What do you think?
Rate this book
A lei do mar
112 pages, Paperback
Published September 18, 2025
4 people are currently reading
22 people want to read
About the author
Manuel Esteban
8 books19 followersManuel Esteban Domínguez (Vigo, 1971)
Ola. Son pai de dous fillos, médico e profesor de formación profesional. No tempo que me queda escribo novelas e, o que resulta aínda máis asombroso, consigo que sexan publicadas.
Escribín tres novelas de xénero policial: "A ira dos mansos" (Premio Xerais 2016), "O meu nome é Ninguén"(Xerais, 2018) e "A vinganza dos homes bos" (Xerais, 2020), protagonizadas polo inspector de policía Carlos Manso. O Manso é o personaxe que máis satisfaccións me está a dar como escritor, así que estou tentando escribir unha cuarta novela da serie.
No ano 2023 publiquei un libro xuvenil titulado "Setestrelo" axudado polo meu fillo máis novo. Unha space-opera para cativos na que puxen (puxemos) moitísimo corazón.
En 2024 publiquei "O xogo de Escher" (Xerais, 2024), novela gañadora do IX Premio de novela curta Cidade centenaria de Ribeira, unha distopía de ciencia ficción disfrazada de reflexión filosófica. Ou era ao revés?
En marzo de 2025) publiquei un libro de ciencia ficción clásica: Trickstar. Postais desde as estrelas, na editorial Boadicea. En setembro dese mesmo ano repetín en Xerais co libro A lei do mar, unha historia real sobre un rescate de migrantes no Mediterráneo que me foi contada por un amigo mariñeiro.
Lémonos!
Ola. Son pai de dous fillos, médico e profesor de formación profesional. No tempo que me queda escribo novelas e, o que resulta aínda máis asombroso, consigo que sexan publicadas.
Escribín tres novelas de xénero policial: "A ira dos mansos" (Premio Xerais 2016), "O meu nome é Ninguén"(Xerais, 2018) e "A vinganza dos homes bos" (Xerais, 2020), protagonizadas polo inspector de policía Carlos Manso. O Manso é o personaxe que máis satisfaccións me está a dar como escritor, así que estou tentando escribir unha cuarta novela da serie.
No ano 2023 publiquei un libro xuvenil titulado "Setestrelo" axudado polo meu fillo máis novo. Unha space-opera para cativos na que puxen (puxemos) moitísimo corazón.
En 2024 publiquei "O xogo de Escher" (Xerais, 2024), novela gañadora do IX Premio de novela curta Cidade centenaria de Ribeira, unha distopía de ciencia ficción disfrazada de reflexión filosófica. Ou era ao revés?
En marzo de 2025) publiquei un libro de ciencia ficción clásica: Trickstar. Postais desde as estrelas, na editorial Boadicea. En setembro dese mesmo ano repetín en Xerais co libro A lei do mar, unha historia real sobre un rescate de migrantes no Mediterráneo que me foi contada por un amigo mariñeiro.
Lémonos!
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 5 of 5 reviews
September 28, 2025
"O mar é o fogar dos que non temos ningún, a nai de quen quedou orfo a destempo."
🌊 A lei do mar, de Manuel Esteban, lévanos a un mar escenario de traxedias humanas que non deberiamos ignorar. A través dunha trama que mestura realidade cun toque de ficción, a novela pon o foco na crudeza dos naufraxios de caiucos e a forza da solidaridade, mostrando como a esperanza pode aparecer mesmo nos momentos máis escuros.
🚢 O libro chama á reflexión: a historia afonda no destino de mariñeiros que se enfrontan a decisións límite e de persoas que foxen buscando unha vida mellor. O autor consegue que o lector sinta tanto a dureza das ondas como a humanidade que latexa baixo cada rescate. Non só describe a satisfacción polas vidas salvadas, senón que chora polas moitas outras que se perden no fondo do mar.
📖 A prosa é intensa, as páxinas non sobran (aínda diría que faltan) e agochan sombras que non se esquecen (como a de Policarpo e esas tres nenas que lle deben a vida).
🌟 Unha novela que impresiona (e moito), que emociona e que cumpre a súa misión de abrir ollos e incluso os corazóns máis duros. Un libro necesario para ler, para reflexionar… e tamén para agradecer profundamente o labor en alta mar de todas esas organizacións que arriscan a vida para salvar náufragos: grazas por velar polas súas almas.
A miña puntuación: 4/5🌈
https://www.instagram.com/p/DPE5B8niGi5/
🌊 A lei do mar, de Manuel Esteban, lévanos a un mar escenario de traxedias humanas que non deberiamos ignorar. A través dunha trama que mestura realidade cun toque de ficción, a novela pon o foco na crudeza dos naufraxios de caiucos e a forza da solidaridade, mostrando como a esperanza pode aparecer mesmo nos momentos máis escuros.
🚢 O libro chama á reflexión: a historia afonda no destino de mariñeiros que se enfrontan a decisións límite e de persoas que foxen buscando unha vida mellor. O autor consegue que o lector sinta tanto a dureza das ondas como a humanidade que latexa baixo cada rescate. Non só describe a satisfacción polas vidas salvadas, senón que chora polas moitas outras que se perden no fondo do mar.
📖 A prosa é intensa, as páxinas non sobran (aínda diría que faltan) e agochan sombras que non se esquecen (como a de Policarpo e esas tres nenas que lle deben a vida).
🌟 Unha novela que impresiona (e moito), que emociona e que cumpre a súa misión de abrir ollos e incluso os corazóns máis duros. Un libro necesario para ler, para reflexionar… e tamén para agradecer profundamente o labor en alta mar de todas esas organizacións que arriscan a vida para salvar náufragos: grazas por velar polas súas almas.
A miña puntuación: 4/5🌈
https://www.instagram.com/p/DPE5B8niGi5/
November 3, 2025
“Vivir consiste en aprender que hai peixes que non saben nadar.”
“Porque a responsabilidade legal é coma a chuvia: cae enchoupado máis a quen máis abaixo está, e sempre é mellor ter un paraguas á man.”
🔹Aquela oferta de traballo pareceulle inmellorable e unha forma doada de gañar cartos e o mesmo tempo permitíalle sair do confinamiento imposto pola pandemia.
Que lonxe estaba de imaxinar todo o que ía atopar xa non lle permitiría durmir máis.
Vivir nun lugar onde a alternativa só é morrer, non te importa xogar a unha única partida. Tamén pode ser que desexes estar morta pero cando outras vidas depende da túa para sair adiante…Estas e outras historias levan a un grupo de homes, mulleres e nenos a subir nunha lancha dende unha aldea de Libia en dirección a Italia.
🔹A lei do mar é unha historia real, das que a calquera cun pouco de sensibilidade nos poñería a pel de galiña.
En menos de cento catro páxinas, atopeime nunha historia de terror, porque tan terrorífico é ver como perdes a vida como tamén sentirte agoniado por non poder salvarlla o outro. Pero mentras dun lado e doutros xogan a mantenta cas vidas dos demais .
Este é un libro que doe pero tamén unha chamada de atención. Mentras que para que uns se sintan heroes, a outros servelles para sacar aínda máis tallada. E no medio, está o egoísmo dos países do primeiro mundo que so miran polo seu embigo e polo outro os traficantes de personas sen alma nin escrúpulos ningún. E, tamén, unhas leis reviradas que permiten que a xente se xogue a vida no mar nunha partida única.
E a pesar de ter tan poucas páxinas, o libro fai que te sintas a bordo do buque así como a dureza das ondas así como o sal do mar é mesmo logra transmitir toda a dor e todo o sufrimiento dos seis mariñeiros así como o de Policarpo e tres nenas que non coñeceron outra cousa dende que naceron.
🔹Este é o terceiro libro que leo de @inspectormanso e aínda que todos me gustaron moito este é para min o seu mellor libro, tanto que se converteu nun dos mellores libros en galego dos que lín este ano.
Esta novela fará que mires o mar doutra manera.
“Porque a responsabilidade legal é coma a chuvia: cae enchoupado máis a quen máis abaixo está, e sempre é mellor ter un paraguas á man.”
🔹Aquela oferta de traballo pareceulle inmellorable e unha forma doada de gañar cartos e o mesmo tempo permitíalle sair do confinamiento imposto pola pandemia.
Que lonxe estaba de imaxinar todo o que ía atopar xa non lle permitiría durmir máis.
Vivir nun lugar onde a alternativa só é morrer, non te importa xogar a unha única partida. Tamén pode ser que desexes estar morta pero cando outras vidas depende da túa para sair adiante…Estas e outras historias levan a un grupo de homes, mulleres e nenos a subir nunha lancha dende unha aldea de Libia en dirección a Italia.
🔹A lei do mar é unha historia real, das que a calquera cun pouco de sensibilidade nos poñería a pel de galiña.
En menos de cento catro páxinas, atopeime nunha historia de terror, porque tan terrorífico é ver como perdes a vida como tamén sentirte agoniado por non poder salvarlla o outro. Pero mentras dun lado e doutros xogan a mantenta cas vidas dos demais .
Este é un libro que doe pero tamén unha chamada de atención. Mentras que para que uns se sintan heroes, a outros servelles para sacar aínda máis tallada. E no medio, está o egoísmo dos países do primeiro mundo que so miran polo seu embigo e polo outro os traficantes de personas sen alma nin escrúpulos ningún. E, tamén, unhas leis reviradas que permiten que a xente se xogue a vida no mar nunha partida única.
E a pesar de ter tan poucas páxinas, o libro fai que te sintas a bordo do buque así como a dureza das ondas así como o sal do mar é mesmo logra transmitir toda a dor e todo o sufrimiento dos seis mariñeiros así como o de Policarpo e tres nenas que non coñeceron outra cousa dende que naceron.
🔹Este é o terceiro libro que leo de @inspectormanso e aínda que todos me gustaron moito este é para min o seu mellor libro, tanto que se converteu nun dos mellores libros en galego dos que lín este ano.
Esta novela fará que mires o mar doutra manera.
December 20, 2025
Historia dura e triste onde as haxa na que empatizas si ou si porque non cabe outra cousa porque a lei do mar é a que é, pero...
October 4, 2025
Creo que hai moito tempo que non lin nada tan duro, a pesar da súa brevidade, que esta A lei do mar de Manuel Esteban.
Esta novela brevísima recolle unha adaptación do relato do Adolfo, protagonista dun exitoso/fracasado rescate no drama do Mediterráneo.
Comezamos o relato co narrador que en pleno confinamento acepta a proposta para embarcarse no Lex Maris, un barco de rescate abandonado pola súa tripulación, como mecánico xunto co seu engraxador, Felipe. Van recollendo ao resto da tripulación e chegan a Xénova para traer o barco dos irmáns Gorosti de volta a Bermeo. Mais nada é nunca o que parece e o que ía ser unha travesía tranquila muda aos dous días nun inferno. Son avisados da presenza de varios botes pneumáticos saídos de África e que non están en condicións de chegar a Europa e optan por saír ao seu rescate. Só atopan un e no proceso de rescate morren máis da metade dos seus ocupantes, falecendo Policarpo, un tripulante que antes conseguiu rescatar a tres nenas entre os náufragos. Sen comida nin combustible só lles queda acudir á mafia en Floralia que pretendía facerse a cambio coas nenas. O final do libro non é tanto como remata a aventura, senón a percepción que deixa nos seus participantes, un éxito para uns, un fracaso e a sensación de ser responsables da perda de moitas vidas para outros: a vida mesma.
A beleza formal deste relato, a mestría de Esteban en achegarnos a potencia desta experiencia de Adolfo contrastan coa extrema dureza duns feitos que non son puntuais, senón que se repiten mesmo desde hai anos mesmo se non aparecen nos medios. Unha excelente lectura para quen queira reflexionar pois tal e como se nos di nos agradecementos finais "os rescates en mar aberto son o mal menor dun grave e complexo problema migratorio, social e económico". Aquí pónselle nome propio a unha páxina desde gran libro de fracaso e miseria.
Esta novela brevísima recolle unha adaptación do relato do Adolfo, protagonista dun exitoso/fracasado rescate no drama do Mediterráneo.
Comezamos o relato co narrador que en pleno confinamento acepta a proposta para embarcarse no Lex Maris, un barco de rescate abandonado pola súa tripulación, como mecánico xunto co seu engraxador, Felipe. Van recollendo ao resto da tripulación e chegan a Xénova para traer o barco dos irmáns Gorosti de volta a Bermeo. Mais nada é nunca o que parece e o que ía ser unha travesía tranquila muda aos dous días nun inferno. Son avisados da presenza de varios botes pneumáticos saídos de África e que non están en condicións de chegar a Europa e optan por saír ao seu rescate. Só atopan un e no proceso de rescate morren máis da metade dos seus ocupantes, falecendo Policarpo, un tripulante que antes conseguiu rescatar a tres nenas entre os náufragos. Sen comida nin combustible só lles queda acudir á mafia en Floralia que pretendía facerse a cambio coas nenas. O final do libro non é tanto como remata a aventura, senón a percepción que deixa nos seus participantes, un éxito para uns, un fracaso e a sensación de ser responsables da perda de moitas vidas para outros: a vida mesma.
A beleza formal deste relato, a mestría de Esteban en achegarnos a potencia desta experiencia de Adolfo contrastan coa extrema dureza duns feitos que non son puntuais, senón que se repiten mesmo desde hai anos mesmo se non aparecen nos medios. Unha excelente lectura para quen queira reflexionar pois tal e como se nos di nos agradecementos finais "os rescates en mar aberto son o mal menor dun grave e complexo problema migratorio, social e económico". Aquí pónselle nome propio a unha páxina desde gran libro de fracaso e miseria.
This entire review has been hidden because of spoilers.
September 19, 2025
🌊| Unha pequena gran xoia da nosa literatura. Manuel Esteban neste libro demostra a sua capacidade de expresar tanto en tan pocas paxinas que sen dúbida non vou ser capaz de estar altura e poder facer un recesión que de merece.
🌊| Temos ha historia das vivencias dun mariñeiro un momento da sua vida que en canto empedeces a ler sabedes perfectamente que de qué caso se trata xa que os telediarios bombardearon con esta historia durante case dous meses na época da pandemia.
🌊| A forma que ten de expresarse o escritor nesta novela e máxica. A construcción de frases o que relata, esos momentos de hastío, impotencia, rabia dun ser humano onde ten que loitar entre a sus moralidade contra o que a lei do o que está ben ou mal.
🌊| Unha lectura totalmente recomendada.
🌊| Temos ha historia das vivencias dun mariñeiro un momento da sua vida que en canto empedeces a ler sabedes perfectamente que de qué caso se trata xa que os telediarios bombardearon con esta historia durante case dous meses na época da pandemia.
🌊| A forma que ten de expresarse o escritor nesta novela e máxica. A construcción de frases o que relata, esos momentos de hastío, impotencia, rabia dun ser humano onde ten que loitar entre a sus moralidade contra o que a lei do o que está ben ou mal.
🌊| Unha lectura totalmente recomendada.
Displaying 1 - 5 of 5 reviews