrijwel altijd wordt het perspectief van de autochtoon verondersteld om een boek te kunnen plaatsen in zijn context. Reisverhalen vanuit het Westerse perspectief doen de lokale cultuur dan weer vaak vervagen in een schijnbaar ondoordringbare mist – de vrolijk spelende kindjes die met een krab kwamen leuren, de mango’s die een heel andere smaak hadden, de prachtige watervallen, de lijst van steriele opmerkingen is vrijwel onuitputtelijk. Niet dat er noodzakelijk iets mis mee is, als het gaat over reistips voor Belgen die een bezoek aan Afrika zien als een bezoek aan een pretpark maar dan met wat diepgang, zit het met een reportage à la Tom Waes helemaal snor.
Maar Lieve Joris is dus altijd iets anders. Zelfbewust van haar positie als vreemde eend in de bijt, speelt haar Vlaamse achtergrond haar meer dan eens parten, maar misschien helpt het haar ook. Vlamingen zijn weliswaar berucht vanwege hun associatie met Leopold II, koning der Belgen, maar ze behoren niet tot een bredere koloniale mogendheid, ze hebben geen troepen gestuurd in een recent verleden (al vraag ik me af hoeveel van de forten langs de Goudkust niet gebouwd zouden zijn door Vlaamse handen onder de Verenigde Nederlanden), en ze spreken hun talen.
Wars van toeristische doelen of plaatsbeschrijvingen richt ze zich op de mens. In al zijn ijdelheid, vol van manipulatie, eenvoud en berusting. Het is opmerkelijk dat heel wat van haar ontmoetingen met mensen zijn die in Europa geweest zijn, maar toch besloten terug te keren naar hun roots. De verhalen uit Senegal verhalen de verhoudingen met winkeliers uit het buurland Mauretanië, de aanwezigheid van de kerk en het binnenland. Google maps toont dat de plekken die ze bezoekt er anno 2025 nog min of meer hetzelfde uitzien als hoe Lieve Joris ze zag 30 jaar eerder, alsof de tijd er stilstaat.
De bezoeken aan Sokolo, Bamako en Bandiagara geven dan weer een inzicht in Mali, met toespelingen op de politieke geschiedenis van het land zoals gezien door de lokale mens, en haar langer verblijf in de regio zorgt voor meer diepgang. Het persoonlijk drama van “Kar kar” Boubacar Traoré wordt langzaam en vanuit zijn perspectief vrijgegeven; ook hier zien we een mens, met kleine kanten en beperkingen, principes en humor, triomfen en tegenslagen. De man leeft nog steeds en is inmiddels in de 80, en het boek toont ons niet alleen de muzikant en zijn verhalen, maar zijn afkomst, de lekkende daken en de geit op het erf.
Ik begrijp waarom Barbara Kingsolver een bestseller is. Ze brengt eenzelfde gevoel van echtheid naar de lezer. Maar in tegenstelling met bijvoorbeeld The poisonwood bible waar nog altijd het lot van de westerling centraal staat, cijfert Lieve Joris zichzelf weg en stelt ze de Afrikanen zelf centraal en laat ze hun spreken in hun eigen worden. Ik beveel ook dit boek van haar warm aan, want Lieve Joris is een krak.
June 13, 2025
Ik ben fan van Lieve Joris, en niet alleen omdat ze uit Neerpelt is weggevlucht. Ze is één van die vrouwen die echt kunnen reizen en daar ook nog fantastische boeken over kunnen schrijven. "Echte vrouwen reizen beter" is een boekbundel van waar gebeurde reisverhalen geschreven door bekende vrouwen. Ik weet niet meer of er een verhaal van Lieve Joris in staat, maar het zou daar perfekt in passen.
Ingrid weet maar al te goed dat ik deze Limburgse schrijfster waardeer, en schonk mij Mali Blues in de oorspronkelijke Nederlandse versie. Een aanrader voor iedereen die Afrika wilt ontdekken zoals Joris dat doet: door met de Afrikanen te leven en hun ritme te volgen. Bedankt Ingrid!
Ingrid weet maar al te goed dat ik deze Limburgse schrijfster waardeer, en schonk mij Mali Blues in de oorspronkelijke Nederlandse versie. Een aanrader voor iedereen die Afrika wilt ontdekken zoals Joris dat doet: door met de Afrikanen te leven en hun ritme te volgen. Bedankt Ingrid!
February 1, 2024
Er zijn streken op aarde waarvan een mens zich afvraagt hoe een mens er kan wonen en leven. In dit boek rijst niet alleen deze vraag maar krijgt de lezer een antwoord, hoe het leven verloopt in streken waar het leven haast onmogelijk is. Het meest indrukwekkende echter is het verhaal van de zanger Kar Kar uit Mali en hoe Lieve Joris er met veel geduld in slaagt de man zijn verhaal te vertellen. Meesterlijk
Read
May 8, 2023Het dagelijkse leven in Afrika, geschreven aan de hand van verhalen van mensen die er wonen en beschrijvingen van wat er is, leeft en gebeurt.
April 5, 2024
Nice to read after all these years. I wish I could go vack to mikindani, even for a week. I smell Africa.
May 29, 2011
هذا من كتب الرحلة القليلة التي خيبت ظني، فلم أجد فيه متعة الرحلة ولا ذوق الكتابة ولا علماً ينقله المسافر للمقيم
فيه وصف تفصيلي لأيام الكاتبة في السنغال وموريتانيا ومالي. تصف الكاتبة مشاهداتها وتحكي يومياتها شاملة نقلاً لأفعال وأقوال مضيفيها، ولكن هذه الحكاية وهذا الوصف خلا من قصة يتشوق القاريء لمتابعتها ولا من هدف يسعى الكاتب والقاريء معه للوصول إليه. إنما هي مجموعة ملاحظات سطحية بسيطة أصابتني بالملل الشديد فتركته ولم أكمل ثلثه ! ما تقول أخي الكريم في كتاب تركه قارئه وهو محب للرحلة ومحب لإفريقيا؟ لا شك أن الرحلة ممتازة فقد وصلت الكاتبة إلى أماكن قل من يصلها من الناس ولكنها لم تعرف كيف تنقل لنا الصورة العامة فضعنا في التفاصيل المملة
فيه وصف تفصيلي لأيام الكاتبة في السنغال وموريتانيا ومالي. تصف الكاتبة مشاهداتها وتحكي يومياتها شاملة نقلاً لأفعال وأقوال مضيفيها، ولكن هذه الحكاية وهذا الوصف خلا من قصة يتشوق القاريء لمتابعتها ولا من هدف يسعى الكاتب والقاريء معه للوصول إليه. إنما هي مجموعة ملاحظات سطحية بسيطة أصابتني بالملل الشديد فتركته ولم أكمل ثلثه ! ما تقول أخي الكريم في كتاب تركه قارئه وهو محب للرحلة ومحب لإفريقيا؟ لا شك أن الرحلة ممتازة فقد وصلت الكاتبة إلى أماكن قل من يصلها من الناس ولكنها لم تعرف كيف تنقل لنا الصورة العامة فضعنا في التفاصيل المملة
December 13, 2010
Begin dit jaar gelezen, nog voor de Congohype op kruissnelheid was, na een hele reeks boeken over Soedan. Ik bewonder Lieve Joris mateloos. Haar lef, haar taal, haar levenswijze, haar empathie. En haar gave om onbekend terrein te ontginnen voor anderen.
Mali Blues is een prachtig portret van (onder meer) Boubacar Kar Kar Traoré. En van een heleboel andere mensen. Het geeft je een inzicht in hoe het leven in Senegal/Mauritanië/Mali in elkaar zit.
Mali Blues is een prachtig portret van (onder meer) Boubacar Kar Kar Traoré. En van een heleboel andere mensen. Het geeft je een inzicht in hoe het leven in Senegal/Mauritanië/Mali in elkaar zit.
July 19, 2021
Moeder, waarom reizen wij? De vraag wordt zelden gesteld. Meestal reizen mensen om via platgetreden paden als toerist te worden misleid. Lieve Joris reist om te onderzoeken, te leren kennen en in zekere mate te leren beminnen. Daarvan is dit boek een uitstekend voorbeeld. Ik heb het zoals gewoonlijk als ik een boek lees, traag gelezen. Het valt me telkens op hoe goed Lieve Joris schrijft.
September 10, 2015
Vandaag uitgelezen. Het gaf een heel nieuw beeld van het leven in west afrika voor mij. Het gaat allemaal in zijn eigen tempo en religie gemixt met gebruiken van de voorouders domineren het leven. Door het opdelen in 3 verhalen, blijft het boek goed te lezen al is het soms wat traag.
November 17, 2015
Prachtig boek dat me een Afrika leert kennen waar we anders nooit over horen of lezen. Zo mooi...
Vooral het laatste deel (Mali blues) over Boubacar Traoré is zo prachtig en zo goed opgebouwd naar de climax, dat je het boek zeker nog eens wil herlezen.
Vooral het laatste deel (Mali blues) over Boubacar Traoré is zo prachtig en zo goed opgebouwd naar de climax, dat je het boek zeker nog eens wil herlezen.
April 28, 2020
Meer dan de helft van het boek dacht ik: het is wel leuk om over West-Afrika te lezen, maar waar is de rode draad; het zijn gewoon wat reisverhalen. Pas richting het einde vond ik hem en ontdek je steeds meer over de Malinese zanger Boubacar Traoré en de band die de auteur met hem opbouwt.
January 22, 2022
Herlezen voor de leesclub.
Displaying 1 - 16 of 16 reviews