I laughed inappropriatly much when Taira told Azuma about how he had a room full of pictures of him so that his parents would accept it/get used to their future relationship. What a masterplan. Hahaha. Kinda feel for Azuma, though. Taira was so freaking adorable as a kid. *sigh*
Azuma adora con todo su corazón a su sobrino Taira y siempre está mimándole y abrazándole a montones. Azuma es un chico adorable y torpe que siempre quiere estar junto su querido Taira.
Taira ya no es un niño, está en pleno proceso de crecimiento y no quiere seguir siendo solo un niño lindo porque él quiere mucho a Azuma y desea que éste pueda verle con ojos de amante.
Taira junto a sus padres se mudan al extranjero y se niega a volver en 4 años, hasta que no sea un hombre universitario capaz de enamorar a Azuma.
¿Surgirá el amor?
5/10
Esta es la segunda vez que he leído a Neko Kanda. La primera fue con Twinkle, un relato que adoro y que he leído un par de veces (es tan absolutamente precioso), y ya tenía muchísimas ganas de volver a leerla.
Este tomo no me ha gustado tantísimo como esperaba (iba con expectativas de diez), pero si que me ha gustado mucho. Ha sido realmente lindo leer esta historia diferente a otras. Me gusta la dulzura y alegría con la que Neko Kanda ha enfocado Mayonaka no oyatsu, y estoy deseando leer más series de ella, en las que espero que le concedan más capítulos, porque lo que me ha fallado es que con 4 capítulos siento que la historia se ha quedado corta, faltaban todavía mucho para que debiéramos que decir adiós.
La historia es muy bonita y a rasgos generales no da la sensación de ser precipitada pero ese último capítulo si parece haber sido escrito corriendo. Es como si le hubieran dicho a Neko Kanda que se enamore ya Azuma, se acabó el tiempo ¬¬.
Azuma es un chico lento y más para el amor, no era su momento todavía de confesar amor y eso. En serio, todavía le quedaba mucho para enamorarse con toda su alma de Taira.
Taira ha estado muchos años enamorado de Azuma, por lo que él si respira amor y es un chico que me sorprendió por su buen comportamiento (aunque no sé qué prisa le dio con acelerar en el último capítulo ¬¬) y porque intenta darle tiempo a Azuma, desea de corazón ser su novio.
Los dos son geniales y me encanta como son. Comestibles. Adorables. Sobre todo cuando de repente muestran todos esos registros lindos. Me hacían decir muchos "awwwwwwww, que cuquitos son". Me gustaron desde mi corazón. Cositas lindas, yo quería más de ellos dos y de todo eso tan bo-ni-to que les unía *O*.
La historia de ambos empieza super dulce con ese primer capítulo, luego yo añoré todas esas emociones del primer capítulo en el desarrollo de la historia pero no estuvo nada mal, fue lindo, especialmente porque el sexo quedó reservado para el final y así no pareció todo un asunto de hormonas locas. El tono pausado y de tensión romántica fue encantador, y había un toquecillo super dulzón y cómico que rebajaba la tensión.
Neko Kanda tiene algo que te hace pensar en magia, navidad, amor, alegría y todo eso unido en un pack burbujeante que engancha y te hace suspirar corazoncitos.
Las ilustraciones de Neko Kanda son adorables, me encantan lo bonitas y naturales que son a la vez. El enfoque del sexo en esta obra no me convenció, creo que no tendrían que haberse empeñado en añadir sexo simplemente porque era el final de la historia ¬¬.
I've definitely read this before but apparently didn't mark it and also forgot all about it so I inadvertently re-read it. Love the drawing style! Quite cute as well. I'm just not all about those family-love interest kinda thing. At least it was just uncle-nephew in this case...
Το "Mayonaka no Oyatsu" είναι δημιουργία της Kanda Neko το οποίο και κυκλοφόρησε το 2011 από τον εκδοτικό Nihon Bungeisha. Στην αρχή δημοσιεύτηκε ανά κεφάλαιο στο περιοδικό "Karen" ενώ λίγο αργότερα κυκλοφόρησε και σε ολοκληρωμένο manga. Αν και ιδιαίτερα μικρό, αφού μετράει μόλις 145 σελίδες και 4 κεφάλαια, πρόκειται για ένα αρκετά δημοφιλές yaoi manga, ίσως επειδή υπάγεται στην κατηγορία του slice of life η οποία και έχει φανατικό κοινό.
ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΤΟΥ MANGA: Ο Fuji Azuma είναι ενθουσιασμένος που θα έχει την ευκαιρία να περάσει δύο ολόκληρες εβδομάδες μαζί με τον αγαπημένο του ανιψιό Taira, γιο της αδερφής του και κατά 8 χρόνια νεότερο από εκείνον. Στα μάτια του Azuma, ο Taira είναι ό,τι καλύτερο έχει δημιουργήσει ποτέ η φύση, ενώ νιώθει απέραντη αγάπη και θαυμασμό γι' αυτό το μικρό αγόρι που κατέχει την πιο υψηλή θέση στην καρδιά του και που θα έκανε τα πάντα για να το προστατέψει. Όταν όμως η αδερφή του τού ανακοινώνει πως θα φύγει από την Ιαπωνία για να ζήσει στην Αγγλία -παίρνοντας μαζί και τον γιο της-, ταράζεται, μια ταραχή που θα μετατραπεί σε σοκ όταν ο Taira θα τον φιλήσει και θα του υποσχεθεί πως δεν θα επιστρέψει πίσω, παρά μονάχα όταν θα είναι πλέον πιο ψηλός από εκείνον. Τέσσερα χρόνια περνάνε από τότε και ο Azuma συνεχίζει την εργένικη ζωή του, χωρίς τίποτα το ιδιαίτερο να συμβαίνει στην καθημερινότητά του, μέχρι που η πόρτα του σπιτιού του χτυπάει και πίσω της βρίσκεται ένας γοητευτικός άντρας που δεν γνωρίζει. Ένας άντρας που δεν είναι άλλος από τον Taira που έχει επιστρέψει με σκοπό να τηρήσει την υπόσχεσή του.
Η ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ: - Θα ξεκινήσω από το art του manga το οποίο έχει τα θετικά και τα αρνητικά του στοιχεία. Στα θετικά πρέπει να αναφέρουμε την "καθαρότητα" του σχεδίου, αλλά και το γεγονός πως δεν είναι μπουκωμένο, άρα κουραστικό. Επιπλέον, η mangaka, αποτυπώνει πάρα πολύ ωραία τα προφίλ και τα 3/4 των ηρώων της, με τα χαρακτηριστικά τους να είναι ισορροπημένα και πολύ όμορφα. Και πάμε στα αρνητικά που κατά μία έννοια σχετίζονται με τα παραπάνω. Ορισμένες στιγμές το σχέδιο παραείναι απλό και άδειο στο φόντο του, ενώ όσον αφορά τους ήρωες, όταν αυτοί αποτυπώνονται κατά πρόσωπο, κάπου χάνονται οι προαναφερόμενες ισορροπίες. - Πάμε τώρα στο θέμα που είναι κομματάκι... ιδιαίτερο. Αυτό δεν έχει να κάνει τόσο με το ότι είναι yaoi -άλλωστε με έχετε μάθει τώρα πια-, όσο με το ότι πραγματεύεται μια σχέση μέσα σε οικογενειακά πλαίσια. Αυτό θα μπορούσε να είναι προκλητικό ωστόσο δίνεται με τέτοιον τρόπο που τελικά δεν σε ενοχλεί. Άλλωστε, δεν είναι καθόλου τυχαία η επιλογή σχέσης θείου-ανιψιού, που είναι λιγότερο προκλητική από άλλες, αλλά και το πως αντιμετωπίζεται από τους γύρω ή τις αποστάσεις που θέτονται. - Είναι ωραίο το γεγονός πως υπάρχει παρελθόν στην ιστορία που εξελίσσεται στο σήμερα και πως αυτό μας παρουσιάζεται αρκετά αναλυτικά, και δεν υπονοείται. Έτσι, όχι μόνο μπορούμε να δούμε την γέννηση του συναισθήματος και την εξέλιξή τους μέσα στον χρόνο, αλλά το πως αυτό αποκτάει γερές και ρεαλιστικές βάσεις. Παράλληλα, πρέπει να πούμε πως η δημιουργός έχει καταφέρει να συνδυάσει εξελικτικά και το παρουσιαστικό των ηρώων της, που κι αυτό άλλαξε προφανώς με τα χρόνια, με πολύ πετυχημένο τρόπο, κάνοντας αλλαγές στα πλαίσια του "τόσο-όσο", χωρίς να καταφύγει σε υπερβολές. - Δεν είναι ιδιαίτερα τολμηρό, ούτε προκλητικό. Θα μπορούσε να είναι λίγο πιο παραστατικό, αφού όλη κι όλη μια σκηνή είναι σεξουαλικού περιεχομένου, αλλά τελικά δεν μας ενοχλεί και τόσο, κυρίως επειδή είναι μια ιστορία που μιλάει στο συναίσθημα και όχι στο πάθος. Άλλωστε, κάθε πράξη είναι υποκινούμενη από την αγάπη και η ολοκλήρωση του έρωτα -σε όποια μορφή- είναι καθαρά μια εξελικτική κατάσταση και όχι η ουσία. - Έχει αρκετά καλό χιουμοράκι, πράγμα που υποστηρίζει την κωμική νότα που θέλει να δώσει η δημιουργός. Σκοπός της δεν είναι να μας χαρίσει μια δραματική, αλλά μια slice of life ιστορία με κωμικές προεκτάσεις και το πετυχαίνει σε αρκετά ικανοποιητικό βαθμό, παίζοντας κυρίως με τις αμήχανες στιγμές των πρωταγωνιστών της και με τις ανασφάλειές τους, καταστάσεις που λίγο-πολύ όλοι μας έχουμε ζήσει και μπορούμε να ταυτιστούμε.
ΕΝ ΚΑΤΑΚΛΕΙΔΙ: Δεν ξέρω για εσάς, αλλά για μένα, η συγκεκριμένη ιστορία είναι μία από τις πολύ αγαπημένες μου. Δεν είμαι σίγουρη πως μπορώ να εξηγήσω το γιατί, αλλά για κάποιο παράξενο λόγο, αγγίζει βαθύτερες χορδές μέσα μου. Είναι μια ιστορία τρυφερή, αρκετά ρεαλιστική, που μπλέκει και λίγο συμπλέγματα τύπου "Οιδιπόδειο" μέσα της, που θα σε κάνει να χαμογελάσεις πολλές φορές -και ορισμένες άλλες να γελάσεις-, και που χάρη στις αμήχανες στιγμές της σε κάνει να ταυτιστείς. Εντάξει, δεν ισχυρίζομαι πως έχουμε ερωτευτεί κάποιον συγγενής μας, αν και δεν αποκλείω καθόλου το ενδεχόμενο στα μικράτα μας, οι περισσότεροι, να είχαμε νιώσει κάποιο μικρό σκίρτημα για κάποιον που θεωρούνταν για εμάς, "απαγορευμένος καρπός", είτε λόγω σχέσης με την οικογένεια, είτε λόγω διαφοράς ηλικίας. Εν πας περιπτώσει, όλα τα παραπάνω είναι καταστάσεις που συναντάμε σε αυτή την ιστορία και που τις απολαμβάνουμε από το πρώτο μέχρι το τελευταίο λεπτό, παρακολουθώντας το χρονικό μιας σχέσης που ξεκινάει παλιά μεν, που μας επιτρέπει, όμως, να το ζήσουμε δε και που με το δικό της τρόπο είναι πολύ ξεχωριστή και που αποδεικνύει πως καμιά φορά η εμμονή, μπορεί να είναι αφοσίωση, απλά ερμηνευμένη με λάθος τρόπο.
Sebenarnya komik ini punya potensi lebih kalo saja ceritanya dijadikan berseri dan bukan one-shot. Hal lain yang cukup membuat saya terganggu banyak bertebaran kalimat chessy yang terkesan repetitif yg lama kelamaan jadi membosankan. Nilai plusnya, saya suka dengan karakter Azuma dan Taira, bahkan saya sudah melabeli mereka sbg OTP, terlepas keduanya memiliki hubungan darah. Ada selipan humor dari beberapa dialog yang berhasil membuat saya terkekeh" dan yang lebih keren lagi artworknya sangat indah. " " ["br"]>["br"]>["br"]>