ร้อยเรื่องเล่าขานตำนานนิทานไม่รู้จบ

by อภิญญา จงสุขกิจพานิช

กาลครั้งหนึ่งนานมาแล้ว...การเริ่มต้นที่คุ้นเคย แต่จะจบลงอย่างไม่คาดคิด!

จากหนังสือนิทานปกหนังสีน้ำตาลเก่าเล่มหนึ่งในลังสิ่งของที่ได้รับบริจาค เขียนด้วยลายมือภาษาอังกฤษตัวเขียน บอกเล่าเรื่องราวคล้ายนิทานหลายๆ เรื่อง ได้กลายเป็นกุญแจนำพาเด็กสาวไร้สัญชาต คนหนึ่งให้พบกับรถไฟไร้กาลเวลา...รถไฟที่สามารถพาผู้โดยสารย้อนเวลากลับสู่อดีตเพื่อแก้ไขสิ่งผิดพลาด จนกว่าตนเองจะพอใจและมีความสุขกว่าที่เป็นอยู่

หนังสือ "ร้อยเรื่องเล่าขานตำนานนิทานไม่รู้จบ" เล่มนี้ เป็นการเล่าเรื่องโดยการนำนิทานอันเป็นด้านมุมของความสุขสวยงาม มาร้อยเรียงเล่าใหม่ในอีกด้านที่แสดงให้เห็นถึงความทุกข์ทรมาน ความผิดพลาด ความไม่สมบูรณ์ของชีวิต ทั้งยังห่างไกลจากการรับรู้ว่า พวกเขาก็อยู่ด้วยกันอย่างมีความสุขตลอดไป

นอกจากนั้น หนังสือ ไร้อยเรื่องเล่าขานตำนานนิทานไม่รู้จบ" เล่มนี้ ยังรางวัลยอดเยี่ยม Young Thai Artist Award ประจำปี 2553 เป็นการนำนิทานซึ่งเป็นเรื่องแห่งความสุขมาถักทอ ร้อยเรียง และเล่าใหม่ในอีกมุมมอง ผู้เขียนเป็นคนวาดภาพปกและภาพประกอบด้วยตนเอง

© Copy Right by SE-EDUCATION Public Company Limited.

408 pages, Paperback

First published April 1, 2012

Reviews

[ทำงานเพื่อสนับสนุนงานอดิเรก · Rating 4 out of 5]

ขณะรีวิว : อ่านจบแล้ว

#คือ
นิยาย หนึ่งในเรื่องที่ได้รางวัล Young Thai Artist Award และได้ตีพิมพ์ในปี 2553

เป็นการเล่าเรื่อง โดยนำ นิทาน หลาย ๆ เรื่องมา ปะ เข้าด้วยกัน โดยนำเสนอ อีกแง่มุมของนิทาน ที่ไม่เหมือนเรื่องใด มาร้อยเรียงต่อกันเป็นเรื่องเดียว เช่น สาวน้อยไม้ขีดไฟ ราพันเซล มาเล่าใหม่ ในเวอร์ชั่นใหม่ จะเกิดอะไรขึ้นหนอ หากพวกเขาไม่ได้ลงเอยที่ Happily ever after ดังนิทานที่เราคุ้นเคย ชีวิตพวกเขาจะแหลกเหลวได้ขนาดไหน

หากว่ากันตามความเป็นจริงของคำว่า “มนุษย์” ไม่ใช่โลกสวยตามแบบฉบับนิทาน ไม่มีอะไรการันตีว่าชีวิตจะสุขสันต์ตลอดกาล หากเป็นเช่นนั้น พวกเขาจะอยากกลับไปแก้ไขอดีตไหม และการแก้ไขนั้น จะเกิดผลลัพธ์เป็นทอดๆ ที่เราเรียกกันว่า Butterfly effect อย่างไร

#รีวิว
บอกก่อนว่า ปกหนังสือ พาให้หลงทาง ไขว้เขวไปมาก!
คือปกมันดูซอฟ นวล บวกกับ ชื่อเรื่อง 'ร้อยเรื่องเล่าขานตำนานนิทาน' มันเลยให้นึกว่าเป็นแนว วรรณกรรมเยาวชน เด็กน้อยอ่าน อะไรแบบนั้นอะ ซึ่งจริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย มันดาร์คกว่านั้น มันควรจัดอยู่ในหมวด 13+ หรือ 15+ หรือมากกว่านั้น
คนเขียนวาดภาพประกอบเองด้วย อาร์ตจัด

#จุดเด่นของเรื่อง
- คือการนำนิทานหลายเรื่อง มาต่อกันได้แบบลงตัว สามารถปะติดเชื่อมกันได้แบบเป๊ะเว่อร์ ในแต่ละบทที่ค่อย ๆ เฉลยออกมา ทำให้ทึ่งพอสมควร ที่คนเขียนสามารถร้อยเรียงให้มันเป็นเรื่องเดียวกันได้จริงๆ เกิดเป็นเรื่องใหม่เอี่ยมขึ้นมา ลืมเรื่องราวเก่า ๆ ของนิทานเหล่านั้นไปได้เลย นี่คือเวอร์ชั่นใหม่ ที่ดาร์คกว่า เข้มข้นกว่า สมจริงยิ่งกว่า

- ตัวละคร “อซารัส” ตัวหลัก ที่คนเขียนใส่เข้าไป สุดท้ายก็สามารถแนบเนียนไปกับตัวละครอื่น ๆ ที่มาจากนิทานได้อย่างแนบเนียน เป็นตัวเชื่อมที่น่าทึ่ง

#จุดด้อย
- หากไม่เคยรู้จักนิทานเหล่านี้เลยแม้แต่น้อย แบบไม่รู้จริง ๆ กระทั่งโครงเรื่องคร่าว ๆ จะไม่สนุก ไม่อินเท่าที่ควร นิทานเหล่านี้มีหลายเรื่อง เช่น สาวน้อยไม้ขีดไฟ ราพันเซล แจ๊คผู้ฆ่ายักษ์ เป็นต้น

- บางบทยังบรรยาย ได้ไม่ค่อยดี งง ไม่เห็นภาพ เช่น บทของอซารัสกับอัศวินรถไฟ งง มากกกกกก พยายามตั้งสติ แต่ยังไม่เห็นภาพเท่าที่ควร

3.8-4 ดาวค่ะ

<<อ่านรีวิวงานอื่นๆ https://www.facebook.com/SickCatReview

[Namtarn Chawanrat · Rating 3 out of 5]

Innocent archetype
Fairytale retelling
Tragedy
Weird Girl Aesthetic
Unreliable Narrator
A book within a book (หนังสือซ้อนหนังสือ)
A dream within a dream (ฝันซ้อนฝัน)
Rules of Horror

💀เข้าใจผิดคิดไปเองว่าเป็นแนว Coming of Age อ่านเองพบว่า มันเป็น Adult Fiction แนว uncanny/ dark fantasy มีภาพ เสียง เนื้อหา ไม่เหมาะสม ความน่ากลัวของใจคน เหมาะกับผู้อ่าน 15+

เล่าถึง อซารัส เด็กลูกครึ่ง กำพร้า ไร้สัญชาติ อาศัยอยู่ใน(น่าจะ)สถานสงเคราะห์ เป็นคนชอบอ่านหนังสือ และวันนึงไปได้หนังสือประหลาด กรรมเวรที่แต่ละหน้าขาดกระจัดกระจาย อซารัสอ่านไป เรียงทีละหน้าไป แต่หนังสือมันเนื้อหาขมวดคิ้ว ไม่ใช่นิทานปกติ มันมีความรุน-แรงในครอบครัวของสาวน้อยไม้ขีดไฟ ชะตากรรมของเจ้านายแมวสวมรองเท้าบูท เรื่องหลังแต่งงานของเจ้าหญิงนิทรา แจ็คผู้ฆ่ ายักษ์ ราพันเซล ปีเตอร์แพน รวบตึงมันคือ prequel และ sequel ของนิทานคลาสสิค

ขณะเดียวกัน อซารัส อยู่ในห้วงฝันซ้อนฝัน อ่านไปก็สับสนกับ Reality ของนางไปด้วย 😵‍💫 ’บางอย่าง‘ พาอซารัสขึ้นรถไฟ โดยขบวนนี้มีผู้โดยสารเป็นตัวละครจากในนิทาน พวกเขากลับมา ขึ้นรถครั้งแล้วครั้งเล่า เพื่อกลับไปแก้ไขโศกนาฏกรรมของตน — จนทุกคนเกี่ยวข้อง วนลูปกลับมาแก้จนมันพันวน สิบหายกันหมด

✏️ถ้าใช้คำยุคนี้ คิดว่าเป็นการเล่าแบบ drapple/wattpad อยู่นิดนึงค่ะ คือเป็นการเล่าประโยคสั้นๆ หรือกระชับ ไหลไอเดียในหัว แต่เสียอย่างนึงว่า เวลาอ่านจะงงๆบ้างว่า ใครทำอะไร ที่ไหนนะ
🚩ยินดีด้วย คุณได้ตัวละครหลัก ที่ ASPD, PTSD และ Schizo อยู่หน่อยๆ (ไม่หน่อย) และเบียว ยิ้มเหี้oมตั้งต้นจนจบ เป็นแนนโน๊ะ 5555555
🔺ใครเคยดู Triangle (2009) ประมาณนั้นค่ะ มีความวนลูป ต่างคนต่างกรรมต่างวาระ แต่มาบรรจบว่าเชื่อมโยงกัน เกิดเป็นรูทหลากหลาย
🗣️มันเป็น psychological thriller ที่เป็นแฟนตาซีค่ะ ปมทางจิตเยอะดี
😵‍💫อ่านจบรู้สึก love/hate ชอบที่พลอตโชว์เหนือ มันแปลก แต่ไม่ชอบที่บรรยายงงๆ เข้าใจไทม์ไลน์ไม่ทัน ไม่ชอบที่ FMC เบียว

[Illbeyourpresent &#x1f381; · Rating 5 out of 5]

ส่วนตัวชอบการดำเนินเนื้อเรื่องที่สุดท้ายการเดินทางในแต่ละนิทานแต่ละเรื่องเกี่ยวโยงเข้าด้วยกันทั้งหมดด้วยจุดร่วมเดียวกันคือการตัดสินใจบางอย่าง เป็นเนื้อหาที่ตอนอ่านรู้สึกคาดไม่ถึงว่าจะใช้เนื้อเรื่องแบบนี้และความลงตัวของทุกตอนทำให้บทสรุปออกมาชัดเจนและจบจริงๆแบบไม่ต้องหาอ่านเพิ่มเติมแล้ว สนุกมาก ฟีลเหมือนฟังนิทานรีมิกซ์