TAIPEI PANIC เพียงชายคนนี้ไปไทเป

by คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง

บันทึกการเดินทางสุดวายป่วงในไต้หวัน ดินแดนที่ขึ้นชื่อว่าไม่มีอะไร (อ้าว…) และเป็นลูกผสมของจีนกับญี่ปุ่น (เดี๋ยวนะ...) แต่ ‘คันฉัตร รังษีกาญจน์ส่อง’ จะมาทำลายความคิดข้างต้นและบอกว่าประเทศนี้มีดีกว่าที่คุณคิด ไม่เชื่อเหรอ ลองดูแผนการท่องเที่ยวของเขาสิ อืม…ก็มีคาเฟ่ของผู้กำกับอินดี้ มิวเซียมซุนยัตเซ็น ไปเยี่ยมหมู่บ้านแมว เสพงานจิมมี่ เหลียว และริมแม่น้ำที่มีพื้นที่ให้นั่งเล่น LINE Pop (เอ่อ…)

Genres: Travel

240 pages, Paperback

First published October 19, 2014

Reviews

[Natt Cham · Rating 1 out of 5]

แรกเริ่มเดิมที ซื้อเล่มนี้มาเพราะกำลังจะไปไค้หวัน คาดหวังว่าเป็นหนังสือบอกเล่าประสบการณ์ดีๆ ที่ไทเป จนแล้วจนรอดก็ไม่ได้อ่านกระทั่งหนีบมาอ่านที่ไต้หวันด้วย

อ่านระหว่างทางจากมหานครไถ่จงมายังมหานครไทเป

หากทว่าใครเป็นติ่งคันฉัตรหรือติ่งแซลมอล โปรดข้ามรีวิวนี้ไป

แต่หากไม่ใช่ ก็ข้ามเล่มนี้ไปได้เลย ไม่ต้องอ่านมันให้เสียเวลาแบบที่ผมพยายามอ่านจนจบเพื่อหาสิ่งดีๆ ที่มีอยู่ (ก็พอมีบ้างนะ แต่นั่นหาจากที่อื่นได้) ห่วย...ชัดเจน

หนังสือเล่มนี้เป็นเพียงบันทึกการเดินทาง แบบไม่ได้สนใจในสถานที่ที่จะไป เขียนด้วยสไตล์เกรียนๆ สำนวนกวนๆ แสดงถึงความรู้สึกแย่ๆ ของผู้เขียนมากกว่าสิ่งดีๆ ในสถานที่ที่ไป เพียงเพราะฝนตกตลอดเวลา กูก็เซ็งแล้วเลิกไป

ไม่ว่าจะเป็นตึกไทเป 101, อนุสรณ์สถานเจียงไคเข็ค, ซุนยัดเซ็นเมมโมเรียล ล้วนไม่มีดีในความคิดของเขา วังกู้กงก็เต็มไปด้วยของเก่าซ้ำๆ ที่ไม่น่าสนใจ ไปเหมืองทองแค่เกือบถึงก็กลับก่อน ไปสถาบันวิทยาศาสตร์แห่งชาติก็เพื่อไปกรี๊ดนิทรรศการไลน์ เฮ้อ...

จิมมี่ เหลี่ยว ก็งั้นๆ แหม แต่กดชัตเตอร์เซลฟี่รัวๆ เลย

(มึงจะมาทำไมเนี่ย)

อ้อมีบ้างไปตามติ่งตามรอยผู้กำกับหนังไต้หวัน แต่ก็ไม่ได้ว่าที่นั่นดีเด่อะไรนอกซะจากกาแฟแพงๆ

ไปดูคอนเสิร์ตที่ไม่ได้ตั้งใจ กลับชอบ เอาสิ...

สิ่งดีงามสิ่งเดียวที่ผู้เขียนชอบก็คงเป็นรีเซปชั่นสาวสวยหน้าตาคล้ายลูกศิษย์ของเขาเท่านั้นกระมัง

สนพ. น่าจะช่วยคัดสรรงานที่ดีมีคุณค่าต่อสังคมและอารมณ์คนอ่านมากกว่านี้

[Ary Chantarapratheap · Rating 3 out of 5]

เราก็เหมือนคนเขียนนั่นแหละที่ไม่ค่อยรู้จักไต้หวันเท่าไหร่ ก็เพราะด้วยความไม่อินด้วยรึเปล่าที่เราไม่ค่อยจะตื่นเต้นไปกับมัน อ่านรวดเดียวจบได้อย่างน่ามหัศจรรย์ เล่มนี้มีแทรกเนื้อหาวิชาการรัวๆ เพื่อมาเสริมให้นักอ่านผู้ไม่มีแบร็คกราวด์แบบเราได้เข้าใจมากยิ่งขึ้น ซึ่งถ้าเทียบกับเล่มก่อนๆดูจะมีความหนักไปนิด พออ่านจบแล้วสำหรับเราไต้หวันไม่ค่อยมีอะไรถ้ามองในแง่นี้ แต่ก็แบบที่เขาบอกกันนั่นแหละ ว่าสถานที่นั้นจะมีที่เที่ยวหรือไม่มีที่เที่ยว มันขึ้นอยู่กับมุมมองตัวคนเดินทางเองต่างหาก เล่มนี้ที่ชอบไม่ต่างจากหนังสือท่องเที่ยวอื่นๆก็คงจะเป็นการตามรอยโลเคชั่นหนังอีกแล้ว เพราะได้เห็นทัศนคติ และแง่มุมคนเมืองไต้หวันที่น่าสนใจดี ว่าแล้วก็ต้องไปตามหาหนังที่เขาแนะนำมาดูจนได้อีกแหละ

[nana🐱 · Rating 2 out of 5]

รู้สึกเสียดายเงิน55555555 ส่วนตัวเมื่อก่อนเคยชอบนักเขียน อ่านเล่มอื่นๆมาก็รู้สึกว่าสนุกดี กวนๆ เล่มที่ไปเที่ยวก็บรรยายสถานที่ออกมาได้น่าไป อ่านแล้วมีความรู้สึกเชิงบวก แต่เล่มนี้เหมือนอ่านให้จบๆไป มีที่เที่ยวที่รู้จักเพิ่มบ้างแต่ถามว่าคุ้มกับเงินที่จ่ายมั้ย ก็ไม่ เหมือนนั่งอ่านสเตตัสเฟสบุ๊คมากกว่า ยิ่งเทียบกับเล่มอื่นคือด้อยกว่าเยอะ ให้ 2 ดาวตรงยังมีตามรอยหนังบ้างและความตลกแบบกำลังดีในบางพาร์ท

[Catlovesbooks · Rating 4 out of 5]

เป็นการไปเที่ยวไทเปแบบหงุดหงิดในด้านของผู้อ่านอยู่สักหน่อย แต่ก็นั่นแหล่ะตามสไตล์คุณต่อ ที่ต้องพบเจอเหตุการณ์ที่ไม่เป็นใจอยู่ตลอด ส่วนที่ชอบของหนังสือเล่มนี้ก็มีอยู่ คือ ส่วนสาระสำคัญ ประวัติศาสตร์ความเป็นมาของประเทศไต้หวันที่ได้คุณต่อทำให้ทานแบบย่อยง่ายๆ ให้อ่านตามพร้อมนึกภาพไปด้วย

[Thananan · Rating 4 out of 5]

อ่าน3เล่มรวด แล้วพบว่ากลับชอบเล่มนี้ที่สุด (ฮา) ในช่วงปีที่คนยังไม่ค่อยนิยมเที่ยวไต้หวันเท่าทุกวันนี้ และยังเป็นการเที่ยวสไตล์คุณต่อ การไปล่าพิพิธภัณฑ์ ร้านหนังสือ หรือตามรอยหนัง การเล่าแบบจิกกัดชะตากรรมของตัวเอง (เข้าใจได้เพราะการเขียนแนวนี้ฮิตอยู่ในช่วงนั้น) พร้อมความรู้วิชาการเกี่ยวกับไต้หวัน เอาจริงๆ แม้ในปัจจุบันไต้หวันจะแมสในคนไทยมากแต่ก็ไม่ได้มีความเข้าใจถึงสถานการ์บ้านเมืองเค้ามาก เล่มนี้จึงสอดแทรกมาได้พอหอมปากหอมคอ

[Maxx Fong · Rating 4 out of 5]

สำหรับคนที่เคยอยู่ไต้หวัน (และกำลังจะไปอยู่) อย่างผม เลยสนใจเสาะหาประสบการณ์ของคนไทยเกียวกับไต้หวันตามร้านหนังสือซี่งมีน้อยมาก อยากให้คนไทยไปเที่ยวเยอะกว่านี ไต้หวันมีอะไรมากมายเลยครับ มีความเป็นจีนที่เป็นญี่ปุ่นอยู่ในตัว ผมว่าเข้ากับคนไทยมาก ปล. อยากให้นักเขียนไปเที่ยวหลายจุดมากกว่านี้แล้วกลับมาเขียนเล่มสองครับ

[top. · Rating 2 out of 5]

มันเศร้าตรงที่ว่า อ่านแล้วความอยากไปเพิ่มขึ้นมั๊ย คำตอบคือไม่ 555 พี่ต่อก็ยังเขียนดีตามมาตรฐาน เพียงแต่มันไม่เยินยอเชิดชูอะไรออกมาเลย สำหรับเราไต้หวันก็ยังน่าไปเหมือนเดิม แต่ไม่ใช่ไปเพราะพิศวาส แต่มันคือไปเพื่อให้รู้ เท่านั้นเอง

[Kamons · Rating 2 out of 5]

ถ้าเทียบกับงานเล่มก่อนๆ ทั้ง sorry , sorry หรือ Tokyo drift เราว่ายังเป็นรองเล่มก่อนอยู่มาก แต่ก็ถือว่าอ่านได้ฆ่าเวลา