What do you think?
Rate this book
The Secret of Grave Robber #10
บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน เล่ม 10 ตอน ปัจฉิมบทจอมโจรแห่งสุสาน [บทปลาย]
ภายหลังเข้าสู่หอบ้านสกุลจาง อู๋เสียและนายอ้วนค่อยพบว่า เหตุใดการขุดสุสานครั้งยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของเก้าสกุลใหญ่จึงพบความล้มเหลว ในหอบ้านสกุลจางนี้แฝงกุญแจที่จะคลายปมความลับมากมาย หนึ่งในนั้นคือปริศนาของ “จางฉี่หลิง” ที่แท้เขาเป็นใคร มาจากไหน และตามหาอะไร? อีกทั้งในช่วงเวลาอันเลวร้ายที่สุด อู๋เสียต้องทำการตัดสินใจที่ยากลำบาก นี่คือปัจฉิมบทแห่ง “บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน” ปมปริศนาทั้งปวงกำลังจะเฉลย!!! หากท่านมีความกล้าพอจงเปิดอ่าน “บันทึกจอมโจรแห่งสุสาน”
320 pages, Paperback
Published October 1, 2014
6 people are currently reading
58 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 13 of 13 reviews
February 11, 2018
อ่านจบสักพักแล้ว เพิ่งได้ฤกษ์มารีวิว
ตอนอ่านจบนี่อยากจะร้อง วดฟ
ประเด็นคือ จบแล้วสิบเล่ม แต่ปมมากมายในนี้ไม่เคลียร์หลายอย่างมากๆ กระทั่งปมใหญ่ที่สุดก็ปล่อยค้างเติ่ง หาบทสรุปให้แบบขอไปที แบบชุ่ยมากๆ จนอ่านจบเหมือนไม่จบ เหมือนจะปล่อยให้คนอ่านไปลอยเกาะมโนต่อกันเอาเองซึ่งไม่โอเค ยอมรับว่ารายละเอียดในเรื่องนี้สุดยอด สุดแบบโคตรๆ สำนวนการเขียน จังหวะการเรียบเรียง การทิ้งปริศนาให้อยากรู้ ก็ทำได้แบบดีโคตรๆ แต่ปัญหาคือเหมือนตัวคนเขียน เขียนๆ ไป ยัดปมเพิ่มไป สุดท้ายเหมือนไม่รู้จะแก้ปมยังไง บวกกับปมมันเยอะแยะเหลือเกิน ลืมบ้างก็มี ซับซ้อนเกินไปคิดหาทางแก้ไม่ได้รึเปล่าก็ไม่รู้ อ่านจบมาทีละเล่ม แทนที่ปมเล็กๆ ย่อยๆ จะค่อยสะสางแล้วเพิ่มปมใหม่ นี่ปมเก่าไม่แก้ ปมใหม่ก็มา อ่านแล้วแทบไม่มีอารมณ์จะโฟกัสกับเนื้อหา มัวแต่พะวงว่า เฮ้ย เคยหยอดปมนี้ไว้นะ จะพูดถึงหรือจะแก้เมื่อไรเนี่ย จนอึดอัดใจมากกกเวลาอ่าน เป็นพวกต้องการเหตุผลรองรับในการกระทำของตัวละครอะ ซึ่งยอมรับว่าเนื้อเรื่องเนี่ยสนุกจริง สนุกจนปมไม่เคลียร์ยังอ่านจนจบ เพราะคิดว่าต้องมีเฉลยอะคิดดู แล้วแบบ ดูเขาทรยศฉันนน อมก
มาพูดเรืองตัวละครบ้าง
ในส่วนตัวละคร พระเอกของเรา คาแรกเตอร์ค่อนข้างชัดและโอเค มีมโนสำนึก อารมณ์เหมือนตัวประกอบติดสอยห้อยตามคนเขาไปทั่ว เพื่อพยายามตามหาความจริง แต่ตัวมันเองไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขาเลย และคนอ่านซึ่งตามติดตัวละครนี้ก็จะอารมณ์แบบ...เชี่ยไรเนี่ย งง สรุปไปลงสุสานเพื่ออะไรกันแน่ (จุดนี้เราขัดใจมาก อ่านจบสิบเล่ม สุดท้ายไม่เข้าใจจริงๆว่าลงสุสานแต่ละครั้งพระเอกได้อะไรบ้างนอกจากหาเรื่องใส่ตัว อยู่ดีไม่ว่าดีแท้ๆ) จนมีจุดหนึ่งที่เราหยุดอ่านไปพักนึง เพราะรู้สึกเหมือนพระเอกว่าแบบ เฮ้ย นี่ตูทำอะไรอยู่วะ ทำไปเพื่ออะไร หรือควรพอได้แล้ว นี่ก็พอค่ะ นอนเถอะ5555555
แต่ถ้าตัดเรื่องปริศนาที่คลี่คลายไม่หมด ตัวละครแต่ละตัวถือว่ามีสีสันและมีคาแรกเตอร์เฉพาะตัวดีมาก โดยเฉพาะเสี่ยอ้วน เสี่ยวเกอ อาสาม อารอง นี่กรี๊ดอาสามอารองมากบอกเลย เคืองด้วยทำไมทำกันแบบนี้ฟระ (คิดว่าน่าจะไม่สปอย เพราะตั้งแต่เล่มต้นๆ แล้ว) ที่พระเอกมันไปขุดสุสานกับอาสาม แต่ขากลับดันกลับคนเดียวแบบไม่ได้พูดถึงอาสามแม้แต่คำเดียว ปล่อยไว้ตรงนั้นอะ นี่แบบนั่งงึมงำในใจตลอด อาสามฉันล่ะคุณ อาสาม!! (สรุปก็ไม่มีเอ่ยถึง) หลังจากนั้นคุณอาก็หายสาบสูญอย่างสมบูรณ์ RIP...
นอกเรื่องไปเยอะ เอาเป็นว่าเรื่องนี้...ถ้าไม่กลัวหงุดหงิดจิตหลุดหรือค้างกับปมที่เฉลยไม่หมด มาเสพเนื้อเรื่องและความระทึกแปลกใหม่ภายในสุสานก็ถือว่าคุ้มค่ะ ต้องชมอีกอย่างคือเขียนได้สุดยอดมาก เวลาอ่านฉากลุ้นๆ น่ากลัวๆ ก็เห็นภาพจนขนลุกตามไปหมด แต่ก็มีความเว่อร์ตามฉบับนิยาย คือไม่ว่าจะเจอเรื่องขนาดไหนกลุ่มพระเอกก็จะรอดปลอดภัยเสมอ ต่อให้โดนพิษใกล้ตายก็ยังไม่ตายอะคุณ... เอาเถอะ ถ้าตายนิยายก็คงจบอะนะ LOL
อ่านเถอะค่ะ แล้วมาค้างด้วยกัน-
เอ้อ ไม่มีอะไรแต่อยากพูด นี่อ่านสิบเล่มเจ็ดวัน คิดดู ติดขนาดไหน แต่เขาทำกับฉันแบบนี้ ฮือฮือ โคตรเศร้า เห็นมีภาคต่อแล้วของจีน แต่ไทยไม่มีวี่แววใดๆ เจอแต่ตอนย่อยๆ ไม่ครบสมบูรณ์ เราจะมีวันได้อ่านภาคเฉลยกับเขาบ้างไหมคะ ล้อง
ตอนอ่านจบนี่อยากจะร้อง วดฟ
ประเด็นคือ จบแล้วสิบเล่ม แต่ปมมากมายในนี้ไม่เคลียร์หลายอย่างมากๆ กระทั่งปมใหญ่ที่สุดก็ปล่อยค้างเติ่ง หาบทสรุปให้แบบขอไปที แบบชุ่ยมากๆ จนอ่านจบเหมือนไม่จบ เหมือนจะปล่อยให้คนอ่านไปลอยเกาะมโนต่อกันเอาเองซึ่งไม่โอเค ยอมรับว่ารายละเอียดในเรื่องนี้สุดยอด สุดแบบโคตรๆ สำนวนการเขียน จังหวะการเรียบเรียง การทิ้งปริศนาให้อยากรู้ ก็ทำได้แบบดีโคตรๆ แต่ปัญหาคือเหมือนตัวคนเขียน เขียนๆ ไป ยัดปมเพิ่มไป สุดท้ายเหมือนไม่รู้จะแก้ปมยังไง บวกกับปมมันเยอะแยะเหลือเกิน ลืมบ้างก็มี ซับซ้อนเกินไปคิดหาทางแก้ไม่ได้รึเปล่าก็ไม่รู้ อ่านจบมาทีละเล่ม แทนที่ปมเล็กๆ ย่อยๆ จะค่อยสะสางแล้วเพิ่มปมใหม่ นี่ปมเก่าไม่แก้ ปมใหม่ก็มา อ่านแล้วแทบไม่มีอารมณ์จะโฟกัสกับเนื้อหา มัวแต่พะวงว่า เฮ้ย เคยหยอดปมนี้ไว้นะ จะพูดถึงหรือจะแก้เมื่อไรเนี่ย จนอึดอัดใจมากกกเวลาอ่าน เป็นพวกต้องการเหตุผลรองรับในการกระทำของตัวละครอะ ซึ่งยอมรับว่าเนื้อเรื่องเนี่ยสนุกจริง สนุกจนปมไม่เคลียร์ยังอ่านจนจบ เพราะคิดว่าต้องมีเฉลยอะคิดดู แล้วแบบ ดูเขาทรยศฉันนน อมก
มาพูดเรืองตัวละครบ้าง
ในส่วนตัวละคร พระเอกของเรา คาแรกเตอร์ค่อนข้างชัดและโอเค มีมโนสำนึก อารมณ์เหมือนตัวประกอบติดสอยห้อยตามคนเขาไปทั่ว เพื่อพยายามตามหาความจริง แต่ตัวมันเองไม่ได้รู้เรื่องรู้ราวอะไรกับเขาเลย และคนอ่านซึ่งตามติดตัวละครนี้ก็จะอารมณ์แบบ...เชี่ยไรเนี่ย งง สรุปไปลงสุสานเพื่ออะไรกันแน่ (จุดนี้เราขัดใจมาก อ่านจบสิบเล่ม สุดท้ายไม่เข้าใจจริงๆว่าลงสุสานแต่ละครั้งพระเอกได้อะไรบ้างนอกจากหาเรื่องใส่ตัว อยู่ดีไม่ว่าดีแท้ๆ) จนมีจุดหนึ่งที่เราหยุดอ่านไปพักนึง เพราะรู้สึกเหมือนพระเอกว่าแบบ เฮ้ย นี่ตูทำอะไรอยู่วะ ทำไปเพื่ออะไร หรือควรพอได้แล้ว นี่ก็พอค่ะ นอนเถอะ5555555
แต่ถ้าตัดเรื่องปริศนาที่คลี่คลายไม่หมด ตัวละครแต่ละตัวถือว่ามีสีสันและมีคาแรกเตอร์เฉพาะตัวดีมาก โดยเฉพาะเสี่ยอ้วน เสี่ยวเกอ อาสาม อารอง นี่กรี๊ดอาสามอารองมากบอกเลย เคืองด้วยทำไมทำกันแบบนี้ฟระ (คิดว่าน่าจะไม่สปอย เพราะตั้งแต่เล่มต้นๆ แล้ว) ที่พระเอกมันไปขุดสุสานกับอาสาม แต่ขากลับดันกลับคนเดียวแบบไม่ได้พูดถึงอาสามแม้แต่คำเดียว ปล่อยไว้ตรงนั้นอะ นี่แบบนั่งงึมงำในใจตลอด อาสามฉันล่ะคุณ อาสาม!! (สรุปก็ไม่มีเอ่ยถึง) หลังจากนั้นคุณอาก็หายสาบสูญอย่างสมบูรณ์ RIP...
นอกเรื่องไปเยอะ เอาเป็นว่าเรื่องนี้...ถ้าไม่กลัวหงุดหงิดจิตหลุดหรือค้างกับปมที่เฉลยไม่หมด มาเสพเนื้อเรื่องและความระทึกแปลกใหม่ภายในสุสานก็ถือว่าคุ้มค่ะ ต้องชมอีกอย่างคือเขียนได้สุดยอดมาก เวลาอ่านฉากลุ้นๆ น่ากลัวๆ ก็เห็นภาพจนขนลุกตามไปหมด แต่ก็มีความเว่อร์ตามฉบับนิยาย คือไม่ว่าจะเจอเรื่องขนาดไหนกลุ่มพระเอกก็จะรอดปลอดภัยเสมอ ต่อให้โดนพิษใกล้ตายก็ยังไม่ตายอะคุณ... เอาเถอะ ถ้าตายนิยายก็คงจบอะนะ LOL
อ่านเถอะค่ะ แล้วมาค้างด้วยกัน-
เอ้อ ไม่มีอะไรแต่อยากพูด นี่อ่านสิบเล่มเจ็ดวัน คิดดู ติดขนาดไหน แต่เขาทำกับฉันแบบนี้ ฮือฮือ โคตรเศร้า เห็นมีภาคต่อแล้วของจีน แต่ไทยไม่มีวี่แววใดๆ เจอแต่ตอนย่อยๆ ไม่ครบสมบูรณ์ เราจะมีวันได้อ่านภาคเฉลยกับเขาบ้างไหมคะ ล้อง
April 16, 2023
จบอย่างนี้เลยเรอะ ได้ยินเสียงบ่นเรื่องตอนจบมาเยอะ เข้าใจแล้วจ้าาาาา
จบแบบ getsunova จบแบบเฉลยแต่ไม่ได้เฉลย 😅😅แต่ก็พอเข้าใจได้นะ เขียนไปเขียนมาเรื่องราวเลยเถิดใหญ่โตจนไม่สามารถควบคุมตัวละครและพล็อตเรื่องได้
แต่ถามว่าสนุกและคุ้มค่ากับการอ่านมั้ย ตอบได้เลยคุ้มค่ามากและสนุกมาก สุสานแต่ละที่ลึกลับ ซ่อนกลไก ภูติผีนานา ถูกจริตสุด ๆ
อ่านจนถึงเล่มจบรู้สึกปลงตก แต่ละคนดิ้นรนไขว่คว้ามากมายเพื่ออะไรก็ไม่รู้ สุดท้ายสิ่งเดียวที่ต้องการคือความสงบในจิตใจ
จบแบบ getsunova จบแบบเฉลยแต่ไม่ได้เฉลย 😅😅แต่ก็พอเข้าใจได้นะ เขียนไปเขียนมาเรื่องราวเลยเถิดใหญ่โตจนไม่สามารถควบคุมตัวละครและพล็อตเรื่องได้
แต่ถามว่าสนุกและคุ้มค่ากับการอ่านมั้ย ตอบได้เลยคุ้มค่ามากและสนุกมาก สุสานแต่ละที่ลึกลับ ซ่อนกลไก ภูติผีนานา ถูกจริตสุด ๆ
อ่านจนถึงเล่มจบรู้สึกปลงตก แต่ละคนดิ้นรนไขว่คว้ามากมายเพื่ออะไรก็ไม่รู้ สุดท้ายสิ่งเดียวที่ต้องการคือความสงบในจิตใจ
July 5, 2015
ตอนที่อ่านจบ ความรู้สึก แบบจี๊ดมาก
แบบ .. เหย.. ทำแบบนี้ได้ไง
อยากบ่นมาก เรียบเรียงประโยคบ่นไว้ในหัวเลยนะ
แต่ก็ ไปอ่านภาคพิเศษ ต่อ (ซึ่งไม่ได้ทำใหดีขึ้นเท่าไหร่)
จนมาอ่านความในใจผู้เขียน
อ่อ.. หายจี๊ดก็ได้ คือ ประมาณว่าถ้ายังบ่นต่อนี่
แล้งพรหมวิหารสี่มากอ่ะ ฮา...
สรุปๆ
เรื่องชุดนี้ อ่านได้ติดงอมแงมนะ
แต่ถึงขนาดไม่กินไม่นอนมั้ย ก็ไม่
(หรือตอนนี้สังขารไม่ให้ก็ไม่รู้)
จุดเด่นคือ ช่วงผจญภัย เขียนได้น่าตื่นเต้นมาก
รวมถึงการสร้างปริศนาต่างๆ น่าค้นหามากมาย
แต่ในขณะเดียวกัน จุดเด่น ก็คือจุดด้อย
การผจญภัยที่แรกๆใส่มาเยอะมาก หลังๆเลยกลายเป็นแผ่วๆ
ปริศนาสร้างมาเยอะมาก แต่ไม่เคยจบ
ตอนอ่านนี่พอถึงเล่ม3-4 นี่ เดาออกเลยว่าตอนจบจะเป็นไง
สร้างเยอะเกิน. ใหญ่เกิน หาที่ลงไม่ได้
ตัวละครสร้างทิ้งเยอะมาก บางที เดินๆด้วยกันก็หายไปซะอย่างนั้น
บางต้วสร้างมา มีเฮ้ากวงมาก แป๊บๆ หายไปละ ??
บางตัวสร้างมาก็หาทางจบไม่ได้ ก็ทิ้งไปเลย
แต่ถ้าถามว่า ชุดนี้คุ้มกับเวลาที่เสียมั้ย.. บอกเลยคุ้ม
และคงตามต่อ (แต่คงรอจบก่อนแน่นอน)
แบบ .. เหย.. ทำแบบนี้ได้ไง
อยากบ่นมาก เรียบเรียงประโยคบ่นไว้ในหัวเลยนะ
แต่ก็ ไปอ่านภาคพิเศษ ต่อ (ซึ่งไม่ได้ทำใหดีขึ้นเท่าไหร่)
จนมาอ่านความในใจผู้เขียน
อ่อ.. หายจี๊ดก็ได้ คือ ประมาณว่าถ้ายังบ่นต่อนี่
แล้งพรหมวิหารสี่มากอ่ะ ฮา...
สรุปๆ
เรื่องชุดนี้ อ่านได้ติดงอมแงมนะ
แต่ถึงขนาดไม่กินไม่นอนมั้ย ก็ไม่
(หรือตอนนี้สังขารไม่ให้ก็ไม่รู้)
จุดเด่นคือ ช่วงผจญภัย เขียนได้น่าตื่นเต้นมาก
รวมถึงการสร้างปริศนาต่างๆ น่าค้นหามากมาย
แต่ในขณะเดียวกัน จุดเด่น ก็คือจุดด้อย
การผจญภัยที่แรกๆใส่มาเยอะมาก หลังๆเลยกลายเป็นแผ่วๆ
ปริศนาสร้างมาเยอะมาก แต่ไม่เคยจบ
ตอนอ่านนี่พอถึงเล่ม3-4 นี่ เดาออกเลยว่าตอนจบจะเป็นไง
สร้างเยอะเกิน. ใหญ่เกิน หาที่ลงไม่ได้
ตัวละครสร้างทิ้งเยอะมาก บางที เดินๆด้วยกันก็หายไปซะอย่างนั้น
บางต้วสร้างมา มีเฮ้ากวงมาก แป๊บๆ หายไปละ ??
บางตัวสร้างมาก็หาทางจบไม่ได้ ก็ทิ้งไปเลย
แต่ถ้าถามว่า ชุดนี้คุ้มกับเวลาที่เสียมั้ย.. บอกเลยคุ้ม
และคงตามต่อ (แต่คงรอจบก่อนแน่นอน)
March 2, 2016
จบแบบนี้คืออัลไล
ถึงจะมีภาคสองต่อ แต่ปมปริศนาในภาคนี้มันก็ควรถูกคลี่คลายในภาคนี้ไม่ใช่หรอ
อารมณ์แบบ...อู๋เสียไม่อยากรู้ แต่คนอ่านอยากรู้นะคะ ฮาาาาาาา
ถึงจะมีภาคสองต่อ แต่ปมปริศนาในภาคนี้มันก็ควรถูกคลี่คลายในภาคนี้ไม่ใช่หรอ
อารมณ์แบบ...อู๋เสียไม่อยากรู้ แต่คนอ่านอยากรู้นะคะ ฮาาาาาาา
March 29, 2016
เป็นเล่มจบที่อารมณ์คนอ่านไม่จบตาม เนื้อเรื่องและปริศนาอีกเยอะมาที่ค้างคาใจ ราวกับว่าผู้เขียนได้ลืมสิ่งที่ตัวเองผูกเอาไว้ หรืออาจจะเป็นเพราะผูกปมไว้เยอะเกินไปจนทำให้ไม่สามารถแก้ไขได้หมด
ตั้งแต่ที่เปิดตัวเล่มขึ้นมาอ่าน ไม่สามารถคาดเดาทิศทางการจบของหนังสือได้เลย อีกทั้งยังมีเรื่องราวต่างๆที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น จุดพีที่สุดคือตอนที่พานจื่อตาย พานจื่อเป็นตัวละคนที่ไม่อยากให้ตายมากที่สุดแล้ว มีความรู้สึกรัก และผูกพันธ์กับตัวละครนี้มาก เคยคิดเอาไว้ว่ารอดจากงูหงอนแดงแล้ว พานจื่อคงไม่ตายแล้ว แต่ในที่สุด ผู้แต่งก็ทำให้เราต้องใจสลายด้วยการปลิดชีวิตของพานจื่อทิ้ง
อีกเรื่องราวที่ประทับใจในตัวของเล่มจบคือ บทพูดสื่ออารมณ์ความนึกคิดของตัวละครสามเหลี่ยมเหล็ก จุดที่ชอบมากที่สุดคือของเสี่ยอ้วน ที่เอื้อนเอ่ยว่า เสี่ยอ้วนแก่แล้ว อย่าให้เสี่ยอ้วนต้องออกแรงผจญภัยอะไรอีก ให้เสี่ยอ้วนได้พักผ่อนเถอะ แต่ถ้าหากเดือดร้อนอะไร ก็อย่าลืมไปเรียกเสี่ยอ้วน เสี่ยอ้วนคนนี้พร้อมช่วยเสมอ
ตัวละครเสี่ยอ้วน เป็นตัวละครที่ชอบมากที่สุดในเรื่องนี้ เป็นตัวละครที่มีความนึกคิดตรงไปตรงมา คิดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น ไม่คิดมาก ไม่คิดเยอะ แต่อาศัยการอยู่รอดมาได้ด้วยวิชาความรู้ และมากประสบการณ์ จุดที่ประทับใจเสี่ยอ้วนครั้งแรกสุดก็เป็นตั้งแต่ตอนเปิดตัวเสี่ยอ้วนที่เอาไหครอบหัวเอาไว้เพื่อจะซ่อนตัวจากพวกของอู๋เสีย
ตั้งแต่ที่เปิดตัวเล่มขึ้นมาอ่าน ไม่สามารถคาดเดาทิศทางการจบของหนังสือได้เลย อีกทั้งยังมีเรื่องราวต่างๆที่ไม่คาดคิดว่ามันจะเกิดขึ้น จุดพีที่สุดคือตอนที่พานจื่อตาย พานจื่อเป็นตัวละคนที่ไม่อยากให้ตายมากที่สุดแล้ว มีความรู้สึกรัก และผูกพันธ์กับตัวละครนี้มาก เคยคิดเอาไว้ว่ารอดจากงูหงอนแดงแล้ว พานจื่อคงไม่ตายแล้ว แต่ในที่สุด ผู้แต่งก็ทำให้เราต้องใจสลายด้วยการปลิดชีวิตของพานจื่อทิ้ง
อีกเรื่องราวที่ประทับใจในตัวของเล่มจบคือ บทพูดสื่ออารมณ์ความนึกคิดของตัวละครสามเหลี่ยมเหล็ก จุดที่ชอบมากที่สุดคือของเสี่ยอ้วน ที่เอื้อนเอ่ยว่า เสี่ยอ้วนแก่แล้ว อย่าให้เสี่ยอ้วนต้องออกแรงผจญภัยอะไรอีก ให้เสี่ยอ้วนได้พักผ่อนเถอะ แต่ถ้าหากเดือดร้อนอะไร ก็อย่าลืมไปเรียกเสี่ยอ้วน เสี่ยอ้วนคนนี้พร้อมช่วยเสมอ
ตัวละครเสี่ยอ้วน เป็นตัวละครที่ชอบมากที่สุดในเรื่องนี้ เป็นตัวละครที่มีความนึกคิดตรงไปตรงมา คิดอย่างไรก็ทำอย่างนั้น ไม่คิดมาก ไม่คิดเยอะ แต่อาศัยการอยู่รอดมาได้ด้วยวิชาความรู้ และมากประสบการณ์ จุดที่ประทับใจเสี่ยอ้วนครั้งแรกสุดก็เป็นตั้งแต่ตอนเปิดตัวเสี่ยอ้วนที่เอาไหครอบหัวเอาไว้เพื่อจะซ่อนตัวจากพวกของอู๋เสีย
This entire review has been hidden because of spoilers.
January 31, 2015
อ่านจบสิบเล่มรวดในเวลาหนึ่งเดือนนิดๆ ถือว่าเร็วมากๆ ทำให้รู้สึกว่าไม่ค่อยได้ใช้เวลากับรายละเอียดเท่าไหร่ ยิ่งลักษณะที่เดินเรื่องเร็วเลยทำให้อ่านเร็วโดยไม่รู้ตัว
ประเด็นภาษาที่ผู้แปลเลือกใช้และเป็นที่พูดถึงกันค่อนข้างมาก สำหรับเราก็พอยอมรับได้ อาจเป็นเพราะอายุมากขึ้นทำให้เริ่มไม่ยึดติดกับหลักการเพี้ยนๆที่เคยยึด เช่น ภาษาต้องดี เรียบเรียงเรื่องได้ราบรื่น
อย่างไรก็าม สิ่งที่เราเห็นว่าควรนำมาเป็นประเด็น และเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดรำคาญเวลาอ่านก็คือการแบ่งวรรคตอนในหนังสือ ไม่รู้ว่าการแบ่งวรรคตอนแบบนี้มาตั้งแต่ตันฉบับงานแปล หรือเป็นเพราะคนเรียงพิมพ์ การแบ่งวรรคตอนในหนังสือแปลกเพี้ยนพิศดาร หลายครั้งแบ่งวรรคทั้งที่เป็นประโยคเดียวกัน ทำให้ต้องอ่านทวนไปทวนมาเพราะไม่เข้าใจรูปประโยค ประเด็นนี้ต่างหากที่ทำให้การอ่านสะดุดเป็นช่วงๆ
สุดท้ายสำหรับหนังสือชุดนี้ ถือว่ายังทิ้งปมไว้ให้เขียนต่อได้ ซึ่งจากการตามข่าวในอินเตอร์เน็ตก็ได้ทราบว่าผู้เขียนได้เริ่มภาคต่อแล้ว เมื่ออ่านมาจนจบสิบเล่ม หากมีการแปลต่อก็คงต้องอ่านต่ออยู่ดี
ในภาพรวมถือเป็นหนังสือที่อ่านได้สนุก แต่เพราะความยาวขนาดนี้คงค่อนข้างยากที่จะกลับมาอ่านทวนอีกครั้งในระยะเวลาอันใกล้นี้
ประเด็นภาษาที่ผู้แปลเลือกใช้และเป็นที่พูดถึงกันค่อนข้างมาก สำหรับเราก็พอยอมรับได้ อาจเป็นเพราะอายุมากขึ้นทำให้เริ่มไม่ยึดติดกับหลักการเพี้ยนๆที่เคยยึด เช่น ภาษาต้องดี เรียบเรียงเรื่องได้ราบรื่น
อย่างไรก็าม สิ่งที่เราเห็นว่าควรนำมาเป็นประเด็น และเป็นเรื่องน่าหงุดหงิดรำคาญเวลาอ่านก็คือการแบ่งวรรคตอนในหนังสือ ไม่รู้ว่าการแบ่งวรรคตอนแบบนี้มาตั้งแต่ตันฉบับงานแปล หรือเป็นเพราะคนเรียงพิมพ์ การแบ่งวรรคตอนในหนังสือแปลกเพี้ยนพิศดาร หลายครั้งแบ่งวรรคทั้งที่เป็นประโยคเดียวกัน ทำให้ต้องอ่านทวนไปทวนมาเพราะไม่เข้าใจรูปประโยค ประเด็นนี้ต่างหากที่ทำให้การอ่านสะดุดเป็นช่วงๆ
สุดท้ายสำหรับหนังสือชุดนี้ ถือว่ายังทิ้งปมไว้ให้เขียนต่อได้ ซึ่งจากการตามข่าวในอินเตอร์เน็ตก็ได้ทราบว่าผู้เขียนได้เริ่มภาคต่อแล้ว เมื่ออ่านมาจนจบสิบเล่ม หากมีการแปลต่อก็คงต้องอ่านต่ออยู่ดี
ในภาพรวมถือเป็นหนังสือที่อ่านได้สนุก แต่เพราะความยาวขนาดนี้คงค่อนข้างยากที่จะกลับมาอ่านทวนอีกครั้งในระยะเวลาอันใกล้นี้
September 7, 2019
เล่มนี้หลายอารมณ์มาก ส่วนใหญ่เศร้าๆ จุกๆ
เราชอบตัวเอกทั้งสามคน
จบแบบนี้อาจจะดีแล้วก็ได้ ไม่ค่อยเคลียร์เท่าไหร่ แต่ก็นะ ยังมีอีกสิบปีให้รอคอย
รอคอย
แล้วจะมีภาคต่อมั้ยล่ะ
ค้างเติ่งอยุ่บนยอดไม้เนี่ย
เหมือนมีหลายอย่างยังไม่กระจ่างแจ้ง มีอีกหลายเรื่องทียังอยากรู้ แล้วก็ไม่ได้รู้ โอ๊ยยย อยากรู้ววววววว
(เข้าใจความรู้สึกนายน้อยแล้ว5555)
เราชอบตัวเอกทั้งสามคน
จบแบบนี้อาจจะดีแล้วก็ได้ ไม่ค่อยเคลียร์เท่าไหร่ แต่ก็นะ ยังมีอีกสิบปีให้รอคอย
รอคอย
แล้วจะมีภาคต่อมั้ยล่ะ
ค้างเติ่งอยุ่บนยอดไม้เนี่ย
เหมือนมีหลายอย่างยังไม่กระจ่างแจ้ง มีอีกหลายเรื่องทียังอยากรู้ แล้วก็ไม่ได้รู้ โอ๊ยยย อยากรู้ววววววว
(เข้าใจความรู้สึกนายน้อยแล้ว5555)
April 13, 2020
เล่มจบที่จบแล้วก็ยังอิหยังวะมาก ปริศนาอะไรที่เราควรรู้ก็ไม่ตอบ ที่บอกมาก็ยังงงๆ ไม่เข้าใจ ยังคงสงสัยอยู่ตลอด แต่ว่าก็ยังเป็นเรื่องที่ชอบมากและสนุกมากอยู่ดี ไม่รู้สึกเสียดายเลยแม้แต่นิดเดียวที่อ่านมาจนจบ ตอนพิเศษสนุกดีเห็นความสนิทสนมของอาหลานตระกูลอู๋
April 17, 2021
รักเรื่องนี้จริงๆ สนุกมาก ตื่นเต้นทุกบท ระทึกขวัญกับหลายๆซีนในหนังสือเล่มนี้และใช่พออ่านจนจบก็รู้สึกว่าเออ ชีวิตก็เท่านี้ เข้าใจอู๋เสียแล้วใช่อินกับความอู๋เสียจนได้ จบแล้วใจโหวงๆ รอพบกันใหม่ในอีกสิบปีให้หลังนะ///คาวระท่านประมุข
February 4, 2016
สนุกมาทั้งเรื่องอ่ะนะ แต่ตอนจบนี่เงิบรัวๆ
July 23, 2015
เลื่อนลอย และอยู่ในหมอกควันมากๆ ค่ะ จบแบบไม่จบ ปมมาอย่างเยอะเลย คลี่คลายไม่กระจ่างสักอัน
June 3, 2021
น่าจะมีเฉลยปมต่ออีกหน่อย อย่างนี้ค้างคามาก
August 13, 2021
เนื้อเรื่องอ่านสนุกมาก แต่จบไม่แบบไม่จบ งง เง้อออ
Displaying 1 - 13 of 13 reviews