ไฟน้ำผึ้ง

Prince Charming เจ้าชายเพลย์บอย #2

by โม

ภารกิจสำคัญของ นิโคล ปริศนา คาร์เตอร์ เริ่มขึ้นเมื่อได้รับคำสั่งให้ตามตัว เลวิน นิโคลาส เฟอร์ลอง แบดบอยทายาทนักธุรกิจโรมแรมชื่อดังกลับสู่ครอบครัว หญิงสาวจึงงัดทุกกลยุทธ์มาโน้มน้าวหนุ่มหัวดื้อ แต่ไม่มีทีท่าว่าภารกิจจะสำเร็จ

จวบจนเขายื่นข้อเสนอให้...
ทว่าเธอต้องเสี่ยงทั้งตัวและหัวใจด้วยเป้าหมายนั้นอยู่ในกองไฟที่เขาจุดขึ้นด้วยเสน่หา ถ้าก้าวพลาดหมายถึงหัวใจอาจมอดไหม้เป็นจุณ แต่หากทางที่เธอเลือกนั้นถูกแล้ว ไฟนั้นก็จะหวานปานน้ำผึ้ง

319 pages, Paperback

First published October 1, 2014

Reviews

[Polyj · Rating 2 out of 5]

เลวิน หนุ่มเพลย์บอยไฮโซกลุ่มเดียวกับ วินเซนต์ในเรื่องโหยเสน่หา เป็นหนึ่งในหนุ่มๆ ที่ถูกแอบถ่ายภาพหลุดเปลือยปล่อยลงในอินเตอร์เน็ตนั่นเอง เลวินเป็นทายาทของเจ้าของธุรกิจโรงแรมชื่อดังในนิวยอร์ก แต่เขามีปัญหากับครอบครัวตั้งแต่เด็ก จึงออกมาใช้ชีวิตเสเพลไปเรื่อยเปื่อย ไม่ได้สนใจจะทำงานกับครอบครัว จนเมื่อพ่อเขาต้องการให้กลับไปรับช่วงต่อธุรกิจโรงแรม จึงส่งคนไปตามเขากลับมา

นิโคล ได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่อันโหดหินที่สุดนี้ เธอต้องตามเลวินมาทำงานให้ได้ แลกกับการที่เธอจะได้เลื่อนตำแหน่งเป็นเลขานุการของเขา ซึ่งก็คือเลขาฯ ท่านประธานนั่นเอง

ทีนี้ตามกันไปตื๊อกันมา ปรากฏว่า ทั้งคู่ก็กลายเป็นคู่รักกันซะงั้น รักกันหวานและร้อนเลยทีเดียว

นอกจากเรื่องรักร้อนๆ ของพระเอกนางเอกแล้ว ยังมีเรื่องของ stalker ที่แอบตามนางเอกด้วยความหลงใหลจนกลายเป็นคุกคามข่มขู่ด้วยค่ะ ในส่วนหลังนี้รู้สึกว่ามันน่ากลัวนะใครเจอก็คงประสาทเสียไปเหมือนกัน สงสารนางเอกจริงๆ

เรื่องนี้ พระเอกแบดบอยแต่ว่าพอรักนางเอกก็รักจริง ใส่ใจดูแลทุกอย่าง เป็นไปตามแบบพระเอกในฝันของสาวๆ เลยค่ะ

ส่วนนี้บ่นเล็กๆค่ะ ใส่สปอยล์ไว้ เพราะมันสปอยล์แหละ แหะๆ
ส่วนเรื่องโดยรวมอ่านแล้วยังรู้สึกไม่ค่อยลงตัว เรื่องการจะมารับช่วงงานของพ่อพระเอกที่มีปัญหาแต่ก็รู้สึกว่าอุปสรรคที่ใส่เข้ามาไม่ค่อยเต็มที่ ไม่สะใจเลยค่ะ แล้วจากพล็อตเรื่องก็คาดหวังว่าเรื่องการตามพระเอกมาทำงานต้องยากมากๆ ต้องมีเรื่องน่าตื่นเต้นสุดๆ กับเรื่องการทำงานของพระเอกโดยมีนางเอกเป็นเลขาฯจะเข้มข้นน่าสนใจ ปรากฏว่ามีไม่มากนัก ไปเน้นเรื่อง stalker ที่ตามนางเอกซะมากกว่า ซึ่งตาคนร้ายนี้ก็เก่งนะ เก่งสุดในเรื่องเลย ฮ่าๆ แล้วที่ไม่ค่อยชอบคือความคิดและคาแรกเตอร์ของนางเอกค่ะ ....​เราวาดภาพว่าต้องเป็นหญิงเก่ง คล่อง มั่นใจในตัวเอง ต้องฉลาด มีชั้นเชิงและมีความสามารถในการต่อรอง ...... แต่จากการที่เธอไปตามพระเอกนั้น... ไม่เห็นมีเรื่องพวกนี้เลยค่ะ แพ้พระเอกราบคาบ เราว่านางเอกนี่แหละ เป็นจุดอ่อนของเรื่องนี้ (ฮ่าๆ ลำเอียงมาก ปู้ชายหล่อๆ มักไม่ผิด!!)

[Elizabeth · Rating 1 out of 5]

เราดีใจกับตัวเองจริงๆที่อ่านจบได้ เราอยากจะขอโทษนักเขียนนะ แต่เรื่องนี้มันไม่เวิร์คกับเราจริงๆ ยิ่งอ่านเรายิ่งอยากจะวาง(แต่ก็อ่านจนจบนะ)

พล็อตรวมๆของเรื่องนี้ คือ การที่นิโคลต้องไปตามเลวินกลับมารับตำแหน่งผู้บริหารต่อจากพ่อของเขา แม้เขาไม่อยากรับ เมื่อเลวินกลับมาแล้ว เรื่องราวจะเกี่ยวกับเขาและนิโคลในการเป็นคู่รักกัน รวมทั้งปัญหาstalkerที่ตามนิโคลอยู่ มีปัญหาเรื่องบริษัทมาแทรกเล็กน้อยพอเป็นน้ำจิ้ม รักกันมากกกก จบ จบจริงๆ คิดดูเราอ่านนานนะ เราเสียใจเหมือนกันที่เรื่องมันไม่ค่อยมีอะไรให้หยิบจับ

เราเริ่มขัดใจตั้งแต่บทแรกๆของเรื่องเลย อย่างแรกที่เราไม่ชอบคือ นางเอก นิโคลเป็นนางเอกที่ไร้ซึ่งบุคลิกที่สุดที่เราเคยเจอมา นอกจากจะไม่มีความมั่นใจในตัวเองแล้ว ยังไม่สามารถตัดสินใจอะไรในชีวิตได้เองเลย อ้ำๆอึ้งๆอยู่ได้ อยู่กับเลวินก็ไม่เคยขัดอะไรเขาได้เลย เราพยายามอดทนกับนิคมาตลอดทั้งเรื่อง ด้วยนิสัยแบบนี้เราสงสัยว่าทำไมนิโคลมาถึงจุดนี้ของการทำงานได้ ตำแหน่งเลขาของผู้บริหารมันไม่ได้จะเป็นกันง่ายๆ แค่บุคลิกมันก็ไม่เอื้อยกับการทำงานแล้ว (โอเค เราอาจจะคิดมากไป) ในด้านความรัก นิโคลเรียกว่าตกหลุมรักเลวินตั้งแต่ครั้งแรกๆที่มีอะไร ซ้ำยังพร่ำบอกรักอยู่ตลอดเวลา แต่เรากลับไม่รับรู้ถึงเหตุผลที่ทำให้คนคู่นี้มารักกันได้เลย เราไม่เชื่อในความรักของเขาเลย

ในขณะเดียวกันเลวินซึ่งเป็นลูกคุณชายตระกูลดีกลับถูกเรียกตัวให้มารับตำแหน่งประธานบริษัทซึ่งเป็นตำแหน่งที่ใหญ่ที่สุด ทั้งๆที่ตนเองไม่ได้มีพื้นฐานอะไรทางด้านนี้เลย จากที่เราอ่าน พระเอกไม่ได้แสดงศักยภาพว่าสามารถบริหารบริษัทได้เลย ไม่มีส่วนไหนของเรื่องเจาะจงเรื่องนี้ วันๆเห็นพระเอกตามติดแต่กับตัวนางเอก ส่วนนางเอกก็เป็นห่วงกันอยู่ได้ ถ้าให้เราเดา พระเอกน่าจะเคยทำธุรกิจทางด้านนี้มาก่อน แต่อย่างไรก็ดีนักเขียนไม่ได้เอ่ยถึง(หรือเราอ่านข้าม) เราจึงยังไม่ค่อยเชื่อเท่าไหร่ เรื่องปมของพระเอกที่ว่าถูกส่งไปเรียนตั้งแต่เด็กและไม่ได้ความรักจากพ่อ ก็ดูไม่ใช้ประเด็นใหญ่ ทั้งๆที่เอามาเล่นให้มันดราม่ากว่านี้ได้

ตัวละครญาติของพระเอก ทุกคนดูโผล่มาให้เรื่องเติมเต็มมากกว่าที่จะมีบทบาทต่อชีวิตพระเอกจริงๆ ทั้งดอนนี่ที่ดูทำอะไรไม่ได้เลย แฟนดอนนี่ที่มาแบบฉบับตัวละครแนวช่วยแย่งสมบัติ และ ซอนย่าที่มาโวยวายแบบงงๆ ยังไม่รวมถึงคุณstalkerที่เก่งจัง ทำไมสู้bodyguardได้ หลบหลีกเก่ง ยิงคนตาย ทั้งๆที่มีอยู่คนเดียว เก่งสุดในเรื่องแล้วเอาจริง

เรารู้สึกว่าคนเขียนหยิบจับเรื่องอย่างละนิดอย่างละหน่อยเอามาผสมกัน โดยไม่ได้เจาะลึกเรื่องใดเรื่องหนึ่ง ซึ่งมันทำให้อถรสโดยรวมของหนังสือกร่อนเนื่องจากจับประเด็นไม่ได้ ในความเห็นส่วนตัวเรา นิยายควรมีปัจจัยที่ทำคนอ่านอยากติดตาม ไม่ว่าจะเป็นพล็อตเรื่องหรือความรักระหว่างคู่พระนาง เรื่องนึงไม่จำเป็นต้องดีทั้งสองอย่างก็ได้ ดีอย่างใดอย่างนึงก็สามารถจับคนอ่านได้ระดับนึงแล้ว เรามองเห็นปัจจัยหลายๆอย่างในนิยายเล่มนี้ที่นักเขียนสามารถเอามาเล่นได้อีกเยอะเลย เสียดายที่เขาไม่เจาะไปที่ประเด็นใดประเด็นหนึ่ง ไม่งั้นเรื่องนี้คงสนุกกว่านี้แหละ