尋找唐吉訶德

by Ho-yeon Kim, 金浩然, 陳品芳 (Translator)

再舉高一點，踩在艱難現實泥濘的你，
必須把夢想高舉過頭啊！
獻給成年後走迷方向、渴望受觸動的靈魂
──追夢騎士唐吉訶德，永遠在等你！

一起看電影，一起哭一起笑，
一起相信夢想而活得閃閃發光，
只因為──
「那時的我們，都是主角。」

懷抱電影夢的小率灰頭土臉地返鄉，本以為只是個人生的逗點，沒想到世界像拋棄她自行高速運轉著，她則成了無人聞問的句點。在老家巷弄閒晃的她看到曾經熟悉的「唐吉訶德錄影帶店」，想到曾經一起看電影、讀雜書的夥伴：奉行追夢騎士唐吉訶德精神的唐吉叔和「拉曼查小隊」，全都不知人在何方，只留下往日時光的痕跡仍在那個灰暗地下室。

隨著心頭的悸動，隨著意外撞見唐吉叔的兒子，許多久遠回憶湧上心頭，一股衝動讓她答應幫忙找出失蹤的唐吉叔。但當更多錄影帶店物品出土，那段最閃耀的日子，那些激發夢想的物品，都成了創作的力量，讓她決心開啟YouTube節目，靠著「唐吉訶德錄影帶頻道」召喚四方力量，找出引她追夢的唐吉叔。

然而，小率再次遇見夥伴，一起冒險；再次不顧打擊，與世界衝撞，一支支「尋找唐吉訶德」的影片收看數節節升高，宛如受到祝福的時候，她與夥伴們更憂心的是，真有找到唐吉叔的那一刻？或者，就跟夢想一樣，只是個永遠追尋不到的目標？

韓國大田舊市區等著都更的老宅地下室，
「唐吉訶德錄影帶店」再度開啟新生命！

368 pages, Paperback

First published April 25, 2024

About the author

Associated Names:
* 김호연 (Korean)
* Kim Ho-yeon (English)

Kim Ho-yeon (1974) is a writer and screenwriter.
Winner of numerous literary awards, this novel was the best-selling novel in South Korea in 2021, surpassing one million copies sold.

Reviews

[Sandra || Tabibito no hon · Rating 4 out of 5]

Ale to było zaskakująco dobre

Jestem w szoku, że tu ma tak niską średnia, WTF xD

Takie urzekające, pełne, satysfakcjonujące, no i wiadomo, że przede wszystkim zostałam kupiona przez Jeju i Sevillę 🤣 kocham to hiszpańsko-koreańskie połączenie!!!

[Mar Que · Rating 3 out of 5]

Мне понравилась концепция. Мне понравился основной посыл. Но мне совершенно не понравилось то, как это написано.

[DucklingReader · Rating 5 out of 5]

เรื่องราวของการหายไปของ "ดอนกิโฆเต้แห่งแทจอน" ชายผู้กล้าออกเดินทางเพื่อทำตามความฝัน เป็ดขอชวนทุกคน ออกเดินทางตามหาคุณลุงดอนไปด้วยกันนะคะ — ¡Vámos! 💛

เรื่องย่อ...
จินซล หญิงสาววัย 30 ตัดสินใจลาออกจากงานประจำในโซล แล้วกลับไปพักใจที่บ้านเกิดในเมืองแทจอน วันหนึ่ง เมื่อแวะไปที่ ร้านเช่าวิดีโอ ที่เคยทำงานกับคุณลุงสมัยเด็ก (ปัจจุบันเปลี่ยนเป็นร้านกาแฟแล้ว) พร้อมกลับได้ข่าวว่า ลุงดอน เจ้าของร้าน ได้หายตัวไปอย่างลึกลับ จากเจ้าของตึกปัจจุบัน

จินซล จึงเริ่มต้น ภารกิจตามหาลุง ผู้เคยใฝ่ฝันอยากเป็น "ดอนกิโฆเต้คนแรกของเกาหลี" ผ่านร่องรอยในอดีต การร่วมมือกับลูกชาย ฮันบิน และเพื่อน ๆ ในชมรมลามันชา รวมถึงเริ่มทำ ช่อง YouTube เพื่อขอความช่วยเหลือจากผู้คนที่อาจเคยพบลุงดอน
จากผู้ติดตามน้อย ๆ จนกลายเป็นหลักแสนคน ที่ร่วมเป็นกำลังใจในการตามหาลุงดอนให้เจอ

ความพิเศษของเล่มนี้ คือ นำงานเขียนคลาสสิกของ มิเกล เด เซร์บันเตส ผู้แต่ง ดอนกิโฆเต้ มาผูกเข้ากับเรื่องราวในเล่มนี้ เราจะได้เห็นสมาชิกชมรมแต่ละคนสวมบทบาทเป็น ดอนกิโฆเต้ (ลุงดอน) ดุลซิเนอา (แซรม) และซานโช่ ปันซ่า (จินซล มือขวาดอนกิโฆเต้) ในเวอร์ชั่นเกาหลีค่ะ 😬 น่ารักอ่ะ มันทำให้เรื่องราวอบอุ่นใจ ฟูหัวใจ และเข้าใจการเดินทางของคนที่ตามหาความฝันอย่างลุงดอน ปกเกาหลี...ก็คือน่ารักมากด้วยค่ะ 🫶🏻

เล่มนี้อบอุ่นใจมากค่ะ ได้ทั้งแรงบันดาลใจ และความรู้สึกดี ๆ เยอะมาก แม้ลุงดอนจะอายุมากแล้ว แต่ยังเชื่อมั่นในสิ่งที่รัก เหมือนดอนกิโฆเต้ที่ยังออกเดินทางต่อไป แถมมีศัพท์ภาษาสเปนให้เราอ่านเพลิน ๆ ได้ทั้งความรู้และแรงใจเลยค่ะ 🇪🇸✨

อ่านแล้วใจฟูสุด ๆ เป็นอีกเล่มที่เป็ดน้อยอยากชวนทุกคนออกเดินทางกับคุณจินซล ลุงดอน และทีมงานลามันชาไปด้วยกันนะคะ 🐥✨

[bookoralina · Rating 4 out of 5]

[Współpraca z wydawnictwem Znak Literanova]

"...I nigdy, prze­nigdy, nie prze­sta­waj marzyć. Ale bacz uważnie, czego sobie życzysz…"
—Miguel de Cervantes y Saavedra, Przemyślny szlachcic Don Kichot z Manczy


Nazwałbyś się marzycielem czy raczej realistą? Jak daleko sięgają Twoje marzenia?

Sięgając po ten tytuł, spodziewałam się typowej dla azjatyckiej literatury pokrzepiającej, sztampowej historyjki o jakimś niezwykłym miejscu, które w niemalże magiczny sposób wpływa na bohaterów.

Spodziewałam się grupy mało istotnych epizodycznych postaci, które tworzą fabułę nie mówiąc za wiele o sobie. Spodziewałam się zupełnie czegoś innego.

Tymczasem autor mocno mnie zaskoczył rozbudowaną fabułą i bohaterami z krwi i kości z konkretnymi charakterami, z którymi możemy się zżyć i którym możemy kibicować.

Sol, była producentka telewizyjna wraca do rodzinnego miasta i odkrywa, że wypożyczalnia kaset, w której spędziła niemalże całe dzieciństwo i młodość została zamknięta, a ekscentryczny właściciel zniknął bez śladu. Za namową przyjaciela młoda kobieta wyrusza na poszukiwania mężczyzny, a całość dokumentuje na nowym koncie na YouTube, który z każdym odcinkiem zdobywa nowych miłośników.

To pełna nostalgii historia o marzeniach, rozczarowaniach i bujaniu w obłokach. A także o sile przyjaźni i przywiązania.

Autor posługuje się tu symboliką. Skupia się mocno na porównaniach do Dona Kichota – ukochanej powieści szefa wypożyczalni, który porównywał się do tej postaci. Dzieciaki korzystające z jego usług nazywały go panem Donem, a sama wypożyczalnia nosiła nazwę Don Kichot.

Wszyscy bohaterowie wykazują cechy tej ikonicznej postaci, powstałej pod piórem Cervantesa. Każdy z nich do czegoś dąży.
Sol, wciela się w rolę Sancho Pansy, uważa że miała świetny kontakt z panem Donem i na pewno będzie w stanie go odnaleźć.

Zagłębiamy się w historię naprawdę ciekawej postaci. Aktywisty, najlepszego nauczyciela, redaktora, a w końcu ojca i przede wszystkim nieuleczalnego marzyciela.

Choć historia przypomina o tym, że nie każde marzenie da się zrealizować, autor zwraca uwagę na to jak ważne jest podążanie za pragnieniami mimo że możliwa jest porażka. Nawet sam proces dążenia do realizacji marzeń wiele nas może nauczyć.

Autor tworzy grupkę naprawdę ciekawych postaci. Wielokrotnie żałowałam, że nie było mi dane należeć do Klubu Don Kichota. Choć każdy z jego członków buja w obłokach i jest niepoprawnym marzycielem, łatwo odnaleźć w nich cząstkę siebie.

Język jakim posługuje się Kim Ho-Yeon jest prosty, ale autor posiada niesamowitą łatwość w snuciu interesujących historii, co na pewno wiedzą wszyscy wielbiciele "Nietuzinkowego sklepu całodobowego".

Gdybym miała się do czegoś przyczepić, byłoby to zakończenie. Uważam, że było trochę przeciągnięte, a książka mogła skończyć się nieco wcześniej. Niemniej jednak jest to bardzo wciągająca historia, którą pochłonęłam w dwa wieczory.

Spędziłam z nią mile czas, a Pan Don zainspirował mnie do sięgnięcia po Dona Kichota z Manczy. Dotychczas poznałam tylko fragmenty i to daaawno temu, chodząc do szkoły.

[Marta Bazylczuk · Rating 4 out of 5]

Istnieją opowieści, które nie potrzebują literackiego kunsztu opartego na tanim efekciarstwie, by w pełni zawładnąć wyobraźnią czytelnika. Kim Ho-Yeon w swojej najnowszej powieści udowadnia, że jest mistrzem literackiego "comfort readu", ale w wydaniu dojrzałym, pozbawionym lukrowanej otoczki, która tak często gubi współczesną prozę nastrojową. To książka, która siada obok nas z wyrozumiałością starego przyjaciela i pozwala wybrzmieć pytaniom, od których na co dzień uciekamy w zgiełk obowiązków.

Fabuła, choć osadzona wokół motywu poszukiwań i sentymentalnego powrotu do korzeni, jest w rzeczywistości pretekstem do głębokiej wiwisekcji ludzkich pragnień. Główna bohaterka, Sol, to postać nakreślona z niezwykłą precyzją - jej zagubienie po utracie zawodowej stabilności jest namacalne, niemal fizyczne. Jej powrót do rodzinnego miasta i konfrontacja z zamkniętymi drzwiami starej wypożyczalni kaset VHS staje się metaforą zatrzaśnięcia pewnego etapu życia, w którym pasja była ważniejsza niż pragmatyzm.

Największą siłą tej powieści jest postać nieobecna - pan Don. Autor dokonał tu fascynującego zabiegu: buduje portret człowieka poprzez wspomnienia innych, tworząc figurę współczesnego Don Kichota. To nie jest jednak naiwna laurka dla marzycieli. Kim Ho-Yeon z dużą rzetelnością pokazuje cenę, jaką płaci się za wierność własnym ideałom - samotność, niezrozumienie najbliższych, finansową niepewność. To słodko-gorzka refleksja nad tym, że walka z wiatrakami codzienności bywa heroiczna, ale i wyniszczająca.

Stylistyka autora jest urzekająca w swojej prostocie. Kim operuje oszczędnym, niemal przezroczystym językiem, który pozwala emocjom płynąć naturalnie, bez wymuszonego dramatyzmu. Niezwykle trafne są nawiązania do klasyki literatury i kina - tworzą one swoistą mapę kulturową, która dodaje opowieści głębi i sprawia, że czytelnik czuje się częścią elitarnego, a zarazem bardzo otwartego klubu pasjonatów. Narracja prowadzi nas niespiesznie, pozwalając delektować się nastrojem nostalgii za latami 90., za dotykiem kaset i bezpośredniością relacji, które dziś często gubią się w cyfrowym szumie.

Jeśli miałabym wskazać słabsze strony, to jest nią momentami zbyt mocno wyczuwalne spowolnienie tempa w środkowej części książki. Autor momentami wpada w pułapkę nadmiernej dygresyjności, co może sprawić, że mniej cierpliwy czytelnik poczuje znużenie. Zakończenie również sprawia wrażenie nieco nadmiernie rozciągniętego - odniosłam wrażenie, że finałowa kropka mogłaby zostać postawiona kilka rozdziałów wcześniej, co tylko wzmocniłoby emocjonalny wydźwięk całości.

To lektura absolutnie niezbędna dla każdego, kto czuje się przytłoczony tempem współczesnego świata. Kim Ho-Yeon nie daje łatwych recept na szczęście, ale przypomina, że nawet jeśli zgubiliśmy nasze marzenia, ich poszukiwanie samo w sobie jest wartością, która nas kształtuje. To piękna, mądra i przede wszystkim szczera książka o tym, że warto być "niepoprawnym", nawet jeśli cały świat oczekuje od nas jedynie twardego stąpania po ziemi.

[Souls of Books · Rating 5 out of 5]

[ współpraca recenzencka ]

𝐌𝗼́𝐣 𝗼𝐩𝐢𝐬:

Sol jest byłą producentką telewizyjną. Kiedy traci pracę, kompletnie nie wie, za co się zabrać. Wracając do rodzinnego miasta, przypomina sobie o wypożyczalni wideo i jej właścicielu - pasjonacie, który uwielbia „Don Kichota”. Niestety po tylu latach wypożyczalnia przestała istnieć, a po jej właścicielu - Panu Donie - nie ma ani śladu…

Jakiś czas potem Sol razem z Hanbinem - synem Pana Dona - próbują go odszukać. Jednak ta droga jest długa i wyboista, a główna bohaterka musi zmierzyć się z przeszłością i odnaleźć swoją przyszłość. Dlatego dziewczyna postanawia założyć kanał na YouTube.

Im dłużej razem współpracują, tym odkrywają coraz bardziej zawikłaną przeszłość Pana Dona. Podróże, wywiady z byłymi współpracownikami i przyjaciółmi, wiele przeczytanych książek i nagranych filmów prowadzą do powolnego rozgryzienia zagadki…

𝐑𝐞𝐜𝐞𝐧𝐳𝐣𝐚:

Hej! Witam Was z nową recenzją. „Wypożyczalnia zagubionych marzeń” jest bardzo ciekawym tytułem, w którym autor wielokrotnie odnosi się do „Don Kichota” oraz tworzy ciekawą grupkę znajomych poszukujących byłego właściciela wypożyczalni wideo. Jest to powieść, która nie tylko sprawia, że się śmiejemy, ale również wielokrotnie nas rozczula.

Sol jest trzydziestolatką, która powróciła do rodzinnego miasta. Dziewczyna ma wielkie marzenia i nadal wiąże swoją przyszłość z telewizją, ale wie, że za żadne skarby nie powróci do swojej byłej pracy. Nikt, ale to nikt, nie spodziewał się jednak, że zacznie nagrywać na YouTube. Mając wielką pasję, chęci i wspomnienia, bohaterka stara się odnaleźć swojego ulubionego nauczyciela.

Książka ta bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła. Za każdym razem, kiedy kontynuowałam jej czytanie, wciągałam się na nowo. Ten tytuł to jeden z tych, których historia pozostaje z czytelnikiem na dłużej. Autor wykreował wiele ciekawych postaci. Każda z nich była inna i miała wyjątkowe usposobienie.
Niesamowite jest to, jak wiele pobocznych bohaterów łączy si�� w jedną spójną całość!

Najciekawsze jest porównywanie Pana Dona do bohaterów z „Don Kichota”. Najpierw porównany jest do samego Don Kichota, który tak samo jak on walczy o sprawiedliwość i rzeczy bardzo odległe, a nawet nierealne. Następnie nazywa siebie Sanchem Pansą - giermkiem rycerza - kiedy uświadamia sobie, że on tylko pomaga dzieciom, a sam nigdy niczego nie osiągnął… Ostatecznie porównany został do samego autora, który wykreował wszystkich bohaterów, czyli sprawił, że Sol, Hanbin oraz reszta są tym, kim są - czyli dobrymi i mądrymi ludźmi.

Książka ta wywołała we mnie wiele skrajnych emocji. Często się śmiałam i uśmiechałam, lecz zdarzyło mi się również płakać. Powieść łączy razem ludzi mających wiele pasji, wspierających się nawzajem i poszukujących swojego miejsca. Serdecznie Wam ją polecam. Do usłyszenia!

𝟓/𝟓★★★★★

[MaBookSa · Rating 5 out of 5]

Utkana z cichej tęsknoty za życiem, które - gdzieś po drodze - utraciło swój dawny blask.
Wypełniona emocjami skrywanymi głęboko pod warstwą codziennych obowiązków i przyzwyczajeń.
Przeniknięta łagodnym światłem nadziei, które trwa - cierpliwie, uparcie - nawet wtedy, gdy wszystko inne milknie.

„Wypożyczalnia zagubionych marzeń” to powieść delikatna, niemal szeptana, a jednocześnie - uderzająca w najczulsze zakamarki ludzkiej wrażliwości. Pełna refleksji. Zanurzona w emocjach. Napisana z niespotykaną czułością wobec samotności, zagubienia i uśpionych tęsknot, które przez lata, cichną gdzieś w człowieku.

To historia, która nie biegnie - ona się rozlewa. Powoli przenika czytelnika swoją atmosferą i prowadzi przez losy bohaterów noszących w sobie zmęczenie codziennością, utracone nadzieje i odłożone na później marzenia. W tej niezwykłej opowieści zwyczajność przestaje być tłem - staje się przestrzenią emocji. Każda rozmowa, każdy drobny gest i każde spotkanie - zdają się nieść w sobie coś więcej - cichą obietnicę, że nawet pośród szarych dni, można odnaleźć okruchy jasności. To książka, która wypełnia spokojem, a jednocześnie - boleśnie trafia w miejsca, których na co dzień, próbujemy nie dostrzegać…

Kim Ho-Yeon kreśli literacki portret ludzi zagubionych pośród własnych lęków, przemilczeń i niespełnionych pragnień. Opowieść o potrzebie bliskości. O przestrzeni własnych myśli, która potrafi boleć bardziej niż cisza. O tym, że wystarczy jedno spotkanie, jedno spojrzenie lub jeden człowiek, by serce zaczęło na nowo wierzyć w dobro.

Powstała dzięki temu opowieść kojąca, a zarazem przepełniona emocjonalną prawdą. Przejmujący obraz świata w trybie szeptu. Historia przypominająca o nadziei pojawiającej się wtedy, gdy wydaje się już niemal niemożliwa.

To jedna z tych książek, które nie kończą się wraz z ostatnią stroną. Zostają w myślach jeszcze długo - niczym spokojne pytanie o to, kiedy ostatni raz naprawdę słuchaliśmy własnych marzeń…

Czuła, nostalgiczna i rozświetlająca literacka przygoda! Polecam z całego serca!💙

[Diana Art · Rating 4 out of 5]

Kto z was pamięta jeszcze czasy wypożyczalni wideo? Ja pamiętam jak zabrał mnie do niej wujek i mogliśmy wybrać film na wieczór 😁 ależ to była radość.

Mam poczucie, że to historia, która z pozoru jest spokojna i nostalgiczna, ale w środku niesie ogrom emocji i bardzo ważne przesłanie.
Ważne w tej książce jest pokazanie, że żyjąc ideałami i broniąc słusznych decyzji i swego zdania możemy zmienić życie wielu ludzi.
Gdy Sol wraca do rodzinnej miejscowości po tym gdy jej kariera się skończyła czuję smutek i żal. Przypomina sobie, że będąc nastolatką też się tak czuła, a w odzyskaniu radości pomogła jej wypożyczalnia wideo. Okazuje się jednak że mężczyzna prowadzący wypożyczalnie zniknął. Sol wraz z synem mężczyzny postanawia go odnaleźć i jest to podróż pełna spotkań z ludźmi dla których ten starszy pan odegrał ogromną rolę. Okazało się, że miał on mnóstwo wdzięcznych przyjaciół, którzy jednak w ferworze swego życia o nim zapomnieli. Co się stało z tym wyjątkowym człowiekiem, który był zakochany w książce Don Kichot. Czy jego marzenia które starał się zrealizować przez całe życie się spełniły?
Bardzo poruszył mnie wątek jego fascynacji książką Don Kichot. To nie jest przypadek ten bohater również żył według własnych zasad, często niezrozumiany, czasem wręcz wyśmiewany. I tutaj widzimy podobieństwo niezłomność, upór, wierność marzeniom. Ale książka nie idealizuje tej postawy.
Z jednej strony pokazuje, jak niezwykłym człowiekiem był „Don” i jak wiele dobra wniósł w życie innych. Z drugiej nie ucieka od tego, że jego najbliżsi często za to płacili. Że życie w cieniu czyichś ideałów bywa trudne i nie każdy chce lub potrafi iść tą samą drogą.
To historia o marzeniach, które mają sens tylko wtedy, gdy naprawdę się w nie wierzy. O ludziach, których spotykamy przypadkiem, a którzy zostają z nami na długo. I o tym, że nawet jeśli świat pędzi do przodu, warto czasem się zatrzymać i przypomnieć sobie, co kiedyś dawało nam radość.

[leniwyczytacz · Rating 4 out of 5]

Współpraca recenzencka z wydawnictwem Znak:

„Wypożyczalnia zagubionych marzeń” to pełna przygód historia inspirowana losami Don Kichota. Sol za wszelką cenę próbuje znaleźć pana Dona, którego wypożyczalnia była dla niej w młodości bezpiecznym miejscem. Bardzo spodobał mi się ten nostalgiczny klimat pełen starych filmów na kasetach, ponownych spotkań i powrotu do miejsc z nastoletnich lat. Bohaterka postanawia założyć kanał na YouTube, aby na bieżąco relacjonować przebieg poszukiwań i dzielić się z innymi swoją pasją do kinematografii i literatury. Momentami odnosiłam wrażenie, że czytam lekki kryminał, w którym detektyw (Sol) musi złapać poszukiwanego (pana Dona). Z czasem poznajemy kolejne szczegóły z życia starszego mężczyzny, które pokazują nam, jak walczył z systemem i wstawiał się za innymi. Każda nowo pozyskana informacja przedstawiała mi go w zupełnie innym świetle, ale jedno jest pewne – był to „niepoprawny marzyciel o wielkim sercu”, który wyznawał filozofię Don Kichota. Powiedziałabym, że jego historia w słodko-gorzki sposób pokazuje, do czego może doprowadzić człowieka nieustanna pogoń za marzeniami. Pan Don poświęcił wiele, aby odnieść sukces – rodzinę, stały i pewny zarobek, a także swoje zdrowie. Przez chwilę uwierzyłam w to, że jego liczne upadki spowodowały, że porzucił swój cel. Jednak na przykładzie tej postaci zrozumiałam, że żadna praca nie da nam takiej satysfakcji, jak ta wykonywana z pasji. Każda porażka to lekcja – najważniejsze, abyśmy się nie poddali i nie stracili nadziei. A po drodze możemy spotkać prawdziwych przyjaciół, którzy będą nam nieustannie kibicować i niekiedy wierzyć w nasz sukces bardziej, niż my sami.

[Izabela Ambroch · Rating 4 out of 5]

Wypożyczalnia zagubionych marzeń to bardziej spokojna obyczajówka z delikatnym wątkiem tajemnicy niż książka nastawiona na dynamiczną akcję. Poszukiwania pana Dona i odkrywanie śladów jego przeszłości stopniowo staje się dla bohaterki czymś znacznie więcej niż tylko próbą rozwiązania zagadki. To podróż do momentów, które kiedyś pomagały jej lepiej rozumieć świat, a także zobaczenie jak marzenia zderzają się z rzeczywistością. Również zobaczenie pana Dona oczami dorosłego, uświadamia naszej bohaterce w jak wyidealizowany sposób na świat patrzą dzieci.

To historia pełna nostalgii, której dodaje zestawienie dawnych czasów (wypożyczalnie, kasety VHS) z nowoczesnością i współczesnymi mediami. Jest również pełna refleksji - autor bardzo subtelnie przemyca myśl, że warto marzyć i próbować realizować własne pragnienia, nawet jeśli droga do nich okazuje się dużo bardziej skomplikowana, niż początkowo zakładaliśmy. Czasem marzenia po drodze się zmieniają, nabierają innych kształtów i może właśnie wtedy stają się tymi naprawdę „naszymi”.

Podobało mi się wykorzystanie motywu Don Kichota i nawiązań do filmów czy literatury, choć momentami było ich za dużo. Również tempo było dla mnie w niektórych momentach trochę zbyt wolne i miałam wrażenie, że niektóre fragmenty mogłyby być krótsze, ale mimo tego całość pozostawiła mnie z bardzo przyjemnym uczuciem.

To dobra książka dla osób, które lubią historie bardziej do przeżywania i refleksji niż do pochłaniania dla samych zwrotów akcji.

[jiji · Rating 4 out of 5]

ao conhecer o queridíssimo kim ho-yeon, me despertou uma curiosidade sobre suas obras e sobre o próprio, apesar de não ser muito fã de healing fiction.
mas, "meu dom quixote coreano" não é bem um clássico livro desses; é uma homenagem aos vínculos humanos e às memórias que fazemos através dos mesmos. é uma homenagem à sensibilidade que nos guia, que é da natureza humana. em muitas partes, me identifiquei com o adorável e encantador jang yeongsu.

a melhor parte é ter recebido esse livro como um presente de uma pessoa tão especial. que nós, humanos, continuemos essa rede de amor e justiça, refletindo sobre aquilo que nos move, tal qual nosso querido dom quixote (e do nosso querido don giho). ♡

"Quando virei escritor, comecei a sentir medo. Ou talvez, por ser medroso, tenha virado escritor. Agora entendeu? Escritor não é alguém que muda o mundo. É um covarde que se esconde atrás do livro".

[Kanyada Kongtrakool · Rating 3 out of 5]

พอคนเขียนเป็นคนเดียวกับร้านสะดวกซื้อของคุณทกโก ก็ทำให้รู้สึกคาดหวังกับเล่มนี้อย่างช่วยไม่ได้ เพราะเล่มก่อนทำไว้ค่อนข้างดีทีเดียว

ส่วนตัวรู้สึกเฉยๆกับเล่มนี้ ไม่ได้แย่แต่ก็ไม่ได้ประทับใจ อาจเป็นเพราะเนื้อหามีความเชื่อมโยงและอ้างอิงถึงหนังสือเรื่องดอนกิโฆเต้ตลอดทั้งเรื่อง ทั้งตัวละคน อุปนิสัย การกระทำ สถานที่ ต่างๆ ทำให้คนที่ไม่เคยอ่านดอนกิโฆเต้มาก่อนไม่อินอย่างแรง แถมบางส่วนก็ไม่เข้าใจเนื้อหาไปเลยก็มี

[VEDAMANEE · Rating 2 out of 5]

คาดหวังกับนักเขียนมากไปหน่อย ร้านสะดวกซื้อของคุณทกโกได้คะแนนเต็ม แต่เล่มนี้ใส่แนวคิดและเส้นเรื่องตามวรรณกรรม 400 ปีก่อน ซึ่งผู้อ่านไม่ชอบแนวคิดของการวางเส้นแบบนี้เท่าใดนัก ความสนุกและสดใหม่ในการอ่านเลยหายไปมากตั้งแต่ต้นเรื่อง บางศัพท์ก็ไมค่อยเข้าใจหรือบางฉากก็ทำให้หมดความตื่นเต้นในการอ่านเพราะความยืดเยื้อที่มากเกินไปหากเทียบกับจำนวนหน้ากระดาษนี้

[Lucille · Rating 4 out of 5]

uma obra extremamente inspiradora, proporcionando reflexões a respeito do sentimento de fracasso, sonhos q foram interrompidos e a coragem q se tem ao tentar de novo, apesar de tudo, mostrando como a vida nunca é preto no branco!

[Somee · Rating 5 out of 5]

재밌게 잘 읽었습니다. 원래 베스트셀러 한 권 내고나면 책 쓴는 게 부담돼서 더 어렵다 그러시던데, 전작들 보더 더 괜찮은 책 성공하셨네요.

[lily-chan (李里長）]

算是韓譯中較好的讀本，可惜題材並沒有趣，而且所有韓國小說食物離不開刀削面和燒酒，讀書離不開補習，反映本身文化的沈悶。

[Dani F Duarte · Rating 4 out of 5]

Esse livro de Kim Ho-Yeon, fala sobre amadurecimento e envelhecer. Após perder o emprego em Seul, onde era uma produtora de TV, Sol retorna a a cidade de Daejeon onde viveu sua adolescência nos anos 2000, período onde passava os dia na locadora "Dom Quixote Videos", onde um grupo de adolescentes conversavam sobre livros, mangas e filmes com o excêntrico dono da loja, o Dom.
Contudo o Dom que se auto entitulava Dom Quixote Coreano, havia desaparecido. Então acompanhamos Sol que decide virar YouTuber e dentro de seu canal investigar o desaparecimento de seu antigo mentor.
O Livro fala principalmente sobre amadurecimento e envelhecer sem deixar de sonhar e buscar realização pessoal . Isso é muito cativante durante a narrativa, o que transforma a leitura num conto de aprendizado e descobertas.

[Kathlen · Rating 2 out of 5]

Essa é uma história de uma mulher que, na perda de todos os caminhos, precisou encontrar uma nova forma de se reinventar. Só que os elementos apresentados não funcionam. Os personagens não cativam, não entregam sentimento e nem verdade. Então muito dos sentimentos da protagonista me pareceram vazios. Os capítulos alternam entre o canal criado pela personagem, seu passado e o tempo atual. Mas não existem indicações, então você fica perdido na narrativa até identificar em que ponto, de fato, você está. Contudo, essa busca pelo Dom Quixote foi tão sem vida, tão crua que fiquei muito confusa. Os elementos de emoção estavam ali, mas eles nao conseguiram me atingir, não conseguiram entregar nada. Um livro que poderia ter sido mais rico e bem desenvolvido.

[Rebeka · Rating 3 out of 5]

bem legal, típico livro coreano - não tem um super clímax, é mais lento.
mas é legal. nada surpreendente, mas vale a leitura

a tradução merece uma nota a mais, mantiveram bem o contexto de frases asiáticas. que as vezes parece seco ou mal educado na linguagem pt, mas é assim mesmo nas conversas asiáticas.

"eu me recuso a aceitar um trabalho exaustivo no qual até mesmo a satisfação de ter feito um bom trabalho é tirada de mim"

"ser um intelectual não significa apenas ter estudado muito ou ocupar uma posição de prestigio; um verdadeiro intelectual é aquele que sabe assumir a responsabilidade pelo mundo"

[Josué Santos · Rating 4 out of 5]

tô com o péssimo hábito de enrolar demais pra escrever alguma coisa sobre os livros que tenho lido. por outro lado, tenho pensado muito antes de registrar aqui. no caso de meu dom quixote coreano, isso foi bom pra eu ter mais certeza do que achei.
é um fato que gostei mais dessa história em comparação com outros livros coreanos que li, por causa da aventura muito bem construída.
mesmo assim, terminei o livro esperando um grande clímax, surpreendente, que dominasse meus pensamentos por dias. não veio. é uma narrativa bem
legal, envolvente, mas previsível.

[Amanda Rodrigues · Rating 3 out of 5]

Esse livro tem uma premissa interessante e eu comecei muito disposta a entrar na história.

Ele tem algumas passagens que chamaram a minha atenção, mas logo passei a achar um pouco arrastado, provavelmente por não ter conseguido me conectar de verdade com os personagens e as motivações da história.

Senti que o livro falhou um pouco em interligar os acontecimentos com a transmissão dos das emoções postas, e isso me deixou com a sensação de que a história se mostrou um pouco vazia.

[Larissa · Rating 2 out of 5]

Gosto da ideia do paralelo com a obra de Cervantes, mas ao contrário das outras obras coreanas que li, essa é bem menos reflexiva e a protagonista (aliás todos os personagens) se desenvolve(m) pouco, ficando quase caricata. Também não gostei da ideia de quantidade ser melhor que qualidade, pois aproxima demais a produção dela ao que tem de ruim e raso por aí.

[Malu Pelegrino · Rating 3 out of 5]

acho que pra amar esse livro, é preciso um contato e carinho maior do que o meu pelo universo dom quixote, mas gostei da forma que as historias foram amarradas e a mensagem do livro :)

[Fefs Ribeiro · Rating 3 out of 5]

3.5*