Κείμενα περί ζωγραφικής

by Wang Wei, Συμεών (Μετάφραση)

Ο Ουάνγκ Ουέϊ έζησε ανάμεσα στο 701 και το 761 μ.Χ. περίπου· κατά τη νεότητά του, υπηρέτησε πιστά τον αυτοκράτορα προτού εξαναγκαστεί να μπει στην υπηρεσία του επαναστατημένου Lu Shan Zhang. Όταν εκείνος ηττήθηκε, ο Ουάνγκ Ουέϊ, του οποίου το προσωπικό όνομα ήταν Mo Jie, θα μείνει για ένα διάστημα στη φυλακή προτού αποκατασταθεί και λάβει το επώνυμο wang You Cheng (Wang, υπουργός της Δεξιάς), με το οποίο θα αποκαλέιται εν συνεχεία. Σημειωτέον ότι, μετά τα σαράντα του, θα αποσυρθεί στο κτήμα του παρά τον ποταμό Wang στο Lantian, όπου θα αφιερωθεί αποκλειστικά στη μουσική, την ποίηση και τη ζωγραφική. Υπήρξε θιασώτης του Chan, ενός πνευματικού κινήματος που γέννησε στην Ιαπωνία το Zen και που πηγάζει τόσο από τον βουδισμό όσο και από αυτό που κάποιοι προσπαθούν να ονομάσουν ταοϊσμό. Ενώ τα ποιήματα και οι πραγματείες για τη ζωγραφική του Ουάνγκ Ουέϊ έχουν διασωθεί, τα εικαστικά έργα του έχουν δυστυχώς χαθεί. Το γεγονός είναι ότι, χωρίς αυτό να μειώνει το κύρος του Ουάνγκ Ουέϊ, η εξαφάνιση αυτή τον έχει ενδυναμώσει σε σημείο να τροφοδοτεί την έμπνευση των Κινέζων καλλιτεχνών. Δεν υπάρχει ούτε ένας από αυτούς που δεν έχει φιλοδοξήσει να γεμίσει αυτό το κενό. Από τότε και ύστερα, με αυξημένη την αίγλη του, ο Ουάνγκ Ουέϊ εμφανίζεται ως ο μέγας διδάσκαλος με το αόρατο μελάνι και το αόρατο πινέλο, του οποίου το χέρι οδηγεί τους μεταγενέστερους στην αναζήτηση του τοπίου, στη σύλληψη των αντίστοιχων δυνάμεων του βουνού και του νερού - των δύο στοιχείων που στα κινέζικα σημαίνουν το τοπίο. Χαρακτηριστικά είναι όσα γράφει ο Sung Dong Po (1036 - 1011): «Όταν απολαμβάνεις ένα ποίημα του Mo Jie ((Ουάνγκ Ουέϊ), στο κέντρο του εμφανίζεται η ζωγραφική· όταν αποθαυμάζεις τη ζωγραφική του Mo Jie, στο κέντρο του εμφανίζεται ένα ποίημα». (ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΣΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ)

Genres: Poetry

37 pages, Paperback

First published December 1, 2002

About the author

Wang Wei (Chinese: 王維, 699-761) was a Chinese poet, painter, musician, and politician of the Tang dynasty, widely regarded as one of the most accomplished and influential literary figures of his time. Known for his mastery of both poetry and painting, he was a key figure in the development of Chinese landscape poetry and art, particularly in the fusion of poetry and painting, a concept later described by critics as embodying "poetry within a painting, and a painting within poetry." His work, deeply influenced by Buddhist thought, particularly Chan (Zen) Buddhism, is characterized by themes of nature, solitude, and contemplation.
A prolific poet, Wang Wei wrote nearly 400 poems, 29 of which were included in the celebrated anthology Three Hundred Tang Poems. His poetic style was known for its elegant simplicity, evocative imagery, and deep emotional resonance. His mastery of the jueju (quatrain) form, especially his landscape poetry, set a standard that influenced generations of poets and artists. Though none of his paintings have survived, his influence on Chinese landscape painting was profound, and his artistic techniques and themes were emulated by later painters, particularly in the literati tradition.
Born into an aristocratic family, Wang Wei demonstrated exceptional literary and artistic talent from a young age. He achieved the highest rank in the imperial examination and enjoyed a successful, though at times turbulent, career as a government official. His later years were deeply shaped by the political upheavals of the An Lushan Rebellion, during which he was briefly held captive by rebel forces. Following his release, he withdrew further into Buddhist practice, dividing his time between official duties and the solitude of his estate in Lantian, where he wrote some of his most famous works.
Wang Wei's legacy endures in both Chinese and world literature. His poetry has been widely translated and studied, influencing poets and writers across cultures, including the Japanese haiku tradition and Western literary figures such as Ezra Pound and Gustav Mahler. His artistic vision, emphasizing the harmonious unity of nature and human spirit, remains a cornerstone of Chinese aesthetic philosophy.