Başlarken Yalnızsın, Bitirdiğinde Daha da Yalnız

by Hasan Ali Toptaş

“Dili kötü kullanan bir yazar yerilmeli ama iyi kullanan övülmemeli. Dili iyi kullanmak yeter şarttır çünkü.”

“Kendimi herhangi bir yere ait hissetmiyorum. Ne bir şehre, ne bir ülkeye, ne de dünyaya.”

“Çocukluğunun elinden tutmayan kişi hiçbir yere gidemez.”

Az konuşan, konuşmamayı tercih eden, kendini yeryüzüne susmaya gelenlerden sayan bir yazarın söyleşileri. Hasan Ali Toptaş, şeytanın dürtmesiyle romana başlamasını, taşra kasabalarını, sinema salonuna kaçak giren çocukları, saklı hikâyeleri, türlü kederleri, onulmaz hüzünleri, kıpır kıpır hatıraları anlatıyor.

Güncelden kaçışını, kalabalıklardan duyduğu korkuyu, uğultuları, kuytuları, acemiliği, beyhude kaçışları, kötülüğü, vicdanı, masumiyeti konuşuyor. Usul usul, sakin, ağırbaşlı, susmaya hazır.
Harflere can veren ustanın, Hasan Ali Toptaş’ın fısıltıları, itirafları, itirazları, anlama gayretleri... Mesafesi...

Başlarken Yalnızsın, Bitirdiğinde Daha da Yalnız, Hasan Ali’yi konuşturuyor. Aklı, fikri, gecesi, gündüzü, edebiyata ve hayata dair neyi varsa...

306 pages, Paperback

First published October 7, 2014

About the author

Hasan Ali Toptaş, a truck driver’s son, was born in Baklan, southwest Anatolia, in 1958. After completing his military service, he survived by doing odd jobs until he found a position at the Office of Inland Revenue. He worked in various small towns as a bailiff and treasurer, and finally as a tax officer. Following the publication of a few short stories in journals and anthologies, he paid for the printing of his first volume of stories Bir Gülüşün Kimliği in 1987. He submitted his second novel Gölgesizler (1995) to the Yunus Nadi Prize jury, and won. This novel was later adapted into a feature film (2007). Toptaş has received many other awards, including the Cevdet Kudret Liteary Award for his novel Bin Hüzünlü Haz (1999) and the Orhan Kemal Award for Best Novel for Uykuların Doğusu (2005). Yalnızlıklar (1990), poetic texts he constructed as a series of encyclopedia entries, has been successfully adapted to the stage. Toptaş retired in 2005, and since then has dedicated himself fulltime to his writing. His most recent book, the novel Heba (2013), will be published in English by Bloomsbury in 2015, and is to be followed by the English translation of Gölgesizler. Toptaş’s work has been published in many languages, including Dutch, French, German and Korean.

Reviews

[Hakan · Rating 3 out of 5]

Edebiyatımızın güçlü ismi Toptaş'ı daha yakından tanımak için faydalı bir kitap. Kendisiyle yapılmış söyleşilerin bir seçkisinden oluşuyor. Böyle bir derleme olunca ister istemez tekrarlarla karşı karşıya kalıyorsunuz. Toptaş'ın mütevazi duruşu hoşuma gidiyor, bu söyleşiler de bunu teyid ediyor. Ancak kitabı okurken şunu düşünmeden de edemedim; yazarın kendisinden çok yazdıklarına odaklanmayız. Aslolan eser yani. Zaten Toptaş da yöneltilen sorulara cevaben bunu tekrarlayıp durmuş. Tavsiyem, zaman sorununuz varsa bu kitap yerine Toptaş'ın herhangi bir kitabını okuyun.

[Merdan · Rating 4 out of 5]

Latife Tekin ve Emrah Serbes -sonunda “t” yok- hariç söyleşiler güzeldi.

[Emre vs. · Rating 4 out of 5]

Uzun zamandir bu tip bir söyleşi kitabi okumamistim. Bu kitabi okurken kitapcilarda dolastigimda dikkatimi benzer soylesiler cekti. bir kac yazar icin de basili hale getirilmis bu tur ve bildigil kadariyla HAT'inki once tarihli(onur unlu, biri daha).
Öncelikle benim güncelin edebiyatinda ilk degerlendirma kriterim; maddi kaygilarin cok yuksek olarak mi eserin meydana geldigi. Bence HAT'im bu kitabi icin bu gecerli degil, yanlis hatirlamiyorsam forbes'te yayinlanan en cok kazanan yerli yazarlar listesinde HAT 7 ya da 8. siradaydi. HAT karakteri itibariyle bu pota girebilecek bir adam olmadigini da kitap boyunca.okuyucuya asiliyor.
Kitap bana HAT'in icinin kitaplarindaki gibi ne guzel ne essiz oldugunu daha yakindan ve perdesiz olarak gosterdi. Bana cok mu sey katti? Hayir. Kitap cok mu iyiydi? Hayir. Soylesiler cok mu kaliteliydi? Hayir. Soylesilerde benzer soru ve cevaplar var miydi? Neredeyse %60-%65 benzer ve yakin cevaplardan olusan soylediler okudum.

Peki neden 4 yildiz? Bence 3 ama Hasan Ali Bey'e zaafim nedeniyle 4.

Ps: Soylesiler boyunca oyku kitabi cikarmayacagini sadece romana odaklanacagini soyleyen HAT'in bugunlerde yeni oyku kitabinin ciktiginin da altini cizmeliyim.

[미소 ☾ · Rating 5 out of 5]

"İnsan en çok kendi yarattığı cehennemde rahat edebilirmiş, onun cenneti orasıymış gibi geliyor bana."

[ilgi · Rating 5 out of 5]

Her sayfasını çize çize okudum. Dili, sohbeti, kendisini tanımak isteyenlerin mutlaka okumasını tavsiye ettiğim bir kitap. Türk Edebiyat tarihinde bir Hasan Ali Toptaş geçmesi ve onu hali hazırda hayattayken okuyup sohbet edebilmemiz güzel bir tesadüf.

[Sultan · Rating 5 out of 5]

Bazı soruları sığ, bazılarını anlaşılmaz buldum; sanki Hasan Ali Toptaş'ı yormak için sorulmuş gibi geldiler. Yine de birçoğu iyi sorulardı ve hepsine Hasan Ali Toptaş'ın verdiği cevaplar ışık gibi apaydın, çok boyutlu ve bence çok güzel. Ayrıca Egeli ve taşralı olmak gibi bir bağ varmış aramızda, romanlarını okurken sezmiştim aslında... Bir daha dönüp dönüp okunulası... Okuyasım var.

[Terss · Rating 3 out of 5]

Kitap, kötü sorulara verilmiş iyi cevaplarla dolu bir söyleşi.
Hasan Ali Toptaş'a Farklı kitaplar üzerine farklı tarihlerde farklı kişiler tarafından sürekli yazmaya nasıl başladınız sorusu sorulmuş. Akıl alır gibi değil. Doğru soru sormak bu kadar zor olmamalı diye düşünüp durdum tüm okuma boyunca. Yazara da büyük saygısızlık edilmiş. İnsanın azıcık yüzü kızarır senden önceki 10 kişi zaten aynı soruyu sormuş neden daha ufuk açıcı sorular sormak varken böyle popülerliğe ve kolaycılığa oynamışlar akıl alır gibi değil.

[Derya Karasu Kurşun · Rating 5 out of 5]

" insana en yakın yalnızlıktır insan " keşke daha önce tanısaydim dediğim yazarın, kitaplarına, özel hayatına ve daha bir çok detaya dair verdiği röportajlardan bir seçki.

[Barış Kaplan · Rating 5 out of 5]

Great

[Meric Aksu]

"Roman tam bir bilgisizlikle yazılır. Fakat benim dediğim bilgisizlik, iki tür bilgisizlikten oluşur. Bunlardan birine "kalınmış bilgisizlik" diyebiliriz. Kalınmış bilgisizlik, bizim ham yanımızdır; evcilleştiremediğimiz, törpüleyemediğimiz, işleyemediğimiz yanımızdır. Doğanın bir parçası oluşumuzdur bir anlamda; içimizdeki karanlığın içindeki karanlık dağlardır, ovalardır, denizlerdir... Buralarda yaşayan börtüler böcekler, buralarda yaşayan kurtlar kuşlardır. Kısacası, kalınmış bilgisizlik diye tanımladığım şey; bizde yaşayan bizden habersiz bir bizdir... Sözünü ettiğim bilgisizliği oluşturan diğer bilgisizliğe de, "varılmış bilgisizlik" diyebiliriz; bu bilgisizlik, bilgiyle edinilen bir bilgisizliktir. Başka bir deyişle, bilgi arazisini büyük bir sabırla adım adım yürüdükten sonra ulaştığımız bilgisizliktir. Romancının bir kulağı kalınmış bilgisizlikte, o işlenmemiş karanlık ve meçhul yanında; bir kulağı da varılmış bilgisizlikte olmalı bence. Sonra da kalemin ucunu sezgilerine batırıp batırıp yazmalı. Tabii, kağıdın yüzüne değil' zamanın yüzüne yazmalı. Kağıt suretinde görünen zamanın yüzüne..."

"İnsan kendisinden başka hiçbir yere gidemez bence. Gittiği yeri de kendine dönüştürür çünkü. Dönüştüremezse, bir yolunu bulup yıkar gittiği yeri, harap eder. Kimi zaman topla tüfekle yıkar, kimi zaman sevgisini sele dönüştürerek tatlı öpücükler eşliğinde yıkar, kimi zaman da sivri külahlı şeytanların bile hayal edemeyeceği daha başka yollarla yıkar. Belki, gitme arzusunun bu denki baskın oluşu, ikide bir depreşmesi ve insanı alıp olmadık serüvenlere sürüklemesi de, kendimizden başka hiçbir yere gidemeyeceğimizi bir şekilde biliyor, seziyor oluşumuzdandır."