Ο Γιάννης θέλει να ανοίξει σχολή πιλότων. Χρωστάει παντού μα έχει μετατρέψει ένα παλιό συνεργείο σε γραφεία με τη βοήθεια κρατικής επιδότησης. Μένει απλώς μια επιθεώρηση για την εκταμίευση του ποσού. Μόνο που του λείπει μια απόδειξη κατάθεσης. Και πενήντα χιλιάδες ευρώ. Και το αεροπλάνο. Κι η επιθεώρηση είναι το απόγευμα. Έχει πρόσβαση σε δάνεια, πιστωτικές, ενεχυροδανειστές και τοκογλύφους. Στο πλευρό του ο Νικ, ο μαχητικός συνέταιρός του. Ένα εικοσιτετράωρο κυνηγητό· ο αγώνας δρόμου ενός ελεύθερου επαγγελματία σε μια Ελλάδα γνώριμη· ένα μυθιστόρημα για μια φούσκα λίγο πριν σκάσει.
Εξαιρετικά καλογραμμένο και απόλυτα συνεπές μυθιστόρημα, τόσο με την πλοκή του όσο και με το ύφος του. Το κρίσιμο εικοσιτετράωρο του πρωταγωνιστή χαρακτήρα στο οποίο θα κριθούν όλα, η επιχείρηση, η σχέση του, οι φιλίες του, ακόμα και η ζωή του, περιγράφεται με έναν ρυθμό ζηλευτά καταιγιστικό, με βήμα πενταλέπτου. Ο ίδιος είναι ένας αφοπλιστικά ειλικρινής άνθρωπος (δηλαδή ένας ολοκληρωμένος, τρισδιάστατος χαρακτήρας) που κάνει συνεχώς την αυτοκριτική του καθώς παλεύει, σχεδόν μόνος του, να καταφέρει το ακατόρθωτο σε ένα κράτος εχθρικό απέναντι στον πολίτη και στον επιχειρηματία, και ενάντια σε κάθε απατεώνα ή καιροσκόπο που θα βρεθεί απέναντί του. Στη εικοσιτετράωρη αυτή μάχη του, επιστρατεύει εξυπνάδα, πονηριά, γνώσεις, ακόμα και απελπισία, οτιδήποτε μπορεί να κρατήσει το κεφάλι του πάνω από την επιφάνεια (ή έξω απ’ τη θηλειά). Η γραφή του Πάσχου, όσο κι αν δείχνει απατηλά καθημερινή, είναι στην πραγματικότητα πολύ προσεγμένη και δουλεμένη, έτσι που αν και πολύ διαφορετική από άλλα βιβλία του, εξυπηρετεί άψογα το είδος, την ατμόσφαιρα και τους χαρακτήρες. Ο συγγραφέας καθησυχάζει από νωρίς τον αναγνώστη ότι κρατάει γερά τα γκέμια μιας ιστορίας που κάθε πεντάλεπτο λίγο θέλει να ξεφύγει τελείως. Δεν θα ξεχάσει τίποτα και κανέναν, θα γυρίσει πίσω και θα κλείσει όλα τα ανοιχτά μέτωπα, η αληθοφάνεια δεν αποτελεί πρόβλημα γι’ αυτόν αλλά όπλο. Είναι πάντα απολαυστικό να διαβάζεις τέτοια βιβλία. Και κάτι που έχω ξαναγράψει για τον Πάσχο. Δεν θα πάψω ποτέ να ζηλεύω τον συγγραφικό χαμαιλεοντισμό του. Με ό,τι έχει καταπιαστεί, δείχνει ώριμος λες και έγραφε έτσι μια ζωή. Φάνταζυ, σύγχρονο εφηβικό, ντοπιολαλιά και παράδοση, επιστημονική φαντασία, περιπέτεια. Δεν βρίσκεις κάθε μέρα τέτοιους μερακλήδες μπαλαντέρ.
Αυτό το βιβλίο ήταν η πρώτη επαφή που είχα με τον Αντώνη Πάσχο και ενδέχεται απο φήμες να διάβασα ίσως το καλύτερο βιβλίο του. Δεν ξέρω αν ήταν όντως το καλύτερο του καθώς δεν έχω μέτρο σύγκρισης με τα άλλα, για μένα ήταν εξαιρετικό απο πολλές απόψεις. Σφιχτή πλοκή, ρεαλιστική, σε πολλά σημεία ταυτίστηκα καθώς υπήρξα υπάλληλος σε εμπορική εταιρία όπως και ελεύθερος επαγγελματίας. Όλη αυτή η Ελληνοκεντρική εμπορική παράνοια (επιταγές, οφειλές, ΤΕΒΕ, επιχορηγήσεις κτλ.) αποδίδετε πολύ γλαφυρά και οργανικά μέσα στην ιστορία. Μια ιστορία που διαδραματίζεται σε 24 ωρες, κάτι που το καθιστά αγχωτικό για τον αναγνώστη. Μέσα απο την τρέλα της ελληνικής επιχειρηματικότητας σκιαγραφείται ραλιστικά η Ελλάδα του τώρα αλλά και ο βασικός χαρακτήρας της ιστορία, ο Γιαννάκης! Προσωπικές και εμπορικές σχέσεις μπλέκουν χωρίς να μπερδέουν ή να αποδυναμώνουν την ιστορία. Το αντίστροφο μάλιστα. Εν κατακλείδι, καθώς δεν θέλω να πώ περισσότερα, είναι μια πολύ ωραία ιστορία, με λογοτεχνική αξία, όμορφες υποπλοκές και οργανικές ανατροπές.