Bij Zelda’s echtgenoot Arthur wordt ongeneeslijke kanker geconstateerd. Tegen haar wens in weigert hij reguliere behandeling en kiest voor alternatieve geneeswijzen. Zelda worstelt met hun verschil van mening, is hun huwelijk, ook al zijn ze al 45 jaar bij elkaar, hier wel tegen opgewassen? Mag je überhaupt een terminaal zieke echtgenoot verlaten?
Dan neemt het leven een nog grotere, bizarre wending. Om de kanker te kunnen genezen, zo beweert de alternatieve arts, moet de oorzaak ervan – het geheim – weggehaald worden. En Arthur doet een ongelooflijke bekentenis.
Gebaseerd op een waargebeurd verhaal - Jaren na het overlijden van haar echtgenoot vindt Rita Spijker een manier om haar verdriet en frustratie te verwerken. Ze schrijft de onmacht, woede en pijn van zich af in een verhaal, niets en niemand ontziend. Daarna herschrijft ze het tot een roman over Zelda en Arthur. Zonder wraak, zonder wijzende vinger. Uit liefde.
Geen slecht verhaal. Wel stroeve, onnatuurlijke dialogen, gekunsteldheid en zinloze herhalingen (ja, ze heeft last van haar knieën).
Ik weet te weinig van vogels om te beseffen wat de toegevoegde waarde is van de vele gevederde vriendjes in dit verhaal. Moet ik ze opzoeken om de spirituele betekenis te achterhalen?
Het lijkt erop of de auteur meer in het verhaal heeft willen stoppen dan een vrouw die bedrogen is door haar “spiriwiri” (wat een punnikwoord) inmiddels dode man. En na voodoo (met behulp van een grapefruit) op de geliefde, vriendin en helderziende zakenpartner (1 persoon) van heer echtgenoot er achterkomt dat ook de minnares dood is.
Dit had een geweldig verhaal kunnen zijn.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Wanneer Zalda en haar echtgenoot het nieuws krijgen dat Arthur ongeneeslijk ziek is, weigert hij reguliere behandeling en kiest hij voor alternatieve geneeswijze. Zelda heeft hier een andere mening over en worstelt met haar gevoelens. Is hun huwelijk van bijna 45 jaar hier wel tegenop gewassen? Mag je eigenlijk wel een terminaal zieke echtgenoot verlaten? Haar leven neemt een nog grotere en bizarre wending. Om de kanker te genezen, zo beweert de alternatieve arts, moet de oorzaak hiervan, een groot geheim dat Arthur al jaren meedraagt, worden weggehaald. Zo doet Arthur aan Zelda een ongelofelijke bekentenis. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal.
Mijn ervaring: Wat een intens, aangrijpend en kwetsbaar verhaal. Zeker als je weet dat dit verhaal gebaseerd is op waargebeurde dingen. Rita Spijker heeft een levendige, sfeervolle en vlotte schrijfstijl en weet haar verhaal met emotie en gevoel bij de lezer binnen te brengen.
We lezen het verhaal van Zalda, een sterke en krachtige vrouw die gelukkig getrouwd lijkt, totdat haar man eindelijk naar een arts wil en ze daar het heftige nieuws krijgen dat Arthur ongeneeslijk ziek is. Zelda weet haar emoties, gedachten en gebeurtenissen zo te verwoorden dat je haar emoties mee beleeft. Ik vind het bewonderenswaardig hoe ze zich in deze periode en die daarop volgde staande houdt. Want ook de tijd na het overlijden van Arthur weet ze intens, kwetsbaar en goed te beschrijven.
Wel is het bij tijden echt een zwaar en heftig verhaal dat je compleet overspoeld. Zeker door de manier waarop Arthur met Zelda om gaat, wist mij echt de schokken. Het is prachtig hoe Zelda toch hierin voor een deel haar zoon weet te beschermen en hem niet in alle pijnlijke en ongelofelijke bekentenissen die Artur doet te betrekken. De band Lonneke en Bien, die haar tijdens en na deze wending in haar leven steunen, zijn erg mooi. Wat me het meest heeft geraakt aan het verhaal is dat Zelda haar woede, onmacht en pijn prachtig weet te omschrijven en hierdoor hoop ik dan ook dat ze na het delen van haar heftige verhaal haar geluk in het leven gaat vinden.
Uit liefde is een enorm intens, heftig en kwetsbaar verhaal dat gebaseerd is op een waargebeurd verhaal. We lezen het verhaal van Zelda en Arthur die het nieuws krijgen dat Arthur ongeneeslijk ziek is. Er volgt een heftige tijd, maar het meest schokkend is de manier waarop Arthur met zijn ziekte en de bekentenis omgaat die hij aan Zelda doet. Rita Spijker weet enorm goed en op hele pure wijze de emoties, gevoelens en gedachten van Zelda te verwoorden tijdens en na deze tijd. Erg indrukwekkend.
Mooi geschreven, persoonlijk verhaal, rustige tred. We lezen vanuit Zelda haar oogpunt en haar leven is nu best eenzaam. Langzaam wordt ze sterker als ze Arthur meer loslaat.
Het positieve in het verhaal gaat helaas een beetje aan me voorbij. Arthur is een vreselijke man, egoïstisch, arrogant en zweverig met de dood als gevolg. Hij geeft daarbij de schuld aan Zelda en denkt geen seconde aan haar kant van het verhaal. Daardoor is het onbegrijpelijk dat Zelda nog steeds zo aan hem hangt en tegen hem praat.
Ik weet niet welk deel van het verhaal waargebeurd is, maar ik hoop dat de echte Zelda haar leven terug heeft geclaimed.
Asreis met herinneringen en verzoening met wat was
Je bent bijna zevenenveertig jaar samen. Jullie huwelijk is weliswaar wat sleets geraakt en op bepaalde punten is er de laatste jaren meer afstand tussen jullie ingesleten, maar de relatie heeft nog voldoende vlees op de botten om het gezellig te hebben samen. Dan wordt je man gediagnosticeerd met uitgezaaide prostaatkanker en, ondanks dat je daar grote moeite mee hebt, weigert hij zich te laten behandelen in het reguliere circuit en zoekt zijn heil in het alternatieve circuit.
Dit overkomt Rita Spijker (1957) in de coronatijd. Om haar gevoelens van machteloosheid, boosheid en verdriet te kaderen, schrijft ze het in die periode van zich af. In haar roman Uit liefde laat ze de zesenzestigjarige Zelda vanuit het ik-perspectief haar verhaal vertellen dat ze baseert op haar eigen ervaringen.
Wanneer Arthur de onheilstijding krijgt – fase vier en er is helaas niets meer aan te doen – zet hij zich vastberaden af tegen medicatie en palliatieve behandeling. Sinds een paar jaar heeft hij samen met collega Jannie een eigen praktijk in energetisch genezen en hij gelooft stellig dat zijn proces nog omkeerbaar is. Jannie – die overigens niet had ‘gezien’ dat hij kanker had – ziet dat alles nog zou kunnen genezen. Arthur zal het proces geduldig uit moeten zitten.
Hij eist totale geheimhouding; niemand mag van zijn ziekte en de prognose weten, alleen zijn vrouw Zelda, hun zoon en de helderziende, heldervoelende Jannie. ‘[...] Arthur geloofde haar voor honderd procent. Hij moest wel. Als hijzelf niet zou geloven in zijn eigen collega, dan zou hun bedrijf immers ongeloofwaardig zijn? Dat zouden ze dan wel op kunnen doeken.’ […] “Ik ben nu zélf mijn grootste uitdaging.”’ Hij is er heilig van overtuigd dat zijn studie een voorbereiding is geweest op deze taak die voor hem ligt. De geheimhoudingsplicht maakt dat Zelda zich eenzaam voelt in haar verdriet, ze kan zich daardoor door niemand laten troosten.
Arthur kiest voor zichzelf en gaat een paar weken naar een retraitecentrum waar ‘dokter Boilogika Himself’ hem adviseert met zichzelf in het reine te komen door korte metten te maken met geheimen, omdat die de oorzaak zijn van zijn ziekte. Lichaam en emotie zijn immers één. Arthur biecht Zelda iets op wat ze niet heeft zien aankomen. Als klap op de vuurpijl krijgt ze van hem te horen dat zij de reden is van zijn ziekte en dat hij haar moet elimineren uit zijn leven. Hierop verbiedt ze hem om nog naar hun echtelijke woning te komen en hij vertrekt naar een verzorgingshuis waar ze hem maar sporadisch mag bezoeken, omdat hij zijn proces zonder haar wil doormaken. Zelfs sterven wil hij alleen doen. Woede en machteloosheid strijden bij Zelda om voorrang, maar tevens voelt ze zich schuldig jegens haar doodzieke man.
‘Mag ik scheiden van een man met kanker? Mag ik mijn partner vlak voor zijn dood in de steek laten? Maar dan, waar moet ik heen? Waar moet hij heen? Scheiden bij leven of wachten tot de dood ons scheidt?’
Twee jaar heeft Zelda nodig om te besluiten wat ze met de as wil doen. Een lucide droom waarin ze op reis is met negen potjes as, genummerd in het karakteristieke handschrift van Arthur, is als een openbaring en biedt haar een missie; een symbolische afsluiting van Arthur’s leven, door steeds een beetje as uit te strooien op plaatsen die voor hem een speerpunt betekenden.
Tijdens deze queeste – die ze de ‘asreis’ noemt – komen er gestaag herinneringen boven en vallen de dingen successievelijk op hun plaats. Ze reflecteert op haar gevoelens, vindt redenen terug waarom ze van hem heeft gehouden. Gaandeweg kan ze zich steeds iets meer verzoenen met de periode die achter haar ligt en bij elke verstrooiing kan ze een stukje afscheid van hem nemen. ‘Ik heb van je gehouden, altijd, Arthur, ook al kon ik dat op het eind maar moeilijk voelen.’ Wat belangrijk is, is dat ze – buiten een ietsiepietsie genoegdoening – geen revanche wil nemen.
‘Spijt dat ik Arthur op zo’n onooglijke plek heb uitgestrooid overvalt me.’ […] Het begint te regenen. Voordat ik zou moeten toekijken naar het klonteren van de as fluister ik: “Dag Arthur”. Ik draai me om.’ […] ‘Is het oneerbiedig dat Arthur tussen peuken en vuurpijl heb gestrooid? Dat er iets ligt te rotten?
Er zijn verschillende vogels in de loop van het verhaal verwerkt die alle hun eigen symboliek hebben en mooi passen in de gebeurtenissen, alsof Arthur tegen haar spreekt door de vogels.
Zelda kan eindelijk haar eigen leven weer gaan oppakken door voorzichtig aan de toekomst en een eventuele andere partner te denken.
‘Datingsites doen feitelijk hetzelfde als een kringloopwinkel: tweedehands shit eersteklas presenteren.’
Rita Spijker is behalve schrijfdocent en auteur van bestsellers als Kreukherstellend en Tussen zussen, ook theatermaker en geeft rouw-schrijfretraites. Ze heeft eerder over rouw geschreven in Rauwe dagen en dacht dat ze uitgeschreven was, maar haar dagboekfragmenten inspireerden haar om de pen weer ter hand te nemen.
Uit liefde is een gelaagde, vooral gedurfde roman over heden en verleden, over liefde, rouw, loslaten en afscheid nemen. Ondanks dat het autofictie is, moet het niet geclassificeerd worden als navelstaarderij. Als uitgangspunt gebruikt Spijker haar eigen ervaringen die ze aanvult met fictionele elementen, waarbij ze Zelda op zoek laat gaan naar antwoorden in zichzelf. Ondanks het onderwerp is het zeker geen zwaar beladen verhaal. Doordat ze de lezer kan laten lachen met haar geestige opmerkingen, krijgt Zelda’s ‘asreis’ ook iets luchtigs en ontroerends, en is het uiteindelijk zelfs fijngevoelig. In haar proces van rouwverwerking kan ze langzamerhand weer mooie herinneringen toelaten en zich ontvankelijk voelen voor de wanhoop die haar zieke man moet hebben gevoeld, omdat hij gevangen zat in de gordiaanse knoop van zijn ziekte, het zoeken naar genezing en zijn grote geheim.
Goed leesbaar. Maar wat het fundament onder het verhaal vandaan haalt is dat ik op geen enkele manier kan invoelen waarom de hoofdpersoon zoveel van Arthur houdt. Hij wordt beschreven als een zeer egoïstische man, waardoor ik geen enkele sympathie voor hem voel en ook niet kan meevoelen met het grootste drama in het verhaal. Het zal wel, ga toch bij hem weg, dacht ik steeds, wat kan het je schelen. De schrijfster is in dit verhaal niet in staat geweest om me te laten voelen waarom ze tóch bij hem blijft en waarom het (dus) allemaal zo erg is wat er gebeurt.
Bij Zelda’s echtgenoot Arthur wordt ongeneeslijke kanker geconstateerd. Tegen haar wens in weigert hij reguliere behandeling en kiest voor alternatieve geneeswijzen. Zelda worstelt met hun verschil van mening, is hun huwelijk hier wel tegen opgewassen? Mag je überhaupt een terminaal zieke echtgenoot verlaten? Dan neemt het leven een nog grotere, bizarre wending. Om de kanker te kunnen genezen, zo beweert de alternatieve arts, moet de oorzaak ervan – het geheim – weggehaald worden. En Arthur doet een ongelooflijke bekentenis.
In het verhaal lezen we voornamelijk hoe Zelda reflecteert op het verleden. Vooral op de periode dat haar man ongeneselijk ziek werd. Je wordt meegenomen in haar overwegingen en overpeinzingen. De reflecties op het verleden worden afgewisseld met momenten uit het heden. Omgaan met rouw, eenzaamheid en twijfel spelen een grote rol.
Het verhaal is indrukwekkend. De emoties van Zelda worden op je overgebracht. De angst, het ongeloof en de woede zijn voelbaar tijdens het lezen. Door de juiste bewoordingen te kiezen maakt de auteur ook gevoelens bij je los als lezer. Je voelt verontwaardiging, verbazing en wordt soms zelfs een beetje achterdochtig.
Daarnaast maken de verschillende denkbeelden in het verhaal ook indruk. Vooral de wijze waarop deze denkbeelden invloed kunnen hebben op een relatie komen bij je binnen. Ook de kijk van sommige personages op de alternatieve geneeswijze laten je vol verbazing achter.
Rita Spijker grijpt je aandacht vast. Door de persoonlijke manier van schrijven, blijf je ook geïnteresseerd in het verhaal. Voor mij ging het richting het einde allemaal wel iets te snel en bleef ik toch nog met een enkele vraag achter.
‘Uit liefde’ is een mooie roman. Vooral het feit dat het gebaseerd is op een waargebeurd verhaal maakt indruk. Het zet je ook aan het denken.
Het boek krijgt mij van ****!
Bedankt voor het recensie-exemplaar Uitgeverij Marmer.
NB: dit boek heb ik ontvangen in ruil voor mijn eerlijke mening.
Het verhaal: Bij Zelda’s echtgenoot Arthur wordt ongeneeslijke kanker geconstateerd. Tegen haar wens in weigert hij reguliere behandeling en kiest voor alternatieve geneeswijzen. Zelda worstelt met hun verschil van mening, is hun huwelijk, ook al zijn ze al 45 jaar bij elkaar, hier wel tegen opgewassen? Mag je überhaupt een terminaal zieke echtgenoot verlaten? Dan neemt het leven een nog grotere, bizarre wending. Om de kanker te kunnen genezen, zo beweert de alternatieve arts, moet de oorzaak ervan – het geheim – weggehaald worden. En Arthur doet een ongelooflijke bekentenis.
Uit liefde is gebaseerd op een waargebeurd verhaal, waar later een roman van is gemaakt.
Beleef het emotionele, kwetsbare, verdrietige avontuur nadat er bij Arthur de echtgenoot van Zelda kanker is geconstateerd. Want zeg nu zelf, hoe groot de liefde ook is tussen twee mensen, deze ziekte kan helaas alles vernietigend zijn.
De herinneringen en de emoties die naar boven komen als Zelda kleine beetjes as uitstrooit op belangrijke locaties voor Arthur zijn heel mooi beschreven. Tijdens het lezen kreeg ik een brok in mijn keel.
Ieder mens reageert anders op de diagnose kanker, en soms vergeten we dat degene die het heeft de zware strijd moet leveren. Maar dat we dit soms vergeten is alleen maar uit liefde omdat we vaak niet zonder die persoon willen/kunnen verder leven. Zelfs als je huwelijk niet lijkt wat het is/was.
Ondanks het verdriet, de rouwverwerking, de boosheid en de eenzaamheid heeft Rita er met behulp van humor en liefde een mooi liefdevol verhaal van gemaakt.
We horen het verhaal vanuit het perspectief van Zelda. Haar man Arthur is ongeneeslijk ziek en hij overlijdt uiteindelijk aan de gevolgen van kanker.
Uit liefde is een verhaal wat veel emoties, gevoelens en overdenkingen bevat. Hoewel dit zich uitermate leent voor een emotioneel boek dat je weet te raken had ik dat gevoel helaas niet overal.
Als je begint te lezen heeft Spijker je meteen mee. Het is indrukwekkend, je voelt de heftigheid en wilt alleen maar doorlezen. Toch vond ik de schrijfstijl die Spijker hanteert soms lastig. De vele wisselingen in tijdsperspectief haalden voor mij de heftige kant er soms vanaf en daardoor wist het me niet overal te raken. Zeker richting het einde voelde ik minder emotie.
Uit liefde is gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Je voelt het realisme en de rauwe kant die dit verhaal kent.Maar ook de boosheid, woede en frustratie hebben een duidelijke rol. Terwijl Arthur zijn eigen plan trekt staat Zelda aan de zijkant, ze krijgt geen vat meer op zijn keuzes en ziet hem alsmaar achteruit gaan. Toch vond ik Zelda ook een hele moedige vrouw, hoe ze zich er onder neer gaf, hoe ze dingen accepteerde vond ik bijzonder mooi weergegeven.
Er is in dit verhaal ruim aandacht voor de alternatieve geneeswijzen. Dat maakt dat dit boek een bijzonder inkijkje geeft bij ziekte van iemand die absoluut vertrouwen heeft in deze manier van herstel. Ik moet eerlijk bekennen dat ik het soms moeilijk vond om hierover te lezen en emoties mij overmanden.
Uit liefde is een verhaal waarvan je weet dat de auteur het zelf heeft meegemaakt. Dat maakt dat je geïnteresseerd blijft en je ook goed kan inleven. Een soms bijzonder heftig verhaal dat je zeker na laat denken over een aantal zaken. Na het dichtslaan van dit boek ben je dit verhaal niet meteen vergeten en suddert het nog een paar dagen na!