آمدیم خانه نبودید: روایت خانه های مشاهیر ایران

by نسرین ظهیری

نسرین ظهیری / آمدیم خانه نبودید / تهران: ثالث، چاپِ اول 1393ش
شاعرانِ ایرانی - تهران - خانه‌ها و پاتوق‌ها

466 pages, Paperback

First published January 1, 2014

Reviews

[Mohammad Ali Shamekhi]

نمره ی واقعی: سه و نیم

آنچه را در این کتاب دریافتنی و مبهوت کننده یافتم نفس یک رخداد بود: رخداد فراموشی. این فراموشی جنبه های گوناگونی داشت که میشه از سطح تا عمق اینجور ازشون اسم برد: 1) فراموشی بزرگان از جانب دولتمردان؛ 2) فراموشی مشاهیر از جانب مردم؛ 3) فراموشی شیوه های زندگی سنتی تر زیر هجمه ی "تمدن" و به اسم "پیشرفت"؛ 4) فراموشی ایوب وار انسان از جانب خدا ( البته بدون آن هپی اندینگ آخرش ) - که نتیجه اش رنج هایی است که درمانی ندارن جز مرگ؛ 5) فراموشی ذاتی زمان و اینکه روزگار به کسی وفا نداره ذاتا - هر چند به زور هم بیای موزه و ... درست کنی، در نهایت اون فردیت و اون تجربه های زیسته هرگز تکرار نمی شن

همین باعث میشه که من این کتاب رو از سنخ اندرزنامه ها بدونم بدون اینکه حتی یک خط اندرز داشته باشه. صدالبته خوندنش آدم رو مثلا از بیعاری و بی خیالی مسئولین عصبانی می کنه اما اینها صرفا انتقادات روزنامه ای و روزمره است - صد البته از نوع ضروری و درستشون

نگارش کتاب افت و خیز داره. اوایلش حمله هایی که به وراث می کرد و مثلا انتظار داشت از چند میلیارد در راه میراث فرهنگی بگذرن زیادی ساده بینانه و حتی غیراخلاقی بود اما این عیب تقریبا اندکی بعد برطرف شد - البته شاید باقی وراث بهتر بودند. جاهایی در اواخر کتاب استعاره ها و تشبیهات به تکلف رسیده بود. تصاویر هم تقریبا میشه گفت الکی بودن - صحبت از خانه و فضا و مکان بدون تصویر چی میشه؟ حضور تصویرهای گویا و رنگی ضروری بود

[Babak Radfar]

پر از نوستالژی بازیهای نا کام و نا تمام....
کوششی تمام عیار برای رصد وضعیت خانه های مشاهیر ادب و فرهنگ معاصر در تهران...
بسیار غم انگیز بود اینکه میخواندی که خیلی از جوانها و میان سالهای هم محله ای حتی نمیدانند که چه کسی همسایه شان بوده است و اگر به اسم بشناسند نمیدانند که بوده و چه کرده !

[Maryam Hosseini]

بلایی بدتر از این نمی‌شد سر یه ایده‌ی خوب اورد.
همین.

[Safura]

ایده خیلی جالب بود. بعضی مطالب لحن تکراری داشتند. چه مصیبتی بوده این همه خانه خرابه را پیدا کردن. آدم دلش می‌خواهد خودش هم راه بیفتد برود این‌ها را ببیند. تعداد ستاره‌ها در واقع سه و نیم تاست.

[Bahman Bahman]

کاش نویسنده این متن های احساسی اش را قدری کمتر می کردوکاش ملت ما این قدر بی فرهنگ نبود.

[Leila Soltani]

ایده بسیار عالی ای بود. اجراش هم خوب بود، هر چند می شد بیشتر پرداخته بشه به هر کدوم از بخش ها (البته من یکی از بخش هاش رو توی اینترنت سرچ کردم و فهمیدم تو روزنامه شرق در مورد خانه بنان نوشته شده و اتفاقا خیلی مفصل تر از کتاب هم بوده) توصیه می کنم این کتاب رو وقتی در تهرانید بخوانید و وقت بگذارید و به کوچه های قدیمی خانه ها سرک بکشید که خواندن کی بود مانند دیدن
:)

در ضمن چیزی که خیلی منو متعجب کرد این بود که چرا تقریبا هیچ کسی این مشاهیر رو نمی شناخت

[Nelly]

گاهی متن و سبک نوشته خیلی شعاری می شد و به شخصه دل من رو میزد. اما در کل، کتاب خوبی بود و البته، بسیار غم انگیز. واقعا دردآوره که نویسنده ها، شعرا و مشاهیر ما به این سادگی از یادها میرن و دولت و مسئولین هم کوچکترین اهمیتی به حفظ میراث به جا مونده ازشون نمیشن.

[Saeedeh]

واقعا ایده نوشتن این کتاب خیییلی عالی بود؛ تموم خونه ها و مشاهیر طوری توصیف میشن که هرلحظه دلم میخواد برم خونه هارو ببینم یا حداقل توی اون کوچه و محله قدم بزنم.
متاسفانه چقدر با خوندنش متوجه وخامت اوضاع شدم که چه بر سر فرهنگ و هنر داره میاد!

[Roshanak]

سوژه کتاب عالی بود ولی به نظر می‌رسید نویسنده برای نوشتن و چاپ کتاب عجله داره. کتاب به تحقیق کاملتر و با حوصله بیشتر نیاز داشت و حتی در مورد کیفیت عکس ها هم وسواسی نشان داده نشده، خیلی سرسری از زاویه بد وبا کیفیت بد.

[Ela]

ایده ی کار بهتر از هر چیز دیگه س. هر چند تشبیه های تصنعی و بیش از حد گاهی آزاردهنده میشه اما بعضی روایت ها اونقدر خوبند که در کل به خوندنش می ارزه.