What do you think?
Rate this book
Utorak
Jedan dan u koji stane cijeli jedan život – tako bi se ukratko mogao opisati ovaj roman. Taj jedan dan slučajno je utorak i u njemu pratimo svakodnevicu bezimenog 76-godišnjaka iz predgrađa Bruxellesa, od ustajanja do lijeganja, a kroz dan naviru mu sjećanja iz neuređenog arhiva njegova života punog obrata.
On je antijunak koji pokazuje malo dobrih osobina – silovatelj u mladosti, sitni kriminalac, prometni prijestupnik, ženskar, okrutni plaćenik u Kongu, prevrtljivac koji mijenja strane kako mu se najbolje isplati, osoba koja se ne veže ni za koga i ne ostaje dugo na jednom mjestu, koja ne osjeća povezanost s obitelji, ukratko – osoba s ruba društva i ispod ljestvice moralnih vrijednosti, koja kroz sjećanja jednostavno izvještava o svom životu bez moraliziranja i kajanja.
On je i rođeni gubitnik koji u kasnijoj dobi mora izgubiti obje žene s kojima živi i koje su mu došle kao poklon. Prva s kojom živi je prostitutka deset godina starija od njega, kojoj je on bivša mušterija. Druga pak žena umire od Alzheimerove bolesti smještena u dom.
On je antijunak koji pokazuje malo dobrih osobina – silovatelj u mladosti, sitni kriminalac, prometni prijestupnik, ženskar, okrutni plaćenik u Kongu, prevrtljivac koji mijenja strane kako mu se najbolje isplati, osoba koja se ne veže ni za koga i ne ostaje dugo na jednom mjestu, koja ne osjeća povezanost s obitelji, ukratko – osoba s ruba društva i ispod ljestvice moralnih vrijednosti, koja kroz sjećanja jednostavno izvještava o svom životu bez moraliziranja i kajanja.
On je i rođeni gubitnik koji u kasnijoj dobi mora izgubiti obje žene s kojima živi i koje su mu došle kao poklon. Prva s kojom živi je prostitutka deset godina starija od njega, kojoj je on bivša mušterija. Druga pak žena umire od Alzheimerove bolesti smještena u dom.
160 pages, Hardcover
First published February 1, 2012
4 people are currently reading
232 people want to read
About the author
Elvis Peeters
47 books37 followersElvis Peeters, pseudoniem van Jos Verlooy, is een Vlaamse zanger en schrijver.
Elvis Peeters in de Nederlandstalige Wikipedia
Elvis Peeters bij "Schrijversgewijs"
Elvis Peeters, pseudonym of Jos Verlooy, is a Flemish singer and writer.
Elvis Peeters in de Nederlandstalige Wikipedia
Elvis Peeters bij "Schrijversgewijs"
Elvis Peeters, pseudonym of Jos Verlooy, is a Flemish singer and writer.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 36 reviews
October 6, 2016
Over een man die evengoed de buur van naast de deur kan zijn, maar waarvan je dan toch maar hoopt dat hij het niet is. Iemand waar je het ene moment sympathie voor voelt en het andere pure walging (wat mij op dat gebied doet denken aan Herinnering aan mijn droeve hoeren van Márquez). Straf, mooi geschreven boek; ben benieuwd naar meer van het schrijversduo dat achter Elvis Peeters zit!
February 25, 2023
Citaat : AF EN TOE dwaalt hij, dwaalt hij af, denkt dingen die hij had willen doen alsof hij ze werkelijk gedaan heeft. En op andere dagen corrigeert hij het weer zoals het geweest moet zijn. Hij doet geen mens kwaad met zijn herinneringen.
Review : In Dinsdag (Podium) kijkt een anonieme man in Brussel terug op zijn leven wanneer een sociaal werkster hem komt manen om zijn appartement te verlaten en naar een rusthuis te gaan waar hij goed zal verzorgd worden. Maar zulke taal is niet aan hem besteed. De boel wordt afgebroken en en er komen nieuwe woningen in de plaats. Zijn verdere aanwezigheid in het gebouw remt de bouw af, dus behoort hij in te pakken en weg te wezen. De man houdt van de duif die over de nok van zijn dak schuifelt en hij denkt hij met weemoed terug aan de twee vrouwen die hij overleefd heeft, en tja voor je het weet heeft de man je hart gestolen wanneer hij vertelt hoe hij zijn vrouwen die aftakelden op het eind van hun leven, verwende door kleine attenties. Je denkt hij wil het kwijt, laat hem zijn verhaal maar vertellen het zal hem goed doen . Of het de lezer goed doet is een andere vraag. Wanneer de oude man je heeft ingepakt met zijn goedheid komen de mokerslagen van het kwaad. Maar de geraffineerde opbouw van het verhaal zorgt ervoor dat je die pas opmerkt als het te laat is. Na een groepsverkrachting van een jonge vrouw waarin hij haantje de voorste was werd hij, door zijn ouders naar 'de Congo' gestuurd wordt, naar de plantage van zijn zus, om het schandaal te ontlopen. Het zijn de late jaren '50. In Congo wordt geschreeuwd om onafhankelijkheid. Hij heeft het er best naar zijn zin met seks à volonté, avontuur en racewagens in overvloed. Heel enthousiast doet hij mee aan de onafhankelijkheidsoorlog van de provincie Katanga, en sluit hij zich aan bij de Simba's, de wreedste partij in de burgeroorlog. Huiveringwekkend is de scène waarin een dichtbundel van Guido Gezelle kan beslissen over leven en dood van een pastoor en waarin een zwarte soldaat in de houding gaat staan voor een Gezelle reciterende commandant: 'Timpe, tompe, terelink; vliegt van hier na Derelijk'. Peeters' protagonist is een gewetenloze egoïst en opportunist die zijn eigen genot najaagt, zonder een greintje medelijden voor een ander. Op een zeker ogenblik gooit hij de kat van zijn vrouw over het balkon, omdat ze niet in zijn leven past. Zijn vrouw rept met geen woord over de kat, en dat komt omdat hij toch een bepaalde aaibaarheidsfactor heeft. En dat maakt ook meteen duidelijk waarom het kan bestaan dat gewetenloze oorlogsmisdadigers voorbeeldige echtgenoten en/of ideale huisvaders kunnen zijn.
Onder de naam Elvis Peeters maakt het schrijversduo Jos Verlooy en Nicole Van Bael het Vlaamse literaire wereldje onveilig. Zij schrijven dermate gedreven en boeiend amorele vertellingen over 'onschuldige' maar medogenloze tieners en oude mannen dat je hun boeken slechts met moeite kan neerleggen.
Review : In Dinsdag (Podium) kijkt een anonieme man in Brussel terug op zijn leven wanneer een sociaal werkster hem komt manen om zijn appartement te verlaten en naar een rusthuis te gaan waar hij goed zal verzorgd worden. Maar zulke taal is niet aan hem besteed. De boel wordt afgebroken en en er komen nieuwe woningen in de plaats. Zijn verdere aanwezigheid in het gebouw remt de bouw af, dus behoort hij in te pakken en weg te wezen. De man houdt van de duif die over de nok van zijn dak schuifelt en hij denkt hij met weemoed terug aan de twee vrouwen die hij overleefd heeft, en tja voor je het weet heeft de man je hart gestolen wanneer hij vertelt hoe hij zijn vrouwen die aftakelden op het eind van hun leven, verwende door kleine attenties. Je denkt hij wil het kwijt, laat hem zijn verhaal maar vertellen het zal hem goed doen . Of het de lezer goed doet is een andere vraag. Wanneer de oude man je heeft ingepakt met zijn goedheid komen de mokerslagen van het kwaad. Maar de geraffineerde opbouw van het verhaal zorgt ervoor dat je die pas opmerkt als het te laat is. Na een groepsverkrachting van een jonge vrouw waarin hij haantje de voorste was werd hij, door zijn ouders naar 'de Congo' gestuurd wordt, naar de plantage van zijn zus, om het schandaal te ontlopen. Het zijn de late jaren '50. In Congo wordt geschreeuwd om onafhankelijkheid. Hij heeft het er best naar zijn zin met seks à volonté, avontuur en racewagens in overvloed. Heel enthousiast doet hij mee aan de onafhankelijkheidsoorlog van de provincie Katanga, en sluit hij zich aan bij de Simba's, de wreedste partij in de burgeroorlog. Huiveringwekkend is de scène waarin een dichtbundel van Guido Gezelle kan beslissen over leven en dood van een pastoor en waarin een zwarte soldaat in de houding gaat staan voor een Gezelle reciterende commandant: 'Timpe, tompe, terelink; vliegt van hier na Derelijk'. Peeters' protagonist is een gewetenloze egoïst en opportunist die zijn eigen genot najaagt, zonder een greintje medelijden voor een ander. Op een zeker ogenblik gooit hij de kat van zijn vrouw over het balkon, omdat ze niet in zijn leven past. Zijn vrouw rept met geen woord over de kat, en dat komt omdat hij toch een bepaalde aaibaarheidsfactor heeft. En dat maakt ook meteen duidelijk waarom het kan bestaan dat gewetenloze oorlogsmisdadigers voorbeeldige echtgenoten en/of ideale huisvaders kunnen zijn.
Onder de naam Elvis Peeters maakt het schrijversduo Jos Verlooy en Nicole Van Bael het Vlaamse literaire wereldje onveilig. Zij schrijven dermate gedreven en boeiend amorele vertellingen over 'onschuldige' maar medogenloze tieners en oude mannen dat je hun boeken slechts met moeite kan neerleggen.
February 10, 2024
Afwisselend geschreven in de hij- en ik-vorm is dit boek een kijkje in het leven van een eenzame bejaarde weduwnaar in een buitenwijk van Brussel. Triest, denk je aanvankelijk. Tot zijn herinneringen te berde komen. Dan blijkt die oude man, een slecht mens te zijn geweest, met als dieptepunt zijn belevenissen in Congo. Knap geschreven, omdat dat je ongemerkt van medelijden via begrip naar weerzin wordt geleid.
March 2, 2024
Oude man mijmert over het verleden en neemt je zo mee naar koloniaal Congo. Hoewel het daardoor doet denken aan Black Venus is dit op één of andere manier zachter en had ik hier meer voeling met het hoofdpersonage. 3,5⭐️
June 17, 2013
Je haat ze of je bent er absoluut weg van, maar de boeken van Elvis Peeters laten niemand onberoerd. Vooral Wij, de vorige roman van het schrijversduo Jos Verlooy en Nicole Van Bael dat onder deze naam actief is, was controversieel omdat die de seksuele uitspattingen van acht jonge individualisten heel expliciet toonde zonder ze te veroordelen. In Dinsdag gaat Peeters subtieler, maar misschien ook wel diepgravender te werk bij het portretteren van een 76-jarige man die enerzijds van de duif houdt die over de nok van zijn dak schuifelt en met weemoed terugdenkt aan de twee vrouwen die hij overleefd heeft, maar ook zonder enige gêne vertelt hoe hij gestolen, gemoord en gebrandschat heeft.
Op zijn zestiende verkrachtte hij zijn eerste slachtoffer, waarna hij door zijn ouders naar Congo werd gestuurd om te helpen op de plantage van zijn zus. Al na een paar weken hield hij het daar voor bekeken en trok hij er alleen op uit, eerst als automecanicien en copiloot voor een Brusselse koloniale autoracer die zonder ook maar te verpinken zijn eigen zwarte mecanicien doodrijdt, daarna als drukker en uiteindelijk als huurling. En het is zo dat hij een strijdmakker van de alom gevreesde Simba’s wordt, en samen met hen neerstrijkt in de missiepost die gerund wordt door een Guido Gezelle lezende priester die hem ooit uit de nood heeft geholpen. Wat volgt is een typische Elvis Peeters-scène, waarin de schatplichtigheid aan Bret Easton Ellis overduidelijk wordt. Met een ontstellende nuchterheid en in uiterst precieze, koelbloedige bewoordingen wordt beschreven hoe paters verminkt worden en met het mes op de keel verplicht om een stel nonnen te verkrachten. De man houdt zich aanvankelijk wat op de vlakte, tot de Simba’s zich op hun beurt beginnen te vergrijpen aan Gods bruiden. Dan stapt hij af op de mooiste non van allemaal en met een air van ‘iemand moet het toch doen‘ verheugt hij zich al op het doorboren van haar maagdenvlies.
In het leven komt het erop aan de spijt niet toe te laten, weet de man, en daar heeft hij geen enkele moeite mee. Elvis Peeters slaagt er fenomenaal goed in de ziel van de collaborateur te doorgronden, hij die zelf geen idealen heeft en slechts het eigen opportunisme als leidraad neemt, en hij doet dit zonder ooit pamflettair of platvloers te worden. Nee, Dinsdag is daarentegen een teder portret van iemand die net zo goed uw buurman zou kunnen zijn en die grossiert in levenswijsheden als: “Een mens moet zijn plek kennen en die ligt uiteindelijk altijd onder de grond”. Precies, beste vriend, denk je nadat je dit verontrustende, maar tegelijk ook bijzonder relevante boek gelezen hebt, en het is ook daar dat je thuis hoort.
Op zijn zestiende verkrachtte hij zijn eerste slachtoffer, waarna hij door zijn ouders naar Congo werd gestuurd om te helpen op de plantage van zijn zus. Al na een paar weken hield hij het daar voor bekeken en trok hij er alleen op uit, eerst als automecanicien en copiloot voor een Brusselse koloniale autoracer die zonder ook maar te verpinken zijn eigen zwarte mecanicien doodrijdt, daarna als drukker en uiteindelijk als huurling. En het is zo dat hij een strijdmakker van de alom gevreesde Simba’s wordt, en samen met hen neerstrijkt in de missiepost die gerund wordt door een Guido Gezelle lezende priester die hem ooit uit de nood heeft geholpen. Wat volgt is een typische Elvis Peeters-scène, waarin de schatplichtigheid aan Bret Easton Ellis overduidelijk wordt. Met een ontstellende nuchterheid en in uiterst precieze, koelbloedige bewoordingen wordt beschreven hoe paters verminkt worden en met het mes op de keel verplicht om een stel nonnen te verkrachten. De man houdt zich aanvankelijk wat op de vlakte, tot de Simba’s zich op hun beurt beginnen te vergrijpen aan Gods bruiden. Dan stapt hij af op de mooiste non van allemaal en met een air van ‘iemand moet het toch doen‘ verheugt hij zich al op het doorboren van haar maagdenvlies.
In het leven komt het erop aan de spijt niet toe te laten, weet de man, en daar heeft hij geen enkele moeite mee. Elvis Peeters slaagt er fenomenaal goed in de ziel van de collaborateur te doorgronden, hij die zelf geen idealen heeft en slechts het eigen opportunisme als leidraad neemt, en hij doet dit zonder ooit pamflettair of platvloers te worden. Nee, Dinsdag is daarentegen een teder portret van iemand die net zo goed uw buurman zou kunnen zijn en die grossiert in levenswijsheden als: “Een mens moet zijn plek kennen en die ligt uiteindelijk altijd onder de grond”. Precies, beste vriend, denk je nadat je dit verontrustende, maar tegelijk ook bijzonder relevante boek gelezen hebt, en het is ook daar dat je thuis hoort.
February 24, 2013
Een oude man ligt wakker in zijn bed op de zolder van het vervallen huis waaruit hij weigert te vertrekken. Hij wacht met opstaan totdat de duif, zoals elke morgen, landt op het dak: "Het gebeurt vaak terwijl hij wacht, zoals nu, in alle rust. Het is geen diep overdenken, eerder het oproepen van taferelen, stemmingen, zoals je in een album bladert, het zijn geen analyses of beschouwingen, het ligt allemaal achter hem en alleen in zijn leven heeft het een rol gespeeld, niet de loop van de wereld bepaald, dat was zo van meet af aan, diepe gedachten daarover zijn verspilde energie."
Zomaar een oude man. Zo'n man die je dagelijks zijn krant ziet kopen bij de kiosk, zijn kop koffie ziet drinken in het caf��� en die je door de straten ziet kuieren om zijn boodschappen te doen. Wellicht ken je hem al wat langer en weet je dat hij zijn dementerende vrouw, Simone, jarenlang liefdevol thuis heeft verzorgd. Totdat het niet meer kon en zij naar een verpleeghuis moest. Toen liep hij dagelijks naar het verpleeghuis om uren met Simone door te brengen. Totdat zij overleed.
Misschien herinner je je zelfs Erna nog wel. De vrouw uit zijn eerste huwelijk, overleden aan kanker, die hij net zo toegewijd heeft verzorgd als later Simone. Of - heel, heel misschien - weet je dat hij die vrachtwagenchauffeur was die midden jaren zestig de pas geopende Sint-Bernardtunnel in het duister zette door alle plafondlampen kapot te rijden.
Zomaar een oude man. Maar wie de vorige boeken van Elvis Peeters kent, weet dat Dinsdag niet een dag uit het leven van zomaar een oude man zal zijn. Net zomin als Wij een roman over zomaar een paar adolescenten was. Deze oude man heeft een groot deel van zijn leven doorgebracht in Congo. Hij wordt daar als zestienjarige door zijn ouders naartoe gestuurd om te voorkomen dat hij wordt opgepakt en gestraft voor zijn eerste verkrachting. Hij werkt daar op plantages, in een zagerij, leert vliegen en varen, doet mee aan een Stockcar Race en werkt als drukker. Nadat Congo onafhankelijk is geworden sluit hij zich bij diverse milities aan en doet mee aan hun moordpartijen en verkrachtingen. Het doet hem allemaal niet zoveel. Ook later niet: "Dat ik hier door deze uithoek van Brussel struin als het goed weer is, en anders voor het venster naar de regen zit te kijken en mijn longen zwart rook, draagt er niet meer of minder toe bij dan de daden die ik in Congo verrichtte."
Niet zomaar een oude man dus en niet zomaar een roman. Dinsdag is een bijna kubistisch portret van een mens die het leven laat gebeuren en daarin zonder enige gewetenswroeging meegaat. Is het liefde, of is het de ouderdom die de empathische kant van hem bovenhaalt? Of is het geen empathie en zorgt hij voor Simone en Erna zoals hij de non in de parochie verkracht: "het hoort erbij, het wordt verwacht, dus ik doe het." Het schrijversduo Jos Verlooy en Nicole Van Bael, dat schrijft onder de naam Elvis Peeters, geeft daarop geen antwoord, oordeelt en veroordeelt niet. Dat wordt aan de lezer overgelaten. Mocht die daaraan behoefte voelen
Zomaar een oude man. Zo'n man die je dagelijks zijn krant ziet kopen bij de kiosk, zijn kop koffie ziet drinken in het caf��� en die je door de straten ziet kuieren om zijn boodschappen te doen. Wellicht ken je hem al wat langer en weet je dat hij zijn dementerende vrouw, Simone, jarenlang liefdevol thuis heeft verzorgd. Totdat het niet meer kon en zij naar een verpleeghuis moest. Toen liep hij dagelijks naar het verpleeghuis om uren met Simone door te brengen. Totdat zij overleed.
Misschien herinner je je zelfs Erna nog wel. De vrouw uit zijn eerste huwelijk, overleden aan kanker, die hij net zo toegewijd heeft verzorgd als later Simone. Of - heel, heel misschien - weet je dat hij die vrachtwagenchauffeur was die midden jaren zestig de pas geopende Sint-Bernardtunnel in het duister zette door alle plafondlampen kapot te rijden.
Zomaar een oude man. Maar wie de vorige boeken van Elvis Peeters kent, weet dat Dinsdag niet een dag uit het leven van zomaar een oude man zal zijn. Net zomin als Wij een roman over zomaar een paar adolescenten was. Deze oude man heeft een groot deel van zijn leven doorgebracht in Congo. Hij wordt daar als zestienjarige door zijn ouders naartoe gestuurd om te voorkomen dat hij wordt opgepakt en gestraft voor zijn eerste verkrachting. Hij werkt daar op plantages, in een zagerij, leert vliegen en varen, doet mee aan een Stockcar Race en werkt als drukker. Nadat Congo onafhankelijk is geworden sluit hij zich bij diverse milities aan en doet mee aan hun moordpartijen en verkrachtingen. Het doet hem allemaal niet zoveel. Ook later niet: "Dat ik hier door deze uithoek van Brussel struin als het goed weer is, en anders voor het venster naar de regen zit te kijken en mijn longen zwart rook, draagt er niet meer of minder toe bij dan de daden die ik in Congo verrichtte."
Niet zomaar een oude man dus en niet zomaar een roman. Dinsdag is een bijna kubistisch portret van een mens die het leven laat gebeuren en daarin zonder enige gewetenswroeging meegaat. Is het liefde, of is het de ouderdom die de empathische kant van hem bovenhaalt? Of is het geen empathie en zorgt hij voor Simone en Erna zoals hij de non in de parochie verkracht: "het hoort erbij, het wordt verwacht, dus ik doe het." Het schrijversduo Jos Verlooy en Nicole Van Bael, dat schrijft onder de naam Elvis Peeters, geeft daarop geen antwoord, oordeelt en veroordeelt niet. Dat wordt aan de lezer overgelaten. Mocht die daaraan behoefte voelen
November 16, 2012
Dinsdag is een geweldig mooi boek waarin een oude man terugkijkt op zijn leven. Hij woont alleen in een woning die de gemeente wil afbreken om daar nieuwe huizen te bouwen. Hij is de laatste die er nog woont. Hij heeft een dagelijks ritueel die hij trouw volgt. Hij wil laten zien aan het meisje van de sociale dienst dat hij zich nog heel goed alleen kan redden. Zij wil hem in een bejaardenhuis plaatsen maar dat ziet hij niet zitten, zijn vrijheid is hem veel te lief.
Hij heeft een heftig, wild en ruig leven gehad. Na een akkefietje heeft zijn vader hem naar de Congo gestuurd alwaar hij bij zijn zus op een koffieplantage is gaan werken. Daar hield hij het niet lang vol, is gaan zwerven, en heeft zo een heel bewogen leven in de Congo gehad. Hij had een sterke overlevingsdrang dat was zijn drive. Hij hield van vrouwen en drank. Was behoorlijk egoistich bezig. Maar hij had ook een zachte kant, hij heeft twee vrouwen, Erna en Simone tot de dood toe verzorgd en dat deed hij liefdevol. Verder heeft hij nergens spijt van en heeft het leven genomen zoals het kwam.
"hij doet geen mens kwaad met zijn herinneringen".
"de nacht hing met zijn laatste vingers aan de daken en aan de boomkruinen in het park".
"De zon glijdt langzaam de dag uit".
Bijzonder mooi geschreven.
Hij heeft een heftig, wild en ruig leven gehad. Na een akkefietje heeft zijn vader hem naar de Congo gestuurd alwaar hij bij zijn zus op een koffieplantage is gaan werken. Daar hield hij het niet lang vol, is gaan zwerven, en heeft zo een heel bewogen leven in de Congo gehad. Hij had een sterke overlevingsdrang dat was zijn drive. Hij hield van vrouwen en drank. Was behoorlijk egoistich bezig. Maar hij had ook een zachte kant, hij heeft twee vrouwen, Erna en Simone tot de dood toe verzorgd en dat deed hij liefdevol. Verder heeft hij nergens spijt van en heeft het leven genomen zoals het kwam.
"hij doet geen mens kwaad met zijn herinneringen".
"de nacht hing met zijn laatste vingers aan de daken en aan de boomkruinen in het park".
"De zon glijdt langzaam de dag uit".
Bijzonder mooi geschreven.
July 16, 2012
Een heel aardig boekje over een man in zijn nagen die de lezer meeneemt in zijn ziel. Een vrijbuiter eersteklas die gediend heeft op vele manieren in de Congo. Geen onbesproken levenswijze, maar de onderkoelde manier van vertellen maakt het zeer geloofwaardig. Wat me misschien nog het meeste trof is de beelden die het boek bij me opriep: ik zag hem zitten met een pintje voor zich om 10 uur 's ochtends in een van de vele volkscafeetjes die België rijk is, verder hoorde ik zijn verhaal onuitgesproken in aflevering van "nonkel pater" en zag ik hem rondlopen in de het meesterwerk van Van Reybrouck. Dus genoten.
February 20, 2014
“Een teder portret van iemand die net zo goed je buurman kan zijn” schrijft 'Knack Focus' over 'Dinsdag' van Elvis Peeters. Een goede beschrijving van dit boek, dat een inkijkje biedt in één dag uit het leven van een oude man die rustig zijn routine volgt, maar in gedachten bij zijn verleden is. Zoals dat gaat als je ouder wordt, je grijpt steeds meer terug naar wat geweest is. Zijn herinneringen laten hem niet los.
Lees de rest van de recensie hier: http://suzannevdijk.wordpress.com/201...
Lees de rest van de recensie hier: http://suzannevdijk.wordpress.com/201...
September 3, 2015
Teder portret? Zeer zeker!
Voor mij misschien iets teveel 'de oude man en de duif' in een kleurloos begin van wat overigens een voortreffelijk verhaal zal worden. Daarna gaat het echt wel crescendo en val je van de ene verbazing in de andere. Niets is wat het lijkt en wanneer ken je überhaupt iemand?
Even volhouden bij de start dus en het boek vooral niet aan de kant leggen want dan heb je echt wel iets gemist.
3 1/2 sterren
Voor mij misschien iets teveel 'de oude man en de duif' in een kleurloos begin van wat overigens een voortreffelijk verhaal zal worden. Daarna gaat het echt wel crescendo en val je van de ene verbazing in de andere. Niets is wat het lijkt en wanneer ken je überhaupt iemand?
Even volhouden bij de start dus en het boek vooral niet aan de kant leggen want dan heb je echt wel iets gemist.
3 1/2 sterren
November 1, 2012
Knap dat het zo "wisselt". 1 persoon die je soms tot tranen toe ontroert en soms een onuitstaanbaar iemand is. Wel net iets te gruwelijk wat hij in Afrika heeft uitgespookt.
Mooie zin; hij ziet zichzelf kijken, naar de muur waar reeds de geraniums hangen die hij morgen of overmorgen zal gaan kopen. Pag 167
October 20, 2015
Mooi boek. Beschrijving van 1 dag uit het leven van een man. Hij blijkt minder sympathiek dan lijkt.
June 8, 2012
Niet het grootste boek van Elvis Peeters, so far. Eerder een miniatuur. Maar wel het boek dat mij het meest pakte. Simpel, bedrieglijk eenvoudig, ugly beauty.
July 21, 2013
Rather a 4,5.
October 30, 2012
Mja, ik had er meer van verwacht, vooral inhoudelijk.
March 15, 2013
Gelezen in functie van de libris literatuur prijs 2013.
December 6, 2014
Vier sterren, en dat voor een Vlaams boek. Want daar hou ik meestal niet van. Prachtig portret.
October 8, 2018
Inhoudelijk vind ik het boek 'Dinsdag' misschien eerder twee dan drie sterren waard. Dat komt onder andere door de herinneringen van de hoofdpersoon. Hij blikt als oude man terug op zijn leven in Congo en hoe hij daar terecht is gekomen. Misschien is het de tijdgeest waarin ik leef, maar wat mij vooral tegenstaat, is de hoeveelheid vrouwen die hij verkracht in de verhalen. Het kan zijn dat de verschillende situaties moeten laten zien dat geen verkrachting - en daarmee geen verkrachter - hetzelfde is en misschien wel dat er 'verzachtende omstandigheden' zijn, maar het maakte dat ik de hoofdpersoon geen fijn personage vond en daarmee eigenlijk ook het verhaal niet heel leuk. De geschiedenis van Congo in een notendop (de chaos van die tijd) vond ik wel interessant. Al was het te kort om er echt iets van te leren.
Het taalgebruik van Peeters vond ik daarentegen wel heel mooi. Originele beeldspraak, mooie zinnen.
Al met al heb ik er wel veel over te zeggen, maar ben ik niet heel enthousiast.
Het taalgebruik van Peeters vond ik daarentegen wel heel mooi. Originele beeldspraak, mooie zinnen.
Al met al heb ik er wel veel over te zeggen, maar ben ik niet heel enthousiast.
February 22, 2021
De dinsdag gaat traag voorbij, maar de herinneringen komen in een steeds hogere versnelling voorbij. De opportunistische hoofdpersoon van Dinsdag wekt niet veel sympathie, maar hij wekt wel belangstelling. Een glimp van de bizarre burgeroorlog in Congo zie je door zijn ogen. Aan alle kanten vecht hij een keer mee, zolang de kogel maar de goede kant op gaat.
Een bijzonder boek.
Een bijzonder boek.
November 19, 2025
Schrijfstijl is erg vermakelijk, wordt als het ware meegezogen in de beleefwereld van dit personage. Echter is het een moreel verwerpelijk persoon, en lees je over lugubere acties die hij in het verleden heeft gedaan, waardoor het geschreven verhaal heftig overkomt. Echter vind ik het einde een klein beetje anticlimax, hoewel het contrast tussen vroeger en nu wel groot wordt blootgesteld.
April 29, 2018
Al na een paar pagina's merkte ik dat ik deze eerder gelezen had. Maar dat maakte niet uit, ben toch weer verder gaan lezen. Blijft een gruwelijk fascinerend boek, dit boek over een dag uit het leven van een man wiens leven eigenlijk klaar is. En gaandeweg leer je zijn verhaal. Erg mooi.
May 26, 2020
Erg dubbel: langs de ene kant leest het als een trein, zit het verhaal vol met mooie zinnen, maar langs de andere kant heb ik zo'n hekel aan de protagonist dat ik niet van dit boek kon genieten ... behalve op de momenten dat hij dan toch een mens met gevoelens blijkt te zijn.
July 8, 2020
Dit boek was erg leuk, doordat het over een oude man ging die flashbacks kreeg van dingen die hij heeft gedaan in zijn leven en daar geen spijt van heeft. Het las best makkelijk en er was veel afwisseling in het verhaal.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
July 8, 2020Ik vond dit een erg interessant boek over een oude man die zijn leven beschrijft en wat voor erge dingen hij vroeger gedaan heeft. Ik vond het ook een erg komisch boek en kon af en toe wel lachen op de manier dat hij praatte.
This entire review has been hidden because of spoilers.
Read
January 11, 2021Niet uitgelezen.
Ik was eens benieuwd naar Elvis Peeters na al veel over hem gehoord en gelezen te hebben. Het begin van het boek intrigeerde mij wel, maar in deze donkere corona- & wintertijden zijn de heftige scènes net even niet wat ik nodig heb. Misschien probeer ik ooit nog wel eens opnieuw.
Ik was eens benieuwd naar Elvis Peeters na al veel over hem gehoord en gelezen te hebben. Het begin van het boek intrigeerde mij wel, maar in deze donkere corona- & wintertijden zijn de heftige scènes net even niet wat ik nodig heb. Misschien probeer ik ooit nog wel eens opnieuw.
January 5, 2025
"Af en toe dwaalt hij, dwaalt hij af, denkt dingen die hij had willen doen alsof hij ze werkelijk gedaan heeft. En op andere dagen corrigeert hij het weer zoals het geweest moet zijn. Hij doet geen mens kwaad met zijn herinneringen."
February 4, 2023
Hoe het leven genadeloos wegtikt … puur met een vleugje triestheid.
November 23, 2023
Een doodgewone dag in het leven van een oude man, die echter een echt crapuul blijkt geweest te zijn: een gruwel...
July 23, 2024
3, 5 sterren. Interessante premisse, heel goed geschreven, maar had wat meer mogen zijn. Kwam nu over als een novelle van 170blz.
February 14, 2025
Goed verhaal, krachtige stijl. Leerzaam over de Belgische koloniale tijd.
Displaying 1 - 30 of 36 reviews