Op Kerstmis 1958 wordt een meisje geboren. Het meisje woont met ma en pa op een boerderij in een klein dorp. Ze houdt erg veel van haar grootmoeder, haar 'peet'. Peet vertelt mooie verhalen.
Van de school houdt het meisje niet. Vooral rekenen is een ramp. En de nonnen zijn erg streng. Maar het meisje vindt troost in verhalen. Ze wil later zelf schrijfster worden. Diane De Keyzer vertelt het mooie verhaal van haar eigen kinderjaren.
Citaat : ‘Nieuwjaar’, zegt de dokter. ‘Op 1 januari komt het kindje.’ Maar het kindje zelf denkt daar anders over. Het weet al heel goed wat het wel en wat het niet wil. Kerstmis is toch zoveel mooier. En 1958 is ook beter dan 1959. 1958 is het jaar van de Expo in Brussel. Het jaar van de zilveren bollen van het Atomium. Zilveren en gouden ballen en slingers en lichtjes in een boom. Dus wordt het Kerstmis! Review : Eén op de zeven Vlamingen kan niet goed lezen, daarom geeft Wablieft, het centrum voor duidelijke taal, eenvoudig geschreven boeken over volwassen onderwerpen uit. Sinds enkele jaren organiseert Wablieft ook leeskringen, om laaggeletterden samen te brengen en samen te laten werken rond boeken. 'Ondertussen zijn er al 25 leeskringen over heel Vlaanderen en Brussel verspreid. Volwassenen die willen leren lezen, komen daarheen en behandelen een aantal weken lang één boek. Op het einde van de rit komt de auteur van het boek langs om met hen over het boek te praten.'
Diane Dekeyzer is één van de achttien auteurs die meewerkten aan het project van de wablieftboeken. 'Een simpel boek voor volwassenen schrijven is erg moeilijk, je bent snel geneigd om grote woorden te gebruiken', zegt Diane Dekeyzer zelf.
In Kerstekind neemt Diane De Keyzer (1958) je mee naar haar kindertijd. Ze vertelt het verhaal van haar jeugd. Waar en wanneer ze geboren werd, haar kinderjaren in een arm gezin, de geboorte van haar zieke broertje, de schooltijd bij de nonnen die streng en onrechtvaardig waren. Ze geniet vooral van de logeerpartijen bij haar oma, omdat die zo mooi kan vertellen. Daar lijkt de wens van Diane te ontstaan om zelf ook verhalen te gaan maken en later te gaan schrijven. Ze houdt veel meer van woorden dan van cijfers, omdat je met woorden een eigen en andere wereld kunt creeren. De eenvoudige woorden, de korte zinnen, die steeds weer op een nieuwe regel staan en het grote letterkorps maken het een zeer geschikte tekst voor mensen die leren lezen. Vooral oudere lezers zullen de jeugdjaren van Diane herkennen, wat het leesplezier zal bevorderen. Een heel mooi, eenvoudig verhaal dat lezers van alle leeftijden kan boeien. Eventueel ook geschikt voor anderstaligen die Nederlands leren, niveau A1/A2. Met een aantal foto's en tekeningen in zwart-wit.