"Υπάρχουν άνθρωποι που απολαμβάνουν στο έπακρο την υπερβολική τους ευθιξία ,και μάλιστα όταν αυτή φτάσει στα έσχατα όρια της . Εκείνη τη στιγμή μάλιστα,φαίνεται πως περισσότερο τους ευχαριστεί να είναι προσβεβλημένοι παρά να μην είναι . Στη συνέχεια,αυτοί οι νευρικοί άνθρωποι βασανίζονται παντα από τυψεις ,εάν, εννοείται,είναι έξυπνοι και είναι σε θέση να σκεφτούν πως εκνευρίστηκαν δέκα φορές περισσότερο από ό,τι άρμοζε στην περίσταση "
Ο "ηλίθιος" είναι ένας ήρωας του Ντοστογιέφσκι με έντονο το χριστιανικό στοιχείο και το χαρακτηριστικό του να γυρνάς και το άλλο μάγουλο όταν σε χτυπάνε . Είναι ένας χαρακτήρας που μπαίνει σε έναν χώρο και αλληλεπιδρά με τους υπόλοιπους χαρακτήρες και τελικά μαθαίνεις περισσότερα για τους άλλους μέσω του πως του συμπεριφέρονται , παρά για τον ίδιο . Είναι μια ακριβής απεικόνιση της κοινωνίας και πώς αυτή χαρακτηρίζεται από το πώς αλληλεπιδρά και συμπεριφέρεται σε ανθρώπους πιο ευάλωτους και καλόπιστους .είναι ένα έργο που ξεκιναει πολύ δυνατά και φιλόδοξα και από μεριάς μου ,περίμενα να το κατατάξω στα μεγάλα έργα του Ντοστογιέφσκι,μαζί με τους δαιμονισμένους,τους αδελφούς καραμαζοφ και το έγκλημα και τιμωρία,αλλά τελικά κάτι τέτοιο δε συνέβη .
Σε καμία περίπτωση δε μου άρεσε όσο τα τρία προαναφερθέντα ,ίσως επειδή λατρεύω κυριολεκτικά τους πιο "κακούς" και γεμάτους πάθη χαρακτήρες του Ρώσου συγγραφέα ,πάρα τον καλοκάγαθο πρίγκιπα .επίσης σε αυτό το έργο που μου φάνηκε αρκετά εκλαϊκευμενο ,με πολλούς διαλόγους ,καθημερινά περιστατικά κλπ μου έλειψε πολυ η φιλοσοφία που λατρεύω στα έργα του Ντοστογιέφσκι και γενικά ένιωθα ότι προχωρούσε το έργο χωρίς να φτάσει σε κάποια συγκλονιστική εξέλιξη .
Ωστόσο σαφέστατα υπήρχαν και εδώ πολλά κοινωνικά ζητήματα που αναδεικνύει ,σε κάνουν να σκεφτείς και να προβληματιστείς και σίγουρα με χαρά θα συνεχίσω την ανάγνωση των βιβλίων του μεγάλου Ρώσου συγγραφέα.
🌟🌟🌟/5 αστέρια
*"Ο ζήλος νικά τα πάντα ."