Ja, alweer een burn-outboek, maar... wél eentje met humor.
Een (h)eerlijk en herkenbaar verhaal van staalharde ontkenning (Ik, een burnout? Nooit!), struggles (Terwijl ik hier op mijn yogamat lig, had ik nog kunnen tanken en de starter voor mijn zuurdesembrood kunnen maken), vooroordelen (Burn-out? Tututut, gewoon even flink zijn en verderdoen) én ergernissen (Als iemand nog één keer de woorden 'mildheid' en 'overprikkeling' in één zin zegt, giet ik 'mindful' hun te hete brandnetelthee over hen heen!).
An Luyten is ex-journalist, exwoordvoerder en freelancet nu. Ze is moeder van 2, vrouw van 1, zus van 1, dochter van 2 en vriendin van veel te veel. Ze was superwoman met een roze cape, tot een burn-out die cape van haar afpakte.
An Luyten was superwoman met een roze cape – tot een paniekaanval op de Antwerpse ring haar de realiteit binnenloodste. In SuperWoman Burn-out schrijft ze in dagboekstijl over de aanloop, de crash en de weg naar herstel. Het is eerlijk, herkenbaar en verrassend luchtig dankzij haar humor en zelfrelativering.
Die paniekaanval op de Antwerpse ring? Voor mij pijnlijk herkenbaar. Door mijn eigen trauma’s na auto-ongelukken wist ik maar al te goed hoe zo’n moment je letterlijk onderuit kan halen. Het maakte het lezen nog intenser en confronterender.
Wat me vooral bijblijft: de bevestiging dat ik zelf nét op tijd uit de ratrace ben gestapt. Dat maakt dit boek voor mij niet alleen boeiend, maar ook bevrijdend.
Een aanrader voor iedereen die zichzelf – of zijn agenda – geregeld voorbijloopt. En voor wie wil begrijpen wat er écht schuilgaat achter dat ene woord: burn-out.
Deze zomer is het al 2 jaar geleden dat de huisarts mij thuis zette en kort erna het woord 'burn-out' liet vallen. Die diagnose heb ik de eerste weken volledig ontkend, 100% overtuigd dat ik corona had want ik was fysiek ZO ziek. Met buikgriep. En migraine. Dat wist ik zeker. Ik ging me nooit laten pakken door een burn-out en was zelfs paar jaar ervoor al van job veranderd om dit bewust te vermijden.
Dit boek is heerlijk. Mijn mond viel open tijdens de eerste pagina's omdat het precies mijn eigen dagboek kon zijn. Met wat humor de rauwheid delen hoe het voelt om te 'falen' en vooral niet te snappen waarom het niet meer lukt want het voelt ZO belachelijk, je hebt precies geen recht om moe te zijn want je DOET HELEMAAL NIETS en anderen doen meer zonder probleem 😐
Echt een leestip als je op een luchtige manier wil ontdekken wat burn-out kan betekenen voor jouw collega, vriendin of partner 🩷 En vooral als je wil lezen hoe iemand anders door hetzelfde is gegaan en je zoveel herkent.
Misschien een niet-populaire opinie, maar dit is niet het standaard boek over een burn-out. Het is (h)eerlijk, het is rauw, het is humoristisch én vooral herkenbaar voor iedereen die het gevoel heeft dat er soms teveel tabbladen open staan en/of teveel bordjes in de lucht gehouden moeten worden. Iedereen zou het eigenlijk moeten lezen om even bewust stil te staan bij de hectiek van de dag en de druk die we ons allemaal soms opleggen. Het was (meer dan) af en toe een eye-opener en bepaalde zaken zetten je echt aan het denken. De quotes, de praktische tips maar vooral de eerlijkheid over hoe we naar burn-out kijken, zorgen ervoor dat je er anders naar kijkt én vooral ook anders over gaat nadenken. Kortom, een leuke vakantieleestip (het leest supervlot) voor iedereen die even bewust wil stilstaan en een superwoman in balans wil zijn 😊
Ik ben niet altijd fan van An haar stijl, maar dit boek leest vlot en is nuttig en herkenbaar, zeker wanneer je net in een gelijkaardige situatie zit. Ik heb er vooral respect voor dat An dit boek een paar jaar heeft laten liggen alvorens het uit te brengen, want het toont aan hoe relevant - zelfs relevanter - het is om ervaringen over burn-outs te blijven delen. En neen, een burn-out is niet alleen mentaal, is niet iets van opgevers en opportunisten, maar is een regelrechte aanval en roofbouw op je lichaam, geest en omgeving die zich al maanden, soms zelfs jaren, hebben opgebouwd voordat je doorhebt dat er iets mis is.
Och, wat een herkenning! Zelfs nu, anderhalf jaar na mijn diagnose en voorzichtig op de weg terug, heb ik het met tranen gelezen. Het is licht en humoristisch geschreven, zonder de waarheid te verdoezelen. Dit boek gun ik iedereen: om je even niet alleen te voelen als je in een burn-out zit of om iemand daarmee beter te begrijpen.
Leest als een trein! Openhartig relaas van een burn-out met een humoristisch randje. Met plezier gelezen tot welke inzichten dit geleid heeft, en blij om te zien hoe alweer een stukje van het taboe opgeheven wordt.