What do you think?
Rate this book
Blauwe tranen
Een verdwenen roadie. Een eiland vol geheimen. En een journaliste die alles op het spel zet…
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
- GenresThriller
299 pages, Paperback
First published June 4, 2025
1 person is currently reading
42 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 22 of 22 reviews
June 30, 2025
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
'Blauwe tranen' draait om misdaadjournaliste Iris Blom. Ze werkt op Curaçao bij de plaatselijke krant, maar wordt dan op de rubriek 'sport en cultuur' gezet en hier is ze het helemaal niet mee eens. Totdat ze verslag mag doen voor het North Sea Jazz Festival en ze haar idolen mag interviewen.
Je leest niet alleen over het werk van Iris, maar ook over haar ontmoeting met een bijzondere man waarvoor Iris warme gevoelens begint te ontwikkelen. Alles lijkt dus toch best prima te verlopen in het leven van Iris, totdat er opeens iemand spoorloos verdwijnt...
De misdaadjournaliste in Iris komt meteen naar boven en ze probeert uit te zoeken waar deze persoon is gebleven. Maar dan lijkt het erop dat er meer geheimen boven water komen drijven en Iris raakt helemaal betrokken in een duistere wereld. Een wereld met grote gevolgen...
De verhalen van @decrimecompagnie vind ik altijd zo heerlijk vlot lezen, en ook deze keer stelde de schrijfstijl mij zeker niet teleur! Dit verhaal bevat zeker thriller elementen, maar ook de nodige romantiek.
Het verhaal wordt sowieso goed opgebouwd en de spanning is dan ook regelmatig voelbaar. Af en toe is het wat traag, maar naar het einde toe voel je toch de spanning weer toenemen en komt er nog een schokkende twist.
Ik vond 'Blauwe tranen' zeker weer een geschikte thriller en deze mag dan ook niet aan je leescollectie ontbreken als je van de boeken van @decrimecompagnie houdt!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
'Blauwe tranen' draait om misdaadjournaliste Iris Blom. Ze werkt op Curaçao bij de plaatselijke krant, maar wordt dan op de rubriek 'sport en cultuur' gezet en hier is ze het helemaal niet mee eens. Totdat ze verslag mag doen voor het North Sea Jazz Festival en ze haar idolen mag interviewen.
Je leest niet alleen over het werk van Iris, maar ook over haar ontmoeting met een bijzondere man waarvoor Iris warme gevoelens begint te ontwikkelen. Alles lijkt dus toch best prima te verlopen in het leven van Iris, totdat er opeens iemand spoorloos verdwijnt...
De misdaadjournaliste in Iris komt meteen naar boven en ze probeert uit te zoeken waar deze persoon is gebleven. Maar dan lijkt het erop dat er meer geheimen boven water komen drijven en Iris raakt helemaal betrokken in een duistere wereld. Een wereld met grote gevolgen...
De verhalen van @decrimecompagnie vind ik altijd zo heerlijk vlot lezen, en ook deze keer stelde de schrijfstijl mij zeker niet teleur! Dit verhaal bevat zeker thriller elementen, maar ook de nodige romantiek.
Het verhaal wordt sowieso goed opgebouwd en de spanning is dan ook regelmatig voelbaar. Af en toe is het wat traag, maar naar het einde toe voel je toch de spanning weer toenemen en komt er nog een schokkende twist.
Ik vond 'Blauwe tranen' zeker weer een geschikte thriller en deze mag dan ook niet aan je leescollectie ontbreken als je van de boeken van @decrimecompagnie houdt!
Beoordeling: 3,5 ⭐️
June 15, 2025
Bedankt @decrimecompagnie voor dit recensie-exemplaar!
Misdaadjournaliste verruilt Rotterdam voor Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze voor sport en cultuur wordt ingezet. Eerst is ze boos, maar ze vindt steeds meer plezier in haar werk.
Wanneer de roadie van de band Blue girls verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in duistere geheimen van het eiland.
Het boek was een slowburner. Het duurde even voor het op gang kwam.
Gelukkig was het leuk geschreven en had ik geen enkele moeite hier op te wachten.
De ontknoping zag ik niet helemaal aankomen, maar op de een of andere manier was ik ook weer niet ontzettend verrast.
Het einde was in elk geval nog flink spannend! En een tikkeltje zielig.
Maar toch duurde het allemaal net wat te lang, waardoor het grootste deel van het boek las als een roman.
Ik vond het boek leuk en vermakelijk, maar helaas niet 100% overtuigd :(.
Misdaadjournaliste verruilt Rotterdam voor Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze voor sport en cultuur wordt ingezet. Eerst is ze boos, maar ze vindt steeds meer plezier in haar werk.
Wanneer de roadie van de band Blue girls verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in duistere geheimen van het eiland.
Het boek was een slowburner. Het duurde even voor het op gang kwam.
Gelukkig was het leuk geschreven en had ik geen enkele moeite hier op te wachten.
De ontknoping zag ik niet helemaal aankomen, maar op de een of andere manier was ik ook weer niet ontzettend verrast.
Het einde was in elk geval nog flink spannend! En een tikkeltje zielig.
Maar toch duurde het allemaal net wat te lang, waardoor het grootste deel van het boek las als een roman.
Ik vond het boek leuk en vermakelijk, maar helaas niet 100% overtuigd :(.
July 23, 2025
Een heerlijk boek voor aan het strand hier en daar totaal ongeloofwaardig maar het plot zit aardig in elkaar.
October 4, 2025
Het boek komt langzaam opgang, maar leest daarna gemakkelijk weg. Hoewel het spannend is en goed in elkaar zit, hier en daar ook voorspelbaar.
August 9, 2025
Recensie van:
Blauwe tranen
‘Laat ik je eerst vertellen hoe het nieuwe album gaat heten.’ Hugo neemt weer een slok. Ik knap bijna. Hij weet zelfs de albumtitel?
‘Blue Tears,’ onthult hij dan.‘’Blauwe Tranen,’ zeg ik zacht. ‘Mooi, maar wat heeft dat met de galerie te maken?’ Achter mijn borstbeen bonkt het. Ik sta op het punt informatie te ontvangen die weleens een scoop kan opleveren. Wat zal Benito opkijken.
De ober brengt onze maaltijden. Ik schuif direct mijn bord opzij en ga iets verder naar voren hangen. Hugo schuift zijn bord juist iets dichter naar hem toe en neemt een hap. Voor de vorm prik ik ook even met mijn vork in een blaadje sla.
Auteur :
Vera van Beers
Vera van Beers woont en werkt in Tilburg. Ze debuteerde in 2023 met Onheilspad, waarmee ze op de longlist van de MAX Bronzen Vleermuis kwam.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van De Crime Compagnie i.v.m. mijn winactie bij vrouwen thrillers.nl in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Ik zie een vrouw in een rode jurk als nietig klein stipje op het strand naar de branding toe lopen. Nieuwsgierig makend.
De flaptekst vind ik krachtig maar ook mysterieus.
Quote:
Druppels bloed sijpelen van mijn voorhoofd en vallen traag op de grond. Ze maken vlekken in het zachte, roomkleurige tapijt.
Voorzichtig hef ik mijn hoofd. Ik voel een stekende pijn, en kreun. En dan weet ik het weer.
Alsof ik opnieuw een klap tegen mijn hoofd krijg, komt alles weer binnen. De angst, de nachtmerries, de leugens. Tranen rollen over mijn wangen, vermengen zich met het bloed. Ik wil met mijn hand over mijn gezicht wrijven, maar dat gaat niet. Ik kan me niet bewegen.
In de verte, onder het maanlicht, schommelt de horizon zachtjes op en neer alsof er niets aan de hand is. Maar er is van alles aan de hand. Meer dan ik ooit had kunnen vermoeden.
Mooie tekst:
Curaçao is een droombestemming maar voor Iris verandert het al snel in een nachtmerrie…
Het verhaal:
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een boek van auteur Vera van Beers. Daarom was ik heel blij verrast dat ik de winactie van Vrouwen thrillers won. Het E-book Blauwe Tranen lezen en recenseren.
Nadat ik begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen. De gehanteerde ik vorm en het verhaal dat door Iris verteld wordt dragen daar zeker aan bij. De schrijfstijl is beeldend en filmisch. De sfeer is mysterieus, beklemmend en spanning hangt continu in de lucht. De personages zijn zo gedetailleerd uitgewerkt dat ze voor mij daadwerkelijk leefden. Ik leerde hen qua karakter en gedrag goed kennen. Iris vond ik een durfal. Een eigenzinnige, eigenwijze, soms roekeloos waarbij ik mijn hart vasthield, gepassioneerde, lieve, empatische en nieuwsgierige (zoals journalisten in hun bloed zit heb ik het idee) jonge dame. Haar levensverhaal vond ik tragisch. Ze had vele klappen moeten incasseren die ik haar niet gunde. Sommige personages zag ik liever verdwijnen. Zo inktzwart ware hun intenties. Zo egoïstisch en anderen het licht in de ogen niet gunnen. Alles voor totalitaire macht en geld. Anderen moedwillig vertrappen.
Ik vertrouwde niemand tot het tegendeel bewezen werd. Niemand moest Iris kwaad berokkenen. Zo had ze mijn hart veroverd. Haar liefdes escapades keek ik met lede ogen aan. Continu fluisterde kritische stemmetjes in mijn oren. Trust no one en too good to be true.
Nog nooit was ik op Curaçao maar door dit verhaal deed ik een wereld aan indrukken op. Mijn zintuigen werden tot op hoog niveau getriggerd. Een wervelwind aan gebeurtenissen. Als een duizelingwekkende rit in de achtbaan waarvan het einde nog lang niet in zicht is.
Rauwe, duistere, meedogenloze, hartverscheurende gebeurtenissen tartten me continu. Automatisch puzzelde ik mee om de mysteries die ontstonden op te lossen. Sterk dat Vera van Beers slechts kruimelsgewijs feiten weggeeft.
De personages maken een ontwikkeling door. Van angstvallig afwachtend en de handdoek in de ring gooiend tot dapper speuren en vinden en daarop actie ondernemen. Maar of het altijd slim is want een deksel op je neus kan flink pijn doen.
In een zenuwslopende, zinnen prikkelende finale trekt alle mist op en ligt alles op tafel. De plot doet blijken dat niet alles goud is wat er blinkt. De zoete herinneringen aan een tijd die eens was smaken bitter. Alle samenkomende verhaallijnen dreunen na en laten een oorverdovende stilte achter.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer van Vera van Beers.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
IJzersterke, overtuigende, diverse, gedetailleerd uitgewerkte cast aan personages die elk op hun eigen wijze een indruk achterlieten. Een afdruk in mijn hart en ziel.
Dit verhaal lees je niet maar je stapt het binnen en je bent overal live getuige van. Wegkijken is geen optie. Zenuwslopende, spannende, intense, rauwe, hartverscheurende gebeurtenissen wisselen snel met erotiserende, passionele, liefdevolle en onuitwisbare gebeurtenissen.
Het duister kan nog zo duister zijn toch overwint het helderste licht maar helaas blijft de diep gelukkige tijd een bitterzoete herinnering die schittert als het licht erop schijnt.
Vrouwen thrillers.nl Hartelijk dank dat ik dit E-book mocht winnen in ruil voor een recensie.
De Crime Compagnie en Vera van Beers Hartelijk dank dat ik dit E-book mocht lezen. Adembenemend en crimineel goed.
Blauwe tranen
‘Laat ik je eerst vertellen hoe het nieuwe album gaat heten.’ Hugo neemt weer een slok. Ik knap bijna. Hij weet zelfs de albumtitel?
‘Blue Tears,’ onthult hij dan.‘’Blauwe Tranen,’ zeg ik zacht. ‘Mooi, maar wat heeft dat met de galerie te maken?’ Achter mijn borstbeen bonkt het. Ik sta op het punt informatie te ontvangen die weleens een scoop kan opleveren. Wat zal Benito opkijken.
De ober brengt onze maaltijden. Ik schuif direct mijn bord opzij en ga iets verder naar voren hangen. Hugo schuift zijn bord juist iets dichter naar hem toe en neemt een hap. Voor de vorm prik ik ook even met mijn vork in een blaadje sla.
Auteur :
Vera van Beers
Vera van Beers woont en werkt in Tilburg. Ze debuteerde in 2023 met Onheilspad, waarmee ze op de longlist van de MAX Bronzen Vleermuis kwam.
Wijze van lezen:
Recensie-exemplaar E-book ontvangen van De Crime Compagnie i.v.m. mijn winactie bij vrouwen thrillers.nl in ruil voor mijn recensie.
Uitgeverij:
De Crime Compagnie
Genre:
Thriller
Cover en flaptekst:
Ik zie een vrouw in een rode jurk als nietig klein stipje op het strand naar de branding toe lopen. Nieuwsgierig makend.
De flaptekst vind ik krachtig maar ook mysterieus.
Quote:
Druppels bloed sijpelen van mijn voorhoofd en vallen traag op de grond. Ze maken vlekken in het zachte, roomkleurige tapijt.
Voorzichtig hef ik mijn hoofd. Ik voel een stekende pijn, en kreun. En dan weet ik het weer.
Alsof ik opnieuw een klap tegen mijn hoofd krijg, komt alles weer binnen. De angst, de nachtmerries, de leugens. Tranen rollen over mijn wangen, vermengen zich met het bloed. Ik wil met mijn hand over mijn gezicht wrijven, maar dat gaat niet. Ik kan me niet bewegen.
In de verte, onder het maanlicht, schommelt de horizon zachtjes op en neer alsof er niets aan de hand is. Maar er is van alles aan de hand. Meer dan ik ooit had kunnen vermoeden.
Mooie tekst:
Curaçao is een droombestemming maar voor Iris verandert het al snel in een nachtmerrie…
Het verhaal:
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Mijn leesbeleving:
Nog niet eerder las ik een boek van auteur Vera van Beers. Daarom was ik heel blij verrast dat ik de winactie van Vrouwen thrillers won. Het E-book Blauwe Tranen lezen en recenseren.
Nadat ik begonnen was met lezen kon ik niet meer stoppen. De gehanteerde ik vorm en het verhaal dat door Iris verteld wordt dragen daar zeker aan bij. De schrijfstijl is beeldend en filmisch. De sfeer is mysterieus, beklemmend en spanning hangt continu in de lucht. De personages zijn zo gedetailleerd uitgewerkt dat ze voor mij daadwerkelijk leefden. Ik leerde hen qua karakter en gedrag goed kennen. Iris vond ik een durfal. Een eigenzinnige, eigenwijze, soms roekeloos waarbij ik mijn hart vasthield, gepassioneerde, lieve, empatische en nieuwsgierige (zoals journalisten in hun bloed zit heb ik het idee) jonge dame. Haar levensverhaal vond ik tragisch. Ze had vele klappen moeten incasseren die ik haar niet gunde. Sommige personages zag ik liever verdwijnen. Zo inktzwart ware hun intenties. Zo egoïstisch en anderen het licht in de ogen niet gunnen. Alles voor totalitaire macht en geld. Anderen moedwillig vertrappen.
Ik vertrouwde niemand tot het tegendeel bewezen werd. Niemand moest Iris kwaad berokkenen. Zo had ze mijn hart veroverd. Haar liefdes escapades keek ik met lede ogen aan. Continu fluisterde kritische stemmetjes in mijn oren. Trust no one en too good to be true.
Nog nooit was ik op Curaçao maar door dit verhaal deed ik een wereld aan indrukken op. Mijn zintuigen werden tot op hoog niveau getriggerd. Een wervelwind aan gebeurtenissen. Als een duizelingwekkende rit in de achtbaan waarvan het einde nog lang niet in zicht is.
Rauwe, duistere, meedogenloze, hartverscheurende gebeurtenissen tartten me continu. Automatisch puzzelde ik mee om de mysteries die ontstonden op te lossen. Sterk dat Vera van Beers slechts kruimelsgewijs feiten weggeeft.
De personages maken een ontwikkeling door. Van angstvallig afwachtend en de handdoek in de ring gooiend tot dapper speuren en vinden en daarop actie ondernemen. Maar of het altijd slim is want een deksel op je neus kan flink pijn doen.
In een zenuwslopende, zinnen prikkelende finale trekt alle mist op en ligt alles op tafel. De plot doet blijken dat niet alles goud is wat er blinkt. De zoete herinneringen aan een tijd die eens was smaken bitter. Alle samenkomende verhaallijnen dreunen na en laten een oorverdovende stilte achter.
In de toekomst lees en recenseer ik graag meer van Vera van Beers.
Mijn mening:
Ik geef 5 sterren.
IJzersterke, overtuigende, diverse, gedetailleerd uitgewerkte cast aan personages die elk op hun eigen wijze een indruk achterlieten. Een afdruk in mijn hart en ziel.
Dit verhaal lees je niet maar je stapt het binnen en je bent overal live getuige van. Wegkijken is geen optie. Zenuwslopende, spannende, intense, rauwe, hartverscheurende gebeurtenissen wisselen snel met erotiserende, passionele, liefdevolle en onuitwisbare gebeurtenissen.
Het duister kan nog zo duister zijn toch overwint het helderste licht maar helaas blijft de diep gelukkige tijd een bitterzoete herinnering die schittert als het licht erop schijnt.
Vrouwen thrillers.nl Hartelijk dank dat ik dit E-book mocht winnen in ruil voor een recensie.
De Crime Compagnie en Vera van Beers Hartelijk dank dat ik dit E-book mocht lezen. Adembenemend en crimineel goed.
June 16, 2025
Blauwe tranen bestaat uit 63 korte hoofdstukken geschreven vanuit hoofdpersonage Iris Blom. Het verhaal gaat van start met een korte mysterieuze proloog waarmee de aandacht van de lezer direct wordt gevangen.
Vera heeft een vlotte schrijfstijl met veel vaart, die prettig en snel leest. Op beeldende, spannende en mysterieuze wijze neemt ze je mee op Iris haar avontuur op Curaçao.
𝑰𝒏 𝒅𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒕𝒆, 𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒏𝒍𝒊𝒄𝒉𝒕, 𝒔𝒄𝒉𝒐𝒎𝒎𝒆𝒍𝒕 𝒅𝒆 𝒉𝒐𝒓𝒊𝒛𝒐𝒏 𝒛𝒂𝒄𝒉𝒕𝒋𝒆𝒔 𝒐𝒑 𝒆𝒏 𝒏𝒆𝒆𝒓 𝒂𝒍𝒔𝒐𝒇 𝒆𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒂𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒂𝒏𝒅 𝒊𝒔. 𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒆𝒓 𝒊𝒔 𝒗𝒂𝒏 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒂𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒂𝒏𝒅. 𝑴𝒆𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒏 𝒊𝒌 𝒐𝒐𝒊𝒕 𝒉𝒂𝒅 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒎𝒐𝒆𝒅𝒆𝒏.
In Blauwe tranen maken we kennis met misdaadjournaliste Iris Blom (36).
Iris verliet het Nederlandse Rotterdam om aan de slag te gaan op het Caribische eiland Curaçao, als als misdaadverslaggeefster voor het Bulletin Curaçao, de plaatselijke krant. Ze heeft een roerige tijd achter de rug met veel stress, angst en gevaar en hoopt op een nieuwe start op het eiland.
𝑫𝒆𝒛𝒆 𝒌𝒆𝒆𝒓 𝒗𝒊𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒆 𝒘𝒆𝒍 𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒕𝒖𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒆 𝒍𝒂𝒅𝒊𝒏𝒈. 𝑯𝒆𝒕 𝒎𝒐𝒆𝒕. 𝑯𝒆𝒕 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒗𝒂𝒏𝒅𝒂𝒂𝒈 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒆𝒏.
Als gedreven misdaadjournalist probeert ze zich te bewijzen maar dat wil nog niet zo lukken. Het duurt dan ook niet lang voordat ze de irritatie van haar hoofdredacteur Benito Draex op de hals haalt. Na vijf maanden is hij echt helemaal klaar met haar en plaatst haar over naar de sport en cultuur katern. Een degradatie, daar zit ze niet op te wachten, Iris is boos en beledigd, dit is niet wat zij ambieert en waar haar hart sneller voor gaat slaan. Schrijven over misdadigers dat is wat zij doet.
𝑯𝒆𝒕 𝒔𝒉𝒊𝒓𝒕 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒅𝒓𝒂𝒂𝒈 𝒔𝒕𝒊𝒏𝒌𝒕 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒓𝒂𝒂𝒅. 𝑽𝒆𝒓𝒓𝒂𝒂𝒅 𝒂𝒂𝒏 𝒎𝒆𝒛𝒆𝒍𝒇.
Curaçao maakt zich op voor een wel heel bijzonder jubileum, de tiende editie van het North Sea Jazz festival. Een heel belangrijk evenement voor het eiland waarbij ze groots uitpakken met speciale gasten, zoals onder andere de Blue Girls, populair bij velen. Aan Iris de taak om te schrijven over deze happening. In de hoop daarmee de doorbraak gevende scoop te scoren.
𝑵𝒐𝒓𝒎𝒂𝒂𝒍 𝒈𝒆𝒔𝒑𝒓𝒐𝒌𝒆𝒏 𝒅𝒖𝒖𝒓𝒕 𝒘𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆𝒏 𝒍𝒂𝒏𝒈, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒆𝒛𝒆 𝒌𝒆𝒆𝒓 𝒍𝒊𝒋𝒌𝒕 𝒅𝒆 𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒉𝒂𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒉𝒆𝒃𝒃𝒆𝒏.
Er gebeuren duistere dingen die het daglicht niet kunnen verdragen op het eiland, wanneer de jonge roadie, Tyler Reed vermist raakt, kruipt haar misdaadbloed toch waar het niet gaan kan. Haar vertrek uit Rotterdam was niet zonder reden, en al snel komt ze weer in die vicieuze cirkel van het gevaar dat haar baan met zich meebrengt, terecht. Iets wat ze juist niet meer wilde. Iris raakt verwikkeld in een moordende concurrentiestrijd met een collega journalist, er kan er immers maar één de beste zijn. Met gevaar voor eigen leven duikt ze er bovenop en daar is iemand op zijn zachts gezegd niet blij mee.
𝑩𝒆𝒎𝒐𝒆𝒊 𝒋𝒆 𝒆𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒎𝒆𝒆. 𝑨𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒍𝒊𝒈𝒕 𝒋𝒐𝒖𝒘 𝒌𝒐𝒑 𝒔𝒕𝒓𝒂����𝒔 𝒐𝒐𝒌 𝒍𝒐𝒔 𝒗𝒂𝒏 𝒋𝒆 𝒓𝒐𝒎𝒑.
Terwijl de situatie met de minuut vreemder wordt, raakt Iris verstrikt in een web vol leugens en bedrog waarbij de vermissing nog maar slechts het begin lijkt te zijn. Niet alleen haar reputatie staat op het spel maar ook haar eigen veiligheid, de schrik slaat haar om het hart. Het zonnige vakantieoord raakt gehuld in duisternis vol sinistere geheimen, die het eiland doen schudden op zijn grondvesten.
𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒆𝒍𝒆 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝑹𝒐𝒕𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 𝒇𝒍𝒊𝒕𝒔𝒕 𝒂𝒂𝒏 𝒎𝒆 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒊𝒏 𝒔𝒍𝒆𝒄𝒉𝒕𝒔 𝒍𝒖𝒕𝒕𝒆𝒍𝒆 𝒔𝒆𝒄𝒐𝒏𝒅𝒆𝒏. 𝑫𝒂𝒂𝒓 𝒘𝒂𝒔 𝒊𝒌 𝒅𝒆 𝒅𝒂𝒏𝒔 𝒐𝒏𝒕𝒔𝒑𝒓𝒐𝒏𝒈𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒊𝒆𝒓... 𝒈𝒂 𝒊𝒌 𝒉𝒊𝒆𝒓 𝒔𝒕𝒆𝒓𝒗𝒆𝒏?
Zal Iris het mysterie ontrafelen en zichzelf in veiligheid weten te brengen?
Onheilspad het thrillerdebuut van Vera van Beers, dat zich op Brabantse bodem afspeelt, las ik met veel plezier. Blauwe tranen is echt totaal anders en neemt ons mee naar de Caraïben. Maar eveneens een super verhaal, boeiend en spannend. Met goed uitgewerkte spannende verhaallijnen, boeiende karakters die goed uit de verf komen. Misdaadjournalist Iris, een stoere dame die Nederland achter zich heeft gelaten, ongeduldig van aard, altijd op zoek naar die ene aanwijzing, haar journalistenbloed gaat borrelen als ze een nieuwe primeur op het spoor is. Kunsthandelaar Hugo van der Zande, de prins van de Caribbean Lady. Collega Omar en haar baas hoofdredacteur Benito. Freelancer Kenny Aalbregts, een geprezen journalist en norse man. Buurvrouw en vriendin Carmen en haar man Luis uit Venezuela, de eigenaren van restaurant Bienvenida. Rechercheur Boekhoudt. Stagiair Tyler Reed en artiestenmanager Alex Kline, een onsympathieke man. Een stortvloed aan bizarre gebeurtenissen, verrassende wendingen, dreiging en opbouwende spanning. Vanaf het begin had ik een verdachte op het oog, toch laat Vera je heen en weer slingeren in de verdenkingen om er vervolgens met een onverwachte plottwist in te gooien en werkt toe naar een razends spannende ontknoping, Blauwe tranen zit perfect in elkaar. Van Beers besteed ook aandacht een de mooie beschrijvingen van het eiland en de verdrietige ondertoon van het verleden van Iris. Daarnaast is er ook ruimte voor humor en liefde. Ik heb wederom genoten van de tweede thriller van Vera van Beers en kijk uit naar haar volgende werk.
Met Blauwe tranen heeft Vera van Beers een waanzinnige vlijmscherpe thriller geschreven. Boeiende goed uitgewerkte spannende verhaallijnen en karakters. Totaal anders dan haar vorige maar waarmee ze zichzelf overtreft. Spanning, een stortvloed aan bizarre gebeurtenissen, verrassende wendingen en een onverwachte plottwist en een spannende ontknoping.
𝑩𝒍𝒂𝒖𝒘𝒆 𝒕𝒓𝒂𝒏𝒆𝒏, 𝒘𝒂𝒂𝒏𝒛𝒊𝒏𝒏𝒊𝒈𝒆 𝒗𝒍𝒊𝒋𝒎𝒔𝒄𝒉𝒆𝒓𝒑𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓. 𝑻𝒐𝒕𝒂𝒂𝒍 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒅𝒂𝒏 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒆𝒃𝒖𝒖𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒐𝒍 𝒔𝒑𝒂𝒏𝒏𝒊𝒏𝒈, 𝒃𝒊𝒛𝒂𝒓𝒓𝒆 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒕𝒆𝒏𝒊𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒓𝒂𝒔𝒔𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈𝒆𝒏. 𝑫𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓𝒆 𝒈𝒆𝒉𝒆𝒊𝒎𝒆𝒏 𝒅𝒊𝒆 𝒉𝒆𝒕 𝒛𝒐𝒏𝒐𝒗𝒆𝒓𝒈𝒐𝒕𝒆𝒏 𝒆𝒊𝒍𝒂𝒏𝒅 𝒐𝒑 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒓𝒐𝒏𝒅𝒗𝒆𝒔𝒕𝒆𝒏 𝒅𝒐𝒆𝒏 𝒔𝒄𝒉𝒖𝒅𝒅𝒆𝒏. 𝒁𝒂𝒍 𝑰𝒓𝒊𝒔 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒚𝒔𝒕𝒆𝒓𝒊𝒆 𝒐𝒏𝒕𝒓𝒂𝒇𝒆𝒍𝒆𝒏? 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★1/2
Vera heeft een vlotte schrijfstijl met veel vaart, die prettig en snel leest. Op beeldende, spannende en mysterieuze wijze neemt ze je mee op Iris haar avontuur op Curaçao.
𝑰𝒏 𝒅𝒆 𝒗𝒆𝒓𝒕𝒆, 𝒐𝒏𝒅𝒆𝒓 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒏𝒍𝒊𝒄𝒉𝒕, 𝒔𝒄𝒉𝒐𝒎𝒎𝒆𝒍𝒕 𝒅𝒆 𝒉𝒐𝒓𝒊𝒛𝒐𝒏 𝒛𝒂𝒄𝒉𝒕𝒋𝒆𝒔 𝒐𝒑 𝒆𝒏 𝒏𝒆𝒆𝒓 𝒂𝒍𝒔𝒐𝒇 𝒆𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒂𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒂𝒏𝒅 𝒊𝒔. 𝑴𝒂𝒂𝒓 𝒆𝒓 𝒊𝒔 𝒗𝒂𝒏 𝒂𝒍𝒍𝒆𝒔 𝒂𝒂𝒏 𝒅𝒆 𝒉𝒂𝒏𝒅. 𝑴𝒆𝒆𝒓 𝒅𝒂𝒏 𝒊𝒌 𝒐𝒐𝒊𝒕 𝒉𝒂𝒅 𝒌𝒖𝒏𝒏𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒎𝒐𝒆𝒅𝒆𝒏.
In Blauwe tranen maken we kennis met misdaadjournaliste Iris Blom (36).
Iris verliet het Nederlandse Rotterdam om aan de slag te gaan op het Caribische eiland Curaçao, als als misdaadverslaggeefster voor het Bulletin Curaçao, de plaatselijke krant. Ze heeft een roerige tijd achter de rug met veel stress, angst en gevaar en hoopt op een nieuwe start op het eiland.
𝑫𝒆𝒛𝒆 𝒌𝒆𝒆𝒓 𝒗𝒊𝒏𝒅𝒆𝒏 𝒛𝒆 𝒘𝒆𝒍 𝒊𝒆𝒕𝒔 𝒕𝒖𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒅𝒆 𝒍𝒂𝒅𝒊𝒏𝒈. 𝑯𝒆𝒕 𝒎𝒐𝒆𝒕. 𝑯𝒆𝒕 𝒎𝒐𝒆𝒕 𝒗𝒂𝒏𝒅𝒂𝒂𝒈 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒆𝒏.
Als gedreven misdaadjournalist probeert ze zich te bewijzen maar dat wil nog niet zo lukken. Het duurt dan ook niet lang voordat ze de irritatie van haar hoofdredacteur Benito Draex op de hals haalt. Na vijf maanden is hij echt helemaal klaar met haar en plaatst haar over naar de sport en cultuur katern. Een degradatie, daar zit ze niet op te wachten, Iris is boos en beledigd, dit is niet wat zij ambieert en waar haar hart sneller voor gaat slaan. Schrijven over misdadigers dat is wat zij doet.
𝑯𝒆𝒕 𝒔𝒉𝒊𝒓𝒕 𝒅𝒂𝒕 𝒊𝒌 𝒅𝒓𝒂𝒂𝒈 𝒔𝒕𝒊𝒏𝒌𝒕 𝒏𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒆𝒓𝒓𝒂𝒂𝒅. 𝑽𝒆𝒓𝒓𝒂𝒂𝒅 𝒂𝒂𝒏 𝒎𝒆𝒛𝒆𝒍𝒇.
Curaçao maakt zich op voor een wel heel bijzonder jubileum, de tiende editie van het North Sea Jazz festival. Een heel belangrijk evenement voor het eiland waarbij ze groots uitpakken met speciale gasten, zoals onder andere de Blue Girls, populair bij velen. Aan Iris de taak om te schrijven over deze happening. In de hoop daarmee de doorbraak gevende scoop te scoren.
𝑵𝒐𝒓𝒎𝒂𝒂𝒍 𝒈𝒆𝒔𝒑𝒓𝒐𝒌𝒆𝒏 𝒅𝒖𝒖𝒓𝒕 𝒘𝒂𝒄𝒉𝒕𝒆𝒏 𝒍𝒂𝒏𝒈, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒆𝒛𝒆 𝒌𝒆𝒆𝒓 𝒍𝒊𝒋𝒌𝒕 𝒅𝒆 𝒕𝒊𝒋𝒅 𝒉𝒂𝒂𝒔𝒕 𝒕𝒆 𝒉𝒆𝒃𝒃𝒆𝒏.
Er gebeuren duistere dingen die het daglicht niet kunnen verdragen op het eiland, wanneer de jonge roadie, Tyler Reed vermist raakt, kruipt haar misdaadbloed toch waar het niet gaan kan. Haar vertrek uit Rotterdam was niet zonder reden, en al snel komt ze weer in die vicieuze cirkel van het gevaar dat haar baan met zich meebrengt, terecht. Iets wat ze juist niet meer wilde. Iris raakt verwikkeld in een moordende concurrentiestrijd met een collega journalist, er kan er immers maar één de beste zijn. Met gevaar voor eigen leven duikt ze er bovenop en daar is iemand op zijn zachts gezegd niet blij mee.
𝑩𝒆𝒎𝒐𝒆𝒊 𝒋𝒆 𝒆𝒓 𝒏𝒊𝒆𝒕 𝒎𝒆𝒆. 𝑨𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒍𝒊𝒈𝒕 𝒋𝒐𝒖𝒘 𝒌𝒐𝒑 𝒔𝒕𝒓𝒂����𝒔 𝒐𝒐𝒌 𝒍𝒐𝒔 𝒗𝒂𝒏 𝒋𝒆 𝒓𝒐𝒎𝒑.
Terwijl de situatie met de minuut vreemder wordt, raakt Iris verstrikt in een web vol leugens en bedrog waarbij de vermissing nog maar slechts het begin lijkt te zijn. Niet alleen haar reputatie staat op het spel maar ook haar eigen veiligheid, de schrik slaat haar om het hart. Het zonnige vakantieoord raakt gehuld in duisternis vol sinistere geheimen, die het eiland doen schudden op zijn grondvesten.
𝑴𝒊𝒋𝒏 𝒉𝒆𝒍𝒆 𝒍𝒆𝒗𝒆𝒏 𝒊𝒏 𝑹𝒐𝒕𝒕𝒆𝒓𝒅𝒂𝒎 𝒇𝒍𝒊𝒕𝒔𝒕 𝒂𝒂𝒏 𝒎𝒆 𝒗𝒐𝒐𝒓𝒃𝒊𝒋 𝒊𝒏 𝒔𝒍𝒆𝒄𝒉𝒕𝒔 𝒍𝒖𝒕𝒕𝒆𝒍𝒆 𝒔𝒆𝒄𝒐𝒏𝒅𝒆𝒏. 𝑫𝒂𝒂𝒓 𝒘𝒂𝒔 𝒊𝒌 𝒅𝒆 𝒅𝒂𝒏𝒔 𝒐𝒏𝒕𝒔𝒑𝒓𝒐𝒏𝒈𝒆𝒏, 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒉𝒊𝒆𝒓... 𝒈𝒂 𝒊𝒌 𝒉𝒊𝒆𝒓 𝒔𝒕𝒆𝒓𝒗𝒆𝒏?
Zal Iris het mysterie ontrafelen en zichzelf in veiligheid weten te brengen?
Onheilspad het thrillerdebuut van Vera van Beers, dat zich op Brabantse bodem afspeelt, las ik met veel plezier. Blauwe tranen is echt totaal anders en neemt ons mee naar de Caraïben. Maar eveneens een super verhaal, boeiend en spannend. Met goed uitgewerkte spannende verhaallijnen, boeiende karakters die goed uit de verf komen. Misdaadjournalist Iris, een stoere dame die Nederland achter zich heeft gelaten, ongeduldig van aard, altijd op zoek naar die ene aanwijzing, haar journalistenbloed gaat borrelen als ze een nieuwe primeur op het spoor is. Kunsthandelaar Hugo van der Zande, de prins van de Caribbean Lady. Collega Omar en haar baas hoofdredacteur Benito. Freelancer Kenny Aalbregts, een geprezen journalist en norse man. Buurvrouw en vriendin Carmen en haar man Luis uit Venezuela, de eigenaren van restaurant Bienvenida. Rechercheur Boekhoudt. Stagiair Tyler Reed en artiestenmanager Alex Kline, een onsympathieke man. Een stortvloed aan bizarre gebeurtenissen, verrassende wendingen, dreiging en opbouwende spanning. Vanaf het begin had ik een verdachte op het oog, toch laat Vera je heen en weer slingeren in de verdenkingen om er vervolgens met een onverwachte plottwist in te gooien en werkt toe naar een razends spannende ontknoping, Blauwe tranen zit perfect in elkaar. Van Beers besteed ook aandacht een de mooie beschrijvingen van het eiland en de verdrietige ondertoon van het verleden van Iris. Daarnaast is er ook ruimte voor humor en liefde. Ik heb wederom genoten van de tweede thriller van Vera van Beers en kijk uit naar haar volgende werk.
Met Blauwe tranen heeft Vera van Beers een waanzinnige vlijmscherpe thriller geschreven. Boeiende goed uitgewerkte spannende verhaallijnen en karakters. Totaal anders dan haar vorige maar waarmee ze zichzelf overtreft. Spanning, een stortvloed aan bizarre gebeurtenissen, verrassende wendingen en een onverwachte plottwist en een spannende ontknoping.
𝑩𝒍𝒂𝒖𝒘𝒆 𝒕𝒓𝒂𝒏𝒆𝒏, 𝒘𝒂𝒂𝒏𝒛𝒊𝒏𝒏𝒊𝒈𝒆 𝒗𝒍𝒊𝒋𝒎𝒔𝒄𝒉𝒆𝒓𝒑𝒆 𝒕𝒉𝒓𝒊𝒍𝒍𝒆𝒓. 𝑻𝒐𝒕𝒂𝒂𝒍 𝒂𝒏𝒅𝒆𝒓𝒔 𝒅𝒂𝒏 𝒉𝒂𝒂𝒓 𝒅𝒆𝒃𝒖𝒖𝒕 𝒎𝒂𝒂𝒓 𝒗𝒐𝒍 𝒔𝒑𝒂𝒏𝒏𝒊𝒏𝒈, 𝒃𝒊𝒛𝒂𝒓𝒓𝒆 𝒈𝒆𝒃𝒆𝒖𝒓𝒕𝒆𝒏𝒊𝒔𝒔𝒆𝒏 𝒆𝒏 𝒗𝒆𝒓𝒓𝒂𝒔𝒔𝒆𝒏𝒅𝒆 𝒘𝒆𝒏𝒅𝒊𝒏𝒈𝒆𝒏. 𝑫𝒖𝒊𝒔𝒕𝒆𝒓𝒆 𝒈𝒆𝒉𝒆𝒊𝒎𝒆𝒏 𝒅𝒊𝒆 𝒉𝒆𝒕 𝒛𝒐𝒏𝒐𝒗𝒆𝒓𝒈𝒐𝒕𝒆𝒏 𝒆𝒊𝒍𝒂𝒏𝒅 𝒐𝒑 𝒛𝒊𝒋𝒏 𝒈𝒓𝒐𝒏𝒅𝒗𝒆𝒔𝒕𝒆𝒏 𝒅𝒐𝒆𝒏 𝒔𝒄𝒉𝒖𝒅𝒅𝒆𝒏. 𝒁𝒂𝒍 𝑰𝒓𝒊𝒔 𝒉𝒆𝒕 𝒎𝒚𝒔𝒕𝒆𝒓𝒊𝒆 𝒐𝒏𝒕𝒓𝒂𝒇𝒆𝒍𝒆𝒏? 𝑨𝒂𝒏𝒓𝒂𝒅𝒆𝒓!
★★★★1/2
July 31, 2025
Jullie zullen wel denken, weer een boek dat zich afspeelt in Curacao? Ja, ik moet eerlijk toegeven dat na mijn tegenvallen van Linda van Rijn, ik ook niet echt uitkeek naar nog een boek in dezelfde regio. Maar dit boek stond op de planning voor de samenlezenwe-club en aangezien het vakantie is en ik zelf niet op vakantie ga, is het misschien wel zo leuk om in mijn boeken dan een beetje het vakantiegevoel op te zoeken. Gelukkig voor mij was dit boek heel anders dan 'Blue Curacao' en ik zal hieronder dan ook delen wat ik van 'Blauwe tranen' vond. De auteur, Vera van Beers, sloot zelf ook aan bij de bespreking en het was ontzettend leuk om met haar in gesprek te kunnen.
Maar nu, het boek. Ik moet eerlijk toegeven dat ik Vera van Beers helemaal niet kende en dat het ook puur toeval was dat ik de Crime Compagnie boeken meelees, anders had ik dit boek ook nooit opgepakt. Vera van Beers heeft nog niet heel veel boeken geschreven, maar je merkt tijdens het lezen van 'Blauwe tranen' dat ze heel goed in de gaten heeft waar ze mee bezig is en dat ze erg goed is in verschillende genres, maar ook verschillende lijntjes neerpennen en het veroorzaken van verwarring en vraagtekens is Vera niet onbekend.
Je leest het verhaal vanuit Iris Blom, misdaadjournaliste, in de eerste persoonsvorm. Hier mag je je eigen mening over vormen, want in welk perspectief je het liefste leest is een persoonlijke mening, maar ik vond het heel fijn lezen. Ik lees momenteel veel boeken met twee of meer perspectieven, dus ik merkte dat ik deze manier van lezen gewoon wel even heel fijn en verfrissend vond. Vera van Beers heeft een vlotte en simpele schrijfstijl die je meesleurt het verhaal in en je vliegt zo door die 300 pagina's heen. Het was heerlijk om weer eens snel door een verhaal heen te vliegen en vervolgens niet het gevoel van teleurstelling te ervaren. Vera wist hoe ze Iris wilde neerzetten en heeft een sterke wereld om haar heen neergezet die van begin tot einde kloppend is, zonder losse eindjes, zonder rommelig afgewerkte eindes.
Iris Blom is een misdaadjournalist die uit Nederland is weggegaan doordat haar werk de nodige gevaren met zich meebracht en ook haar omgeving kwam daardoor in gevaar. Hier op Curacao denkt ze dat ze iedereen kan beschermen door alleen te blijven, maar dit is niet gewoon een thriller, dus er moest natuurlijk ook een stukje romantiek in het boek voor komen. En daar komt Hugo om de hoek kijken. Een bijzonder aantrekkelijke man, die haar tips voor haar artikelen geeft, maar ook oprechte interesse in haar lijkt te tonen. Ondertussen gebeuren er allemaal rare en vreemde dingen en natuurlijk kan Iris het niet laten om op onderzoek uit te gaan en zichzelf keer op keer in de nesten te werken. Weer weet ze in de gevarenzone te komen en ze heeft niet half een idee hoe groot dat gevaar daadwerkelijk is. De verschillende karakters die allemaal wel (of niet?) te vertrouwen zijn en de vraagtekens door het boek heen worden alleen maar groter en groter tot het eindspel, waar alles samen komt.
De verschillende vreemde, maar ook leuke karakters, de verschrikkelijke acties van journalisten, die in dit geval voor een verhaal zorgen, de sfeer van Curacao en de criminele activiteiten die daar schijnbaar plaatsvinden komen allemaal samen en je moet echt tot het einde lezen om al je antwoorden te krijgen. Ik kan niet zeggen dat het mijn favoriet is, maar ik heb zeker genoten van het lezen. Ik ben meer van de series, maar toch lukte het om een kleine band op te bouwen met Iris en raakte ik betrokken bij haar verhaal en haar onderzoek en dat is wat voor mij het belangrijkste is. Dit is geen gruwelijke thriller (mijn voorkeur natuurlijk), maar er gebeuren wel gruwelijke en grimmige dingen in dit verhaal en de combinatie van thriller en roman, maakt het verhaal voor een groter publiek aantrekkelijk. Het was voor mij een interessant verhaal, zeker ook door het perspectief van een misdaadjournalist, aan wie ik normaal een enorme hekel zou hebben. Het maakt de ervaring van een verhaal anders en zorgt er ook voor dat de hoofdpersoon een ander soort karakter heeft dan hetgeen in gewend ben. Echt super leuk gedaan!
Ik geef 'Blauwe tranen' 3,5 ster!
~ Live Y0ur Life Reading
Maar nu, het boek. Ik moet eerlijk toegeven dat ik Vera van Beers helemaal niet kende en dat het ook puur toeval was dat ik de Crime Compagnie boeken meelees, anders had ik dit boek ook nooit opgepakt. Vera van Beers heeft nog niet heel veel boeken geschreven, maar je merkt tijdens het lezen van 'Blauwe tranen' dat ze heel goed in de gaten heeft waar ze mee bezig is en dat ze erg goed is in verschillende genres, maar ook verschillende lijntjes neerpennen en het veroorzaken van verwarring en vraagtekens is Vera niet onbekend.
Je leest het verhaal vanuit Iris Blom, misdaadjournaliste, in de eerste persoonsvorm. Hier mag je je eigen mening over vormen, want in welk perspectief je het liefste leest is een persoonlijke mening, maar ik vond het heel fijn lezen. Ik lees momenteel veel boeken met twee of meer perspectieven, dus ik merkte dat ik deze manier van lezen gewoon wel even heel fijn en verfrissend vond. Vera van Beers heeft een vlotte en simpele schrijfstijl die je meesleurt het verhaal in en je vliegt zo door die 300 pagina's heen. Het was heerlijk om weer eens snel door een verhaal heen te vliegen en vervolgens niet het gevoel van teleurstelling te ervaren. Vera wist hoe ze Iris wilde neerzetten en heeft een sterke wereld om haar heen neergezet die van begin tot einde kloppend is, zonder losse eindjes, zonder rommelig afgewerkte eindes.
Iris Blom is een misdaadjournalist die uit Nederland is weggegaan doordat haar werk de nodige gevaren met zich meebracht en ook haar omgeving kwam daardoor in gevaar. Hier op Curacao denkt ze dat ze iedereen kan beschermen door alleen te blijven, maar dit is niet gewoon een thriller, dus er moest natuurlijk ook een stukje romantiek in het boek voor komen. En daar komt Hugo om de hoek kijken. Een bijzonder aantrekkelijke man, die haar tips voor haar artikelen geeft, maar ook oprechte interesse in haar lijkt te tonen. Ondertussen gebeuren er allemaal rare en vreemde dingen en natuurlijk kan Iris het niet laten om op onderzoek uit te gaan en zichzelf keer op keer in de nesten te werken. Weer weet ze in de gevarenzone te komen en ze heeft niet half een idee hoe groot dat gevaar daadwerkelijk is. De verschillende karakters die allemaal wel (of niet?) te vertrouwen zijn en de vraagtekens door het boek heen worden alleen maar groter en groter tot het eindspel, waar alles samen komt.
De verschillende vreemde, maar ook leuke karakters, de verschrikkelijke acties van journalisten, die in dit geval voor een verhaal zorgen, de sfeer van Curacao en de criminele activiteiten die daar schijnbaar plaatsvinden komen allemaal samen en je moet echt tot het einde lezen om al je antwoorden te krijgen. Ik kan niet zeggen dat het mijn favoriet is, maar ik heb zeker genoten van het lezen. Ik ben meer van de series, maar toch lukte het om een kleine band op te bouwen met Iris en raakte ik betrokken bij haar verhaal en haar onderzoek en dat is wat voor mij het belangrijkste is. Dit is geen gruwelijke thriller (mijn voorkeur natuurlijk), maar er gebeuren wel gruwelijke en grimmige dingen in dit verhaal en de combinatie van thriller en roman, maakt het verhaal voor een groter publiek aantrekkelijk. Het was voor mij een interessant verhaal, zeker ook door het perspectief van een misdaadjournalist, aan wie ik normaal een enorme hekel zou hebben. Het maakt de ervaring van een verhaal anders en zorgt er ook voor dat de hoofdpersoon een ander soort karakter heeft dan hetgeen in gewend ben. Echt super leuk gedaan!
Ik geef 'Blauwe tranen' 3,5 ster!
~ Live Y0ur Life Reading
June 12, 2025
Ik heb deze thriller gelezen voor de Blogtour van De Crime Company.
Het verhaal:
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden. Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Volg Iris Blom op haar avontuur naar het zonnige Curaçao, waar ze haar dromen hoopt te verwezenlijken als journaliste bij de plaatselijke krant.
Iris ziet en hoort meer dan soms goed voor haar is, maar hierdoor heeft ze wel een kans om als misdaadjournaliste aan de slag te kunnen. Helaas voor Iris pakt het niet helemaal uit hoe ze graag zou willen.
De personages zijn goed neergezet en duidelijk te volgen, sommige dragen wat meer geheimen met zich mee dan anderen. Dat zorgt voor die geheimzinnige, mysterieuze gloed door het verhaal heen.
In het begin moest ik even in het verhaal komen, maar door de vlotte, beeldende schrijfstijl en de korte hoofdstukken ging ik al snel samen met Iris op onderzoek uit naar de dader.
De chemie tussen Iris en Hugo is voelbaar, maar toch vertrouwde ik Hugo niet helemaal (of dit juist is, misschien, ik zou het boek lezen dan kom je er snel genoeg achter). De spanning suddert een beetje door het hele verhaal heen met soms een uitschieter erin. Hierdoor voelde het voor mij meer een cosy-crime dan een thriller. Wat ik ook zeker helemaal niet erg vond, want het verhaal zat goed in elkaar en was zeker geen straf om te lezen.
De ontknoping was voor mij de grootste wending, die zag ik totaal niet aankomen. Was ik tijdens het lezen afgeleid door Hugo, geen idee?
Blauwe tranen is een cosy-crime (thriller) die heerlijk leest. Of een nieuwe vakantie-thriller misschien wel, want tijdens het lezen waan je jezelf op Curaçao. Dit was voor mij het eerste boek van Vera van Beers en ik ben heel benieuwd naar haar volgende boekprojecten.
Het verhaal:
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden. Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Volg Iris Blom op haar avontuur naar het zonnige Curaçao, waar ze haar dromen hoopt te verwezenlijken als journaliste bij de plaatselijke krant.
Iris ziet en hoort meer dan soms goed voor haar is, maar hierdoor heeft ze wel een kans om als misdaadjournaliste aan de slag te kunnen. Helaas voor Iris pakt het niet helemaal uit hoe ze graag zou willen.
De personages zijn goed neergezet en duidelijk te volgen, sommige dragen wat meer geheimen met zich mee dan anderen. Dat zorgt voor die geheimzinnige, mysterieuze gloed door het verhaal heen.
In het begin moest ik even in het verhaal komen, maar door de vlotte, beeldende schrijfstijl en de korte hoofdstukken ging ik al snel samen met Iris op onderzoek uit naar de dader.
De chemie tussen Iris en Hugo is voelbaar, maar toch vertrouwde ik Hugo niet helemaal (of dit juist is, misschien, ik zou het boek lezen dan kom je er snel genoeg achter). De spanning suddert een beetje door het hele verhaal heen met soms een uitschieter erin. Hierdoor voelde het voor mij meer een cosy-crime dan een thriller. Wat ik ook zeker helemaal niet erg vond, want het verhaal zat goed in elkaar en was zeker geen straf om te lezen.
De ontknoping was voor mij de grootste wending, die zag ik totaal niet aankomen. Was ik tijdens het lezen afgeleid door Hugo, geen idee?
Blauwe tranen is een cosy-crime (thriller) die heerlijk leest. Of een nieuwe vakantie-thriller misschien wel, want tijdens het lezen waan je jezelf op Curaçao. Dit was voor mij het eerste boek van Vera van Beers en ik ben heel benieuwd naar haar volgende boekprojecten.
July 10, 2025
Een zonnig eiland, een duister geheim en een journalist die weigert te zwijgen.
Een thriller die zich afspeelt onder de palmbomen van Curaçao? Dat is al anders dan anders. Maar Blauwe tranen, de nieuwste van Vera van Beers, is meer dan alleen een tropische setting. Dit boek sleurt je van de eerste tot de laatste bladzijde mee in een verhaal waarin werkelijk niets is wat het lijkt.
Hoofdpersonage Iris Blom is misdaadjournalist en gewend om in de schaduw van zware jongens haar werk te doen. Maar wanneer de bedreigingen in Nederland haar te veel worden, kiest ze eieren voor haar geld en verhuist ze naar Curaçao. Weg van de bedreiging, denkt ze – maar al snel blijkt het eiland minder paradijselijk dan gehoopt.
Bij de lokale krant belandt Iris op de ‘lichtgewicht’ rubriek sport en cultuur, iets waar ze weinig enthousiasme voor kan opbrengen. Tot ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival. De Blue Girls, treden op – en precies dan verdwijnt hun roadie spoorloos. Iris kan het niet laten: haar journalistieke antenne staat meteen aan.
Wat volgt is een vlijmscherp verhaal waarin Iris steeds dieper het web in wordt gezogen van een duistere diamantroof, corruptie en geheimen die dieper gaan dan ze ooit had kunnen vermoeden. De spanning wordt knap opgebouwd: elk hoofdstuk eindigt met een cliffhanger, waardoor je steeds denkt: oké, nog eentje dan... (waarschuwing: grote kans dat je 's avonds te laat in bed ligt).
De stijl van Van Beers is vlot en filmisch, met korte hoofdstukken die je makkelijk doorvliegt. Iris is een sterk en geloofwaardig personage: niet onfeilbaar, wel vasthoudend en slim. Je voelt haar frustratie, nieuwsgierigheid en angst – en je wil met haar mee op onderzoek.
Wat deze thriller goed maakt, is het decor. Curaçao is niet zomaar een decoratief achtergrondplaatje, maar voelt als een fijn onderdeel van het verhaal: kleurrijk, broeierig en soms beklemmend. En hoewel Blauwe tranen anders is dan het eerdere werk van Van Beers, is dat juist haar kracht: ze durft te vernieuwen en dat is haar goed gelukt!
De ontknoping? Die zag ik niet aankomen. Verrassend, goed uitgewerkt en bevredigend. Kortom: een spannende zomerthriller die leest als een Netflix-serie in boekvorm.
Een thriller die zich afspeelt onder de palmbomen van Curaçao? Dat is al anders dan anders. Maar Blauwe tranen, de nieuwste van Vera van Beers, is meer dan alleen een tropische setting. Dit boek sleurt je van de eerste tot de laatste bladzijde mee in een verhaal waarin werkelijk niets is wat het lijkt.
Hoofdpersonage Iris Blom is misdaadjournalist en gewend om in de schaduw van zware jongens haar werk te doen. Maar wanneer de bedreigingen in Nederland haar te veel worden, kiest ze eieren voor haar geld en verhuist ze naar Curaçao. Weg van de bedreiging, denkt ze – maar al snel blijkt het eiland minder paradijselijk dan gehoopt.
Bij de lokale krant belandt Iris op de ‘lichtgewicht’ rubriek sport en cultuur, iets waar ze weinig enthousiasme voor kan opbrengen. Tot ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival. De Blue Girls, treden op – en precies dan verdwijnt hun roadie spoorloos. Iris kan het niet laten: haar journalistieke antenne staat meteen aan.
Wat volgt is een vlijmscherp verhaal waarin Iris steeds dieper het web in wordt gezogen van een duistere diamantroof, corruptie en geheimen die dieper gaan dan ze ooit had kunnen vermoeden. De spanning wordt knap opgebouwd: elk hoofdstuk eindigt met een cliffhanger, waardoor je steeds denkt: oké, nog eentje dan... (waarschuwing: grote kans dat je 's avonds te laat in bed ligt).
De stijl van Van Beers is vlot en filmisch, met korte hoofdstukken die je makkelijk doorvliegt. Iris is een sterk en geloofwaardig personage: niet onfeilbaar, wel vasthoudend en slim. Je voelt haar frustratie, nieuwsgierigheid en angst – en je wil met haar mee op onderzoek.
Wat deze thriller goed maakt, is het decor. Curaçao is niet zomaar een decoratief achtergrondplaatje, maar voelt als een fijn onderdeel van het verhaal: kleurrijk, broeierig en soms beklemmend. En hoewel Blauwe tranen anders is dan het eerdere werk van Van Beers, is dat juist haar kracht: ze durft te vernieuwen en dat is haar goed gelukt!
De ontknoping? Die zag ik niet aankomen. Verrassend, goed uitgewerkt en bevredigend. Kortom: een spannende zomerthriller die leest als een Netflix-serie in boekvorm.
June 11, 2025
Blauwe Tranen-Vera van Beers
Omschrijving:
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Mijn recensie:
De voorkant verleidt je al om het boek te lezen. De heerlijke zee op Curaçao.
Maar helaas lijkt het mooier dan dat het plaatje is…
Het verhaal gaat over Iris die vanuit Rotterdam naar Curaçao gaat om een nieuw leven op te bouwen. Ze hoopt dat ze hier een nieuw leven kan opbouwen en een nieuwe carrière.
Helaas is niet alles zoals ze denkt en zodra ze in een mysterieuze moordzaak wordt meegesleurd en mensen leert kennen die ze dacht echt te kennen is ze haar leven niet meer zeker op Curaçao.
Ik moet zeggen wat was het een spannend verhaal. Je hebt al een vermoeden naarmate het verhaal vordert wie de daders zijn maar op het einde blijf je toch met een verbaasd gezicht zitten staren naar je e-reader.
Je wordt helemaal meegezogen in het verhaal.
Ik ben niet bekend met Vera van Beers maar ze is wel een goede schrijfster die je overtuigt om in de toekomst meerdere boeken van haar te lezen.
De verhaallijn is goed leesbaar, de hoofdstukken zijn kort maar dit vind ik prettig omdat het over meerdere personages gaat in het boek en het lettertype goed leesbaar is.
Het is een boek dat je meesleept en meeneemt naar het mooie Curaçao.
Ik geef dit boek 5 boeksterren.
Schrijfster: Vera van Beers
Uitgeverij: Crime Compagnie
Genre: Thriller
https://bookdiarybyrachel.wordpress.c...
Omschrijving:
Misdaadjournaliste Iris Blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curaçao. Ze gaat aan de slag bij de plaatselijke krant, waar ze op de rubriek sport en cultuur wordt gezet. In eerste instantie is Iris woedend, maar als ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival krijgt ze steeds meer plezier in haar werk. Zeker als blijkt dat haar idolen de Blue Girls optreden.
Wanneer de roadie van de band spoorloos verdwijnt, zet Iris haar ervaring in om het mysterie te ontrafelen. Al snel ontdekt ze dat er meer op het spel staat dan een vermist persoon en raakt ze verstrikt in de duistere geheimen van het eiland.
Mijn recensie:
De voorkant verleidt je al om het boek te lezen. De heerlijke zee op Curaçao.
Maar helaas lijkt het mooier dan dat het plaatje is…
Het verhaal gaat over Iris die vanuit Rotterdam naar Curaçao gaat om een nieuw leven op te bouwen. Ze hoopt dat ze hier een nieuw leven kan opbouwen en een nieuwe carrière.
Helaas is niet alles zoals ze denkt en zodra ze in een mysterieuze moordzaak wordt meegesleurd en mensen leert kennen die ze dacht echt te kennen is ze haar leven niet meer zeker op Curaçao.
Ik moet zeggen wat was het een spannend verhaal. Je hebt al een vermoeden naarmate het verhaal vordert wie de daders zijn maar op het einde blijf je toch met een verbaasd gezicht zitten staren naar je e-reader.
Je wordt helemaal meegezogen in het verhaal.
Ik ben niet bekend met Vera van Beers maar ze is wel een goede schrijfster die je overtuigt om in de toekomst meerdere boeken van haar te lezen.
De verhaallijn is goed leesbaar, de hoofdstukken zijn kort maar dit vind ik prettig omdat het over meerdere personages gaat in het boek en het lettertype goed leesbaar is.
Het is een boek dat je meesleept en meeneemt naar het mooie Curaçao.
Ik geef dit boek 5 boeksterren.
Schrijfster: Vera van Beers
Uitgeverij: Crime Compagnie
Genre: Thriller
https://bookdiarybyrachel.wordpress.c...
December 31, 2025
Via de leesclub van de boekenreizigers heb ik het boek Blauwe Tranen, geschreven door Vera van Beers gelezen. De misdaadjournaliste Iris blom verruilt Rotterdam voor het zonnige Curacao. Ze gaat hier aan de slag bij de plaatselijke krant. Ze wordt tot haar grote teleurstelling en woede op de rubriek sport en cultuur gezet. Maar al gauw wordt het duidelijk dat ze verslag mag gaan doen van het North Sea Jazz Festival. Dit zorgt er voor dat ze al snel weer wat meer plezier krijgt in haar werk. En helemaal als blijkt dat haar idolen de Blue Girls ook op dit festival zullen gaan optreden. Als dan de roadie van de Blue Girls spoorloos verdwijnt kan Iris het niet laten om haar ervaring te gebruiken om het mysterie van deze verdwijning op te lossen. Er blijkt al gauw meer op het spel te staan dan een vermist persoon en raakt Iris verstrikt in de duistere geheimen van het eiland. Lukt het Iris om het mysterie rond de verdwijning van de roadie van de Blue Girls op te lossen? En blijft Iris in die tijd zelf wel veilig? Op de cover zien we een vrouw vlak bij de branding van de zee op het strand staan. Wie is deze vrouw daar op dat strand? De titel is in mooie rode letters uitgevoerd en dit komt mooi uit tegen het blauw van de zee. Deze titel is uiteindelijk ook mooi in het verhaal verwerkt. Uit de subtitel blijkt al wel dat het om een spannend boek gaat. De personages worden in de loop van het verhaal steeds verder uitgediept en blijken enkelingen er toch wel een geheime agenda er op na te houden. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van Iris, afgewisseld met enkele voornamelijk door haar geschreven stukjes in de krant. De schrijfstijl is plezierig en de spanning en wat romantiek zijn het hele verhaal aanwezig waardoor ik wel benieuwd bleef naar het vervolg van het verhaal. Aan het eind heeft Vera een behoorlijke plottwist in het verhaal verwerkt die ik niet aan zag komen. Dit boek is mijn eerste kennismaking met de schrijfster Vera van Beers. Een kennismaking die mij erg goed is bevallen. Ik kijk uit naar de volgende boeken van deze schrijfster.
4*
4*
July 29, 2025
Vera van Beers (1974) wint de derde prijs in de verhalenwedstrijd De donkere dagen die De Crime Compagnie in 2019 organiseert. In 2021 wint ze met haar verhaal Scherven in Parijs de eerste prijs, opnieuw een verhalenwedstrijd georganiseerd door De Crime Compagnie. In 2020 wordt haar thrillernovelle Als de waarheid sterft uitgegeven door uitgeverij Godijn. Vervolgens verschijnt in 2023 haar thriller Onheilspad bij De Crime Compagnie, gevolgd door Blauwe tranen in 2025.
Iris Blom was misdaadverslaggever in Nederland maar nadat haar moeder overlijdt besluit ze naar Curaçao te verhuizen om daar te gaan werken voor Bulletin Curaçao. Na een gemiste kans wordt ze gezet op Sport en Evenementen, dat voelt als een degradatie voor Iris. Maar dan mag ze tot haar vreugde verslag gaan doen voor het North Sea Jazz Festival, interviews met alle artiesten, backstage aanwezig zijn etc. Wanneer op een dag de roadie verdwijnt van haar favoriete band Blue Girls en er vervolgens meerdere vreemde gebeurtenissen plaatsvinden kan Iris haar misdaadjournalistiek niet negeren en gaat op onderzoek uit. Wat volgt is een hoop gepuzzel en uitzoekwerk en de vraag is maar of iedereen hier wel zo blij mee is.
Vera van Beers neemt haar tijd om het verhaal op te bouwen, af en toe een twist maar ze zorgt ervoor dat je als lezer net niet het draadje kunt lospulken om zo de waarheid te ontrafelen.
De spanning is broeierig aanwezig, net als de sfeer op het eiland en intensiveert zich maar het einde toe.
De karakters zijn ietwat oppervlakkig, echt heel veel komen we niet te weten over ze.
Juist door de broeierige spanning en de vlotte schrijfstijl wordt je het verhaal ingetrokken en pas losgelaten nadat je de laatste woorden hebt gelezen.
Blauwe tranen is een broeierig spannende thriller die je in zijn greep houdt.
Mijn dank aan Vrouwenthrillers en De Crime Compagnie waarvoor ik dit boek mocht lezen en recenseren.
Iris Blom was misdaadverslaggever in Nederland maar nadat haar moeder overlijdt besluit ze naar Curaçao te verhuizen om daar te gaan werken voor Bulletin Curaçao. Na een gemiste kans wordt ze gezet op Sport en Evenementen, dat voelt als een degradatie voor Iris. Maar dan mag ze tot haar vreugde verslag gaan doen voor het North Sea Jazz Festival, interviews met alle artiesten, backstage aanwezig zijn etc. Wanneer op een dag de roadie verdwijnt van haar favoriete band Blue Girls en er vervolgens meerdere vreemde gebeurtenissen plaatsvinden kan Iris haar misdaadjournalistiek niet negeren en gaat op onderzoek uit. Wat volgt is een hoop gepuzzel en uitzoekwerk en de vraag is maar of iedereen hier wel zo blij mee is.
Vera van Beers neemt haar tijd om het verhaal op te bouwen, af en toe een twist maar ze zorgt ervoor dat je als lezer net niet het draadje kunt lospulken om zo de waarheid te ontrafelen.
De spanning is broeierig aanwezig, net als de sfeer op het eiland en intensiveert zich maar het einde toe.
De karakters zijn ietwat oppervlakkig, echt heel veel komen we niet te weten over ze.
Juist door de broeierige spanning en de vlotte schrijfstijl wordt je het verhaal ingetrokken en pas losgelaten nadat je de laatste woorden hebt gelezen.
Blauwe tranen is een broeierig spannende thriller die je in zijn greep houdt.
Mijn dank aan Vrouwenthrillers en De Crime Compagnie waarvoor ik dit boek mocht lezen en recenseren.
August 4, 2025
Wat was ik nieuwsgierig naar dit boek! Van Vrouwenthrillers De Crime Compagnie mocht ik het e-book Blauwe tranen van Vera van Beers lezen en recenseren. Bedankt voor dit recensie-exemplaar!
Ik had nog niet eerder een boek van Vera van Beers gelezen, maar wat een goed boek! Het is ook zeker niet het laatste boek wat ik van haar heb gelezen! Ik was vanaf het begin geboeid aan het lezen en vergat alles om mij heen! Ik kon het e-book maar moeilijk wegleggen, omdat ik nieuwsgierig was naar wat er zou komen. Het einde had ik niet verwacht, al had ik wel een vermoeden dat er iets met Hugo aan de hand was. Het was verrassend en spannend! Vera heeft een fijne schrijfstijl. Er wordt vanuit Iris geschreven. Ze beschrijft goed de situaties, waardoor ik echt helemaal in het verhaal zat. Ik kon mij een goede voorstelling maken van wat er gebeurde en ik voelde mij net Iris die op het jacht lag verscholen onder het ligbed. Ook de gevoelens van de personages worden goed beschreven. Alles komt uiteindelijk samen wat zorgt dat het boek een goed einde heeft.
Waar gaat Blauwe tranen over?
Iris Blom is misdaadjournalist in Rotterdam. Ze voelt zich onveilig door haar werk. Ze verlaat daarom Nederland en gaat op het zonnige Curaçao bij een plaatselijke krant aan het werk. Ze wordt op de rubriek sport en cultuur gezet wat haar in het begin woedend maakt. Ondertussen blijft ze zich wel bezighouden met misdaadzaken. In Curaçao is de band Blue Girls, een favoriete band van Iris. De Blue Girls hebben een fotoshoot waar Iris, met haar collega die fotograaf is, verslag van gaat doen. De dames van de band mogen op het moment van de fotoshoot blauwe sieraden dragen die veel geld waard zijn. Na de fotoshoot zijn de sieraden verdwenen en is er ook een moord gepleegd op de roadie van de band. Iris zet haar ervaring in en wil het mysterie ontrafelen. Ze raakt verstrikt in duistere geheimen...
Een aanrader om te lezen! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Ik had nog niet eerder een boek van Vera van Beers gelezen, maar wat een goed boek! Het is ook zeker niet het laatste boek wat ik van haar heb gelezen! Ik was vanaf het begin geboeid aan het lezen en vergat alles om mij heen! Ik kon het e-book maar moeilijk wegleggen, omdat ik nieuwsgierig was naar wat er zou komen. Het einde had ik niet verwacht, al had ik wel een vermoeden dat er iets met Hugo aan de hand was. Het was verrassend en spannend! Vera heeft een fijne schrijfstijl. Er wordt vanuit Iris geschreven. Ze beschrijft goed de situaties, waardoor ik echt helemaal in het verhaal zat. Ik kon mij een goede voorstelling maken van wat er gebeurde en ik voelde mij net Iris die op het jacht lag verscholen onder het ligbed. Ook de gevoelens van de personages worden goed beschreven. Alles komt uiteindelijk samen wat zorgt dat het boek een goed einde heeft.
Waar gaat Blauwe tranen over?
Iris Blom is misdaadjournalist in Rotterdam. Ze voelt zich onveilig door haar werk. Ze verlaat daarom Nederland en gaat op het zonnige Curaçao bij een plaatselijke krant aan het werk. Ze wordt op de rubriek sport en cultuur gezet wat haar in het begin woedend maakt. Ondertussen blijft ze zich wel bezighouden met misdaadzaken. In Curaçao is de band Blue Girls, een favoriete band van Iris. De Blue Girls hebben een fotoshoot waar Iris, met haar collega die fotograaf is, verslag van gaat doen. De dames van de band mogen op het moment van de fotoshoot blauwe sieraden dragen die veel geld waard zijn. Na de fotoshoot zijn de sieraden verdwenen en is er ook een moord gepleegd op de roadie van de band. Iris zet haar ervaring in en wil het mysterie ontrafelen. Ze raakt verstrikt in duistere geheimen...
Een aanrader om te lezen! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
June 7, 2025
⭐️⭐️⭐️
In samenwerking met de Crime Compagnie mocht ik meedoen aan de blogtour van Blauwe Tranen, waarbij ik het nieuwe boek van Vera van Beers lezen nog voordat het werd uitgebracht!
Dit boek draait om Iris, die vanwege een vervelende periode in Rotterdam, is verhuisd naar Curaçao om aldaar een nieuw leven als journalist op te bouwen. Of althans, een nieuw leven zit Iris niet op te wachten. Een nieuwe kans op een carrière als misdaadjournaliste wil. Deze kans krijgt ze, maar wordt haar ook al snel ontnomen. Iris wordt verbannen naar een ander genre maar ziet hier al snel toch het plezier van in, mede door een nieuw iemand die ze onbedoeld tot haar leven heeft toegelaten. En zeker wanneer dit toch blijkt te linken met misdaad.
Ze kan het dan ook niet laten om verder onderzoek te doen naar een moord die heeft plaatsgevonden op het eiland. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot.
Of Iris de dader kan achterhalen, alsook zijn motief, daar moet je toch echt het boek voor lezen!
En ik kan je vertellen dat dit boek het zeker waard is, al vond ik het persoonlijk wel jammer dat ik hem net zelf al liggend op een strandbedje in Curaçao kon lezen. Maar wellicht een van jullie wel, dus zeker een aanrader als je op zoek bent naar een spannend vakantieboek!
Dit is dan ook zeker niet mijn laatste boek van Vera van Beers!
FYI: dit boek is zeker ook geschikt voor de niet of beginnende thrillerlezers onder ons! In dit boek zijn namelijk geen heftige beschrijvende scènes opgenomen die kriebels op je rug veroorzaken, maar heeft voornamelijk spannende scènes.
In samenwerking met de Crime Compagnie mocht ik meedoen aan de blogtour van Blauwe Tranen, waarbij ik het nieuwe boek van Vera van Beers lezen nog voordat het werd uitgebracht!
Dit boek draait om Iris, die vanwege een vervelende periode in Rotterdam, is verhuisd naar Curaçao om aldaar een nieuw leven als journalist op te bouwen. Of althans, een nieuw leven zit Iris niet op te wachten. Een nieuwe kans op een carrière als misdaadjournaliste wil. Deze kans krijgt ze, maar wordt haar ook al snel ontnomen. Iris wordt verbannen naar een ander genre maar ziet hier al snel toch het plezier van in, mede door een nieuw iemand die ze onbedoeld tot haar leven heeft toegelaten. En zeker wanneer dit toch blijkt te linken met misdaad.
Ze kan het dan ook niet laten om verder onderzoek te doen naar een moord die heeft plaatsgevonden op het eiland. Maar dit gaat niet zonder slag of stoot.
Of Iris de dader kan achterhalen, alsook zijn motief, daar moet je toch echt het boek voor lezen!
En ik kan je vertellen dat dit boek het zeker waard is, al vond ik het persoonlijk wel jammer dat ik hem net zelf al liggend op een strandbedje in Curaçao kon lezen. Maar wellicht een van jullie wel, dus zeker een aanrader als je op zoek bent naar een spannend vakantieboek!
Dit is dan ook zeker niet mijn laatste boek van Vera van Beers!
FYI: dit boek is zeker ook geschikt voor de niet of beginnende thrillerlezers onder ons! In dit boek zijn namelijk geen heftige beschrijvende scènes opgenomen die kriebels op je rug veroorzaken, maar heeft voornamelijk spannende scènes.
November 13, 2025
Blauwe tranen - Vera van Beers
⭐⭐⭐️
ℍ𝕖𝕥 𝕧𝕖𝕣𝕙𝕒𝕒𝕝
Misdaadjournalist Iris is verhuisd naar Curacao en valt met haar neus in de boter. Ze mag verslag doen van een festival op het eiland en interviewt popgroep Blue Girls. Ze doet er alles aan om een goed verhaal te schrijven en ontdekt diverse geheimen. Al snel wordt duidelijk dat iemand wil dat ze haar mond houdt. Gelukkig ontmoet ze Hugo, een man waarmee ze het érg leuk heeft. Hij vind haar ook fantastisch, toch? Of heeft hij een stiekeme andere agenda?
𝕄𝕚𝕛𝕟 𝕞𝕖𝕟𝕚𝕟𝕘
Mijn welkomstboek bij @decrimecompagnie en het viel zeker niet tegen. Ik zat niet op het puntje van mijn stoel bij dit verhaal, maar het is wel zo geschreven dat ik zeker wilde weten hoe het af zou lopen. Dat Hugo een rol is het plot zou hebben was, voor mij, vanaf het begin duidelijk. Echter vond ik het jammer dat zijn rol niet wat eerder onthult werd en dat een prominente rol in het verhaal heeft gekregen. De daadwerkelijke schuldigen vond ik verrassend, maar ook dat bleef een beetje klein beschreven. Kortom een prima spannend verhaal, maar het daadwerkelijke plot kreeg voor mij een veel te kleine rol.
#boeken #books #review #boekenlezen #gekopboeken #bookstagramnl #boekstagram #bookstagram #boekentip #lezen #luisteren #fysiekboek #ebook #luisterboek #kobo #bookbeat #reading #nonfictie #thriller #waargebeurd #nederlandstalig
⭐⭐⭐️
ℍ𝕖𝕥 𝕧𝕖𝕣𝕙𝕒𝕒𝕝
Misdaadjournalist Iris is verhuisd naar Curacao en valt met haar neus in de boter. Ze mag verslag doen van een festival op het eiland en interviewt popgroep Blue Girls. Ze doet er alles aan om een goed verhaal te schrijven en ontdekt diverse geheimen. Al snel wordt duidelijk dat iemand wil dat ze haar mond houdt. Gelukkig ontmoet ze Hugo, een man waarmee ze het érg leuk heeft. Hij vind haar ook fantastisch, toch? Of heeft hij een stiekeme andere agenda?
𝕄𝕚𝕛𝕟 𝕞𝕖𝕟𝕚𝕟𝕘
Mijn welkomstboek bij @decrimecompagnie en het viel zeker niet tegen. Ik zat niet op het puntje van mijn stoel bij dit verhaal, maar het is wel zo geschreven dat ik zeker wilde weten hoe het af zou lopen. Dat Hugo een rol is het plot zou hebben was, voor mij, vanaf het begin duidelijk. Echter vond ik het jammer dat zijn rol niet wat eerder onthult werd en dat een prominente rol in het verhaal heeft gekregen. De daadwerkelijke schuldigen vond ik verrassend, maar ook dat bleef een beetje klein beschreven. Kortom een prima spannend verhaal, maar het daadwerkelijke plot kreeg voor mij een veel te kleine rol.
#boeken #books #review #boekenlezen #gekopboeken #bookstagramnl #boekstagram #bookstagram #boekentip #lezen #luisteren #fysiekboek #ebook #luisterboek #kobo #bookbeat #reading #nonfictie #thriller #waargebeurd #nederlandstalig
June 4, 2025
Begin december 2024 kreeg ik de vraag of ik mee wilde lezen met het manuscript en ik was direct enthousiast.
Des te leuker is het dan om het boek nu nog eens te lezen en te ontdekken wat er met o.a. mijn feedback is gebeurd.
Vera heeft goed naar haar proeflezers geluisterd 😉. Nu snel door naar mijn recensie.
Vanaf de allereerste pagina waan je je op het altijd bruisende Curaçao. Ik hoor de zee ruisen, de Caraïbische klanken van de trommels klinken rustig in mijn oren.
De zon zindert op mijn huid en een zachte zeebries geeft verkoeling. Langzaamaan start het verhaal een neemt misdaadjournaliste Iris ons mee in haar dagelijks leven. Al snel wordt ze op de redactie overgeplaatst naar het onderwerp Sport en Cultuur, iets wat ze absoluut niet leuk vindt. Tot ze verslag mag doen van het North Sea Jazz Festival en haar idolen de Blue Girls mag interviewen. Als dan plotseling een roadie van de band verdwijnt en een set hele dure blauwe diamanten worden ontvreemd gaat Iris op onderzoek uit.
Vera heeft een fijne schrijfstijl die ik al had opgemerkt in haar debuutthriller ´Onheilspad´ (deze is gelukkig weer in paperback verkrijgbaar). Hierdoor leest het boek makkelijk weg en bouwt ze de spanning op. Zonder te veel weg te geven, omdat ik echt vind dat je deze heerlijke zomerse thriller moet gaan lezen tijdens je vakantie op de camping, aan het zwembad of op het strand, durf ik te zeggen dat hij veel beter is dan de gemiddelde Linda van Rijn. Er is namelijk veel beter nagedacht over de uitwerking van het plot en de weg erna toe. We eindigen nogal met knal en dat is tof. Heel tof. Ik had deze uitkomst niet verwacht en dat maakt de thriller steengoed.
Ik heb ervan genoten en hoop toch echt ergens dit jaar of begin volgend jaar weer een nieuwe manuscript van Vera te mogen mee lezen. No pressure hoor!
Ik waardeer hem met 4 sterren
May 13, 2025
Goed verhaal niet standaard en niet voorspelbaar love it. Al had het van mij persoonlijk nog wat spannender gekund. Dacht eerst aan 3 Sterren maar door het einde zeker 4 sterren geworden. Goeie schrijfstijl. Lees makkelijk weg. Goed geschreven.
August 10, 2025
Ultiem van genoten. Fijne schrijfstijl, lekker tempo, veel juice zowel op het vlak van misdaad als liefde. Heerlijke plottwist/ontknoping! Gelezen op een houten bankje vanaf onze wildkampeerspot in Zweden.
June 1, 2025
Leest lekker weg! Vind vooral fijn dat het niet zo heel voorspelbaar verhaal is en je eigenlijk alle kanten op gaat met wie de dader(s) kunnen zijn...
July 14, 2025
Een echte page turner
December 7, 2025
Er beurt er een boel op Curaçao, het boek leest zeer vlot.
August 4, 2025
Wat was ik nieuwsgierig naar dit boek! Van Vrouwenthrillers De Crime Compagnie mocht ik het e-book Blauwe tranen van Vera van Beers lezen en recenseren. Bedankt voor dit recensie-exemplaar!
Ik had nog niet eerder een boek van Vera van Beers gelezen, maar wat een goed boek! Het is ook zeker niet het laatste boek wat ik van haar heb gelezen! Ik was vanaf het begin geboeid aan het lezen en vergat alles om mij heen! Ik kon het e-book maar moeilijk wegleggen, omdat ik nieuwsgierig was naar wat er zou komen. Het einde had ik niet verwacht, al had ik wel een vermoeden dat er iets met Hugo aan de hand was. Het was verrassend en spannend! Vera heeft een fijne schrijfstijl. Er wordt vanuit Iris geschreven. Ze beschrijft goed de situaties, waardoor ik echt helemaal in het verhaal zat. Ik kon mij een goede voorstelling maken van wat er gebeurde en ik voelde mij net Iris die op het jacht lag verscholen onder het ligbed. Ook de gevoelens van de personages worden goed beschreven. Alles komt uiteindelijk samen wat zorgt dat het boek een goed einde heeft.
Waar gaat Blauwe tranen over?
Iris Blom is misdaadjournalist in Rotterdam. Ze voelt zich onveilig door haar werk. Ze verlaat daarom Nederland en gaat op het zonnige Curaçao bij een plaatselijke krant aan het werk. Ze wordt op de rubriek sport en cultuur gezet wat haar in het begin woedend maakt. Ondertussen blijft ze zich wel bezighouden met misdaadzaken. In Curaçao is de band Blue Girls, een favoriete band van Iris. De Blue Girls hebben een fotoshoot waar Iris, met haar collega die fotograaf is, verslag van gaat doen. De dames van de band mogen op het moment van de fotoshoot blauwe sieraden dragen die veel geld waard zijn. Na de fotoshoot zijn de sieraden verdwenen en is er ook een moord gepleegd op de roadie van de band. Iris zet haar ervaring in en wil het mysterie ontrafelen. Ze raakt verstrikt in duistere geheimen...
Een aanrader om te lezen! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Ik had nog niet eerder een boek van Vera van Beers gelezen, maar wat een goed boek! Het is ook zeker niet het laatste boek wat ik van haar heb gelezen! Ik was vanaf het begin geboeid aan het lezen en vergat alles om mij heen! Ik kon het e-book maar moeilijk wegleggen, omdat ik nieuwsgierig was naar wat er zou komen. Het einde had ik niet verwacht, al had ik wel een vermoeden dat er iets met Hugo aan de hand was. Het was verrassend en spannend! Vera heeft een fijne schrijfstijl. Er wordt vanuit Iris geschreven. Ze beschrijft goed de situaties, waardoor ik echt helemaal in het verhaal zat. Ik kon mij een goede voorstelling maken van wat er gebeurde en ik voelde mij net Iris die op het jacht lag verscholen onder het ligbed. Ook de gevoelens van de personages worden goed beschreven. Alles komt uiteindelijk samen wat zorgt dat het boek een goed einde heeft.
Waar gaat Blauwe tranen over?
Iris Blom is misdaadjournalist in Rotterdam. Ze voelt zich onveilig door haar werk. Ze verlaat daarom Nederland en gaat op het zonnige Curaçao bij een plaatselijke krant aan het werk. Ze wordt op de rubriek sport en cultuur gezet wat haar in het begin woedend maakt. Ondertussen blijft ze zich wel bezighouden met misdaadzaken. In Curaçao is de band Blue Girls, een favoriete band van Iris. De Blue Girls hebben een fotoshoot waar Iris, met haar collega die fotograaf is, verslag van gaat doen. De dames van de band mogen op het moment van de fotoshoot blauwe sieraden dragen die veel geld waard zijn. Na de fotoshoot zijn de sieraden verdwenen en is er ook een moord gepleegd op de roadie van de band. Iris zet haar ervaring in en wil het mysterie ontrafelen. Ze raakt verstrikt in duistere geheimen...
Een aanrader om te lezen! ⭐️⭐️⭐️⭐️⭐️
Displaying 1 - 22 of 22 reviews