IRIS-20 TO ONOMA TOY ΜΙΚΡΟΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟ ΣΥΝΑΓΕΡΜΟ. Πρόκειται για τον πρώτο μεμονωμένο μικροοργανισμό που διαθέτει δικό του χρώμα – είναι πράσινος. Επιστήμονες διαφόρων κλάδων σηκώνουν τα χέρια ψηλά: «Δεν είναι καν αρκετά μεγάλος για να το δικαιολογεί».
Ο ΣΩΖΩΝ ΕΑΥΤΟΝ ΣΩΘΗΤΩ!!! Το κράτος δεν είχε κανένα πλάνο εξαρχής, ενώ τα πρωθυπουργικά διαγγέλματα έριχναν στάχτη στα μάτια του κόσμου. «Η κρίση θα περιοριστεί. Το έθνος αντιστέκεται σθεναρά στην πανδημία» – αερολογίες των ανθρώπων που εγκατέλειψαν πρώτοι τη χώρα.
* * *
Τίτλοι σαν τους παραπάνω κυριαρχούσαν στα πρωτοσέλιδα των εφημερίδων το 2020. H επιδημία IRIS θα προσέβαλλε το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού· και όσοι ασθενείς δεν θα πέθαιναν, θα μεταμορφώνονταν σε Κρικ: σε άβουλα πλάσματα που, μεταξύ άλλων, τρέφονται με ανθρώπινη σάρκα.
Λίγα χρόνια μετά ο Χρήστος, μέλος μιας ομάδας που γλίτωσε καταφεύγοντας στην Πάρνηθα, φυλά σκοπιά στη σπηλιά Μουγκή, όταν μια τσιρίδα από το δάσος θα διακόψει την ανάγνωση ενός παράξενου ημερολογίου. Σύντομα θα καταλάβει πως τα Κρικ δεν είναι οι μοναδικοί εχθροί που απειλούν τον καταυλισμό του. Το δε ημερολόγιο, με τον τρόπο του, θα ξεριζώσει τα τσιρότα με τα οποία έχει καλύψει τις ακόμη ανοιχτές πληγές του πρόσφατου παρελθόντος...
Ο Νίκος Πολύζος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1993. Σπούδασε Χημεία στο ΕΚΠΑ και Μαγειρική σε ιδιωτικό ΙΕΚ, ενώ ασκεί επαγγελματικά τη δεύτερη. Ερασιτεχνικά, έχει ασχοληθεί και με το θέατρο.
Τον Μάιο του 2025 κυκλοφόρησε το πρώτο του μυθιστόρημα Κρικ από τις εκδόσεις Άνω Τελεία. Επίσης γράφει μηνιαία διηγήματα, τα οποία στέλνει σε αναγνώστες του με τη μορφή newsletter. Κάποτε αρθρογραφούσε και στο περιοδικό yusra.
Τι γίνεται όταν η επιστήμη σηκώνει τα χέρια ψηλά; Όταν η ελπίδα ξεθωριάζει και ο άνθρωπος απογυμνώνεται από τον πολιτισμό του; Το "Κρικ" δεν προσφέρει εύκολες απαντήσεις, κι αυτό είναι ίσως το πιο δυνατό του χαρτί. Η ιστορία ξεκινά με έναν μικροοργανισμό που δεν μοιάζει με κανέναν άλλον. Η εξάπλωση του iris-20 προκαλεί ένα ντόμινο πανικού, παραπληροφόρησης και κυβερνητικής ανικανότητας. Οι υπεύθυνοι εγκαταλείπουν πρώτοι τα πόστα τους, ενώ οι πολίτες αφήνονται στην αναρχία του ενστίκτου. Σε αυτό το χαοτικό σκηνικό, τα Κρικ -οι μεταλλαγμένοι επιζώντες της πανδημίας- ενσαρκώνουν το απόλυτο τέλος της ανθρώπινης λογικής. Δεν είναι απλώς τέρατα. Είναι αυτό που απομένει όταν αφαιρείς τη συνείδηση και κρατάς μόνο την πείνα (την κυριολεκτική και την υπαρξιακή). Κι έπειτα υπάρχει ο Χρήστος, ένας από τους τελευταίους ανθρώπους που προσπαθούν να επιβιώσουν χωρίς να ξεχάσουν. Η καθημερινότητά του στον καταυλισμό της Πάρνηθας εναλλάσσεται μεταξύ ρουτίνας και φόβου, μέχρι που εμφανίζεται ένα παράξενο ημερολόγιο. Μέσα από τις σελίδες του βιβλίου προκύπτουν ερωτήματα για την ευθύνη απέναντι στον άνθρωπο και τη φύση, την ενοχή, τη μνήμη και, πάνω απ’ όλα, για το τι σημαίνει "ανθρώπινο" όταν όλα γύρω καταρρέουν.