Boulanger-fjölskyldan í Stykkishólmi er til meðferðar hjá geðlækninum Snæfríði Björnsdóttur. Eftir að dóttirin Alma hitti Jesú í sumarfríi fjölskyldunnar á Spáni fór hversdagslífið úr skorðum. Þegar Alma einsetur sér að fylgja fordæmi frelsarans — bjóða hinn vangann og hjálpa sínum minnsta bróður — hrindir hún af stað atburðarás sem hneykslar bæjarbúa. Foreldrarnir taka í taumana og er ráðgjöfinni ætlað að koma Ölmu aftur niður á jörðina. Hjá Snæfríði verða hins vegar allir í fjölskyldunni að horfast í augu við eigin breyskleika og uppgjör er óumflýjanlegt.
Guðrún Eva's first book, Sóley sólufegri, came out in 1998 in a very limited edition. In the same year the publishing house Bjartur published her short story collection Á meðan hann horfir á þig ertu María mey (While He Watches You, You are the Virgin Mary), to much acclaim. Since then Guðrún Eva has published five novels, a collection of philosophical stories for children published by The National Centre for Educational Materials and a book of poetry. She has also translated novels by foreign authors.
Falleg saga. Táraðist oft yfir hversdagsleikanum og hvað fjölskyldan í sögunni er mikið að reyna. Sakna þess líka pínu að vera fermingarbarn með ásetning.
Þessi bók er dásamleg. Mér þótti strax ótrúlega vænt um aðalsögupersónuna og nokkra í kringum hana líka. Einstaklega þægilegt að detta inn í þessa sögu og hún hrífur mann algjörlega með sér. Snilld í jólagjöfina handa mömmu-ömmu-systur-frænku :)
Yndislega öðruvísi og ljúf bók. Skemmtileg ádeila á hvað við erum lokuð og miklar teprur í trúarmàlum, það má ekkert segja og presturinn er jafnvel farin að gera lítið úr trú Ölmu og hennar Jesúshjali. Enginn má vera öðruvísi og ef einhver vogar sér það þá þarf samstundis að reyna að beina viðkomandi hina "réttu" leið. Flottur boðskapur og snilldarlega vel skrifuð bók. Ekki verra að sögusviðið er Stykkishólmur, sá fallegi bær.
Fannst þessi ansi sein í gang og þurfti að hafa mig alla við að halda áfram. Fannst persónurnar almennt leiðinlegar og náði ekki samúð með einni einustu. Tók aðeins flug um miðja bók.
Mér fannst grunnhugmynd bókarinnar mjög góð þ.e. hin guðlega upplifun Ölmu en það hefði mátt vinna frekar úr henni og fylgja henni betur eftir. Sagan verður svo að frekar hversdagslegri fjölskyldusögu í litlu samfélagi. Ég er nýbúin að lesa aftur Hvítfeld eftir Kristínu Eiríksdóttur fyrir leshringinn í Sólheimasafni. Annar kaflinn í þeirri bók ber titilinn "Hreyfiafl áfalls" og fjallar um það hverngi áfall eða atburður (innan fjölskyldu) getur orðið til þess að hlutirnir fara á fleygiferð og ómögulegt að sjá fyrir endann á þeim þeytingi. í Englaryki vantar eiginleg meiri hreyfiafl til þess að sagan verði áhugaverð. Vissulega hristir vitrun Ölmu aðeins upp í samfélaginu og verður til þess að að ýmis (leyndar)mál fjölskyldunnar koma upp á yfirborðið en þau eru þess eðlis það tekur því varla að skrifa um þau. Það rétt hriktir í nokkrum stoðum, svona eins og gerir í öllum fjölskyldum einhvern tímann. Mér fannst þó góð hugmynd að gefa nær öllum fjölskyldumeðlimum og fleirum orðið, sjónarhornið flakkar mjög á milli persónanna, það sýnir svo vel hvernig fólk upplifir hlutina á mismunandi hátt.
Bækurnar hennar Guðrúnar eru svo skemmtilega og fallega skrifaðar. Persónur djúpar og aðalsöguhetjan hérna einstaklega vel gerð. Hélt mér allan tímann.