Η Βάρδισσα Τζοραλύν αφηγείται ιστορίες που άκουσε στα μακρινά της ταξίδια, ιστορίες που διάβασε στους Παπύρους της Φανγκίρια. Οι Πρωτογέννητοι, οι Αθάνατοι Θαλσυλύν, οι Άφθαρτοι Ξωτικοί, οι Άνθρωποι που άλλοτε δημιουργούν κι άλλοτε καταστρέφουν… Ψήγματα του παρελθόντος, των τριών πρώτων Εποχών της Μυθικής Φανγκίρια… Η Βάρδισσα Τζοραλύν σας μοιράζει μια κούπα ζεστό αρωματισμένο κρασί, και με τον ήχο της πολυκαιρισμένης της άρπας θα σας ταξιδέψει σε ξεχασμένες αφηγήσεις των Βάρδων της Φανγκίρια. Ένας Πολεμιστής Χωρίς Όνομα Μια Αρωματοποιός που γίνεται απελευθερώτρια Μια Βασίλισσα και μια πρώην Ιέρεια Ο Πρώτος Μάγος και η Περιπλανώμενη Σαμέρνα Η Κυνηγήτρα και η Κυρά του Καθρέφτη Ένας Σφετεριστής και μια Μάγισσα Και κάποιες ακόμα σκιές… Λίγο πριν την αυγή της Τέταρτης Εποχής… Λίγο πριν το μεγάλο Έπος… Το καράβι της Μαγείας και της Φαντασίας σαλπάρισε για τη Φανγκίρια. Καλό Ταξίδι…
το βιβλίο πάει κάμποσος καιρός από τότε που το διάβασα, απλά του χρωστούσα κριτική για πάρα πολύ καιρό.
Πολύ επιγραμματικά: Σύντομες ιστορίες με κοινό θεματικό άξονα (δύο αρχέγονες ψυχές που ενώνονται ξανά και ξανά στις εποχές του κόσμου αυτού ενσαρκωμένοι σε εραστές). Γυναικείο (και όχι "γυναικείο") φάνταζυ που θυμίζει σε ύφος την Tanith Lee, με λυρικότητα και έμφαση στους χαρακτήρες και τα συναισθήματά τους.
Γραφή ώριμη και δουλεμένη, με ένα όχι τόσο καλουπωμένο ύφος που πιστεύω πως ίσως ξενίσει μερικούς. Ψεγάδι βρήκα την επιμέλεια με ελείψεις (τίποτα το δραματικό, έχω δει βέβαια και χειρότερες επιμέλειες από επαγγελματίες διορθωτές).
Από πλευράς πλοκής έχουμε παραλλαγές σε ένα θέμα, πάντα με διαφορετικούς χαρακτήρες σε διαφορετικές εποχές και με αρκετή ποικιλία για να μην κουράζουν (από παραμυθική αφήγηση και καθαρό επικό φάνταζυ μέχρι και δραματικό μονόλογο), αν και (προσωπικά) βρήκα ότι έλειπε η διαφορετική εκείνη ιστορία που θα έσπαζε το καλούπι και θα έκανε τη διαφορά (και, αν υπήρχε, το βιβλίο θα κέρδιζε το τέταρτο αστεράκι στην αξιολόγησή μου - Έχω βέβαια την υποψία από τον πρόλογο ότι η ιστορία αυτή θα μας σκάσει σε ξεχωριστό βιβλίο που θα μιλάει για την Τέταρτη Εποχή).
Συνολικά, ενδιαφέρουσα προσπάθεια που διαβάζεται ευχάριστα από τους οπαδούς του είδους (στους οποίους δε συγκαταλέγομαι). Ευχαρίστως θα διάβαζα και τον επόμενο πάπυρο της Φανγκίρια, όταν με το καλό βγει...
Γενικά, χαίρομαι όταν ανακαλύπτω μια γυναικεία φωνή που απλώνει χέρια στο πρωταρχικό, αρχετυπικό κομμάτι του φανταστικού, εκείνο που πολλές φορές το σύγχρονο γούστο το θεωρεί παρωχημένο. Κι αυτό η Μπενίση το κάνει με ευχέρεια κι ευχαρίστηση και με ικανοποιητικό αποτέλεσμα. Η γραφή είναι καλή (όταν προσπεράσει κανείς τα άπειρα τυπογραφικά λάθη της έκδοσης), πιθανόν άνω του μετρίου, η κοσμοπλασία μαγική και κατά το δυνατόν στέρεη, η πρόθεση προφανής, ο σεβασμός στον αναγνώστη και την ευφυΐα του καλοδεχούμενος.
Από την άλλη, κάθε ιστορία αφήνει την ίδια επίγευση με τις προηγούμενες. Αυτό δεν είναι πάντα κακό, ειδικά όταν όλες οι ιστορίες πραγματεύονται τελικά το ίδιο θέμα, την αιώνια έλξη/απώθηση των δύο Μισών ενός Όλου. Ωστόσο, πόσες είναι αυτές οι ιστορίες, δώδεκα;δεκαπέντε; Ε, πόσες φορές μπορείς να διαβάσεις το ίδιο πράγμα με άλλα λόγια, ντυμένο με άλλα ρούχα, ξανά και ξανά και ξανά;
Διάφορα hint μέσα στο βιβλίο υπονοούν ότι θα υπάρξει και άλλο βιβλίο, με την Τέταρτη Εποχή της Φανγκίρια. Θέλω να πιστεύω ότι αυτό θα έχει ευρύτερη γκάμα μοτίβων. Αλλά να σας πω την αμαρτία μου, μάλλον δε θα με πολυπειράξει αν δεν έχει. Πάει καιρός που διάβασα κάτι τρυφερά μαγικό και το ευχαριστήθηκα περισσότερο απ' όσο περίμενα.