Παρηγορία πενθούντων

by Ιωάννης ο Χρυσόστομος

[...] Μέσα από τα κείμενα του ιερού Πατρός βλέπει κανείς ποιος είναι ο πραγματικός θάνατος και ποιος όχι. Πραγματικός και αληθινά νεκρός δεν είναι αυτός που υφίσταται τον βιολογικό θάνατο· διότι ο θάνατος αυτός έχει την ονομασία μόνο του θανάτου. Ο Χριστός με τον θάνατό Του νίκησε τον θάνατο και ο διάβολος με το όπλο με το οποίο νόμιζε ότι θα νικήσει τον Χριστό, με το ίδιο υπέστη την δική του πανωλεθρία. Από θάνατος φοβερός που ήταν και στους αγίους ακόμη - όχι μόνο της Παλαιάς Διαθήκης, αλλά και της Καινής - μετατράπηκε σε ύπνο. Γι' αυτό και λέγεται μετάβασις, μετάστασις, κοίμησις. Και τα μέρη της ταφής των νεκρών δεν λέγονται πλέον νεκροταφεία, αλλά κοιμητήρια.
Επομένως δεν πρόκειται περί πραγματικού θανάτου, αλλά περί ενός μεγάλου ύπνου ή ενός πολύ μεγάλου ταξιδιού, στον οποίο ο ένας αργά ή γρήγορα θα ακολουθήσει οπωσδήποτε τον άλλο.
Όταν πρόκειται για ενάρετο άνθρωπο, τότε ο θάνατος αυτός χαρακτηρίζεται ως "τίμιος", ενώ "πονηρός" χαρακτηρίζεται ο θάνατος των αμαρτωλών. Παρ' όλα αυτά και για τους δύο ο θάνατος αποτελεί μία μεγάλη ευεργεσία. Ο δίκαιος μεταβαίνει εκεί όπου θα δεχθεί πλέον την αμοιβή των κόπων του, ενώ ο αμαρτωλός παύει τα έργα της αμαρτίας.
[...]
(από τον πρόλογο του βιβλίου)

247 pages, Hardcover

First published January 1, 2009

About the author

Ο Ιωάννης ο Χρυσόστομος, γνωστός και ως Ιωάννης της Αντιόχειας, είναι Άγιος, Πατέρας και ιεράρχης της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Γεννήθηκε στην Αντιόχεια της Συρίας μεταξύ 344 και 354. Έδρασε στην ίδια πόλη, αλλά και στην Κωνσταντινούπολη και τελικά πέθανε εκδιωγμένος από την αυτοκρατορική αυλή το 407, λόγω του αυστηρού ελέγχου που της ασκούσε.
Ο ίδιος συγκαταλέγεται ανάμεσα στις κορυφαίες εκκλησιαστικές προσωπικότητες, ένεκα του αξεπέραστου χαρίσματός του στην ομιλία. Διετέλεσε επίσης επίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, όπου διακρίθηκε για το σπουδαίο ποιμαντικό και φιλανθρωπικό έργο που διενήργησε.
Τελικά αναδείχτηκε ως ένας από τους πλέον λαοφιλείς ιεράρχες, εξ ου και σήμερα θεωρείται άγιος από τα Παπικά, Λουθηρανικά και Αγγλικανικά δόγματα, ενώ κατατάσσεται στους μεγάλους πατέρες της Ορθόδοξης Εκκλησίας , αφήνοντας πίσω σπουδαίο, ανεκτίμητο και διαχρονικό συγγραφικό έργο, που αγκαλιάζει όλο το φάσμα των ποιμαντικών και θεολογικών ζητημάτων της εκκλησίας.