Οντότητες μέσα σε βιβλία. Φαντάσματα κατακτούν τη σύγχρονη τεχνολογία. Πνεύματα καλούν από το υπερπέραν. Πλάσματα που το μυαλό αρνείται ότι υπάρχουν. Κοινός παρονομαστής όλων, ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος στον καθημερινό του αγώνα, στις πιο δύσκολες στιγμές του, στην εξερεύνηση των ορίων της πραγματικότητας. Εκεί που τα όρια θολώνουν και κανείς δεν μπορεί να δει καθαρά τι είναι αληθινό και τι όχι.
Σε αυτή τη συλλογή θα βρείτε οκτώ διηγήματα από δύο συγγραφείς. Κάποια μπορεί να προκαλέσουν ρίγος και ανατριχίλα. Άλλα προβληματισμό, θλίψη ή μελαγχολία. Με τον έναν ή τον άλλον τρόπο όμως, όλα έχουν τη δύναμη να σας στοιχειώσουν.
Η κοινή συλλογή τρόμου του Βαγγέλη Ιωσηφίδη και του Σταύρου Θάνου αποτελείται από οχτώ ιστορίες που θέλουν να στοιχειώσουν τις νύχτες μας. Πράγματι και οι δυο συγγραφείς καταφέρνουν να δημιουργήσουν μία υποβλητική ατμόσφαιρα και να θολώσουν τις διαστάσεις του πραγματικού. Προσωπικά ξεχώρισα ''Εκείνο το βιβλίο'' διότι θεωρώ ότι ήταν η ιδανική ιστορία να μας εισάγει στον τρόμο, ''Cherry Palace 6'' λόγω της ανατριχίλας, ''Νέκυια'' διότι μου προκάλεσε συγκίνηση μαζί με τη λύτρωση και φυσικά τη ''Διελκυστίνδα'' γιατί είναι αντιπροσωπευτικότατο δείγμα της γραφής του Βαγγέλη, έχοντας διαβάσει και στο παρελθόν τις ''7 καταραμένες ιστορίες''. Κλείνοντας, εντυπωσιάστηκα που υπήρχε τέτοια συνάφεια και αρμονία στο βιβλίο, παρόλο που είναι δύο διαφορετικές πένες.
Το βιβλίο το διάβασα σε μια νύχτα. Η κάθε ιστορία ήταν τόσο όμορφα γραμμένη και με εξαιρετική πλοκή και χαρακτήρες που βουταγες μέσα της. Πραγματικά εάν μπορούσα θα έβαζα 6 αστεράκια. Συγχαρητήρια και στους δύο συγγραφείς! Ανυπομονώ να διαβάσω περισσότερες δουλειές τους!
Ένα βιβλίο συνεργατικό, από την άποψη ότι είναι γραμμένο από δύο συγγραφείς, αλλά με σαφή όρια. Τέσσερα διηγήματα ο ένας, τέσσερα ο άλλος. Ωστόσο, χωρίς να υπάρχει προσυνεννόηση, βγήκε μια αλλόκοτη συνάφεια: κείμενα που επικοινωνούν χωρίς να το έχουν επιδιώξει.
Τι είναι, με λίγα λόγια, αυτό το βιβλίο; Ένα χάδι προς το αόρατο χέρι που μας κρατά από τον ώμο. Απολαύστε το για ό,τι είναι και για ό,τι σας έκανε να φαντάζεστε. Ευχαριστούμε.
Μία όμορφη συλλογή 8 διηγημάτων που προσεγγίζει το θέμα του στοιχειώματος, φέρνοντάς το στη σύγχρονη εποχή. Καθημερινοί άνθρωποι δοκιμάζονται σε δύσκολες και ασυνήθιστες καταστάσεις που τους αναγκάζουν να αμφισβητήσουν τα πιστεύω τους. Εκτίμησα πολλές ιδέες που εμφανίστηκαν στις ιστορίες, όπως π.χ. το κάμπινγκ, ή το myghostie που κινείται στα όρια μεταξύ sci-fi και horror. Επειδή είμαι λίγο πιο του κλασικού, οι ιστορίες με τους νεκρούς αναπόφευκτα με μαγνήτισαν περισσότερο. Σε κάποια διηγήματα συνάντησα απολαυστική γλώσσα, πλούσια έκφραση και επιβλητικό χτίσιμο ατμόσφαιρας. Σε κάποια λίγα θα ήθελα πιο εκτεταμένο το τέλος για να νιώσω την ολοκλήρωση της ιστορίας. Σε άλλα θα ήθελα να δοθεί περισσότερη έμφαση στις περιγραφές και στο χτίσιμο της ατμόσφαιρας. Αγαπημένο μου διήγημα που έβαλε τικ σε όλα μου τα κουτάκια, το "Οι τελευταίες του στιγμές", το οποίο κινείται επιτυχημένα προς τον λαογραφικό τρόμο και ήταν το πιο ζωντανό και δυνατό ψυχολογικά. Σίγουρα θα τον ακολουθούσα αυτόν τον αντιήρωα και σε επόμενες ιστορίες!
Γνωρίζοντας τον Βαγγέλη Ιωσηφίδη μέσα από τον χώρο της συγγραφής, μπορώ να αναγνωρίσω άμεσα το ξεχωριστό και προσωπικό του ύφος στις ιστορίες του. Ο τρόπος γραφής του φέρει χαρακτηριστικά που τον καθιστούν αμέσως αναγνωρίσιμο (όποιος τον ξέρει, καταλαβαίνει τι εννοώ). Διαβάζοντας τα κείμενα του, νιώθεις σαν να τον συναντάς μέσα σε κάθε σελίδα. Οι ιστορίες του έχουν πάντα αυτό το μυστηριώδες και ατμοσφαιρικό στοιχείο που αιχμαλωτίζει τον αναγνώστη, κρατώντας το ενδιαφέρον αμείωτο από την αρχή έως το τέλος. Η ικανότητά του να συνδυάζει ένταση, σασπένς και ψυχολογικό βάθος κάνει την ανάγνωση μια καθηλωτική εμπειρία.
Η συνεργασία του με τον Σταύρο Θάνο είναι υποδειγματική καθώς κάθε διήγημα φέρει τη δική του μοναδική σφραγίδα, ενώ ταυτόχρονα οι δύο συγγραφείς συμπληρώνουν ο ένας τον άλλο με τρόπο αρμονικό και συνεκτικό. Το αποτέλεσμα είναι μια συλλογή ιστοριών που ρέει φυσικά, χωρίς να χάνει σε ένταση ή σε ποικιλία, προσφέροντας στον αναγνώστη μια πλούσια και πολυδιάστατη εμπειρία ανάγνωσης.
Το εξώφυλλο του βιβλίου είναι ένα ακόμα στοιχείο που αξίζει να αναφερθεί. Πρόκειται για έναν σχεδιασμό μυστηριακό, ονειρικό, ο οποίος δεν είναι απλώς αισθητικά όμορφος αλλά ταιριάζει απόλυτα με την ατμόσφαιρα και το πνεύμα των ιστοριών. Συμβάλλει στο να δημιουργηθεί μια πρώτη εντύπωση μυστηρίου και προσμονής πριν καν ανοίξει κανείς το βιβλίο.
Δυο συγγραφείς. Δυο πένες που εναλλάσσονται και σέρνουν μυστηριακά το μελάνι τους πάνω στο χαρτί για να δημιουργήσουν πλάσματα που στοιχειώνουν. Μια συλλογή 8 διηγημάτων όπου τα γράμματα χορεύουν έναν τρομακτικό χορό και παρασύρουν μαζί τους οντότητες που δε χωρά ο ανθρώπινος νους. Εκεί που ξεκινά ο φόβος, η πραγματικότητα διαρρηγνύεται και συγχέεται με διαστάσεις θολές που δεν εξηγούνται, μόνο βιώνονται.
Οι ιστορίες εκτυλίσσονται στη σύγχρονη τεχνολογική εποχή και σε πρώτο πρόσωπο διηγούνται τις περιπέτειες ηρώων, άφοβων ή τρομοκρατημένων, που εμπλέκονται σε μια μυσταγωγία ανάμεσα στο εδώ και στο Πέρα.
Ο Βαγγέλης Ιωσηφίδης και ο Σταύρος Θάνος μετουσιώνουν τις αφηγήσεις που ψιθυρίζονται στο σκοτάδι γύρω από τη φωτιά και τις ντύνουν με ένα λογοτεχνικό ένδυμα που καταφέρνει να παίξει με την πίστη και την αμφιβολία, το μεταφυσικό και τη λογική.
Εκμεταλλεύονται εύστοχα την άγνοια του ανθρώπινου μυαλού και την ατέλεια της σάρκινης ανθρώπινης φύσης, για να εξερευνήσουν σκιές που μας τρομάζουν και μορφές που προσπαθούν να μας ελέγξουν χωρίς τη θέληση μας. Τις χρονομεταφέρουν από την εποχή των παππούδων μας, τις απομακρύνουν από τα παλιά τα ερειπωμένα σπίτια και τις τοποθετούν στην Ελλάδα του σήμερα, απειλώντας δικαίως να ξυπνήσουν καλά κρυμμένους φόβους μας.
Οι Θολές Διαστάσεις είναι ένα βιβλίο που έλειπε από τα σημερινά εκδοτικά δρώμενα. Διαβάζεται με κομμένη την ανάσα και κρατά το ενδιαφέρον αμείωτο σε κάθε σελίδα. Είναι ένα απαραίτητο ανάγνωσμα για τους λάτρεις των θρίλερ και του μυστηρίου, αλλά προσφέρεται και για όσους αρέσκονται να ρίχνουν μια ματιά στις πιο σκοτεινές πτυχές των χαρακτήρων. Χαρακτήρων καθημερινών με τους οποίους ο αναγνώστης μπορεί να ταυτιστεί άμεσα.
Οι θολες διαστάσεις παίζουν με τον μυαλό σου. Οι περισσότερες από αυτές που έδωσαν μια δόση τρόμου. Κάποιες σε μεγαλύτερο και καποιες σε μικρότερο βαθμό. Οι ζωντανές σκηνές με μετέφεραν στην ιστορια και με έκαναν να βιώσω την αγωνία των εμπλεκόμενων. Σας ιστορια για εμένα ξεχώρισε το "Cherry palace 6", "Οι τελευταίες του στιγμές" με έκαναν να ανατριχιάσω ενώ η "Νεκυια" με έκανε να συγκινηθώ.
Μια συλλογή ιστοριών όπου ο τρόμος και το μεταφυσικό είναι απόλυτα συνδεδεμένα δημιουργώντας ένα κατάλληλο ανάγνωσμα για τις βραδινές ώρες ενώ η καταιγίδα μαίνεται. Οι δύο συγγραφείς καταφέρνουν να δημιουργήσουν ενδιαφέρουσες ιστορίες ποικίλου περιεχομένου με ανατροπές στο κατάλληλο σημείο, που θα καταφέρουν να ικανοποιήσουν και τον πιο απαιτητικό αναγνώστη. Θα ξεχωρίσω την τελευταία ιστορία, «Νέκυια» όπου το καθήκον, η τρυφερότητα και ο τρόμος είναι άψογα συνυφασμένες και παράγουν ένα αξιομνημόνευτο διήγημα.
Για να είμαι απόλυτα ειλικρινής, απολαμβάνω πολύ ιστορίες, σε μορφή διηγημάτων, να σε κάνουν να κρατάς την ανάσα σου, άλλοτε περισσότερο και άλλοτε λιγότερο, σε κάθε σελίδα που γυρίζει, μέχρι να φτάσεις στο τέλος της ιστορίας.
Ο Σταύρος Θάνος και ο Βαγγέλης Ιωσηφίδης μας δίνουν μια συλλογή διηγημάτων τρόμου που έχει ως θεματική ιστορίες με φαντάσματα στη σύγχρονη εποχή.
Θα είμαι απόλυτα ειλικρινής: αυτή η επιλογή έρχεται σε αντίθεση με ό,τι έχω εγώ στο μυαλό μου ως ιδανική επιλογή για να πει κανείς μια ιστορία στοιχειώματος (ναι, προτιμώ τις πολυφορεμένες ιδέες των εγκαταλελειμμένων εκατοντάχρονων αρχοντικών και των ξεχασμένων οικογενειακών τραγωδιών) ωστόσο ήθελα πολύ να δω τη δουλειά των παιδιών σε αυτή τη συλλογή, με την ελπίδα πως θα υπήρχε κάποια ιστορία σαν το the ring (με την καταραμένη κασέτα) που θα με έκανε να αναθεωρήσω (έστω) κάποιες από τις πάγιες προτιμήσεις μου.
Οκ, αυτό τελικά δεν συνέβη, ωστόσο το βιβλίο αποτέλεσε ιδανικό comfort read και μου κράτησε όμορφη παρέα το Σαββατοκύριακο.
Τα διηγήματα ήταν όλα αξιοπρεπή ως και πάρα πολύ καλά, ωστόσο ξεχώρισα κυρίως τα Δες ό,τι βλέπω, Διελκυστίνδα, Νέκυια, Οι τελευταίες στιγμές του.
Οι δύο δημιουργοί κάνουν ωραίο team, ταιριάζουν μεταξύ τους, με τον Βαγγέλη Ιωσηφίδη να διακρίνεται για τη λογοτεχνικοτητα του (και κάποιες πολύ ωραίες ιδέες) και τον Σταυρό Θάνο για την αμεσότητα της γραφής του και την ευκολία με την οποία σου προκαλεί συναισθήματα.
Αρνητικά σχόλια δεν έχω να κάνω, πέρα από το ζήτημα "τεχνολογία, σύγχρονη εποχή, και φαντάσματα" κτλ που αποτελεί δικό μου κόλλημα και δεν είναι κάτι για το οποίο είναι σωστό να ψέξει κανείς τη συλλογή, ειδικά δε αν αναλογιστεί πως αυτή είναι η θεματική της.
Επομένως, Kudos από μένα για αυτή την κοινή προσπάθεια, στέφθηκε με απόλυτη επιτυχία!