De man aan de overkant

by Sylvia Winter

Claire, 49 jaar, alleenstaande moeder van twee puberende dochters, heeft haar leven goed op orde. Haar dagen zijn gevuld met werk, verantwoordelijkheid en de drukte van het moederschap. Maar wanneer de nieuwe mysterieuze, knappe overbuurman haar pad kruist, ontwaakt iets in haar dat ze lang vergeten was.

Wat begint als onschuldige nieuwsgierigheid, groeit uit tot een spel van fantasie en verlangen. Nacht na nacht ziet Claire hoe verschillende vrouwen zijn appartement binnenkomen – en weer vertrekken. Haar gedachten nemen een eigen leven, haar hart slaat over. Wat als zij de volgende vrouw achter de gordijnen is?

Wanneer hun blikken op een avond kruisen in het schijnsel van de straatverlichting, voelt Claire de drang om iets te doen. Durft ze haar veilige routine achter zich te laten en zich over te geven aan het onbekende?

Een meeslepende novelle over verlangen, grenzen en de vraag: wat als je leven plots een andere wending neemt?

128 pages, Paperback

Published May 23, 2025

Reviews

[DebibvanLouise · Rating 4 out of 5]

Het kortverhaal ‘De man aan de overkant’ gaat over de alleenstaande moeder Claire die gefascineerd raakt door haar knappe overbuurman Luca. De novelle begint met een korte, realistische schets van Claires leven, waardoor we vrij snel een helder beeld van haar hebben. Je begrijpt hoe ze in haar huidige levenssituatie terechtgekomen is. Ze is gescheiden van Wim, met wie ze twee dochters heeft. Het gebrek aan avontuur in hun relatie heeft hen uit elkaar gedreven. Een scheiding op latere leeftijd zal sowieso herkenbaar zijn voor veel lezeressen. Ook de plaats van de vrouw in een mannenwereld wordt besproken als het kort gaat over Claires job als projectleider. Dat is opnieuw een actueel, geloofwaardig element in het verhaal.

We beleven de novelle vanuit Claires perspectief en krijgen een brede inkijk in haar gedachten. Haar connectie met Luca begint vooral door het feit dat ze naar hem gluurt als hij voor zijn slaapkamerraam staat. De sfeer in het verhaal voelt daardoor wat voyeuristisch aan en Claire doet denken aan L.B. Jefferies die zijn buren bespiedt in Alfred Hitchcocks film ‘Rear Window’. Claire zit vast in de sleur van haar leven, net zoals Jefferies thuiszit door een gebroken been. Extra fijn is dat Claire zichzelf ook een gluurder noemt. Die hele voyeuristische sfeer zorgt voor een zekere spanning in de novelle, omdat de echte interactie met andere personages daardoor minder is. Je moet het vaak vooral hebben van Claires eigen gedachtesprongen en interpretaties van haar omgeving. Er zijn ook relatief weinig dialogen en soms dreigt het verhaal wat te kabbelen door de ietwat verhalende alinea’s.

De chemie tussen Luca en Claire komt dan ook niet tot stand door de diepgaande gesprekken, maar door de blikken naar elkaar en fysieke aantrekkingskracht. Hun dynamiek ontstaat dus op een andere manier, de focus ligt op hun lichaamstaal. Het gaat niet alleen om lust tussen de personages, Winter zorgt ook voor een diepere connectie tussen hen. De spice is er zeker, maar het is spice met diepgang, je voelt de oprechte interesse in elkaar. Er speelt heel wat onderhuidse spanning tussen Luca en Claire, dat brengt Winter mooi onder woorden. Zo gaat het over elkaar echt zien, iets wat in onze huidige maatschappij helaas niet altijd meer gebeurt. Wat Luca door z’n blik alleen al bij Claire teweegbrengt, doet je nadenken over je eigen leven.

Claire vergelijkt zichzelf op een bepaald moment met een bloem en dat is een mooie metafoor voor haar evolutie in de novelle. Sylvia Winter voegt hier en daar nog andere subtiele referenties naar bloemen en planten toe. Dat geeft de schrijfstijl iets meer diepgang. Al lezen de hoofdstukken behoorlijk vlot, ze voelen toch wat lang aan voor een novelle. Door het gebrek aan veel actie en de regelmatig terugkerende verhalende alinea’s zakt je leestempo, maar toch slaagt Winter erin de aandacht van haar lezers vast te houden tot de climax van de novelle. ‘De man aan de overkant’ wordt op een fijne manier afgerond en doet je beseffen dat het nooit te laat is om jezelf te
herontdekken…

Conclusie
3,75 sterren
‘De man aan de overkant’ is een fijne novelle om tussendoor te lezen. Het verhaal is herkenbaar en kan daardoor heel wat lezers bekoren.

[Karin · Rating 4 out of 5]

Nieuwsgierig?
Zij ook!

Claire is 49, gescheiden en moeder van twee puberdochters die ze deelt met haar ex Wim. Haar leven kabbelt rustig voort tussen werk, boodschappen en het pendelen van haar dochters tussen twee huizen. Haar huwelijk met Wim liep stuk omdat hij "meer avontuur" wilde, iets waar Claire weinig behoefte aan had – zeker niet nadat ze moeder werd.

Tot de dag dat er een nieuwe buurman tegenover haar komt wonen.

Hij is jonger, mysterieus, en vooral: hij laat soms net iets te veel zichtbaar door een kier in zijn gordijnen. Claire merkt dat ze steeds vaker naar zijn raam tuurt, haar fantasie slaat op hol, en haar eigen lijf – dat ze lang vergeten leek – begint zich op een verrassende manier te roeren. Wat begint als een onschuldige nieuwsgierigheid, verandert in een heftige innerlijke storm. Als ze elkaar op straat tegenkomen en hun blikken elkaar raken, is er geen weg meer terug. Claire voelt dingen die ze nooit eerder heeft gevoeld, of misschien allang vergeten was.

Wat deze novelle zo sterk maakt, is dat Sylvia Winter met veel gevoel en humor schrijft over verlangen, zelfontdekking en het herontdekken van je vrouw-zijn, zelfs als je dacht dat dat hoofdstuk al dicht was. Claire is herkenbaar en menselijk – geen glamourvrouw, maar iemand die je buurtje zou kunnen zijn. De manier waarop haar fantasieën haar dagelijkse leven binnensluipen is spannend, grappig en soms ook pijnlijk eerlijk.

Maar ondanks het broeiende verlangen en de lichamelijke spanning, blijft het verhaal smaakvol en fijnzinnig geschreven. Winter schrijft erotische proza; het verhaal wordt op geen enkel moment vulgair of aanstootgevend. In plaats daarvan krijg je een intieme, herkenbare inkijk in de verlangens en twijfels van een vrouw die zichzelf opnieuw begint te ontdekken.

‘De man aan de overkant’ is een subtiele, intieme novelle over verlangen, verbeelding en het herwinnen van jezelf, met humor, warmte en stijl verteld. Een klein boekje met grote zeggingskracht.

[Karlijn (Karlijnsboekenbubbel) · Rating 3 out of 5]

Ik kreeg onlangs een mooie verrassing in de brievenbus. Namelijk het vooruitexemplaar van dit boek. Sylvia Winter is nieuw in de boekenwereld en haar debuut ‘De man aan de overkant’ verscheen net bij Borgerhoff & Lamberigts. Er zat een mooie brief bij van de uitgever en ik was wel erg benieuwd naar het verhaal. Sylvia wil anoniem blijven, dus ook de uitgever weet niet wie ze is. Dat maakt het natuurlijk allemaal erg mysterieus en ik wou het boek graag lezen.

Ik las het op 2 dagen uit (het is maar 124 pagina’s), maar ik weet eerlijk gezegd niet goed wat ik ervan moet vinden. 🫣 Het boek gaat over Claire, een gescheiden vrouw van middelbare leeftijd, met 2 tienerdochters. Aan de overkant van de straat komt een wel erg knappe man wonen. Er ontwaken gevoelens bij Claire die ze dacht al lang begraven te hebben.

Het boek is soms expliciet geschreven, dus daar moet je natuurlijk wel weg mee kunnen 😛. Het is wel prachtig geschreven. Je voelt dat Claire verlangt iets waarvan ze niet wist dat ze het nog in zich had. Het leest erg vlot, maar er zit natuurlijk niet zo super veel verhaallijn in. Het gaat maar over 1 ding en dat is de buurman en de aantrekking die ze tot hem heeft. Is de aantrekking wederzijds? Claire ontpopt zichzelf tot een heuse verleidster en staat soms te kijken van haarzelf. Het is een mooi verhaal over dat je nog altijd iets kan terugvinden in jezelf ook al dacht je dat het er niet meer was.

Voor een debuut is dit prachtig geschreven. Ik geef het 3 sterren omdat het niet volledig mijn leefwereld is, maar ik denk dat dit boek bij de juiste lezer de juiste snaren kan raken. Wie weet zet het je wel aan tot die ene gedurfde stap die je nooit hebt durven nemen.

Kom je het ergens tegen, pik het dan zeker eens op! Wie weet is dit boek wel juist wat jij nodig had! 🫧

[Els · Rating 3 out of 5]

De man aan de overkant. Door: Sylvia Winter.

Sylvia Winter is niet de echte naam van de schrijfster. Zij blijft liever anoniem. Misschien omdat dit debuut zo waargebeurd aanvoelt? Ik gun dat ‘Sylvia’ van harte.

In amper 127 pagina’s schetst zij ons hoe een vrouw van bijna 50, na haar scheiding en een leven lang anderen op de eerste plaats zetten, seksueel ontwaakt. Geweldig hé: een gescheiden vrouw, die niet meer piepjong is én geile seks heeft! Ikzelf (46) ben momenteel jammer genoeg ook aan het scheiden. Ik ben gedumpt voor een 25-jarige en zag mijzelf al seksloos eindigen… Maar Sylvia Winter gaf mij hoop en goesting; hoera!

De man aan de overkant is een must-read omdat het boekje niet alleen hoop brengt maar je ook gegarandeerd een gezellige, broeierige avond bezorgt. Wat extra leuk is: om plaatsen uit het boek te herkennen (Antwerpen!).

Dit mag voor mij het begin van een hotte reeks worden.

[Deboekenhamsteraar · Rating 3 out of 5]

Claire heeft een goed leven. Ze heeft een fijne job en twee dochters. Het enige dat ze niet heeft, is een relatie. Dit mist ze niet echt in haar leven, tot ze haar nieuwe mysterieuze overbuurman ontmoet.

Laat ik beginnen met zeggen dat dit boek niet mijn genre is en het verhaal daardoor ook tegenviel. Het is een dun boekje waardoor de focus van het verhaal zich voornamelijk op de spice concentreert. Doordat het zo dun is, miste ik ook redelijk veel. Het hoofdpersonage kwam voor mij wat oppervlakkig over doordat ik persoonlijkheid miste. Hetzelfde geldt voor de overbuurman, hier komen we bijna niets van te weten.

Verder miste ik precies ook een verhaallijn. Het enige waar dit verhaal over gaat is hoe Claire droomt van haar overbuur. Als je dus zoekt naar een eenvoudig verhaal met wat spice is dit wel aan te raden.

[Samsboeken · Rating 3 out of 5]

Sylvia Winter levert met De man aan de overkant een prima debuut af. In dit korte verhaal ontwaakt de sensualiteit van Claire na haar scheiding, subtiel aangewakkerd door de mysterieuze overbuurman Luca. De connectie via blikken is zo beschreven dat je als lezer her schaamrood op je wangen krijgt en zorgt voor een aanhoudende spanning, zonder dat het verhaal vervalt in plat expliciet taalgebruik. Er zijn momenten waar de spice wel boven water komt, maar slecht met een duidelijk doel.
De hoofdstukken voelen soms wat lang aan door het trage tempo, maar dat past bij de geleidelijke ontwikkeling van Claires innerlijke wereld. Winters schrijfstijl is scherp, met humor en gevoel voor detail. Een novelle met een duidelijke, gelaagde boodschap over verlangen en herontdekking. Ideaal voor aan het zwembad!

[Ka8leen · Rating 5 out of 5]

Dit boekje viel als vooruitleesexemplaar op de mat. Het bijhorende briefje en de mysterieuze schrijfster gaven het geheel al een heel nieuwsgierig tintje. Bewust de bewoording ´boekje´ want dit is een fijn, zinderend verhaal van 127 pagina´s met een erotische ondertoon. Een fijn tussendoortje dat je niet onbewogen achterlaat en wiens toon zowel literair als sprankelend overkwam. Als een dans bijna. Opbouwend tot iets. Gulzig verder lezend op dat ´iets´ te ontdekken. Kiezen voor jezelf als vrouw. Ontdekkend. Vragend. Zoekend. Je leven opnieuw in eigen handen nemen na jaren van zorgen voor .. .
Een heel fijne, zinderende novelle.

[Valerie · Rating 1 out of 5]

Ik heb ergens een vergadering gemist over de inhoud van dit boek. Groot was de verrassing toen ik de eerste masturbatie onder ogen kreeg. En het bleef niet bij één beurt. De ontluikende seksualiteit van Claire kent geen grenzen.
Sorry Sylvia, een flinterdun (letterlijk en figuurlijk) verhaal dat mijn fantasie niet op hol brengt. En voor wie op zoek is naar erotische verhalen vermoed ik dat er meer prikkelende boeken te vinden zijn. Tips?
In tegenstelling tot Claire, kwam ik niet aan mijn trekken.

[Evelien · Rating 3 out of 5]

3.5 sterren

Wat een mooi boekje! Helemaal anders dan ik had verwacht. Ik had de blurb op de achterzijde nog niet gelezen, en alleen op basis van de titel en cover dacht ik dat het zou gaan over een wat oudere man die aan de overkant woonde. In mijn hoofd was dat een oude, grompy man. Maar dat bleek helemaal niet het geval...

In werkelijkheid is het een spicy en mooi verhaal over een vrouw die zichzelf weer terugvindt nadat de kinderen al groot zijn.

[Vanbuylen Martine · Rating 4 out of 5]

Heel vermakelijk, beetje pikant en niet voor gevoelige lezers. Love happy end.

[Amber Stryckmans · Rating 3 out of 5]

Op zich leuk geschreven. Vooral de spanning tussen de personages was voelbaar. Gewoon echt niet mijn genre denk ik ...

[Eline De Vylder · Rating 4 out of 5]

Kort boekje van 120 pagina’s ofzo, I liked it a lot!!

[Fleur Boel · Rating 4 out of 5]

Vlot leesbaar 🙂